UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 1299/23 (na podstawie art. 423 §1a kpk - w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze: pkt 3-8 formularza) Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.
- Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.
- Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty OCena DOWOdów Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1 P. D. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Przestępstwo z art. 209 § 1 a kk popełnia sprawca, który uchyla się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości orzeczeniem sądowym, ugodą zawartą przed sądem albo innym organem, jeżeli łączna wysokość powstałych w ten sposób zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych, przy czym sprawca naraża osobę uprawnioną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Zobowiązanie alimentacyjne P. D. wobec D. i N. rodzeństwa D. zostało potwierdzone i określone co do wysokości ugodą zawartą przed Sądem (...) w P. (...)z dnia 18 maja 2018 r. w sprawie o sygn. (...) W okresie objętym zarzutem oskarżony łożył na utrzymanie uprawnionych, ale czynił to na tyle nieregularnie, że doprowadził do zaległości przekraczającej równowartość trzech świadczeń okresowych. Jak stwierdza Sąd Najwyższy - dokonywanie jakichkolwiek wpłat na poczet alimentów, niezależnie od ich regularności oraz wysokości nie wyłącza spełnienia znamienia uporczywości w rozumieniu art. 209 § 1 kk (wyrok SN z 18 maja 2022 r., sygn. II KK 436/21, Legalis/el). W ocenie Sądu, P. D. miał możliwość prawidłowej realizacji obowiązku alimentacyjnego, bo nie chorował, nie przebywał w zakładzie karnym, miał w ręku poszukiwany na rynku pracy i popłatny fach, który gwarantował możliwość pozyskania stałego i dobrego źródła dochodu. Oskarżony nie czynił jednak starań w tym kierunku nie rejestrując się we właściwym PUP i ograniczając się do wykonywania prac na zlecenie przynoszących dochód poniżej ustawowego minimum. Alimentów nie płacił więc na skutek własnego wyboru, co świadczy o przedłożeniu własnej wygody ponad obowiązek alimentacyjny i pozwala na stwierdzenie negatywnego stosunku psychicznego do obowiązków nałożonych wyrokiem sądowym, stanowiącego istotę pojęcia uchylania się od obowiązku alimentacyjnego. Zważywszy, że wysokość powstałej wskutek zachowania oskarżonego zaległości w przypadku obojga pokrzywdzonych przekracza równowartość trzykrotności miesięcznych alimentów, a dzieci pozostające na utrzymaniu bezrobotnej matki wspieranej tylko przez obecnego męża, który sam jest zobowiązany do alimentacji, pokrzywdzeni zostali narażeni na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Tym samym w zachowaniu oskarżonego można rozpoznać komplet ustawowych znamion występku z art. 209 § 1 a kk i taki mu przypisano. ☐ Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności P. D.
- Przestępstwo niealimentacji w typie kwalifikowanym jest zagrożone alternatywnie, toteż zgodnie z treścią art. 58 § 1 kk nie jest dopuszczalne bezrefleksyjne sięganie po karę najsurowszego rodzaju w sytuacji, gdy osiągnięcie celów postępowania zapewni orzeczenie jednej z kar nieizolacyjnych. Zasada prymatu kar wolnościowych dotyczy również sprawców uprzednio karanych, w szczególności gdy okoliczności czynu, choć nie prowadzą do ekskulpacji, wskazują na pozytywną zmianę w postrzeganiu obowiązków prawnych przez oskarżonego, mniejsze natężenie złej woli i relatywnie niewielką szkodę. Jakkolwiek P. D. latami uchylał się od obowiązku alimentacyjnego i był dwukrotnie skazany za przestępstwo z art. 209 § 1a kk, to akurat w okresie objętym niniejszym postępowaniem - inaczej niż poprzednio - w większości płacił zasądzone alimenty dokonując w okresie od 1 maja 2022 r. do 18 maja 2023 r. siedmiu wpłat po 800 zł, a więc w kwocie wyższej niż łączna wartość miesięcznych alimentów na oboje dzieci. Należne pokrzywdzonym świadczenia nie wpłynęły jedynie w miesiącach maj, czerwiec i grudzień 2022 r. oraz maj 2023 r., co w rezultacie wpłynęło na spełnienia przedmiotowego kryterium występku niealimentacji. Regularne wpłaty wpływały do komornika do chwili wyrokowania, a zatem sposób postępowania po popełnionym przestępstwie należało poczytać za okoliczność łagodzącą. Podkreślenia wymaga, że do września 2023 r. oskarżony alimentował również dorosłą i zdolną do pracy córkę, mimo że ta przerwała naukę już w kwietniu 2023 r., a potem nie zdała egzaminu maturalnego i nie podjęła pracy. Również niespełna 18-letni syn oskarżonego nie kontynuuje nauki w systemie dziennym, bo zdaniem matki taka szkoła "mu nie pasowała" i ucząc się zaocznie odbywa zajęcia raz na dwa tygodnie. Żadne z pokrzywdzonych nie podejmuje choćby dorywczych, sezonowych zajęć, na które decydują się nawet bardzo młodzi ludzie chcący odciążyć domowy budżet. W tym sanie rzeczy, stosunkowo niewielka wartość szkody i wyraźna zmiana w zachowaniu oskarżonego, który przystąpił do realizacji obowiązku alimentacyjnego nie powinna pozostać bez wpływu na wymiar kary. W ocenie Sądu, kara izolacyjna nie tylko zahamowałaby proces resocjalizacji, ale mogłaby ukształtować przekonanie, że nie w pełni skuteczna próba wywiązania się z obowiązku alimentacyjnego spotyka się z surowszą reakcją prawną, aniżeli jej zupełny brak. Kara ograniczenia wolności, która pozostawia oskarżonemu nieskrępowaną możliwość zarobkowania, a tym samym zabezpiecza także interes pokrzywdzonych stanowi zatem dolegliwość adekwatną do wagi czynu i stoi w odpowiedniej proporcji do stopnia jego społecznej szkodliwości. P. D. 2 1 obowiązek łożenia na utrzymanie uprawnionych ma zabezpieczać ich interes oraz uzmysławiać oskarżonemu, że również w okresie wykonywania kary ograniczenia wolności ciąży na nim obowiązek materialnej opieki nad dziećmi. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności
- inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 3 O kosztach postępowania orzeczono w myśl art. 627 kpk, a złożyły się na nie wydatki związane z uzyskaniem danych z K. oraz doręczeniem korespondencji. Opłatę wymierzono stosowanie do art. 2 ust. 1 pkt 2 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (tekst jednolity: Dz. U. 1983 r. Nr 49 poz. 223). 1Podpis