Sygn. akt II K 46/21 PR 1 Ds.553.2020 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 grudnia 2023 r. Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący sędzia Roman Chorab Protokolant Joanna Gaweł - Wojciechowska po rozpoznaniu w dniach 07.09.2023 r., 25.10.2023 r., 04.12.2023 sprawy G. S. ur. (...) w B. syna L. i G. z d. Ć. oskarżonego o to, że:
- w okresie od 1 stycznia 2020 roku do 27 lipca 2020 roku w G., powiatu (...), województwa (...), będąc pod wpływem alkoholu, znęcał się psychicznie i fizycznie nad wspólnie z nim zamieszkującymi konkubiną M. E. w ten sposób, że wyzywał ją słowami wulgarnymi uznanymi za obelżywe, groził zabójstwem, zabierał telefon uniemożliwiając jej kontakt z innymi osobami, nagle przewracał ją na podłogę, uniemożliwiał wejście do mieszkania zamykając się w domu, zamykał w oddzielnym pokoju, a nadto w dniu 31 lipca 2020 roku uderzył M. E. w twarz swoją głową tak, iż upadła i chwilowo utraciła przytomność, wskutek czego doznała wstrząśnienia i powierzchownego urazu powłok głowy, które to obrażenia skutkowały naruszeniem czynności narządów jej ciała i rozstrojem jej zdrowia na czas nie dłuższy niż 7 dni oraz znęcał się psychicznie i fizycznie nad dziećmi nieporadnymi ze względu na wiek i stan zdrowia z uwagi na ich autyzm dziecięcy I. S. i B. S. w ten sposób, że wielokrotnie naruszał ich nietykalność cielesną ciągnął i pchał, gdy nie chciały wykonać polecenia, uderzał po rękach i nogach, szarpał ich, zamykał w osobnym pokoju pokrzywdzonych i ich matkę tj. o czyn z art. 207 § 1 kk w zw. z art. 157 § 2 kk w zw. z art. 207 § 1a kk w zw. z art. 11 § 2 kk
- w dniu 16 grudnia 2020 roku w G., powiatu (...), województwa (...), groził M. E. zabójstwem, przy czym w rękach trzymał siekierę i machał nią, w sytuacji gdy wejdzie na zamieszkiwaną przez niego nieruchomość, przy czym groźba ta wzbudziła w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę jej spełnienia tj. o czyn z art. 191 § 1 kk I. oskarżonego G. S. uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt I części wstępnej wyroku stanowiącego występek z art. 207 § 1 kk w zw. z art. 157 § 2 kk w zw. z art. 207 § 1a kk w zw. z art. 11 § 2 kk i za to na podstawie art. 207 § 1 a kk w zw. z art. 11 § 3 kk wymierza mu karę 1(jednego) roku pozbawienia wolności; II. oskarżonego G. S. uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku z tym, iż przyjmuje, że stanowi on występek z art. 190 § 1 kk i za to na podstawie art. 190 § 1 kk wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; III. na podstawie art. 85 § 1 kk i art. 86 § 1 kk wymierzone oskarżonemu G. S. w pkt I i II kary pozbawienia wolności łączy i orzeka wobec oskarżonego karę łączną 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności; IV. na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej oskarżonemu G. S. zalicza okres zatrzymania w dniu 16.12.2020 r. zaokrąglając go do jednego pełnego dnia i przyjmując, że jest on równoważny karze 1 (jednego) dnia pozbawienia wolności oraz na poczet kary pozbawienia wolności zalicza mu okres tymczasowego aresztowania od dnia 03.08.2023 r. godz. 14:50, do dnia 07.09.2023 r. godz. 14:00; V. na podstawie art. 41 a § 1, § 4 kk i art. 43 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego G. S. zakaz kontaktowania i zbliżania się do pokrzywdzonych M. E., I. S. i B. S. na odległość nie mniejszą niż 50 metrów przez okres 2 (dwóch) lat; VI. na podstawie art. 624 § 1 kpk zwalnia oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych i nie wymierza mu opłaty. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 46/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.
- USTALENIE FAKTÓW 1.
- Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) G. S. w okresie od 1 stycznia 2020 roku do 27 lipca 2020 roku w G., powiatu (...), województwa (...), będąc pod wpływem alkoholu, znęcał się psychicznie i fizycznie nad wspólnie z nim zamieszkującymi konkubiną M. E. w ten sposób, że wyzywał ją słowami wulgarnymi uznanymi za obelżywe, groził zabójstwem, zabierał telefon uniemożliwiając jej kontakt z innymi osobami, nagle przewracał ją na podłogę, uniemożliwiał wejście do mieszkania zamykając się w domu, zamykał w oddzielnym pokoju, a nadto w dniu 31 lipca 2020 roku uderzył M. E. w twarz swoją głową tak, iż upadła i chwilowo utraciła przytomność, wskutek czego doznała wstrząśnienia i powierzchownego urazu powłok głowy, które to obrażenia skutkowały naruszeniem czynności narządów jej ciała i rozstrojem jej zdrowia na czas nie dłuższy niż 7 dni oraz znęcał się psychicznie i fizycznie nad dziećmi nieporadnymi ze względu na wiek i stan zdrowia z uwagi na ich autyzm dziecięcy I. S. i B. S. w ten sposób, że wielokrotnie naruszał ich nietykalność cielesną ciągnął i pchał, gdy nie chciały wykonać polecenia, uderzał po rękach i nogach, szarpał ich, zamykał w osobnym pokoju pokrzywdzonych i ich matkę. G. S. w dniu 16 grudnia 2020 roku w G., powiatu (...), województwa (...), groził M. E. zabójstwem, przy czym w rękach trzymał siekierę i machał nią, w sytuacji gdy wejdzie na zamieszkiwaną przez niego nieruchomość, przy czym groźba ta wzbudziła w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę jej spełnienia Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty I. Znęcanie się psychicznie i fizycznie nad pokrzywdzoną M. E. oraz znęcanie się psychicznie i fizycznie nad małoletnimi I. S. i B. S. nieporadnymi ze względu na wiek i stan zdrowia
- Zeznania świadka M. E. 232v-233v, 3-5
- Zeznania świadka A. M. 18-20 ;233v
- Zeznania świadka L. S.
(1)233v-234
- Zeznania świadka S. O. 234
- Zeznania świadka J. E. 35; 234-235v
- Zeznania świadka W. M. 22-24; 249v
- Zeznania świadka Z. E. 12
- Zeznania świadka R. E. 32
- Karta informacyjna z pobytu w szpitalu – oddział ratunkowy 7,41
- Niebieska karta oraz dokumentacja związana z jej prowadzeniem 8-11; 63-88
- Orzeczenie o niepełnosprawności I. S. 42
- Orzeczenie o niepełnosprawności B. S. 43
- Orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego B. S. 44-49
- Orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego I. S. 50-55
- Opinia sądowo – lekarska 103
- Wywiad środowiskowy 146-147 II. groźby karalne kierowane wobec M. E.
- Zeznania świadka M. E. 232v-233v, 3-5 III. Stan zdrowia oskarżonego G. S.
- Opinia sądowo – psychiatryczna 222-223 IV Niekaralność oskarżonego G. S.
- Informacja o osobie z Krajowego Rejestru Karnego 144
- Notatka urzędowa dot. uprzedniej niekaralności oskarżonego G. S. 145 1.
- Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) - - - Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty
- OCENA DOWODÓW 2.
- Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu I i II
- Zeznania pokrzywdzonej M. E. Świadek jest jedną z pokrzywdzonych. Zeznawała, że od czasu gdy jej konkubent zaczął nadużywać alkoholu stał się agresywny wobec niej i ich wspólnych dzieci. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego zeznania pokrzywdzonej M. E. zasługują na obdarzenie ich wiarygodnością. W ocenie Sądu są one spójne, logiczne i konsekwentne oraz znajdują potwierdzenie w zeznaniach innych osób przesłuchanych w charakterze świadków, a to: Z. E., A. M., W. M., R. E., J. E., L. S.
(1)oraz S. O., uznanych przez Sąd w całości za wiarygodnych.
- Zeznania świadka Z. E. Świadek jest matką pokrzywdzonej oraz babcią pokrzywdzonych dzieci. Niejednokrotnie była osobą do której córka zwracała się o pomoc. Początkowo ukrywając fakt przemocy konkubenta wobec niej. W ocenie Sądu zeznania świadka są spójne, logiczne i konsekwentne oraz znajdują potwierdzenie w zeznaniach pokrzywdzonej M. E. i innych świadków przesłuchiwanych w niniejszej sprawie uznanych przez Sąd w całości za wiarygodnych. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego zeznania wymienionego świadka zasługują na obdarzenie ich wiarygodnością.
- Zeznania świadka R. E. Świadek jest ojcem pokrzywdzonej oraz dziadkiem pokrzywdzonych dzieci. Zna on sytuację rodzinną córki z relacji żony (świadka Z. E.). W ocenie Sądu zeznania świadka są spójne, logiczne i konsekwentne oraz znajdują potwierdzenie w zeznaniach pokrzywdzonej M. E. i innych świadków przesłuchiwanych w niniejszej sprawie. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego zeznania wymienionego świadka zasługują na obdarzenie ich wiarygodnością.
- Zeznania świadka A. M. Świadek mieszka po sąsiedztwie. Widział on jak oskarżony uderzył swoją głową w twarz pokrzywdzonej M. E., po czym ta straciła przytomność. W ocenie Sądu zeznania świadka są spójne, logiczne i konsekwentne oraz znajdują potwierdzenie w zeznaniach pokrzywdzonej M. E. oraz świadka W. M.. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego zeznania wymienionego świadka zasługują na obdarzenie ich wiarygodnością.
- Zeznania świadka W. M. Świadek mieszka po sąsiedztwie. Podczas powrotu ze spaceru zauważyła ona roztrzęsioną pokrzywdzoną, która prosiła o pomoc mówiąc, że jej konkubent zamknął się z ich starszym synem w domu jest agresywny i niech chce wypuścić syna. Widziała on jak pokrzywdzona M. E. została uderzona przez oskarżonego po czym straciła przytomność. W ocenie Sądu zeznania świadka są spójne, logiczne i konsekwentne oraz znajdują potwierdzenie w zeznaniach pokrzywdzonej M. E. oraz świadka A. M.. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego zeznania wymienionego świadka zasługują na obdarzenie ich wiarygodnością.
- Zeznania świadka J. E. Świadek jest bratem pokrzywdzonej M. E. i wujkiem małoletnich pokrzywdzonych dzieci. Doświadczył sam przemocy fizycznej ze strony oskarżonego gdy ten bez powodu zaatakował go podczas jednego z rodzinnych spotkań. W ocenie Sądu zeznania świadka są spójne, logiczne i konsekwentne oraz znajdują potwierdzenie w zeznaniach pokrzywdzonej M. E. oraz Z. i R. E.. Sąd uznał zeznania świadka w całości za wiarygodne.
- Zeznania świadka S. O. Świadek mieszka po sąsiedzku do oskarżonego. Doświadczył przemocy fizycznej ze strony oskarżonego. Został przez niego uderzony i doszło pomiędzy nimi do szarpaniny po grillu, podczas, którego spożywany był alkohol. W ocenie Sądu zeznania świadka są spójne, logiczne i konsekwentne. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego zeznania wymienionego świadka zasługują na obdarzenie ich wiarygodnością.
- Zeznania świadka L. S.
(2)Świadek jest ojcem oskarżonego G. S., został on podczas jednej z kłótni z synem przez niego uderzony. Nie był świadkiem agresji swojego syna względem pokrzywdzonych osób, jednak jego zeznana świadczą o wybuchowości oskarżonego oraz nieumiejętności zapanowania nad emocjami i agresją. W ocenie Sądu zeznania świadka są spójne, logiczne i konsekwentne. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego zeznania wymienionego świadka zasługują na obdarzenie ich wiarygodnością.
- Karta informacyjna pobytu w szpitalu Dowód niekwestionowany przez żadną ze stron postępowania, dowodził obrażeń jakie poniosła pokrzywdzona w wyniku uderzenia jej przez oskarżonego. Dowód nie budził wątpliwości Sądu, uznany w całości za wiarygodny.
- Niebieska karta i dokumenty związane z jej prowadzeniem Dowód niekwestionowany przez żadną ze stron postępowania, wydany przez uprawnione do tego organy. Dowód nie budził wątpliwości Sądu, uznany w całości za wiarygodny.
- Orzeczenia o niepełnosprawności małoletnich pokrzywdzonych oraz opinie o potrzebie kształcenia specjalnego Dowody nieosobowe, niekwestionowane przez żadną ze stron postępowania. Dowodziły stanu zdrowia małoletnich pokrzywdzonych. Żadna ze stron nie kwestionowała stanu zdrowia małoletnich pokrzywdzonych. Dowody w całości ocenione jako wiarygodne.
- Opinia sądowo lekarska dot. obrażeń M. E. Opinia klarowna, logiczna i pełna - odpowiadająca na wszystkie postawione biegłemu pytania. Strony nie kwestionowały treści opinii.
- Wywiad środowiskowy Dowody nieosobowe, niekwestionowane przez żadną ze stron postępowania. Żadna ze stron nie kwestionowała ustaleń poczynionych przez kuratora. Dowód w całości ocenione jako wiarygodne.
- Opinia sądowo psychiatryczna oskarżonego G. S. Opinia klarowna, logiczna i pełna - odpowiadająca na wszystkie postawione biegłemu pytania. Strony nie kwestionowały treści opinii, wykluczająca zniesioną lub znacznie ograniczoną zdolność zrozumienia zarzucanych czynów oskarżonemu czynów oraz pokierowania swoim postępowaniem. Zgodnie z opinią oskarżony jest osobą poczytalną. Opinia nie była kwestionowana przez strony.
- Dane o karalności oraz notatka o karalności Dowód nie kwestionowany przez żadną ze stron postępowania. W ocenie Sądu brak było podstaw do odmówienia wiarygodności danym o karalności oskarżonego G. S.. 2.
- Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu III. Wyjaśnienia oskarżonego G. S. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom złożonym przez oskarżonego G. S. (co do istoty sprawy) w toku postępowania przed Sądem. W toku tego postępowania osk. G. S. zaprzeczył aby w sposób opisany w zarzucie aktu oskarżenia zachowywał się w stosunku do pokrzywdzonej M. E. oraz do swoich dzieci. Wskazał jedynie, że w dniu 31 lipca 2020 roku odepchnął pokrzywdzoną, co także w świetle pozostałego zgromadzonego materiału dowodowego mija się z prawdą. Takim wyjaśnieniom, nie sposób było dać wiarę, gdyż stały one w rażącej i oczywistej sprzeczności z treścią zeznań świadków, których zeznania zostały powyżej przez Sąd omówione i ocenione jako wiarygodne w całości.
- PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.
- Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I i II G. S. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Zgodnie z treścią art. 207 § 1 k.k. kto znęca się psychicznie lub fizycznie nad osobą najbliższą lub nad inną osobą pozostającą w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. Nadto § 1a. Kto znęca się fizycznie lub psychicznie nad osobą nieporadną ze względu na jej wiek, stan psychiczny lub fizyczny, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat
- Zgodnie natomiast z treścią art. 157 § 2 k.k. Kto powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat
- Z okoliczności przytoczonych powyżej wynika, że oskarżony G. S. będąc pod wpływem alkoholu, znęcał się psychicznie i fizycznie nad wspólnie z nim zamieszkującymi konkubiną M. E. w ten sposób, że wyzywał ją słowami wulgarnymi uznanymi za obelżywe, groził zabójstwem, zabierał telefon uniemożliwiając jej kontakt z innymi osobami, nagle przewracał ją na podłogę, uniemożliwiał wejście do mieszkania zamykając się w domu, zamykał w oddzielnym pokoju, a nadto w dniu 31 lipca 2020 roku uderzył M. E. w twarz swoją głową tak, iż upadła i chwilowo utraciła przytomność, wskutek czego doznała wstrząśnienia i powierzchownego urazu powłok głowy, które to obrażenia skutkowały naruszeniem czynności narządów jej ciała i rozstrojem jej zdrowia na czas nie dłuższy niż 7 dni oraz znęcał się psychicznie i fizycznie nad dziećmi nieporadnymi ze względu na wiek i stan zdrowia z uwagi na ich autyzm dziecięcy I. S. i B. S. w ten sposób, że wielokrotnie naruszał ich nietykalność cielesną ciągnął i pchał, gdy nie chciały wykonać polecenia, uderzał po rękach i nogach, szarpał ich, zamykał w osobnym pokoju pokrzywdzonych i ich matkę. Zapoznając się z zarzutem II Sąd doszedł do przekonania, że konieczna będzie zmiana kwalifikacji prawnej czynu opisanego w pkt II aktu oskarżenia. Z opisu czynu przedstawionego przez oskarżyciela wypełnione zostały znamiona czynu z art. 190 § 1 k.k. nie natomiast z art. 191 § 1 k.k. Opis czynu z pkt. II a/o nie wskazuje wprost do jakiego określonego działania , zaniechania lub zmuszania groźbą bezprawną była pokrzywdzona M. E.. Stwierdzenie : „gdy wejdzie na zamieszkałą przez niego nieruchomość”, nie oznacza w ocenie Sądu , że oskarżony chciał aby zaniechała tej czynności ,ale informował ją za pomocą groźby co wtedy zrobi. Innymi słowy opis przedmiotowego czynu wprost wyczerpuje znamiona czynu z art. 190 § 1 k.k. Zgodnie z art. 190 § 1 k.k. „kto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub na szkodę osoby dla niej najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w osobie, do której została skierowana lub której dotyczy, uzasadnioną obawę, że będzie spełniona, podlega karze pozbawienia wolności do lat
- Z uwagi na zachowanie oskarżonego G. S. w dniu 16 grudnia 2020 roku w G., powiatu (...), województwa (...), należało przyjąć , że groził M. E. zabójstwem, przy czym w rękach trzymał siekierę i machał nią, w sytuacji gdy wejdzie na zamieszkiwaną przez niego nieruchomość, przy czym groźba ta wzbudziła w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę jej spełnienia , stąd zmiana kwalifikacji, powyżej opisana. 3.
- Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej 3.
- Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania 3.
- Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania 3.
- Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia
- KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności G. S. I I Czyn którego dopuścił się G. S. zagrożony jest karą pozbawienia wolności od 6 miesięcy pozbawienia wolności do 8 lat. Okolicznością obciążającą mającą wpływ na wymiar kary był fakt, że Oskarżony czynu dopuścił się względem osób niepełnosprawnych, swoich synów osoby od niego uzależnionej finansowo – był on jedyną osobą pracującą w rodzinie z uwagi na niepełnosprawność synów, konkubina zajmowała się nimi i domem, zaś okolicznością łagodzącą była jego uprzednią niekaralność. Sąd zatem wymierzył oskarżonemu G. S. karę 1 roku pozbawienia wolności. Zdaniem Sądu wymierzona oskarżonemu kara nie razi nadmierną surowością, a stanowi właściwą dolegliwość, adekwatną do stopnia jego zawinienia. Nadto jest współmierna do okoliczności czynu i stopnia społecznej szkodliwości. II II Czyn którego dopuścił się oskarżony G. S. zagrożony jest karą pozbawienia wolności do lat 3 ( w obecnym stanie prawnym , gdyż na dzień jego popełnienia był zagrożony karami grzywny ograniczenia wolności i karą pozbawienia wolności do lat 2.) Okolicznością obciążającą mającą wpływ na wymiar kary był fakt, że oskarżony czynu dopuścił się względem osoby od niego uzależnionej finansowo – był on jedyną osobą pracującą w rodzinie z uwagi na niepełnosprawność synów, konkubina zajmowała się nimi i domem, zaś okolicznością łagodzącą była jego uprzednią niekaralność. Sąd zatem wymierzył oskarżonemu G. S. karę 4 miesięcy pozbawienie wolności. Zdaniem Sądu wymierzona oskarżonemu kara nie razi nadmierną surowością, a stanowi właściwą dolegliwość, adekwatną do stopnia jego zawinienia. Nadto jest współmierna do okoliczności czynu i stopnia społecznej szkodliwości. G. S. III I i II Mając na względzie powyższe, jak również treść przepisów art. 85 § 1 k. k. w zw. z art. 86 § 1 i 2 k.k. Sąd połączył wyżej opisane kary jednostkowe wymierzone wobec oskarżonego G. S. i orzekł karę łączną w wysokości 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Kara łączna zbliżona jest zatem do zasady całkowitej absorpcji. Sąd miał tu na uwadze przede wszystkim okoliczności wzięte pod uwagę przy wymiarze kar jednostkowych.
- INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności G. S. IV I i II na podstawie art. 63 § 1 k. k., na poczet orzeczonej wobec oskarżonego G. S. kary pozbawienia wolności, zaliczono okres zatrzymania w dniu 16 grudnia 2020 roku zaokrąglając do 1 pełnego dnia oraz okres tymczasowego aresztowania, liczony od dnia 3 sierpnia 2023 roku do 7 września 2023 roku. G. S. V I i II Na podstawie art. 41 a § 1 i § 4 k.k. i art. 43 § 1 k.k. Sąd orzekł wobec oskarżonego zakaz kontaktowania się i zbliżania się do pokrzywdzonych M. E., I. i B. S. na odległość nie mniejszą niż 50 metrów przez okres 2 lat
- INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę
- KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Sąd na podstawie przepisów wskazanych w pkt. IV części skazującej wyroku zwolnił oskarżonego S. W. od ponoszenia na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych oraz nie wymierzał mu opłaty z uwagi na fakt, że jest osobą bezrobotną i ma do odbycia karę bezwzględnego pozbawienia wolności.
- PODPIS