UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 2246/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyrok

§ 4kk w zw.

z art. 64 § 1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty

1. W dniu 08.08.2023 r. funkcjonariusze Policji st. post. K. S. wraz z st. post. M. K. pełnili służbę w patrolu zmotoryzowanym. O godz. 15:00 na ul. (...) w R. dokonano zatrzymania do kontroli pojazdu marki V. o nr rej. (...), którego kierowcą okazał się D. L.. Mężczyznę przebadano na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu z wynikami: na urządzeniu A. 620 plus (...) wykazało I – 1,12 mg/l, II – 0,98 mg/l, a na urządzeniu Alkometr A2.0 NR 921/01 wykazało I – 0,95 mg/l, II – 0,94 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Po sprawdzeniu w policyjnej bazie danych okazało się, że kierowca nie posiada uprawnień do kierowania pojazdami.
2. Notatka urzędowa,
3. Zeznania K. S.,
4. Protokoły badania trzeźwości wraz z świadectwem wzorcowania,
5. Wyjaśnienia D. L.,
6. k. 2,
7. k. 8-8v,45v
8. k. 3-6,
9. k. 45 v
10. D. L. ma 32 lata. Posiada wykształcenie podstawowe, bez wyuczonego zawodu. Jest żonaty, posiada 4 dzieci. Pracuje dorywczo jako pracownik fizyczny. Osiąga z tego tytułu dochód w wysokości 3 000 złoty. Uprzednio karany.
11. Oświadczenie,
12. Informacja z K..
13. k. 28-28v,
14. k. 21-24 1.
15. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1.OCena DOWOdów 1.
16. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1,
17. Wyjaśnienia D. L.. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, który przyznał się do zarzucanego mu czynu. Oczywistym jest, iż oskarżony nie miał motywu w bezzasadnym obciążaniu siebie i narażaniu się z tego tytułu na odpowiedzialność karną. Jego wyjaśnienia korespondują ponadto ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Z treści wyjaśnień oskarżonego jednoznacznie wynika, iż ma problem z nadużywaniem alkoholu.
18. Zeznania st. post. K. S.. Świadek jest funkcjonariuszem Policji. Złożone przez niego zeznania znajdują potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym, a dotyczą one jedynie okoliczności zaobserwowanych w trakcie wykonywania czynności służbowych. Z uwagi na to, że jest to osoba obca dla oskarżonego oraz jako funkcjonariusz Policji jest osobą zaufania publicznego, brak jest podstaw do podważenia wiarygodności jego zeznań. 1,2 Dowody dokumentarne. Za wiarygodne należało również uznać zaliczone w poczet materiału dowodowego dokumenty albowiem zostały one sporządzone przez uprawnione osoby oraz organy w ramach przysługujących im uprawnień w sposób rzetelny i fachowy, a także korespondują ze sobą, tworząc wspólną całość stanu faktycznego. Ich autentyczność nie była przez żadną ze stron kwestionowana. Stanowią one obiektywne dowody zaświadczonych nimi okoliczności. Sąd nie znalazł zatem żadnych podstaw dla umniejszenia ich wartości dowodowej. 1.
19. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 1.
20. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I D. L. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Przepis art.

§ 1k.k.

penalizuje zachowanie polegające na kierowaniu pojazdami mechanicznymi w stanie nietrzeźwości. Przestępstwo to ma charakter formalny i polega na samym tylko prowadzeniu pojazdu w stanie nietrzeźwości. Do popełnienia tego przestępstwa niepotrzebne jest nastąpienie jakiegokolwiek skutku. Przestępstwo to może być popełnione wszędzie gdzie odbywa się ruch pojazdów. Podmiotem tego czynu może być każda osoba zdolna do ponoszenia odpowiedzialności karnej, prowadząca pojazd mechaniczny. Po stronie sprawcy wymagane jest aby miał on świadomość, iż znajduje się w stanie nietrzeźwości albo też przewidywał ten stan i na to się godził. Poprzez stan nietrzeźwości polskie prawo karne w art. 115 § 16 k.k. rozumie stan, gdy stężenie alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość, lub też zawartość alkoholu w 1 dm3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Zgodnie z art. 178 § 4 k.k. jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo za przestępstwo określone w art. 173, 174, 177 lub art. 355 § 2 popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo dopuścił się czynu określonego w § 1 w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Ponieważ istotą przedmiotowego przestępstwa jest kierowanie samochodem w stanie nietrzeźwości, podstawowe znaczenie ma stopień nietrzeźwości. Wynika to z faktu, iż od ilości alkoholu we krwi zależy upośledzenie zdolności do kierowania samochodem, co z kolei wpływa na zagrożenie, jakie sprawca stwarza dla bezpieczeństwa ruchu drogowego. D. L. prowadził pojazd mając zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu: na urządzeniu A. 620 plus (...) wykazało I – 1,12 mg/l, II – 0,98 mg/l, a badanie na urządzeniu Alkometr A2.0 NR 921/01 wykazało I – 0,95 mg/l, II – 0,94 mg/l. Przeprowadzone badania wykazały ponad wszelką wątpliwość obecność alkoholu w powietrzu wydychanym przez oskarżonego w rozmiarze pozwalającym na przyjęcie, iż był to stan nietrzeźwości w rozumieniu art. 115 § 16 k.k. W świetle powyższych rozważań w ocenie Sądu bezspornym jest, iż oskarżony zrealizował znamiona przestępstwa z art.

§ 4k.k., bowiem w dniu 08 sierpnia 2023 roku w R.

przy ul. (...) w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej sześciu miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne, w ruchu lądowym kierował pojazdem mechanicznym m – ki V. (...) nr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości, przy czym czynu tego dopuścił się będąc wcześniej skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu Rejonowego w Radomiu sygn. akt X 312/

1. W ocenie Sądu wina oskarżonego została udowodniona. Oskarżony działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim. W momencie podejmowania przypisanego mu działania przestępnego był on osobą dojrzałą, w pełni poczytalną. Oskarżony jest zdolny do rozpoznania bezprawności swojego czynu, znajduje się w sytuacji, która nie wyklucza możliwości dania posłuchu normie prawnej. W realiach tej sprawy nie zachodzą okoliczności wyłączające bezprawność czynu oskarżonego lub jego winę. Znajdował się on w normalnej sytuacji motywacyjnej, zatem można było od niego wymagać zachowań zgodnych z prawem a nie zachowań realizujących znamiona przestępstwa. ☐ 1.
2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 1.
3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 1.
4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 1.
5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności D. L. I I Sąd wymierzając oskarżonemu karę kierował się dyrektywami sędziowskiego wymiaru sprawiedliwości wynikającymi z treści art. 53 § 1 i 2 k.k. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż karą sprawiedliwą, współmierną do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu oskarżonego będzie kara 7 miesięcy pozbawienia wolności. Czyn popełniony przez oskarżonego jest czynem zabronionym, szkodliwym społecznie, bezprawnym i karalnym. Sąd nie znalazł okoliczności wyłączających winę oskarżonego. Jest on osobą pełnoletnią i poczytalną. Miał możliwość rozpoznania bezprawności czynu i owej bezprawności był świadomy. Dokonując czynu działał w normalnej sytuacji motywacyjnej, Sąd wykluczył możliwość zaistnienia któregoś z kontratypów. Oskarżony miał możliwość zachowania się w zgodzie z normą prawną, a nie uczynił tego. Stopień społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu jest znaczny. Należy stwierdzić, że występki z art.

§ 1i 4 k.k.

są nagminne na terenie całego kraju i zasługują na szczególne potępienie. Kierujący pojazdami pod wpływem alkoholu sprawiają bardzo duże zagrożenie dla innych uczestników ruchu i wielokrotnie są sprawcami najgroźniejszych wypadków drogowych. Ponadto należy podkreślić, że oskarżony w stan nietrzeźwości wprawił się dobrowolnie. Ze względu na zmianę treści art. 64 § 1 k.k. i art.

§ 4

k.k Sąd uznając, że poprzednio obowiązująca norma była względniejsza dla oskarżonego zastosował art. 4 §1 k.k., bowiem aktualnie obowiązująca ustawa karna przewiduje surowszy wymiar kary za przestępstwo popełnione w warunkach recydywy. Wymierzając oskarżonemu karę Sąd wziął również pod uwagę wysokość stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu. Okolicznością obciążającą była uprzednia karalność oskarżonego za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości. Co więcej, oskarżony przypisanego mu czynu dopuścił się w warunkach recydywy z art. 64 § 1 k.k. Jako okoliczność łagodzącą Sąd potraktował jedynie przyznanie się oskarżonego do winy. Zdaniem Sądu, orzeczona wobec oskarżonego kara pozbawienia wolności powinna uświadomić mu sens odpowiedzialności za popełnienie przestępstw oraz powinna powstrzymać go od ponownego ich popełniania. Wymierzona oskarżonemu kara w pełni zrealizuje wobec oskarżonego funkcję wychowawczą i represyjną, a jednocześnie stanowić będzie wystarczające ostrzeżenie na przyszłość. Ponadto jest sprawiedliwa i słuszna w odczuciu społecznym, spełniając tym samym wymogi prewencji generalnej, bowiem stanowi zasłużoną dolegliwość, jaka spotyka sprawcę za naruszenie pozostających pod ochroną dóbr. Tak ukształtowana kara da z pewnością wyraz zdecydowanego braku społecznej akceptacji dla tego typu działań. D. L. II I Zgodnie z art. 42 § 3 k.k. Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio w razie m.in. popełnienia przestępstwa określonego w art.

§ 4

k.k., chyba że zachodzi wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami. R. legis zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych polega na tym, by osoby nie przestrzegające zasad ruchu drogowego i zagrażające bezpieczeństwu w komunikacji z ruchu tego wyłączyć. Nie ulega wątpliwości, że prowadzenie każdego pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości powoduje realne niebezpieczeństwo dla innych uczestników ruchu. Oskarżony prowadził pojazd w stanie nietrzeźwości, ponadto był już dotychczas karany za to przestępstwo. Nie jest osobą, od której na obecną chwilę można spodziewać się prowadzenia pojazdu w sposób rozsądny i odpowiedzialny. Na gruncie niniejszej sprawy nie zachodzi żaden wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami, wskazany w art. 42 § 3 k.k. D. L. III I Na podstawie art. 43a § 3 k.k. Sąd orzekł od oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 10.000 złotych. Orzeczenie ww. środka karnego jest obligatoryjne w stosunku do sprawców przestępstw z art.

§ 4

k.k., zaś wskazany powyżej przepis precyzuje, iż wysokość tego świadczenia nie może być niższa nić 10.000 zł. Ww. środek karny zmierza nie tylko do wzmocnienia represji karnej związanej z karą, lecz również uświadomienia sprawcy skutków mogących powstać w wyniku zdarzenia spowodowanego przez osobę naruszającą rażąco przepisy Ustawy prawo o ruchu drogowym, a do tej kategorii niewątpliwie należy zaliczyć osoby kierujące pojazdami pod wpływem alkoholu. Zakreślając wymiar tego środka, Sąd miał na względzie stopień społecznej szkodliwości czynu, z drugiej zaś strony sytuację osobistą i materialną oskarżonego. W związku z tym, zdaniem Sądu pozyskanie środków na spłatę świadczenia pieniężnego nawet w minimalnej wysokości będzie stanowiło dla oskarżonego wymierną dolegliwość, jednocześnie możliwą do wykonania. Jednak poza funkcją represyjną orzeczone świadczenie pieniężne będzie miało również wobec oskarżonego znaczenie prewencyjne i resocjalizacyjne. 1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IV Uwzględniając sytuację rodzinną, majątkową i możliwości zarobkowe oskarżonego, 624 § 1 k.p.k. zwolnił go od zapłaty kosztów sądowych. 1.1Podpis