244 kk w zw. z art. 11 §2 kk ORZEKA: I. uznaje oskarżonego B. K. za winnego popełnienia zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu, z tym ustaleniem, iż stanowi on występek z art.
kk i za to na podstawie art.
na mocy art. 42 § 4 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio; III. na mocy art. 43a § 2 kk orzeka od oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 10.000 (dziesięciu tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej (nr konta (...)); IV. na mocy art. 93a §1 pkt 3 kk w zw. z art. 93b §1 kk w zw. z art. 93c pkt 5 kk i art. 93f §2 kk orzeka wobec oskarżonego środek zabezpieczający w postaci terapii uzależnień od alkoholu; V. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. B. S.
kierował motorowerem marki R. w ruchu lądowym będąc w stanie nietrzeźwości zmierzającym do stężenia 1,35 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, wbrew zakazowi prowadzenia pojazdów mechanicznych, orzeczonemu wyrokami Sądu Rejonowego w Golubiu-Dobrzyniu w sprawach II K 12/21, II K 90/19 i II K 256/
kierował motorowerem marki R. w ruchu lądowym będąc w stanie nietrzeźwości zmierzającym do stężenia 1,35 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, wbrew zakazowi prowadzenia pojazdów mechanicznych, orzeczonemu wyrokami Sądu Rejonowego w Golubiu-Dobrzyniu w sprawach II K 12/21, II K 90/19 i II K 256/
i art.
Orzekano wobec niego karę ograniczenia wolności. Okoliczności te nie były kwestionowane przez strony. odpisy wyroków Kierując się wskazaniami karty karnej, w aktach sprawy zgromadzono odpisy wyroków skazujących oskarżonego. Na ich podstawie należy ustalić, iż czyn w obecnej sprawie jest już kolejnym występkiem, kiedy to oskarżony prowadził pojazd mechaniczny w stanie nietrzeźwości. dane osobopoznawcze Na podstawie wywiadu środowiskowego ustalono, iż oskarżony jest kawalerem, nie posiada majątku, wykształcenie podstawowe, bez zawodu, utrzymuje się z renty socjalnej. Okoliczności te nie były przedmiotem sporu w sprawie. opinia sądowo-psychiatryczna W trakcie postępowania sąd dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy psychiatrów oraz psychologa na okoliczność ustalenia poczytalności oskarżonego tempore criminis i tempore procedendi oraz możliwości wzięcia udziału w sprawie. Wnioski opinii nie budzą wątpliwości. Zostały przedstawione po przeprowadzeniu szerokiego wywiadu oraz badań oskarżonego. Co do jej rzetelności oraz kompetencji osób ją sporządzających nie zgłoszono żadnych uwag krytycznych. Już w tym miejscu należy zasygnalizować, iż wnioski opinii doprowadziły do prowadzenia postępowania z udziałem obrońcy i tym samym powtórzenia czynności przeprowadzonych pod jego nieobecność. Stały się także podstawą do orzeczenia środka zabezpieczającego w postaci terapii uzależnień. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.2.1 wyjaśnienia oskarżonego B. K. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego. Stały one w jaskrawej opozycji do logicznych i rzeczowych zeznań B. S.
kk, penalizującego prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości oraz wbrew orzeczonemu uprzednio zakazowi prowadzenia pojazdów mechanicznych i uprzedniemu prawomocnemu skazaniu za czyny z art.
kk i art.
Sąd pouczył przy tym strony o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej czynu poprzez wyeliminowanie art. 244 kk. Kwestia kumulatywnej kwalifikacji prawnej czynu w przypadku art.
244 kk była przedmiotem orzecznictwa SN oraz wypowiedzi przedstawicieli doktryny. Pogląd w tym zakresie jest ugruntowany i nie wymaga już szerszego komentarza. Sięgając do reguły lex consumens derogat legi consumptae, sąd wyeliminował w związku z tym art. 244 kk z przyjętej kwalifikacji prawnej czynu. ☐ 3.
W przekonaniu sądu kara ta - tak co do rodzaju, jaki i wymiaru - jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. Spełni także swe cele z zakresu prewencji indywidualnej, skutecznie odwodząc oskarżonego od popełnienia tego typu czynu w przyszłości. Stanowi zarazem czytelny sygnał, iż kolejne, naganne zachowanie oskarżonego spotkało się ze zdecydowaną reakcją. Czyn z art.
Decydując o wyborze rodzaju kary i jej wymiaru, sąd miał na uwadze dotychczasową kilkukrotną karalność oskarżonego za czyny z art.
i art.
Orzekane wówczas kary o charakterze wolnościowym okazały się całkowicie nieskuteczne. Oskarżony - czego dowodzi niniejsza sprawa - kontynuował swój przestępczy proceder. Całkowicie zlekceważył poprzednie orzeczenia, w sposób ostentacyjny łamiąc obowiązujące go zakazy. W tym stanie rzeczy orzeczenie po raz piąty kary o charakterze wolnościowym lub kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania nie mogło wchodzić w grę. Wobec oskarżonego nie można bowiem postawić pozytywnej prognozy kryminologicznej. Przeciwnie, jego postawa w trakcie procesu jednoznacznie wskazuje na głęboką demoralizację i brak krytycznego wglądu w swoje zachowanie. Oskarżony jest osobą lekkomyślną i nieodpowiedzialną. Swoim zachowaniem dowiódł, iż nie można mu już dać szansy na resocjalizację w warunkach wolnościowych. Stąd też cele kary mogą być osiągnięte jedynie przez orzeczenie kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania na okres próby. Oskarżony nie zdaje sobie sprawy, jakie zagrożenie dla niego i pozostałych uczestników ruchu drogowego niesie prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości. Warto w tym miejscu przypomnieć, iż w momencie prowadzenia pojazdu oskarżony znajdował się w stanie upojenia alkoholowego (1,34 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu). Jego stan wykluczał możliwość bezpiecznego uczestnictwa w ruchu. Oskarżony bagatelizował ten stan, uciekając się do tworzenia kłamliwych tłumaczeń mających na celu uniknięcie odpowiedzialności karnej. B. K. II I Na mocy art. 42 § 4 kk orzeczono wobec oskarżonego środek karny w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Jest to kolejne orzeczenie tego rodzaju. Ustawodawca w zaistniałej sytuacji nie pozostawia sądowi luzu decyzyjnego. Orzeczenie ma charakter obligatoryjny. W realiach sprawy nie może dziwić konieczność dożywotniego wyeliminowania oskarżonego z grona użytkowników dróg. B. K. III I Na mocy art. 43a § 2 kk orzeczono wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w wysokości 10,000 złotych. Również i w tym zakresie orzeczenie miało charakter obligatoryjny, a orzeczona kwota była najniższą możliwą. B. K. IV I Na mocy art. 93a § 1 pkt 3 kk w zw. z art. 93b § 1 kk w zw. z art. 93c pkt 5 kk i art. 93f § 2 kk orzeczono wobec oskarżonego środek zabezpieczający w postaci terapii uzależnień od alkoholu. Orzeczenie w tym zakresie uwzględnia wniosek opinii biegłych lekarzy psychiatrów i psychologa (k. 91). Podkreślić przy tym trzeba, iż sąd nie może obecnie orzec terapii uzależnień od alkoholu w postaci stacjonarnej. Nie ulega przy tym wątpliwości, iż czyn będący przedmiotem oceny w przedmiotowej sprawie został popełniony w związku z uzależnieniem od alkoholu (art. 95c pkt 5 kk). To zobowiązywało sąd do orzeczenia środka zabezpieczającego. Co istotne, sąd w trakcie procesu odstąpił od wysłuchania biegłych albowiem oskarżony wyraził zgodę na orzeczenie środka zabezpieczającego w postaci terapii uzależnień (k. 116 akt sprawy - art. 354a § 2 kpk). Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę W przedmiotowej sprawie w związku z dopuszczeniem dowodu z opinii sądowo-psychiatrycznej i jej wnioskami, sąd postanowił przeprowadzić rozprawę od początku z udziałem oskarżonego i wyznaczonego obrońcy (k. 117). Oskarżony złożył wyjaśnienia w obecności swego obrońcy (k. 83), a świadków przesłuchano ponownie również przy udziale obrońcy (k. 117-117v., k. 123-124). Gwarancje procesowe oskarżonego zostały wobec tego zachowane. 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności V i VI O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 624 § 1 kpk, zwalniając oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty, zaś wydatkami w sprawie obciążając Skarb Państwa. Rozstrzygnięcie bierze pod uwagę sytuację materialną oraz dochody oskarżonego. B. K. nie posiada żadnego majątku , osiąga miesięczny dochód w kwocie 600 złotych. W tym stanie rzeczy trudno przyjąć, aby posiadał on środki na zapłatę kosztów. Orzeczenie zawiera ponadto rozstrzygnięcie o kosztach obrońcy z urzędu, które pokrył Skarb Państwa. Podpis
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.