(2)względem pozwanego istniał w okresie, gdy pozwany zamieszkiwał z dziadkiem. Ponadto Sąd rozważając okoliczności przewidziane w art. 5 k.c. doszedł do przekonania, iż zachodzą na tyle wyjątkowe i szczególne uwarunkowania, które czynią eksmisję pozwanych z przedmiotowego lokalu sprzeczną z zasadami współżycia społecznego. Zgodnie bowiem z art. 5 k.c. nie można czynić ze swego prawa użytku który by był sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego. Takie działanie lub zaniechanie uprawnionego nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony. W kwestii dopuszczalności stosowania art. 5 k.c. odnośnie roszczeń windykacyjnych wypowiedział się Sąd Najwyższy w wyroku z 3 października 2000 r. (sygn. akt I CKN 287/00), w którym stwierdził, iż „dokonanie oceny, czy właściciel domagający się wydania przedmiotu swojego prawa, działa w zgodzie z zasadami współżycia społecznego i społeczno-gospodarczym przeznaczeniem nieruchomości, czy też jego działanie pozostaje w sprzeczności z tymi normami, jest – co do zasady – dopuszczalne. Treść art. 5 k.c. daje możliwość dokonania takiej oceny w stosunku do wykonywania każdego prawa podmiotowego przez osobę uprawnioną. Wystąpienie z żądaniem wydania nieruchomości jest wykonywaniem prawa podmiotowego (roszczenia windykacyjnego). Jednak w orzecznictwie Sądu Najwyższego za utrwalony można obecnie uznać pogląd, zgodnie z którym możliwość oddalenia roszczenia windykacyjnego na podstawie art. 5 k.c. wystąpi w sytuacjach zupełnie wyjątkowych, a zatem niezmiernie rzadkich. Ostrożność w oddalaniu powództwa windykacyjnego na podstawie art. 5 k.c. jest tym bardziej konieczna, że oznacza to pozbawienie właściciela ochrony przysługującego mu prawa”. Wprawdzie ustawodawca nie wskazuje, co należy rozumieć pod pojęciem „zasad współżycia społecznego”, to jednak należy przyjąć, iż klauzula ta wyraża ideę słuszności w prawie oraz odwołuje się do powszechnie uznawanych w kulturze naszego społeczeństwa wartości. Zasady współżycia społecznego to podstawowe zasady etycznego postępowania, zawierające reguły postępowania między ludźmi i chroniące między nimi wartości moralne. Służą one łagodzeniu rygoryzmu prawnego przepisów prawnych, ich zadaniem jest niedopuszczenie do nadużywania prawa. Wprowadzając omawianą klauzulę do porządku prawnego ustawodawca miał na celu odformalizowanie prawa przez umożliwienie sądom uwzględnienia w procesie kryteriów ocen moralnych. Po dokładnym rozważeniu okoliczności przedmiotowej sprawy Sąd doszedł do przekonania, iż orzeczenie eksmisji pozwanych w niniejszej sprawie byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Pozwany jest osobą chorą, ma zdiagnozowaną nadpobudliwość ruchową – (...) i jest w stanie wykonywać proste prace. Pozwana z kolei zajmuje się wychowaniem dwóch małoletnich dzieci, nie jest w stanie więc podjąć pracy. Pozwany dysponuje zatem bardzo ograniczoną dyspozycyjnością i trudno jest mu podjąć pracę, która poprawiłaby sytuację materialną rodziny, tak aby pozwany mógł wynająć mieszkanie – po aktualnych cenach rynkowych – bez finansowego uszczerbku dla siebie i swojej rodziny. Uwagę należy zwrócić również na fakt, iż pozwani nie posiadają prawa do innego lokalu mieszkalnego, czego powód jest świadomy – za czym przemawia przede wszystkim przekazanie spornego lokalu do zamieszkania przez zmarłego dziadka wnukowi. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w punkcie I. sentencji wyroku. O kosztach procesu Sąd orzekł w punkcie II. wyroku, na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. obciążając kosztami procesu powoda, jako przegrywającego sprawę, zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Na poniesione przez pozwanych koszty złożyły się wynagrodzenie pełnomocnika powoda, będącego adwokatem, w kwocie 900 zł (§ 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie) oraz kwota 51 zł tytułem trzech opłat skarbowych od pełnomocnictwa. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. sędzia Maciej Ługiewicz ZARZĄDZENIE Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem proszę doręczyć pełnomocnikowi powoda. sędzia Maciej Ługiewicz