← Polska

II K 44/23

UZASADNIENIE Formularz UWŁ Sygn. akt IIK 44/23 Jeżeli został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych, można wypełnić część 3–8 formularza USTALENIE FAKTÓW Wyroki wydane wobec skazanego. Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny Data wyroku albo wyroku łącznego Sygnatura akt sprawy

  1. Sąd Rejonowy w Piszu 29.11.2010 r. sygn. akt IIK 648/10
  2. Sąd Rejonowy w Piszu 28.03.2011r. sygn. akt IIK 72/11
  3. Sąd Rejonowy w Piszu 17.10.2011r. sygn. akt IIK 640/11
  4. Sąd Rejonowy w Iławie 13.10.2015r. sygn. akt IIK 681/15
  5. Sąd Okręgowy w Suwałkach 18.03.2019r. sygn. akt IIK 42/18
  6. Sąd Rejonowy w Białymstoku 20.04.2023r. sygn. akt IIIK 195/23
  7. Sąd Rejonowy w Białymstoku 19.06.2023r. sygn. akt XIIIK 1839/22 1.
  8. Inne fakty. 1.2.
  9. Fakty uznane za udowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty
  10. czyn z art. 289 § 2 kk popełniony w dniu 25.09.2010r. skazanie na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres próby 3 lat oraz karę 30 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 10 złotych wyrok Sądu Rejonowego w Piszu z dnia 29.11.2010r. w sprawie sygn. akt IIK 648/10 k. 24-24v
  11. czyny z art. 288 § 1 kk popełnione kolejno w dniach 11.09.2009r., 04.04.2010r. oraz 29.10.2010r. skazanie na kary po 4 miesiące pozbawienia wolności za każdy z tych czynów, co do których wymierzono karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres próby 5 lat wyrok Sądu Rejonowego w Piszu z dnia 28.03.2011r. w sprawie sygn. akt IIK 72/11 k. 26-26v
  12. czyn z art. 288 § 1 kk popełniony w dniu 30.06.2011r. skazanie na karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności wyrok Sądu Rejonowego w Piszu z dnia 17.10.2011r. w sprawie sygn. akt IIK 640/11 k.22-22v
  13. czyn z art. 226 § 1 kk popełniony w dniu 30.05.2015r. skazanie na karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności wyrok Sądu Rejonowego w Iławie z dnia 13.10.2015r. w sprawie sygn. akt IIK 681/15 k.43
  14. czyn z art. 207 § 1a kk w zb. z art. 148 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, popełniony w okresie od dnia 20.10.2017r. do dnia 15.11.2017r. skazanie na karę 25 lat pozbawienia wolności wyrok Sądu Okręgowego w Suwałkach z dnia 18.03.2019r. w sprawie sygn. akt IIK 42/18 k.17 -18
  15. czyn z art. 157 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk popełniony w dniu 25.09.2022r. skazanie na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności wyrok Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 20.04.2023r. w sprawie sygn. akt IIIK 195/23 k.35
  16. czyn z art. 157 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk popełniony w dniu 16.07.2022r. skazanie na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności wyrok Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 19.06.2023r. w sprawie sygn. akt XIIIK 1839/22 k.38-38v
  17. - wykaz podlegających wykonaniu kar pozbawienia wolności, - naganne zachowanie po osadzeniu, o charakterze zmiennym, wielokrotna karalność zarówno za delikty dyscyplinarne jak też za dwa przestępstwa popełnione po osadzeniu, - wycofany z zatrudnienia ze względów bezpieczeństwa, - minimalna motywacja do zmiany dotychczasowego sposobu życia, pozyskania dodatkowych umiejętności, mimo wykształcenia gimnazjalnego odmowa brak motywacji do jakiegokolwiek podniesienia kwalifikacji i nauki, - umiarkowana ocena zachowania podczas odbywania kary, brak deklaracji przynależności do podkultury przestępczej, deklaratoryjny krytyczny stosunek do popełnianych przestępstw, wykonywanie zadań wynikających z IPO na poziomie dobrym, opinia o skazanym z zakładu karnego k.60-61
  18. wielokrotna karalność skazanego karta karna. k.8-10
  19. akta spraw sygn. akt IIK 648/10, IIK 72/11, IIK 640/11, IIK 681/15, IIK 42/18, IIIK 195/23, XIIIK 1839/22 1.2.
  20. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty Ocena Dowodów Dowody będące podstawą ustalenia faktów. Lp. faktu z pkt 1.2.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1 -7 Odpisy wyroków. Odpisy wyroków dołączonych z akt poszczególnych spraw karnych, mające moc dokumentu urzędowego.
  21. Opinia o skazanym (na okoliczność zachowania przed osadzeniem, jak też podczas odbywania kary pozbawienia wolności). Opinia AŚ sporządzona w oparciu o obserwacje wychowawców i personelu AŚ, po przeprowadzeniu standardowych rozmów ze skazanym, uwzględnia wyniki wdrożonych programów i interwencji wychowawczych – brak podstaw do jej kwestionowania jako mającej charakter standardowy.
  22. Wielokrotna karalność sądowa za przestępstwa, wskazująca na znaczny stopień demoralizacji skazanego. Dołączona do akt sprawy aktualna karta z KRK, brak powodów do kwestionowania w/w dokumentu urzędowego.
  23. Akta spraw będących przedmiotem orzekania co do wyroku łącznego Dokumenty urzędowe nie kwestionowane. 2.
  24. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.2.1 albo 1.2.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu Podstawa KARY ŁĄCZNEJ Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny, data wydania wyroku albo wyroku łącznego i sygnatura akt sprawy Kary lub środki karne podlegające łączeniu
  25. wyrok Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 20.04.2023r. w sprawie sygn. akt IIIK 195/23 czyn z art. 157 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk popełniony w dniu 25.09.2022r. skazanie na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności
  26. wyrok Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 19.06.2023r. w sprawie sygn. akt XIIIK 1839/22 czyn z art. 157 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk popełniony w dniu 16.07.2022r. skazanie na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności Zwięźle o powodach połączenia kar lub środków karnych z wyjaśnieniem podstawy prawnej Mając na uwadze wielokrotną karalność skazanego (od 2010r.) i wykonane wobec niego kary pozbawienia wolności Sąd, rozpoznając tę sprawę, miał na uwadze treść art. 4 § 1 kk i wyrażoną przez niego regułę intertemporalną, zgodnie z którą, należy stosować ustawę obowiązującą w czasie orzekania, chyba że jej zastosowanie prowadzi do pogorszenia sytuacji sprawcy względem stanu prawnego obowiązującego w dacie popełnienia czynów. Sąd zwrócił uwagę, iż obecnie wykonywana jest wobec skazanego kara 25 lat pozbawienia wolności (sygn. akt IIK 42/18) a do wykonania pozostają dwie kolejne kary jednostkowe orzeczone w sprawach sygn. akt IIIK 195/23 oraz XIIIK 1839/
  27. Powyższe mogłoby więc wskazywać w myśl zasady intertemporalnej, iż podstawą wyroku łącznego powinny być przepisy ustawy (w szczególności art. 85 § 1 kk) w brzmieniu sprzed 24.06.2020r. (jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną) co oczywiście oznaczałoby przy połączeniu tych kar, iż w myśl art. 88 kk (również w brzmieniu do 24.06.2020r.), iż karą łączną byłaby kara 25 lat pozbawienia wolności. Powodowałoby to więc ,,skasowanie” kar wymierzonych skazanemu w dwóch ostatnio zapadłych wyrokach. Tyle tylko, że w czasie obowiązywania stanu prawnego opisanego powyżej obwiązywał także art. 85 § 3 kk w myśl którego, jeżeli po rozpoczęciu, a przed zakończeniem wykonywania kary lub kary łącznej sprawca popełnił przestępstwo, za które orzeczono karę tego samego rodzaju lub inną podlegającą łączeniu, orzeczona kara nie podlega łączeniu z karą odbywaną w czasie popełnienia czynu. Tym samym, skoro czyny zabronione w sprawach sygn. akt IIIK 195/23 oraz XIIIK 1839/22 popełnione zostały już po rozpoczęciu przez skazanego odbywania kary 25 lat pozbawienia wolności, powstała przeszkoda formalna do objęcia ich wyrokiem łącznym. Podsumowując, w tym konkretnym przypadku Sąd zdecydował się na zastosowanie, zgodnie z przepisem art. 81 ust. 2 ustawy z dnia 19.06.2020r. o dopłatach do oprocentowania…( Dz. U. 2020r. poz.1086), przepisu art. 85 § 1 kk w brzmieniu nadanym w/w ustawą, który stosuje się do kar pozbawienia wolności prawomocnie orzeczonych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy tj. 24 czerwca 2020r. Zgodnie z treścią art. 85 § 1k k jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa. W niniejszej sprawie warunki połączenia kar są spełnione wobec kar orzeczonych wyrokami: Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 20.04.2023r. w sprawie sygn. akt IIIK 195/23 (pkt 6 wyroku) oraz Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 19.06.2023r. w sprawie sygn. akt XIIIK 1839/22 (pkt 7 wyroku). Pierwszy z tych wyroków zapadł 20.04.2023r. (sygn. akt IIIK 195/23), wcześniej popełniony został czyn zabroniony objęty wyrokiem sygn. akt XIIIK 1839/22 (dnia 16.07.2022r.). WYMIAR KARY. Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy wymiarze kary łącznej. Na podstawie art. 569 § 1 i 2 kpk, art. 85 § 1 kk, art. 86 § 1 kk połączono jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami opisanymi w pkt 6 (Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 20.04.2023r. w sprawie sygn. akt IIIK 195/23) oraz w pkt 7 (Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 19.06.2023r. w sprawie sygn. akt XIIIK 1839/22) i orzeczono wobec skazanego D. P. karę łączną 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności. W tym przypadku Sąd kierując się dyspozycją art. 86 § 1 kk mógł wymierzyć skazanemu karę od 1 roku i 1 miesiąca pozbawienia wolności (powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwo) do ich sumy - a więc 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd zdecydował się jedynie częściowo zastosować zasadę absorbcji, a i tak zdaniem Sądu, to bardzo poważna ,,redukcja” wymiaru kary. O zastosowaniu zasady częściowej absorbcji przesądziła dotychczasowa postawa skazanego, sposób jego życia, prezentowane trudności z dostosowaniem się do norm społecznych oraz norm obowiązujących w areszcie śledczym, wielokrotna karalność obejmująca czyny różnego rodzaju, w tym z użyciem przemocy. Wielokrotna, ponawialna karalność wskazuje na to, iż właśnie taki sposób na życie, lekceważący porządek prawny, wybrał skazany i zachowywał w tym konsekwencję. Świadczy po tym chociażby skazywanie w warunkach art. 64 § 1 kk i to po tym jak osadzono go już w areszcie śledczym. Jego postawa pełna agresji wobec współwięźniów wyraźnie wskazuje na trudności adaptacyjne, obniżony krytycyzm wobec własnych zachowań i mocno wątpliwą na chwilę obecną skuteczność programu resocjalizacyjnego. Sąd zauważył, że skazany powoli zaczyna przystosowywać się do życia w zakładzie zamkniętym, jednakże zachowanie to ewidentnie pozostaje w jego interesie, stanowi normę, z której nie należy wyprowadzać szczególnych wniosków odnośnie redukowania kary. W sytuacji gdy skazany podtrzyma swą postawę związaną z regulaminowym postępowaniem, aktywnością w udziale w kolejnych programach korekcyjnych, wówczas bez wątpienia zostanie to wzięte pod uwagę w ramach kolejnych instytucji postępowania penitencjarnego. W ocenie Sądu dalsze ,,redukowanie” wymiaru kary byłoby sprzeczne z celami resocjalizacyjnymi – szczególnie niepokoi mała motywacja do podnoszenia kwalifikacji, odmowa podjęcia nauki mimo tego, że skazany ma wyksztalcenie gimnazjalne a przed nim wiele lat odbywania kary izolacyjnej. Nie bez znaczenia jest też i to, że nie można pozwolić na to, by skazany był utwierdzany w swoistej bezkarności co do podejmowanych już po osadzeniu zachowań stanowiących ewidentne łamanie norm prawnych. W tej sytuacji Sąd doszedł do przekonania, iż wymierzona kara łączna pozbawienia wolności przygotuje skazanego do powrotu do społeczeństwa już na nowych zdrowych zasadach, a sam proces resocjalizacyjny może zakończyć się oczekiwanym efektem mimo stosunkowo wątpliwego początku (bezkrytycyzm w odniesieniu do swojej osoby oraz popełniania kolejnych przestępstw). Obrońca oskarżonego domagając się zastosowania zasady pełnej absorbcji oraz połączenia wskazanych wyżej kar z karą 25 lat pozbawienia wolności orzeczoną w sprawie sygn. akt IIK 48/18 niezasadnie dążył do zamienienia orzeczenia Sądu w swoiste orzeczenie amnestyjne, gdyż doprowadziłoby to do ,,skasowania” wszystkich kar jakie za zachowania skazanego już po osadzeniu zostały mu wymierzone – przyjęcie tej koncepcji oznaczałoby także swoistą bezkarność w latach kolejnych w razie powtórzenia się agresywnych zachowań skazanego. Wymiar Środka karnego Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy łącznym wymiarze środka karnego Nie dotyczy. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA Zawarte w WYROKU łącznym. Zwięźle o powodach uzasadniających inne rozstrzygnięcia z wyroku łącznego, w tym umorzenie postępowania, zaliczenie okresów na poczet kary łącznej. Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności.
  28. Koszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III. IV. O wynagrodzeniu obrońcy z urzędu orzeczono na podstawie § 17 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości dnia 03.10.2019r. (Dz. U. z 2019r. poz.18) w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Skazanego, w oparciu o art 624 § 1 kpk i art. 6 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych, zwolniono od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie z uwagi na jego sytuację majątkową (w/w nie posiada majątku, odbywa karę pozbawienia wolności, ewentualna egzekucja co do środków majątkowych okazałaby się niewątpliwie nieskuteczna). PODPIS

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.