Sygn. akt II K 16/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 lutego 2014r. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący SSR Beata Chojnacka Kucharska Protokolant

§ 4k.k.

oraz wbrew orzeczonego tym wyrokiem środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 (jednego) roku od dnia 19.03.2013r. do dnia 19.03.2014r. tj. o czyn z art.

§ 4kk I.

oskarżonego M. T. uznaje za winnego tego, że: w dniu 7 listopada 2013r. w J. znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 1,07 mg/dm3 alkoholu w wydychanym powietrzu prowadził w ruchu lądowym samochód m-ki (...) nr rej. (...), przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się będąc uprzednio prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim z dnia 08.01.2009r. sygnatura akt II K 759/08 za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 03.07.2013r sygnatura akt II K 578/13 za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości i w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za to przestępstwo, tj. występku z art.

§ 4k.k.

i za to na mocy art.

§ 4k.k.

wymierza mu karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na mocy art. 42 § 2 k.k. orzeka wobec oskarżonego M. T. środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 (czterech) lat; III. na mocy art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. UZASADNIENIE W oparciu o całokształt materiału dowodowego zebrany w aktach sprawy i ujawniony w trakcie przewodu sądowego, Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 07 listopada 2013r. oskarżony M. T. spożywał alkohol. Po spożyciu alkoholu, około godziny 13.30 kierował po drodze publicznej w J. samochodem marki M. (...). Znajdował się wówczas w stanie nietrzeźwości. Dowód : - wyjaśnienia oskarżonego M. T. k. 10v.-11, k. 13v.-14, k. 30-30v., - zeznania świadka R. K. k. 6v., - protokół użycia urządzenia kontrolno- pomiarowego do ilościowego oznaczania alkoholu w wydychanym powietrzu k. 2, - notatka urzędowa k.

1. Oskarżony kierował samochodem w stanie nietrzeźwości będąc uprzednio prawomocnie dwukrotnie skazany za przestępstwa polegające na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim z dnia 08 stycznia 2009r. sygn. akt II K 759/08 i wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 03 lipca 2013r. sygn. akt II K 578/13 oraz wbrew orzeczonemu wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze zakazowi prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym orzeczonego na okres 1 roku. Dowód : - dane o karalności oskarżonego M. T. k. 16-17, - odpis wyroku k. 18, k.
2. Oskarżony M. T. ma 40 lat, utrzymuje się z prac dorywczych uzyskując dochody miesięczne około 1500 zł. Oskarżony nie posiada majątku. Oskarżony nie ma nikogo na utrzymaniu. Dowód : - dane osobowo – poznawcze oskarżonego k.
3. Oskarżony M. T. zarówno w postępowaniu przygotowawczym, jak i przed Sądem przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Składając wyjaśnienia w toku postępowania przygotowawczego (k. 10v.-11) oskarżony wyjaśnił, że w dniu 07 listopada 2013r. około godziny 13.30 jechał z jednej budowy, na której pracował, na drugą, także do pracy. Wcześniej wypił 5 piw. Na ulicy (...) został zatrzymany do kontroli drogowej przez patrol Policji. Jechał samochodem będąc w stanie nietrzeźwości. Nie miał prawa jazdy, gdyż wcześniej miał orzeczony przez Sąd zakaz kierowania samochodami obowiązujący do marca 2014r. W trakcie postępowania przed Sądem oskarżony podtrzymał wyjaśnienia złożone w postępowaniu przygotowawczym. Wyjaśnił dodatkowo, że był wcześniej dwukrotnie karany przez Sąd za jazdę samochodem w stanie nietrzeźwości i miał tego świadomość kierując samochodem. Jechał z ulicy (...) na ulicę (...) mając zamiar przejechać około 1,5 km. Gdy spożywał alkohol wiedział, że później będzie kierował samochodem. Został zatrzymany do kontroli drogowej z powodu uszkodzenia reflektora. Sąd zważył, co następuje: W ocenie Sądu wyjaśniania oskarżonego M. T. zasługują na uznanie za wiarygodne. Wyjaśnienia oskarżonego znajdują potwierdzenie w protokole użycia urządzenia kontrolno - pomiarowego do ilościowego oznaczania alkoholu w wydychanym powietrzu (k. 2) oraz w notatce urzędowej (k. 1), jak i zeznaniach świadka R. K., funkcjonariusza Policji przeprowadzającego kontrolę drogową. W ocenie Sądu powyższe dowody, biorąc pod uwagę ich treść, należało uznać za prawdziwe. W/w dowody przeprowadzone w toku procesu wzajemnie się uzupełniają, zaś pomiędzy nimi nie zachodzi jakakolwiek rozbieżność, czy sprzeczność, która dawałaby podstawę do poddania w wątpliwość ich prawdziwość. W ocenie Sądu nie ma żadnych wątpliwości, że oskarżony M. T. w dniu 07 listopada 2013r. swym zachowaniem wypełnił znamiona występku z art.178 a § 4 kk. Kierując samochodem po drodze publicznej znajdował się w stanie nietrzeźwości wprowadzając się w taki stan z pełną świadomością. Oskarżony kierując samochodem w stanie nietrzeźwości niewątpliwie był wcześniej karany wyrokiem Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim z dnia 08 stycznia 2009r. sygn. akt II K 759/08 za przestępstwo z art. 178 a § 1 kk i wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 03 lipca 2013r. sygn. akt II K 578/13 za przestępstwo z art. 178 a § 4 kk oraz kierował samochodem wbrew orzeczonemu wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze zakazowi prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym orzeczonego na okres 1 roku, co decyduje o przyjęciu kwalifikacji prawnej z art. 178 a § 4 kk. Stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego jest znaczny. Oskarżony znajdował się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 1,07 mg/dm 3 alkoholu w wydychanym powietrzu podczas, gdy dopuszczalny przez Ustawę Kodeks karny próg spożycia alkoholu wynosi 0,25 mg/dm 3 alkoholu w wydychanym powietrzu, a zatem znacznie przewyższając dopuszczalne przez Kodeks karny stężenie alkoholu przy kierowaniu pojazdem i z pewnością w sposób zdecydowany ograniczający oskarżonemu percepcję, obserwowanie drogi. Drugi wynik badania był wyższy, co świadczy o tym, że oskarżony kierował samochodem krótko po spożyciu alkoholu. Oskarżony poruszał się po drodze publicznej około godziny 13.30, planując pokonać odcinek około 1,5 km. W tych godzinach ruch na drogach zarówno pieszy, jak i kołowy jest duży. Stwarzał więc potencjalnie istotne zagrożenie dla innych uczestników ruchu drogowego. Wina umyślna oskarżonego, działanie w zamiarze bezpośrednim, nie budzi wątpliwości. Z wyjaśnień oskarżonego wynika jednoznacznie, że tuż przed kierowaniem samochodu pił alkohol, a zatem decydując się na kierowanie samochodem wiedział, że znajduje się w stanie nietrzeźwości. Oskarżony pijąc alkohol miał świadomość, że wkrótce będzie kierował samochodem. Oskarżony miał też świadomość uprzedniej jego karalności za przestępstwa z art.

§ 1

kk oraz z art.

§ 4

kk oraz to, że miał on orzeczony sądowy zakaz kierowania pojazdami mechanicznymi. Oskarżony zdecydował się przy tym na kierowanie samochodem bez żadnego ważnego powodu. Powyższe wskazuje na wysoki stopień winy oskarżonego. Kierując się dyrektywami sądowego wymiaru kary oraz mając na uwadze stopień winy oskarżonego oraz stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego, mając na względzie okoliczności wskazane powyżej, Sąd uznał, iż adekwatną do czynu popełnionego przez oskarżonego jest kara orzeczona w wymiarze 5 miesięcy pozbawienia wolności. W ocenie Sądu dotychczasowy sposób życia oskarżonego, jego uprzednia karalność za przestępstwa podobne, świadczy o tym, że po stronie oskarżonego nie można dopatrzyć się istnienia pozytywnej prognozy kryminologicznej. Wskazać w tym miejscu należy, iż kary o charakterze wolnościowym, kara ograniczenia wolności i pozbawienia wolności orzeczona z warunkowym zawieszeniem jej wykonania wymierzane uprzednio, nie przyniosły oczekiwanych rezultatów. Oskarżony popełnił czyn poddany pod osąd Sądu po upływie zaledwie 4 miesięcy od wydania ostatniego wyroku skazującego za identyczne przestępstwo z art. 178 a § 4 kk. Czynu tego dopuścił się w początkowym okresie próby związanym z warunkowym zawieszeniem wykonania kary 8 miesięcy pozbawienia wolności. Zdaniem Sądu, w tych okolicznościach, jedynie kara bezwzględna pozbawienia wolności jest w stanie spełnić cele kary. Sąd miał przy tym na względzie przepis art. 69 § 4 kk wskazujący na możliwość warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności w sytuacji skazania za czyn z art.

§ 4

kk jedynie w szczególnie uzasadnionych wypadkach, których w tej sprawie Sąd się nie dopatrzył. Oceny tej nie zmienia fakt, że oskarżony opiekuje się chorą matką zwłaszcza, że zamieszkuje także z bratem, który nie pracuje. Popełnienie czynu z art.

§ 4kk wiąże się, zgodnie z treścią art.

42 § 2 kk, z czasową eliminacją oskarżonego z uczestniczenia w ruchu drogowym w charakterze kierowcy. Mając na względzie stosowanie przepisu art. 42 § 2 kk w sytuacjach, gdy sprawca popełnia przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji będąc w stanie nietrzeźwości Sąd uznał, iż w sytuacji, gdy oskarżony będąc w stanie nietrzeźwości poruszał się pojazdem mechanicznym, koniecznym jest orzeczenie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym. W tym kontekście Sąd uznał, iż spełni swoje cele w zakresie prewencji indywidualnej, jak i ogólnej orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów w wymiarze 4 lat. Określony w taki sposób środek karny z ustaleniem w/w zakazu na okres 4 lat, będzie z pewnością dolegliwy dla sprawcy, nie przekraczając jednocześnie stopnia winy oskarżonego; nadto odpowiada społecznej szkodliwości czynu oskarżonego. Zdaniem Sądu wysoki stan nietrzeźwości kierowcy, który z pewnością wpłynął w sposób istotny na postrzeganie tego, co dzieje się na drodze, świadomość, że będzie kierować samochodem, a mimo to decydowanie się na spożycie dużej ilości alkoholu oraz styl życia oskarżonego, popełnianie już wcześniej przestępstw przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, to wszystko wskazuje na konieczność wyeliminowania oskarżonego z ruchu drogowego jako kierowcę na okres 4 lat. Oskarżony nie ma stałej pracy, podejmuje dorywcze zatrudnienie, z tytułu pracy dorywczej uzyskuje dochody około 1500 zł miesięcznie, przy czym nie są one stałe. Oskarżony nie ma nikogo na utrzymaniu, zamieszkuje wraz z chorą matką i niepracującym bratem, ponosi koszty swego utrzymania oraz utrzymania mieszkania. Oskarżony nie posiada majątku. Powyższe daje podstawy by stwierdzić, że uiszczenie przez oskarżonego kosztów sądowych byłoby dla niego zbyt uciążliwe także wobec koniczności odbycia kary pozbawienia wolności.