uznaje oskarżonego P. W. za winnego zarzucanego mu czynu wypełniającego dyspozycję art.
i za to na podstawie art.
wymierza mu karę 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych;
kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 14 listopada 2022 roku oskarżony P. W. jechał w miejscowości K. kierując samochodem osobowym marki C. (...) o nr rej. (...) Oskarżony w dniu 13 listopada 2022 r. w godzinach wieczornych tj. pomiędzy godz. 18:00 a 22:00 spożył 6 piw o pojemności 0,5 litra. Oskarżony jechał z miejsca zamieszkania w kierunku Zespołu Szkolno – Przedszkolnego nr (...) w K. na ul. (...) razem z małoletnią córką. Oskarżony został zatrzymany na ul. (...) do rutynowej kontroli drogowej i poddany badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, które wykazało, iż prowadził on pojazd mechaniczny w stanie nietrzeźwości z następującymi wynikami: - o godzinie 8 : 24 – wynik 0,27 mg /l, - o godzinie 8 : 42 – wynik 0,25 mg /l - o godzinie 8 :55 - wynik 0,247 mg /l - o godzinie 8 :57 - wynik 0,244 mg /l wyjaśnienia oskarżonego , protokół użycia alkotestu, świadectwo wzorcowania postanowienie o zatrzymaniu prawa jazdy informacja o wpisach w ewidencji kierowców k.65 k.4,6 k. 5,7 k.13 k. 16 Oskarżony P. W. ma 40 lat, wykształcenie wyższe, z zawodu inżynier mechaniki i budowy maszyn. Jest kawalerem i ma na utrzymaniu 2 dzieci w wielu 4 i 9 lat. Utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę uzyskując obecnie dochód w wysokości 6500 złotych brutto miesięcznie. Oskarżony nie był wcześniej karany za przestępstwa. wyjaśnienia oskarżonego dane o karalności zapytanie o ukaranie k. 65 k. 15 k. 16 1.
penalizuje czyn polegający na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środków odurzających. Zgodnie z art. 115 § 16 k. k. człowiek znajduje się w stanie nietrzeźwości, gdy zawartość alkoholu w jego krwi przekracza 0, 5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego te wartość, lub gdy zawartość alkoholu w 1 dm 3 wydychanego powietrza przekracza 0, 25 mg , albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Występek przewidziany w art.
jest przestępstwem formalnym, które może nastąpić bez względu czy zaistniał jakikolwiek skutek. Stronę podmiotową tego występku stanowi umyślność. Oskarżony P. W. wypełnił swoim zachowaniem przedmiotową stronę występku z art.
k. k., gdyż po spożyciu alkoholu, mając powyżej 0,25 mg / l alkoholu w wydychanym powietrzu, wsiadł za kierownicę samochodu i wyjechał nim na drogę publiczną. Oskarżony miał pełną świadomość, iż znajduje się w stanie nietrzeźwości. Świadczy o tym fakt, że jako dorosły mężczyzna przewidywał, że po spożyciu 3 litrów piwa znajduje się w stanie nietrzeźwości. Analiza dowodów zebranych w sprawie wskazuje, iż oskarżony działał umyślnie z zamiarem ewentualnym, gdyż zdając sobie sprawę, że znajduje się w stanie nietrzeźwości, przewidywał możliwość popełnienia przestępstwa i godził się na to. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, będący przedmiotem analizy i oceny Sądu, pozwala na przypisanie oskarżonemu winy, gdyż w czasie swojego bezprawnego i karalnego zachowania, mając możliwość podjęcia decyzji zgodnej z wymogami prawa, nie dał posłuchu normie prawnej. Stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego należy ocenić jako duży. Przemawia za tym postawa oskarżonego oraz stopień i rodzaj naruszonego dobra jakim jest bezpieczeństwo w komunikacji. 3.
wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej na 20 złotych, uznając, iż jest ona adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. W ocenie Sądu wymierzona oskarżonemu kara w pełni zrealizuje wobec niego funkcję wychowawczą i represyjną, a jednocześnie stanowić będzie wystarczające ostrzeżenie na przyszłość. Oskarżony ma stałe źródło dochodu. Z uwagi na wymienione wyżej okoliczności Sąd uznał, iż wymierzenie kary ograniczenia wolności byłoby niecelowe z uwagi na stały dochód, jaki ma oskarżony. Przy wymiarze ilości stawek dziennych grzywny, na podstawie art. 33 § 3 k.k. Sąd uwzględnił sytuację majątkową, rodzinną i osobistą oskarżonego ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 20 złotych. Sąd nie znalazł podstaw aby przychylić się do wniosku oskarżonego o warunkowe umorzenie wobec niego postępowania karnego. Zgodnie z art. 66 § 1 kk sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy niekaranego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni przestępstwa. Jak już wyżej wskazano sąd przyjął, iż stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego należy ocenić jako duży. Okoliczność, iż stan nietrzeźwości P. W. został stwierdzony w toku przypadkowej kontroli drogowej i nie doszło do żadnego zdarzenia drogowego z jego udziałem nie stanowi tu okoliczności łagodzącej. Wskazywana przez obronę trudna sytuacja życiowa oskarżonego związana z koniecznością korzystania z roweru przy niekorzystnych warunkach atmosferycznych nie stanowi wystarczającej podstawy do zastosowania wobec P. W. dobrodziejstwa warunkowego umorzenia postępowania. Sam fakt, iż kara i środek karny orzekane za przestępstwo stanowić będą dolegliwość wynika z istoty kary. Każda osoba, która dopuszcza się czynu zabronionego musi ponieść tego konsekwencje, które często – w pośredni sposób - obciążają również rodzinę oskarżonego. P. W. może po upływie połowy okresu stosowania środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów wnieść o zmianę formy wykonywania środka w oparciu o art. 182a kkw. P. W. 3 1 Z uwagi na fakt, iż oskarżony dopuścił się przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji i prowadził pojazd mechaniczny w stanie nietrzeźwości, Sąd na podstawie art. 42 § 2 k. k. orzekł w stosunku do P. W. zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego ustalając okres trwania orzeczonego zakazu na 3 lata. Sąd przy wymiarze okresu stosowania środka karnego wziął pod uwagę stan nietrzeźwości oskarżonego. P. W. 5 1 W związku ze skazaniem oskarżonego za czyn z art.
43a§2 k.k., sąd orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.