polegające na tym, że oskarżona w dniu 13-go marca 2023 roku, w miejscowości Z., pow. (...), woj. (...), prowadziła jako kierująca, w ruchu lądowym, samochód osobowy marki V. o numerze rejestracyjnym (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości, prowadzącym o godz. 15:51 do stężenia na poziomie 0,32 mg/l, o godz. 16:00 do stężenia na poziomie 0,30 mg/l, o godz. 16:28 do stężenia na poziomie 0,20 mg/l, o godz. 16:35 do stężenia na poziomie 0,19 mg/l, o godz. 17:00 do stężenia na poziomie 0,11 mg/l, o godz. 17:28 do stężenia na poziomie 0,06 mg/ alkoholu w wydychanym powietrzu. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 13 marca 2023 roku około godziny 15:10 w B., przy ul. (...), przed supermarketem (...) doszło do kolizji dwóch samochodów osobowych marki V. o nr rej. (...) oraz marki N. o nr rej. (...). Kierujące pojazdami nie mogły dojść do porozumienia w kwestii odpowiedzialności za zaistniałe zdarzenie, dlatego oskarżona K. J. (kierująca samochodem marki V.) wezwała telefonicznie Policję. notatka urzędowa k. 1 protokoły oględzin pojazdów k. 4 - 5 wyjaśnienia oskarżonej k. 13 – 14 k. 67 - 68 Funkcjonariusze Policji po przyjeździe na miejsce zdarzenia poddali obie kierujące badaniom stanu trzeźwości za pomocą analizatora wydechu. Okazało się, że oskarżona K. J. nie ma uprawnień do kierowania pojazdem (termin ważności uprawnień: 14.09.2020 r.), nadto znajduje się w stanie nietrzeźwości z wynikiem 0,32 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu o godzinie 15:51 oraz 0,30 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu o godzinie 16:
k.k., odpowiedzialności karnej podlega ten kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym. Nie ulega wątpliwości, że samochód osobowy kierowany przez K. J. wpisuje się w definicję pojazdu mechanicznego. Oskarżona prowadziła zarazem auto po drodze publicznej, tj. w strefie ruchu lądowego, natomiast badanie analizatorem wydechu przeprowadzone przez funkcjonariuszy policji w związku z interwencją wykazało, że wyżej wymieniona znajdowała się w stanie nietrzeźwości o stężeniu 0,32 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, czyli w stężeniu wykraczającym ponad wartość określoną w art. 115 § 16 k.k. zawierającym definicję „stanu nietrzeźwości”. Powyższe prowadzi do bezsprzecznej konkluzji, iż oskarżona K. J. swoim zachowaniem wypełniła wszystkie znamiona zarzucanego jej przestępstwa. ☐ Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K. J. 1. 1. Sąd na podstawie art.
wymierzył oskarżonej karę 150 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości każdej stawki na kwotę 10 złotych. Przy wymiarze kary sąd kierował się dyrektywami określonymi w art. 53 § 1 i 2 k.k., bacząc aby kara odpowiadała stopniowi winy i stopniowi społecznej szkodliwości czynu. K. J. jest osobą młodą, jednakże dojrzałą emocjonalnie oraz w pełni poczytalną. Dopuściła się popełnienia czynu umyślnie, z premedytacją i znajomością potencjalnych konsekwencji swojego nieodpowiedzialnego zachowania – spożywając alkohol dzień wcześniej, w godzinach wieczornych, powinna ona bowiem przewidywać, że następnego dnia może jeszcze znajdować się pod jego wpływem. Sąd nie dopatrzył się więc okoliczności, które mogłyby umniejszać stopień jej winy w chwili dokonania przypisanego czynu. W ocenie sądu popełniony przez oskarżoną czyn cechował się jednocześnie znacznym stopniem społecznej szkodliwości. Jakkolwiek stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu wykraczało niewiele ponad wartość określoną w art. 115 § 16 k.k. zawierającym definicję stanu nietrzeźwości, nadto w świetle wyników badań analizatorem wydechu, K. J. znajdowała się w fazie eliminacji alkoholu, tak należy pamiętać, że oskarżona dopuściła się naruszenia podstawowych reguł ostrożności, całkowicie lekceważąc potencjalne niebezpieczeństwa (możliwość spowodowania wypadku drogowego, stworzenia zagrożenia dla życia i zdrowia dla innych uczestników ruchu) płynące z jej nieodpowiedzialnego zachowania. Co więcej, sprawczyni w istocie stworzyła realne zagrożenie dla innych uczestników ruchu (udział w kolizji), dodatkowo prowadziła pojazd mimo braku uprawnień, zaś rodzaj zagrożonego przez niego dobra w postaci bezpieczeństwa w komunikacji, a pośrednio także życia i zdrowia, w zestawieniu z opisywanymi okolicznościami popełnienia czynu oraz stopniem i wagą naruszonych przez oskarżoną obowiązków i reguł ostrożności, doprowadził sąd do przekonania wyrażonego na wstępie niniejszego akapitu. Jako okoliczności łagodzące sąd przyjął natomiast uprzednią niekaralność K. J. oraz przyznanie się przez oskarżoną do winy i wyrażenie skruchy. W tym stanie rzeczy sąd uznał, że adekwatną wobec sprawczyni karą jest kara grzywny (czyli najłagodniejsza rodzajowo kara przewidziana normą art.
Sąd ustalił jednocześnie stawkę dzienną na minimalną kwotę 10 złotych, mając na względzie trudną sytuacją materialną oskarżonej, sprawującej samotnie opiekę nad małoletnimi dziećmi. Sąd nie przychylił się zarazem do wniosku oskarżonej i jej obrońcy o warunkowe umorzenie postępowania karnego wraz z orzeczeniem środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w najniższym możliwie wymiarze. Należy pamiętać, że zastosowanie przez sąd wobec oskarżonego instytucji z art. 66 § 1 k.k. ma charakter fakultatywny i wymaga spełnienia wszystkich enumeratywnie wymienionych w nim przesłanek. Okoliczności popełnienia czynu nie budziły co prawda wątpliwości, a postawę konsekwentnie prezentowaną przez oskarżoną w toku postępowania – przyznanie się do winy, wyrażenie skruchy – z pewnością trzeba ocenić jako pozytywną. Stopień społecznej szkodliwości czynu sąd uznał jednak za znaczny, co samoistnie wykluczało zastosowanie instytucji warunkowego umorzenia. Nie można zresztą tracić z pola uwagi tego, że poza powyższymi przesłankami, rozważając zastosowanie instytucji warunkowego umorzenia postępowania karnego, sąd bada także warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia sprawcy, zaś te doprowadziły sąd do wniosku, że wymieniona nie zasługuje na dobrodziejstwo warunkowego umorzenia postępowania. Sąd miał przy tym na względzie między innymi wyniki zleconego na potrzeby postępowania wywiadu środowiskowego i stoczone w jego toku rozmowy kuratora sądowego z dzielnicowym, w świetle których oskarżona nie cieszy się pozytywną opinią w środowisku, a do KP w Z. już wcześniej wpływały sygnały, iż może ona prowadzić samochód pod wpływem alkoholu. K. J. 2. 1. Sąd na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonej środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat. Skazanie oskarżonej za przestępstwo z art.
obligowało sąd do wymierzenia wyżej wymienionego środka karnego, przy czym sąd zadecydował o wymierzeniu go na minimalny okres 3 lat, kierując się przede wszystkim tym, że oskarżona od początku postępowania przyznawała się do popełnienia zarzucanego jej czynu, wyrażając skruchę; nadto nie była on dotychczas karana za przestępstwa. K. J.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.