UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 337/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku

§ 1k.k.

w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. Sąd orzekł karę grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych po 10,00 złotych każda. Zdaniem Sądu kara ta spełni swoje funkcje zarówno w ramach prewencji indywidualnej jak i ogólnej, a jej wymiar jest odpowiedni do stopnia zawinienia oskarżonego, jak i społecznej szkodliwości zarzuconego mu czynu. W przedmiotowych warunkach – mając na uwadze, iż do spowodowania wypadku doszło na skutek nieumyślnego złamania zasad ruchu drogowego – zasadnym było skorzystanie z dobrodziejstwa jakie niesie art.

§ 1k.k.

i wymierzenie kary łagodniejszego rodzaju niż wynikającej z przepisu art. 177 § 1 k.k. Kara pozbawienia wolności (nawet z warunkowym zawieszeniem jej wykonania) oraz kara ograniczenia wolności byłyby zdaniem Sądu zbyt surowe, mając na uwadze dyrektywy wymiaru kary określone w art. 53 § 1 i 2 k.k. Określając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 10,00 złotych Sąd uwzględnił, że oskarżony pracuje, zarabia miesięcznie około 4.000 złotych, jest żonaty i ma na utrzymaniu 2-letnie dziecko. Orzeczona grzywna nie przekroczy więc możliwości finansowych oskarżonego oraz uwzględnia jego warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe. P. M. II. Oskarżony spowodował wypadek drogowy, na skutek którego pokrzywdzony M. J. doznał obrażeń ciała, krzywd, cierpień, a nie odzyskał w całości pełnej sprawności fizycznej. W wyniku zdarzenia pokrzywdzony doznał obrażeń ciała, które spowodowały u niego uogólniony rozstrój zdrowia na okres powyżej siedmiu dni w rozumieniu art. 157 § 1 k.k. i z tego powodu przebywał w szpitalu. W ocenie Sądu wniosek pokrzywdzonego M. J. w zakresie zasądzenia od oskarżonego na jego rzecz zadośćuczynienia co do zasady jest słuszny. Kierując się uzasadnionym interesem pokrzywdzonego oraz mając na uwadze treść art.

§ 1k.k.

w pkt II wyroku, na podstawie art. 46 § 2 k.k. orzeczono od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego M. J. nawiązkę w kwocie 2.000,00 złotych, która stanowić winna chociażby częściową rekompensatę finansową za cierpienia, jakich doznał w związku z zachowaniem oskarżonego. Przedmiotowy środek jest sposobem naprawienia szkody wyrządzonej pokrzywdzonemu jako cierpienia powstałe wskutek wypadku drogowego spowodowanego przez oskarżonego. Nadto wysokość nawiązki uwarunkowana była sytuacją materialną oskarżonego. W ocenie Sądu oskarżony będzie miał możliwość pozyskania środków na pokrycie należności w zasądzonym przez Sąd wymiarze. Będzie też realnie odczuwalna dla oskarżonego, jako konsekwencje swojego czynu. Faktem jest, że pełnomocnik pokrzywdzonego oraz pokrzywdzony M. J. wnosili o zasądzenie od oskarżonego zadośćuczynienia w kwocie 20.000,00 złotych ale jak przyznał sam pokrzywdzony jest on ubezpieczony, otrzymał odszkodowanie za motocykl i jeszcze w zakładzie pracy nie złożył zawiadomienia o wypadku celem uzyskania odszkodowania (k. 107). Złożył natomiast do akt cztery rachunki za leczenie na łączną kwotę 1.200,00 złotych oraz dwa paragony fiskalne za zakup okularów korekcyjnych na łączną kwotę 1.130,00 złotych. W ocenie Sądu pokrzywdzony w pozostałym zakresie będzie mógł ewentualnie ubiegać się o zadośćuczynienie w drodze procesu cywilnego, bądź też od ubezpieczyciela. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności …………………… …………………… …………………… ……………………………………………………………………

1. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę …………………………………………………………………………………………………………………………………
2. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III. Na mocy art. 627 k.p.k. od oskarżonego P. M. orzeczono na rzecz oskarżyciela posiłkowego M. J. poniesione przez niego wydatki na ustanowienie pełnomocnika z wyboru w toku postępowania sądowego, w kwocie 3.700,00 złotych zgodnie ze złożonym spisem kosztów(k. 139). IV. Działając na podstawie art. 627 k.p.k. zasądzono od oskarżonego P. M. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1.695,29 złotych tytułem kosztów sądowych, uznając, że sytuacja oskarżonego pozwoli na uregulowanie kosztów sądowych w tej wysokości. Na poczet zasądzonych kosztów sądowych złożyły się opłata od orzeczonej kary grzywny w kwocie 150,00 złotych zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (j.t. Dz. U. z 1983 roku, Nr 49 poz. 223 z późn. zm.), a także wydatki, ryczałt za doręczenie wezwań i pism w postępowaniu przygotowawczym i w I instancji łącznie w kwocie 224,49 złotych (§ 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym – t.j. Dz. U. z 2013 roku, poz. 663 ze zm.), koszty z przeprowadzoną opinią biegłego sądowego W. O. w kwocie 1.180,80 złotych (k. 117,122) oraz koszty postępowania mediacyjnego w kwocie 140,00 złotych (k. 82, 89). 1Podpis