W konsekwencji podnoszonych naruszeń obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Bielsku-Białej do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny w Katowicach zważył, co następuje: Zażalenie obrońcy skazanego, jako niezasadne, nie zasługuje na uwzględnienie. Przeprowadzona kontrola odwoławcza kontestowanego orzeczenia, nie potwierdziła naruszenia podnoszonych przez obrońcę skazanego norm prawa materialnego. Zgodnie z powołanym przez sąd I instancji art.
sąd penitencjarny może udzielić skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego m.in. jeżeli wobec skazanego orzeczono karę pozbawienia wolności nieprzekraczającą jednego roku i 6 miesięcy, a nie zachodzą warunki przewidziane w art. 64 § 2 Kodeksu karnego. Wskazać zatem trzeba, że karą orzeczoną w rozumieniu art.
jest wyłącznie kara wymierzona skazanemu w wyroku. Samo już brzmienie powołanego przepisu jednoznacznie wskazuje, iż chodzi o karę „orzeczoną”. Właśnie w wyroku następuje uznanie winy sprawcy i orzeczenie kary za popełnienie przestępstwa. W art. 75 § 3a k.k. dochodzi jedynie do uregulowania kwestii jej wykonania poprzez zastosowanie swoistej instytucji redukcji polegającej na jej skróceniu. Przepis art. 75 § 3a k.k. odwołuje się w swej treści do kary orzeczonej, którą można skrócić. Zatem jako karę orzeczoną wskazać trzeba karę, która została pierwotnie wymierzona w wyroku, a która dopiero potem ulega modyfikacji poprzez jej skrócenie. Zatem przez pojęcie kary nieprzekraczającej roku i sześciu miesięcy należy rozumieć wymiar kary orzeczonej w wyroku, a nie karę, która będzie podlegała faktycznemu wykonaniu po jej skróceniu w trybie art. 75 § 3a k.k. ( vide: postanowienie SA w Katowicach z 28.12.2016 r., II AKzw 1987/16, LEX nr 2309519). Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy wskazać trzeba, przez pryzmat zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego A. M., że zasadniczą kwestią pozostaje, czy karą orzeczoną w rozumieniu przepisu art. 43 la § 1 ust. 1 k.k.w. jest kara wymierzona skazanemu w wyroku, czy też ustalona w postanowieniu o zarządzeniu wykonania kary i jej skróceniu. W tym zakresie Sąd Apelacyjny podzielił stanowisko sądu a quo, iż sąd procedujący w przedmiocie udzielenia zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego bierze pod uwagę wymiar orzeczonej kary, a nie wymiar tej części kary, która pozostała skazanemu do odbycia. Z tych też powodów trafnie uznał sąd I instancji, iż w przypadku A. M. nie zostały spełnione warunki formalne pozwalające na udzielenie zgody na odbycie kary w warunkach dozoru elektronicznego, co skutkowało umorzeniem postępowania w tym zakresie. O kosztach postępowania orzeczono według przepisów powołanych na wstępie. Mając na uwadze powyższe Sąd Apelacyjny orzekł, jak w części dyspozytywnej postanowienia. ZARZĄDZENIE 1. treści prawomocnego postanowienia poinformować: - skazanego; - obrońcę skazanego, - prokuratora; 2. zwrócić akta sprawy. Katowice, dnia 13 grudnia 2022 roku
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.