z art. 64 § 1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.
jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo za przestępstwo określone w art. 173, 174, 177 lub art. 355 § 2 popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo dopuścił się czynu określonego w § 1 w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Natomiast zgodnie z art. 64 § 1 kk jeżeli sprawca skazany za przestępstwo umyślne na karę pozbawienia wolności popełnia w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary umyślne przestępstwo podobne do przestępstwa, za które był już skazany, sąd wymierza karę przewidzianą za przypisane przestępstwo w wysokości powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia, a może ją wymierzyć w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę. Przypisane oskarżonemu zachowanie wypełnia dyspozycję występku określonego w art.
z art. 64 § 1 kk. M. D. prowadził bowiem pojazd mechaniczny w ruchu lądowym znajdując się w stanie nietrzeźwości. Zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu przekroczyła wartość określoną w art. 115 § 16 kk, która zawiera definicję stanu nietrzeźwości (stan nietrzeźwości w rozumieniu kodeksu zachodzi, gdy zawartość alkoholu w 1 dm 3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość), a która wyrażała się w stężeniu o godzinie 01:59 na poziomie 0,64 mg/l, o godzinie 02:18 na poziomie 0,64 mg/l, o godzinie 02:28 na poziomie 0,58 mg/l i o godzinie 02:31 na poziomie 0,59 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Ponadto oskarżony dopuścił się przypisanego czynu będąc wcześniej (wielokrotnie) prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości oraz w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku z wielokrotnymi uprzednimi skazaniami za przestępstwa prowadzenia pojazdów mechanicznych w stanie nietrzeźwości. Wyrokiem łącznym Sądu (...) w B. z dnia (...) roku w sprawie (...) wymierzono M. D. karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności w miejsce uprzednich (trzech) kar (pozbawienia wolności) ze spraw jednostkowych skazujących M. D. za czyny z art. 178 a § 4 kk, każda z kar jednostkowych była nie niższa, jak 6 miesięcy pozbawienia wolności. Karę łączną M. D. odbył od 19.06.2019 r. do 18.11.2020 r., z zaliczeniem okresu od 23.02.2017 r. do 13.03.2017 r. Powyższym wyrokiem łącznym wymierzono M. D. dożywotni też zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Wyrok uprawomocnił się 19.06.2019 r. Tym samym zarzucanego czynu oskarżony dopuścił się przed upływem pięciu lat od odbycia kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne. Tym samym uzasadnionym jest kwalifikowanie zachowania oskarżonego także w związku z art. 64 § 1 kk. Obecnie od dnia 03 czerwca 2023 r. skazany przebywa w (...) w K., gdzie odbywa karę pozbawienia wolności z wyroku Sądu (...) w B. z dnia (...) r. w sprawie (...) w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności za czyn z art.
z art. 64 § 1 kk. Zgromadzony materiał dowodowy daje podstawy do oceny, iż oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu. W sprawie nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające bezprawność czynu oskarżonego, albo jego winę. W momencie podejmowania czynu zarzucanego oskarżonemu działania przestępnego był on osobą dojrzałą i w pełni poczytalną. Oskarżony jest zdolny do rozpoznania bezprawności swojego czynu, znajduje się w sytuacji, która nie wyklucza możliwości dania posłuchu normie prawnej. Znajdował się on w normalnej sytuacji motywacyjnej, zatem można było od niego wymagać zachowań zgodnych z prawem, a nie zachowań realizujących znamiona przestępstw. Oskarżony naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w sposób umyślny, albowiem kierował pojazdem mechanicznym- samochodem osobowym w stanie nietrzeźwości. W stan ten wprawił się dobrowolnie i zdaniem Sądu powinien był i mógł przewidzieć skutki swego postępowania w tym stanie. Kierował samochodem po drodze publicznej. W toku postępowania przygotowawczego i sądowego oskarżony przyznał się do popełnienia czynu i wyraził skruchę, tłumacząc swój postępek ciężką sytuacją rodzinną i osobistą oraz zwyczajną głupotą. Zebrany w sprawie materiał dowodowy oraz treść cytowanych powyżej przepisów wskazują, że oskarżony dopuścił się przestępstwa opisanego w art.
kk, który stanowi typ kwalifikowany w stosunku do występku z art.
Kierował bowiem pojazdem mechanicznym po drodze publicznej w stanie nietrzeźwości oraz wbrew obowiązującemu go zakazowi kierowania tego rodzaju pojazdami, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za podobne przestępstwo umyślne. ☐ 3.
Wymierzając M. D. karę Sąd kierował się dyrektywami z art. 53 kk. Za okoliczność łagodzącą Sąd uznał przyznanie się oskarżonego do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyrażenie skruchy. Poza tym oskarżony sam przyznał, że ma problem z alkoholem i zdaje sobie sprawę, że winien problem ten rozwiązać. Złożył wyjaśnienia, wyjaśnił zdarzenie, wyraził żal. Te okoliczności także są dla niego łagodzące. Na niekorzyść oskarżonego natomiast Sąd poczytał mu jego wcześniejszą wielokrotną karalność. Oskarżony po raz kolejny dopuścił się prowadzenia pojazdu mechanicznego po drodze publicznej w stanie nietrzeźwości, będąc już skazanym za podobny czyn i posiadając zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych dożywotnio. Mając powyższe na względzie Sąd wymierzył oskarżonemu karę 1 roku pozbawiania wolności. Nie ulega wątpliwości, że M. D. swoje zachowanie skierował przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji. Świadomie i umyślnie spożywał alkohol będąc u swojej partnerki zamieszkałej w P. (...) (jak sam przyznał w ukryciu przed nią), a następnie wsiadł do samochodu i postanowił wrócić do swojego miejsca zamieszkania w B.. Po drodze zatrzymał się na stacji benzynowej chcąc dokupić alkohol, który mu się skończył. Celu jednak tego nie osiągnął z powodu późnej pory nocnej. Oskarżony po raz kolejny dopuścił się tego czynu mimo, że odbywał już karę pozbawienia wolności będąc skazanym za przestępstwo podobne i pomimo dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Z premedytacją wsiadł do samochodu i zdecydował się nim kierować. Oskarżony kierując pojazdem będąc pod wpływem alkoholu stanowił istotne zagrożenie nie tylko dla siebie, ale również dla innych uczestników ruchu drogowego. Stopień jego nietrzeźwości i zlekceważenie jednej z podstawowych zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, to jest zasady trzeźwości w ruchu lądowym, sprawia że stopień społecznej szkodliwości czynu poddanego pod osąd w tej sprawie był w konsekwencji znaczny. Biorąc pod uwagę powyższe, a w szczególności popełnienie czynu zabronionego z art.
kk w ramach powrotu do przestępstwa bez wątpienia stwierdzić należy, iż jedynie bezwzględna kara pozbawienia wolności jest w stanie wywrzeć jakikolwiek wpływ na zachowania oskarżonego, który nie jest w stanie panować nad swoim uzależnieniem. Także poprzednio odbywana przez niego kara pozbawienia wolności nie przyniosła żądanych rezultatów. Wymierzona kara 1 roku pozbawienia wolności odpowiada przede wszystkim stopniowi winy oskarżonego oraz społecznej szkodliwości jego czynu, a ponadto pozwala na osiągnięcie zapobiegawczych i wychowawczych celów kary w stosunku do niego, a także czyni zadość potrzebie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. M. D. 2 I Stosownie do treści art. 42 § 4 kk, z racji popełnienia przestępstwa z art.
kk Sąd orzekł obligatoryjny środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio. M. D. 3 I Kolejną konsekwencją skazania za przestępstwo przeciwko komunikacji określone w art.
43a § 3 kk świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Jego wysokość zgodnie z wymienionym przepisem wynosi co najmniej 10.000 zł, a Sąd doszedł do przekonania, że brak jest wystarczających podstaw do jego orzekania w wysokości przekraczającej jego minimalną ustawową wysokość. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.