Sygn. akt II K 1353/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 lutego 2024 r. Sąd Rejonowy w Legionowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: S.S.R. Grzegorz Woźniak Protokolant:

§ 1

k.k., w ten sposób, że podczas odbioru osoby potwierdził tożsamość ustną jak i sporządzając pisemne oświadczenie G. B. funkcjonariuszom Komendy Powiatowej Policji w L., tj. o czyn z art. 239 § 1 k.k.,

1. S. B. urodz. (...) w W. synowi S. i G. z d. W. oskarżonego o to, że:
2. w dniu 15 lutego 2021 r. w msc. M. R., woj. (...) prowadzając w ruchu lądowym pojazdem mechanicznym marki T. (...) o nr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości, alkomat I-0,34 mg/l, II-0,35 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio prawomocnie skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego dla (...) Ż. w W., sygn. akt III K 145/20 za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, za który Sąd orzekł wobec ww. zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, tj. o czyn z art.

§ 1i 4 k.k.

2. w dniu 15 lutego 2021 r. w msc. M. R. oraz w W., woj. (...) tworzył fałszywe dowody poprzez podanie w trakcie kontroli drogowej przeprowadzonej przez funkcjonariuszy Komendy Powiatowej Policji w L. danych osobowych, tj. G. B. oraz poprzez podrobienie jego podpisu na protokole zatrzymania osoby, pouczeniu o uprawnieniach zatrzymanego w postępowaniu karnym, protokole badania stanu trzeźwości oraz wezwaniu do stawiennictwa w celu użycia za autentyczny, czym kierował przeciwko G. B. ściganie za popełnienie przestępstwa, tj. o czyn z art. 235 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. orzeka I. Na mocy art. 4 § 1 k.k. stosuje wobec obu oskarżonych Kodeks Karny w brzmieniu obowiązującym do dnia wejścia w życie ustawy z dnia 7.07.2022 r. (Dz. U. poz. 2600), zwany dalej „k.k.”. II. W ramach czynu zarzucanego oskarżonemu R. N. w akcie oskarżenia uznaje go za winnego tego, że w czasie i w miejscu jak w zarzucie utrudniał postępowanie karne prowadzone przez Prokuraturę Rejonową w Legionowie faktycznie przeciwko S. B., sygn. akt 2 Ds. 380.2021, poprzez pomoc właściwemu sprawcy przestępstwa w uniknięciu odpowiedzialności karnej za czyn z art.

§ 1

k.k., w ten sposób, że podczas odbioru osoby potwierdził ustnie jak i sporządzając pisemne oświadczenie, że sprawcą był G. B., co przekazał funkcjonariuszom Komendy Powiatowej Policji w L., podczas gdy sprawcą tego czynu i odbieraną przez niego osobą był S. B., co stanowi przestępstwo z art. 239 § 1 k.k. i za to na mocy powołanego przepisu, przy zastosowaniu art. 37a § 1 k.k. wymierza mu karę 300 stawek dziennych grzywny, oznaczając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych. III. Uznaje oskarżonego S. B. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie 1 aktu oskarżenia, stanowiącego przestępstwo z art.

§ 1i 4 k.k.

i za to na mocy art.

§ 4k.k.

wymierza mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. IV. Uznaje oskarżonego S. B. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie 2 aktu oskarżenia, stanowiącego przestępstwo z art. 235 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na mocy art. 235 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności. V. Na mocy art. 85 § 1 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k. kary wymierzone oskarżonemu S. B. w punktach III i IV wyroku łączy i orzeka karę łączną 1 roku pozbawienia wolności. VI. Na mocy art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej wobec oskarżonego S. B. w punkcie V wyroku kary łącznej zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w okresie od dnia 15.02.2021 r. godz. 20.34 do dnia 15.02.2021 r. o godz. 21.55. VII. Na mocy art. 42 § 3 k.k. orzeka wobec oskarżonego S. B. środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio. VIII. Na mocy art. 43a § 2 k.k. zobowiązuje oskarżonego S. B. do uiszczenia świadczenia pieniężnego w kwocie 10.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. IX. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. oraz art. 17 ust. 1 Ustawy o opłatach w sprawach karnych zwalnia oskarżonych z obowiązku zwrotu kosztów sądowych i przejmuje je na rzecz Skarbu Państwa.