Na mocy art. 17§1 pkt 10 kpk w zw.z art. 12§3 kpk umarza postępowanie przeciwko P. Z. odnośnie 1 czynu; II. Uznaje oskarżonego P. Z. za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt 2 aktu oskarżenia czynu, tj. występku z art.
kk i za to na mocy art.
z art. 34§1, 1a kk i art. 35§1kk wymierza mu karę 7 (siedmiu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej pracy na cel społeczny w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin miesięcznie; III. Na mocy art. 63§1kk na poczet orzeczonej kary zalicza oskarżonemu zatrzymanie od 4 grudnia 2021r. godz. 21.35 do 6 grudnia 2021r. godz. 14.40; IV. Na mocy art. 42§2kk i art. 43§1kk orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 ( trzech) lat; V. Na mocy art. 63§4 kk na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów zalicza okres zatrzymania prawa jazdy począwszy od 4 grudnia 2021r.’ VI. Na mocy art. 43a§2kk zasądza od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w wysokości 5000 zł (pięć tysięcy złotych); VII. Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem opłaty i obciąża kosztami postępowania w wysokości 550 zł (pięćset pięćdziesiąt złotych). UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 130/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW 1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.
Zgodnie z tym przepisem kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Stan nietrzeźwości zdefiniowano w art. 115 §16 kk. Stan ten zachodzi gdy: 1) zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub 2) zawartość alkoholu w 1 dm 3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Odpowiedzialność na podstawie art. 178 a § 1 kk jest ponoszona wówczas, gdy sprawca ma świadomość, że znajduje się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, a także gdy przewiduje, że w wyniku upływu czasu alkohol nie uległ jeszcze wydaleniu z organizmu, i na to się godzi. Przestępstwo stypizowane w art.
kk jest przestępstwem umyślnym, które może być popełnione zarówno w formie zamiaru bezpośredniego, jak i ewentualnego. Umyślnością muszą być objęte wszystkie znamiona, w tym także znajdowanie się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego. Zamiar bezpośredni, jak i ewentualny, uwarunkowane są świadomością, gdyż akt woli nie może być zrealizowany bez świadomości. Przestępstwo to ma charakter typu abstrakcyjnego narażenia na niebezpieczeństwo. Dla jego dokonania nie jest niezbędne nastąpienie skutku. Sam fakt prowadzenia pojazdu w takim stanie pociąga za sobą odpowiedzialność z tego przepisu, chociażby pojazd był prowadzony prawidłowo i nie sprowadził konkretnego niebezpieczeństwa (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia z 10 marca 1964 r., IV K 1296/61, OSNKW 1964, nr 10, poz. 152). Analiza zgormadzonego materiału dowodowego dała podstawy do przyjęcia, że już ok. godziny 20.55 oskarżony poruszał się on swoim pojazdem, mijając na drodze pokrzywdzonych (zeznania świadków k. 71-72v, 74-74v), znajdując się w stanie nietrzeźwości. Powyższe potwierdzone zostało dowodem z badań stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu dokonaną już o godzinie 22.07 i później tego dnia ( protokół z badania – k. 20). Choć oskarżony nie przyznał się do winy, wnosił o uniewinnienie, jego wyjaśnienia nie były przekonywujące, nie znajdowały potwierdzenia w zgormadzonym materiale dowodowym, w tym w opinii biegłego ( opinia biegłego k. 76-77), w której, bacząc na zgromadzone dane, w sposób kategoryczny wypowiedziano się co do wariantów okoliczności związanych z godziną spożywania alkoholu i jego ilością. Ocena biegłego pokrywała się z oświadczeniami oskarżonego co do ilości i godziny spożycia alkoholu wskazanej bezpośrednie w protokole badania. Zdaniem Sądu w tym momencie, oskarżony będąc zaskoczony całą sytuacją mówił prawdę, a na dalszym etapie postępowania dążył do uniknięcia odpowiedzialności, zmieniając swoje wyjaśnienia. W tych okolicznościach nie było wątpliwości, że oskarżony wypił 0,7 l wódki ok. godziny 17.00, a mimo to postanowił odbyć podróż samochodem, co jest niedopuszczalne. Sąd w przedmiotowej sprawie nie dopatrzył się żadnych okoliczności, które wyłączałyby możliwość przypisania oskarżonemu winy. Jest on osobą pełnoletnią, dojrzałą, poczytalną, nie działał pod wpływem błędu, a co więcej miał świadomość bezprawności swych czynów. Można więc było od niego wymagać zachowania zgodnego z obowiązującymi normami prawnymi, a jego postępowania nie usprawiedliwiają żadne okoliczności. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☒ 3.4. Umorzenie postępowania I P. Z. Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania Czyn z art. 288§1 kk ścigany jest na wniosek pokrzywdzonego. W toku postepowania sądowego, przed zamknięciem rozprawy, pokrzywdzony cofnął wniosek o ściganie oskarżonego w tym zakresie, na co zezwala art. 12§3 kpk i czemu sąd , a także prokurator się nie sprzeciwili. Wobec powyższego postępowanie należało umorzyć wobec braku wymaganego zezwolenia na ściganie lub wniosku o ściganie pochodzącego od osoby uprawnionej ( art. 17§1 pkt 10 kpk). ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności P. Z. II II Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu tj. występku z art.
kk i za to na mocy art.
z art. 34§1,1a i 35§1 kk wymierzył mu karę 7 miesięcy ograniczenia wolności. Wymierzając oskarżonemu karę 7 miesięcy ograniczenia wolności Sąd kierował się dyrektywami wymiaru kary określonymi w art. 53 k.k. Orzeczona kara mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. W przekonaniu Sądu wymierzona kara jest w tym wypadku dostatecznie dolegliwa i wystarczająca dla osiągnięcia celów kary, zarówno w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, jak i wpłynie zapobiegawczo i wychowawczo wobec oskarżonego na przyszłość. Wymierzając oskarżonemu karę ograniczenia wolności Sąd uwzględnił również wymogi prewencji generalnej, kształtowania wyobrażenia o konieczności przestrzegania obowiązujących norm prawnych i budowania autorytetu porządku prawnego. Sąd baczył na fakt, że oskarżony nie był wcześniej karany, nie miał zatargów z prawem, nie jest osobą zdemoralizowaną, co daje pozytywną prognozę i co może świadczyć o tym, że sytuacja mająca miejsce miała charakter incydentalny, a orzeczona kara w połączeniu z innymi dolegliwościami przyniesie pozytywny efekt w postaci wystrzegania się oskarżonego od kierowania pojazdem w stanie upojenia alkoholowego. Sąd ocenił, że kara ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie, wywoła u oskarżonego refleksję, a jednocześnie będzie stanowiła wymierną represję za dopuszczenie się czynu zabronionego. P. Z. IV II Mając na względzie obligatoryjną treść art. 42§2 kk i 43§1 kk wobec sprawców przestępstwa z art.
Oceniono, że okres na poziomie minimalnego progu dopuszczalnego przez powyższe przepisy, wobec incydentalności zdarzenia będzie wystarczający i adekwatny, jednocześnie już dość mocno ingerującym w sferę życia prywatnego i zawodowego oskarżonego. P. Z. VI II Na podstawie art. 43a§2 kk zasądzono od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w wysokości 5.000 zł. Przepis ten ma charakter obligatoryjny w stosunku do sprawców przestępstw z art.
Sąd ocenił, że minimalna wskazana w tym przepisie kwota świadczenia jest taką dolegliwością w zupełności wystarczającą, bacząc również na stan majątkowy oskarżonego, który osiąga stałe dochody kształtujące się na poziomie 4700-5000 zł netto i jest ojcem szóstki dzieci, z czego troje posiada na wychowaniu. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności P. Z. III II P. Z. został zatrzymany w związku z uzasadnionym przypuszczeniem, że dokonał czynu zabronionego, a wobec istnienia obaw ukrycia się lub zatarcia śladów przestępstwa. Pozostawał on zatrzymany od 4 grudnia 2021 r. godz. 21.35 do 6 grudnia 2021 r. godz. 14.40. Na mocy art. 63§1 kk powyższy okres zatrzymania należało zaliczyć na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności P. Z. V II Podobnie wobec zatrzymania oskarżonemu prawa jazdy w dniu 4 grudnia 2021 r. , okres od 4 grudnia 2021 r., zgodnie z art. 63§4 kk należało zaliczyć na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdu inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Orzekając o karze, Sąd brał pod uwagę stan prawny na dzień popełnienia czynu zabronionego, który przewidywał względniejsza dla oskarżonego karalność ( art. 4§ 1 kk). Pod rządami wtedy obowiązujących przepisów, kara przewidziana za występek z art.
kk była wskazana w formie alternatywy między karą grzywny, karą ograniczenia wolności, karą pozbawienia wolności do lat
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.