oraz w trakcie obowiązywania 3-letniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonego wyrokiem S. R. w G. (...)z dnia (...)r. o sygn. II K(...) za przestępstwo z art.
tj. o przestępstwo z art.
na podstawie niżej powołanych przepisów w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 października 2023 r. – po myśli art. 4 § 1 k.k. orzeka: uznaje oskarżonego P. L. za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w akcie oskarżenia, tj. występku z art.
i za to na podstawie art.
wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, na podstawie art. 42 § 3 k.k. orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, na podstawie art. 43a § 2 k.k. orzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 10.000,- zł (dziesięć tysięcy złotych), zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Chełmnie) kwotę 120,- zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem opłaty sądowej oraz obciąża go wydatkami poniesionymi w sprawie w kwocie 40,- zł (czterdziestu złotych). UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 369/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. P. L. w dniu 15 września 2023 r. ok. godz. 17:21 w miejscowości S. kierował w ruchu lądowym pojazdem mechanicznym marki (...) o nr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 1,23 mg/1 alkoholu w wydychanym powietrzu będąc uprzednio skazanym wyrokiem S. R.w G. (...)z dnia (...) r. o sygn. II K (...)za przestępstwo z art.
oraz w trakcie obowiązywania 3-letniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonego wyrokiem S. R. w G. z dnia (...) r. o sygn. II K (...) za przestępstwo z art.
tj. przestępstwo z art.
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 15 września 2023 r. około godziny 17:21 w miejscowości S. P. L. prowadził w stanie nietrzeźwości samochód osobowy marki (...) o numerze rejestracyjnym (...) w ruchu lądowym po drodze publicznej. Tego dnia rano wypił wino, potem zgłodniał i postanowił pojechać do sklepu do miejscowości B.. W pewnym momencie wpadł w poślizg i uderzył w płot. Świadkowie zdarzenia wezwali na miejsce Policję. Badanie na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, przeprowadzone urządzeniem A. dało wynik 1,23 mg/l o godz. 17:21 i 1,19 mg/l o godz. 17:36, następnie – urządzeniem A. (...)dało wynik 1,05 mg/l o godz. 17:44 i 1,11 mg/l o godz. 17:46. P. L. ur. (...) o wykształceniu wyższym, z zawodu stolarz, zatrudniony w Niemczech jako opiekun osób starszych, uzyskuje z tego tytułu dochód w kwocie 750 euro miesięcznie, żonaty, bezdzietny, posiada na utrzymaniu żonę, właściciel pojazdu D. (...) o szacunkowej wartości 13.000 zł, karany sądownie. Był skazany prawomocnym wyrokiem S. R.w G. (...)z dnia (...)r. o sygn. akt II K(...)za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości art.
W dniu 15 września 2023 r. oskarżonego obowiązywał zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, orzeczonych wobec niego w w/w wyroku na okres trzech lat. - wyjaśnienia oskarżonego k. 11 - notatka urzędowa k. 2 - protokół badania stanu trzeźwości k. 3 i 5 - świadectwo wzorcow. k. 4 i 6 - zaświadczenie o wpisach w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego k. 8 - dane o karalności k. 13, 31 - odpis wyr. SR w G. (...) II K (...)k. 30, 37 - dane o nieruchomościach k. 35 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty OCena DOWOdów Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Lp. 1.1 Wszystkie j.w. Przy ustaleniu stanu faktycznego Sąd uwzględnił wyjaśnienia oskarżonego w zakresie opisanego przez niego przebiegu zdarzenia, gdyż są one zgodne z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym w postaci dokumentów, takich jak protokoły badania stanu trzeźwości, informacji o karalności i in. Wyjaśnienia oskarżonego były szczere i logiczne, a przez to wiarygodne. Sąd uwzględnił dokumenty zgromadzone w sprawie, nie znajdując podstaw dla podważenia waloru ich wiarygodności, albowiem wystawione zostały one przez osoby lub instytucje do tego uprawnione z zachowaniem przewidzianych ku temu procedur, a ich treść nie była w toku postępowania kwestionowana przez strony. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I P. L. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Sąd orzekł na podstawie niżej powołanych przepisów w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 października 2023 r. – po myśli art. 4 § 1 k.k. uznając, że ustawa uprzednio obowiązująca była względniejsza dla sprawcy już choćby tylko w zakresie przepisów dotyczących dyrektyw wymiaru kary (art. 53 k.k.), w których to wyeliminowano przesłankę wychowawczego oddziaływania kary. Ponadto na mocy ustawy z dnia 7 lipca 2022 r. (Dz U. z 2022 r. poz. 2600) zaostrzono odpowiedzialność za popełnienie przestępstwa z art. 178 a § 1 k.k. poprzez wyeliminowanie alternatywnego zagrożenia karami wolnościowymi na rzecz wyłącznie kary pozbawienia wolności do lat trzech (wcześniej – do lat 2) oraz zwiększono dolną granicę wymiaru kar wolnościowych na podstawie art. 37a § 1 k.k. Zgodnie z art. 178 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 października 2023 r. kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Zgodnie z § 4 w/w przepisu jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo za przestępstwo określone w art. 173, 174, 177 lub art. 355 § 2 popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo dopuścił się czynu określonego w § 1 w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Oskarżony kierował samochodem na drodze publicznej znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym o godz. 17:21 – 1,23 mg/1, będąc wcześniej prawomocnie skazanym wyrokiem S. R.w G. (...) z dnia (...) r. o sygn. akt II K (...) za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości oraz nie zastosował się do obowiązującego wobec niego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres trzech lat. ☐ Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności P. L. I, II, III I, II, III W konsekwencji uznania P. L. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, Sąd wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. Przepis art.
przewiduje jedynie karę pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. Sąd oczywiście miał możliwość sięgnięcia do kar rodzajowo łagodniejszych po zastosowaniu art. 37a § 1 k.k. , jednak uznał to za nieuprawnione. Przepis art. 53 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 października 2023 r. stanowił, że sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Wymierzając karę sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, popełnienie przestępstwa wspólnie z nieletnim, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie po jego popełnieniu. Przy tym, okoliczności wpływające na wymiar kary uwzględnia się tylko co do osoby, której dotyczą. Do okoliczności łagodzących Sąd zaliczył przyznanie się oskarżonego do winy (choć jego sprawstwo i wina w niniejszej sprawie i bez tego były oczywiste). Do okoliczności obciążających należało zaliczyć: - wcześniejszą karalność oskarżonego (w tym oczywiście z art.
, co świadczy o tym, że prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości nie jest dla niego jednorazowym wybrykiem, ale świadomym wyborem); - wysoki stopień nietrzeźwości graniczący z upojeniem alkoholowym, podjęcie się prowadzenia pojazdu tego samego dnia po wypiciu alkoholu, co powoduje, że oskarżony nie mógł nie zdawać sobie sprawy ze swojego stanu nietrzeźwości, - zjechanie z drogi i uderzenie w płot, czyli spowodowanie realnego zagrożenia w ruchu drogowym. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że stopień winy oraz społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżonego był znaczny, działał on bowiem umyślnie, mając pełną świadomość karalności zachowania w postaci prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości. Sąd wziął pod uwagę podnoszone w wyjaśnieniach oskarżonego okoliczności, iż podjął się prowadzenia pojazdu z oczywiście błahego powodu – aby pojechać do sklepu po coś do jedzenia. Nie stanowi to żadnej okoliczności usprawiedliwiającej czyn oskarżonego. Sąd zważył zatem stopień demoralizacji oskarżonego, który przejawia się przez popadanie w konflikty z prawem i doszedł do wniosku, że istnieją podstawy do twierdzenia, że P. L. jest już osobą zdemoralizowaną, o czym świadczy jego uprzednia karalność z art.
k.k. Poprzednie skazanie za prowadzenie samochodu w stanie nietrzeźwości nie wywołało u oskarżonego żadnej refleksji odnośnie nieopłacalności popełniania przestępstw. Dopuszczenie się kolejnego przestępstwa było jego świadomym wyborem przestępnego stylu życia i brakiem elementarnego szacunku dla obowiązującego porządku prawnego. Na podstawie art. 42 § 3 k.k. Sąd zobowiązany był orzec wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, nie określając ich rodzaju, we wszystkich strefach ruchu – dożywotnio. Zgodnie bowiem z tym przepisem Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio w razie popełnienia przestępstwa określonego w art.
Na podstawie art. 43a § 2 k.k. Sąd orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 10.000,- zł, czyli minimalnej, uznając, że sytuacja majątkowa oskarżonego nie pozwoli na uiszczenie tego świadczenia w wyższej kwocie. 1 Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IV O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. i art. 627 k.p.k. Dlatego Sąd wymierzył oskarżonemu opłatę w kwocie 120 zł na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 roku Nr 49 poz. 223 ze zm.) i obciążył go wydatkami postępowania w kwocie 40 zł. W sprawie nie ustalono żadnych okoliczności, mogących stanowić przesłankę do zwolnienia oskarżonego od kosztów sądowych. 1 Podpis
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.