← Polska

II K 7/18

UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 7/18 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku o

§1), punkt 5 art.

300§2 k.k. i art. 286§1 k.k. w zw. z art. 11§2 k.k. (zarzut 8 aktu oskarżenia), punkt 7 art. 300§2 k.k. w zw. z art. 12§1 k.k. (zarzut 9 aktu oskarżenia, uzupełniony jedynie art.

§1), punkt 10 ciąg trzech przestępstw z art.

300§2 k.k. w zw. z art. 12§1 k.k. (zarzuty 1, 7 i 8 aktu oskarżenia, uzupełniony jedynie art.

§1), punkt 11 ciąg pięciu art.

284§2 k.k. w zw. z art. 294§1 k.k. (zarzuty 2, 3, 4, 6 i 9 aktu oskarżenia, w przypadku zarzutów 2 i 6 zmiana co do znacznej wartości – uzupełnienie kwalifikacji o art. 294§1 k.k.), punkt 12 art. 284§2 k.k. (zarzut 5 aktu oskarżenia). Z. M.

(1)I. M.
(1)Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Przestępstwo z art. 284§2 k.k. polega na przywłaszczeniu powierzonej sprawcy rzeczy ruchomej; zgodnie z definicją zawartą w art. 45 k.c. rzeczą jest przedmiot materialny, który jest wyodrębniony, może samodzielnie występować w obrocie oraz przedstawia wartość majątkową; nie może budzić wątpliwości, iż przedmiotowy w niniejszej sprawie maszyny stanowiły zgodnie z w/w definicją rzecz ruchomą, która jest przedmiotem bezpośredniego działania przestępstwa z art. 284§2 k.k.; powierzenie rzeczy ruchomej polega na przekazaniu władztwa nad rzeczą sprawcy, z zastrzeżeniem jej zwrotu właścicielowi (posiadaczowi) lub osobie posiadającej inne prawo do rzeczy; powierzenie oznacza więc przeniesienie władztwa nad rzeczą z uprawnionego na sprawcę bez prawa rozporządzania nią jak swoją własnością, z jednoczesnym konkretnym oznaczeniem sposobu jego wykonywania przez osobę, której rzecz jest powierzana; oskarżonym Z. M.
(1)i I. M.
(1)powierzono władztwo nad przedmiotowymi, opisanymi w punktach 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 10 i 11 aktu oskarżenia (Z. M.) oraz 2, 3, 4, 5, 6 i 9 (I. M.) maszynami budowanymi i ciągnikami rolniczymi z jednoczesnym bardzo dokładnym określeniem w umowie sposobu wykonywania tego władztwa – bez prawa rozporządzania i obciążania tych ruchomości oraz przekazywania ich osobom trzecim, a w niektórych także przypadkach z obowiązkiem wskazywania właścicielom miejsca ich postoju, niezwłocznego zwrotu w określone miejsca po ustaniu umów; oskarżeni posiadali pieczę nad wskazanymi ruchomościami, jako strony umów leasingu, a w jednym przypadku umowy pożyczki wraz z umową przewłaszczenia na zabezpieczenie (pkt 5); przywłaszczenie rozumieć należy jako rozporządzenie jak swoją własnością cudzą rzeczą ruchomą z wykluczeniem osoby uprawnionej; przywłaszczenie polega na postępowaniu z rzeczą „jak właściciel”, na rozporządzeniu rzeczą, która już wcześniej znajdowała się w posiadaniu sprawcy; opisywany występek polega więc na bezprawnym, z wyłączeniem osoby uprawnionej, rozporządzeniu rzeczą znajdującą się w posiadaniu sprawcy przez włączenie jej do swego majątku i powiększenie w ten sposób swojego stanu posiadania lub stanu posiadania innej osoby albo wykonywanie w inny sposób w stosunku do rzeczy ruchomej uprawnień właścicielskich, bądź też przeznaczenie jej na cel inny niż przekazanie właścicielowi (por. Komentarz do art. 284 k.k. pod red. A. Zolla, Zakamycze 2006, tom III, tezy 13-15); ze względu na to, że sprawca włada rzeczą przed dokonaniem przywłaszczenia, samo przywłaszczenie musi zostać przez niego w odpowiedni sposób zamanifestowane na zewnątrz, na przykład przez bezprawne zużycie rzeczy, przekazanie jej innej osobie na własność, sprzedaż rzeczy, darowiznę lub bezprawne zatrzymanie rzeczy w zamiarze dysponowania nią przez sprawcę jak własną; sprawca musi więc uzewnętrznić cel, wolę zerwania więzi łączącej właściciela z rzeczą i włączenia jej do swojego majątku lub traktowania rzeczy jak własnej (por. tezy 18 i 19 w/w komentarza); przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że oskarżeni Z. M.
(1)i I. M.
(1)działając wspólnie i w porozumieniu, a pierwszy z wymienionych w odniesieniu do zarzutów 1, 2, 7 i 11 aktu oskarżenia działając samodzielnie, natomiast I. M.
(1)w zakresie zarzucanego jej w punkcie 2 aktu oskarżenia czynu działając samodzielnie, w sposób bezprawny, z wyłączeniem pokrzywdzonych podmiotów, pomimo odpowiednich wezwań do zwrotu maszyn, zatrzymali je w zamiarze dysponowania nimi, używania ich w prowadzonej działalności gospodarczej, a w odniesieniu do maszyny objętej zarzutem 4 oskarżony Z. M.
(1)usiłował zbyć to urządzenie na rzecz (...) Sp. z o.o. w R., natomiast spycharką gąsienicową wskazaną w zarzucie 5 rozporządził na rzecz spółki (...); przestępstwo z art. 284 k.k. jest występkiem materialnym, do dokonania którego ustawa wymaga powstania skutku, w postaci utraty przez właściciela tej rzeczy w wyniku działania sprawcy; nie może więc budzić wątpliwości, iż pokrzywdzeni utracili w wyniku działania oskarżonych wyżej wskazane ruchomości; dla wypełnienia znamion przedmiotowego występku nie ma już znaczenia, iż oskarżony Z. M.
(1)zwrócił maszyny objęte niektórymi zarzutami tuż przed zamknięciem przewodu sądowego w niniejszej sprawie, zachowanie taki może być rozpatrywane jedynie jako naprawienie szkody po popełnieniu przestępstwa i uwzględnione przy wymiarze orzeczonej przez sąd kary; przestępstwo z art. 284§2 k.k. należy do kategorii tzw. przestępstw kierunkowych, sprawca działa w celu włączenia powierzonej mu rzeczy ruchomej do swojego majątku lub postępowania z tą rzeczą jak własną w inny sposób; sprawcy musi towarzyszyć zamiar tzw. animus rem sibi habendi – zamiar zatrzymania rzeczy dla siebie albo dla innej osoby, bez żadnego ku temu tytułu i ekwiwalentu; nie może budzić wątpliwości, iż co do przedmiotowych maszyn oskarżeni działali z takim właśnie zamiarem – postąpienia z nimi jak z własnymi, rozporządzenia nim bez żadnego ku temu tytułu; wskazują na to niezbicie okoliczności popełnienia przez wymienionych oskarżonych zarzucanych im czynów: odmowa zwrotu ruchomości, odmowa wskazania gdzie przedmiotowe urządzenia się znajdują, pomimo wezwań kierowanych przez pokrzywdzonych oraz działań wynajętych przez tych pokrzywdzonych windykatorów, tj. wielokrotnego przyjeżdżania do miejsca zamieszkania małżonków M., podejmowania z nimi rozmów, także telefonicznych, poszukiwania mienia stanowiącego własność spółek leasingowych; jednocześnie oskarżeni w zakresie wszystkich czynów wyczerpujących znamiona art. 284§2 k.k. działali w celu osiągnięcia korzyści majątkowej – korzyść taką chcieli bowiem osiągnąć zatrzymują w sposób bezprawny cudze rzeczy ruchome i w sposób bezprawny rozporządzając nimi; sąd opierając się na treści opinii biegłego z zakresu wyceny maszyn dokonał w części rozstrzygającej wyroku korekty wartości przedmiotowych urządzeń; ponadto w zakresie czynów przypisanych w punktach 1, 4 i 11 części rozstrzygającej wyroku oskarżeni dopuścili się przestępstw w stosunku do mienia znacznej wartości, ponieważ wartość przywłaszczonych ruchomości przekraczała w czasie popełnienia czynów zabronionych 200.000 złotych (art. 115§5 k.k.); czyny te należało więc kwalifikować na podstawie art. 284§2 k.k. w zw. z art. 294§1 k.k. Ponadto w odniesieniu do czyny przypisanego w punkcie 4 zaskarżonego wyroku oskarżony Z. M.
(1)wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 284§2 k.k. w zw. z art. 294§1 k.k. i art. 13§1 k.k. w zw. z art. 286§1 k.k. w zw. z art. 294§1 k.k. w zw. z art. 11§2 k.k. w zw. z art. 12§1 k.k., wymieniony usiłował bowiem doprowadzić (...) Sp. z o . o. w R. reprezentowaną przez J. S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 516.600 zł stanowiącą mienie znacznej wartości w ten sposób, że będąc w posiadaniu spycharki gąsienicowej (...) wprowadził J. S. w błąd co do możliwości rozporządzenia przez siebie jej prawem własności i zawarł umowę sprzedaży ww. maszyny na dowód czego została w R. wystawiona przez B. - Usługi (...) z siedzibą w R. faktura VAT PRO FORMA nr (...) z dnia 15 września 2015 r., a następnie przez PHU (...) z siedzibą w R. faktura VAT nr (...) z 30 września 2015 r., lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na brak zapłaty ceny przez (...) Sp. z o.o. z siedzibą w R. oraz interwencję Policji w dniu 27 października 2015 r. w W.; wymieniony wyczerpał więc znamiona nie tylko przestępstwa z art. 284§2 k.k. w zw. z art. 294§1 k.k., ale też z art. 13§1 k.k. w zw. z art. 286§1 k.k. w zw. z art. 294§1 k.k., czyn ten musiał być więc kwalifikowany na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów zgodnie z treścią art. 11§2 k.k., ponadto wymieniony działał w ramach czynu ciągłego – podejmował zachowania wobec ww. ruchomości w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru. Przestępstwo opisane w art. 300§2 k.k. polega na udaremnieniu lub uszczupleniu zaspokojenie swojego wierzyciela przez usuwanie, ukrywanie, zbywanie, darowanie, niszczenie, rzeczywiście lub pozornie obciążanie albo uszkadzanie składników swojego majątku zajętych lub zagrożonych zajęciem, bądź usuwanie znaków zajęcia w celu udaremnienia wykonania orzeczenia sądu lub innego organu państwowego; oskarżeni Z. M.
(1)i I. M.
(1)w zakresie zarzutu 8 aktu oskarżeni uszczuplili zaspokojenie wierzycieli (...) sp. z o.o. w P. i Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. w ten sposób, że zbyli składnik majątku I. M.
(1)zajęty w dniu 16 grudnia 2014 r. przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. i w dniu 16 stycznia 2016 r. przez komornika sądowego w postaci ciągnika rolniczego marki (...) o nr rej. (...) rok produkcji 2007 o nr identyfikacyjnym (...) za kwotę 67.608,81 zł; ponadto wymienieni zakresie zarzutu 9 (Z. M.) i 7 (I. M.) uszczuplili zaspokojenie wierzyciela(...) sp. z o.o. w P. w ten sposób, że ukrywali składniki majątku I. M.
(1)w postaci ruchomości zajętych w dniach 16 stycznia 2015 r. i 20 listopada 2015 r. przez komornika sądowego: ciągnika rolniczego marki U. (...) 12NL rok produkcji 1984, ciągnika rolniczego marki V. (...) o nr rej. (...) rok produkcji 2001, ciągnika rolniczego marki (...) o nr rej. (...) rok produkcji 2006, ciągnika rolniczego marki J. D. MR o nr rej. (...) rok produkcji 1999, ciągnika rolniczego marki Z. (...) o nr rej. (...) rok produkcji 2006 oraz ciągnika rolniczego marki J. D. MW2 o nr rej. (...), uniemożliwiając przeprowadzenie licytacji ww. ruchomości w dniach 6 lipca 2016 r. i 18 listopada 2016 r.; ponadto oskarżona I. M.
(1)(zarzut 1) udaremniła zaspokojenie swoich wierzycieli: (...) sp. z o.o. w P. oraz (...) Bank (...) S.A. w K. w ten sposób, że: - zbyła składniki swojego majątku zajęte lub zagrożone zajęciem w dniu 20 sierpnia 2015 r. poprzez zawarcie ze swoim mężem- Z. M.
(1)umowy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (...) z siedzibą w R., na mocy której w dniu 11 grudnia 2015 r. wniosła aportem do ww. Spółki zorganizowane przedsiębiorstwo (...) z siedzibą w R. wartości 500 000 zł, w tym walec drogowy marki H. (...) nr fabryczny (...) wartości 150.000 zł zajęty w dniu 10 czerwca 2015 r. przez komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w Słupcy, a następnie w dniu 12 stycznia 2016 r. sprzedała swoje udziały w (...) Sp. z o.o. na rzecz innego podmiotu (...) S.A. z siedzibą w R., a nadto: - ukrywała zajęty w dniu 2 marca 2015 r. przez komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w K. (...) ciągnik marki Z. (...)/4 o nr rej.(...) uniemożliwiając dokonanie jego oszacowania przez biegłego rzeczoznawcę i sprzedaż ww. ruchomości w drodze licytacji; w opisany wyżej sposób oskarżeni zbyli i ukryli składniki majątku dłużniczki I. M.
(1)zajęte w toku postępowań egzekucyjnych i przez to uszczuplili i udaremnili zaspokojenie jej wierzycieli, odnośnie wierzycieli (...)sp. z o.o. i Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. uszczuplili ich zaspokojenie (zarzuty 8, 9 oraz 7 i 8), albowiem poprzez zbycie ciągnika wskazanego w zarzucie 8 oraz ukrycie ruchomości wymienionych w zarzutach 9 i 7 nie przedstawili ich na kolejne terminy licytacji, zniweczyli skuteczność podejmowanych czynności egzekucyjnych zmierzających do zaspokojenia wierzycieli; ostatecznie, dopiero w dniu 13 kwietnia 2017 r. doszło do sprzedaży zajętych przez komornika w toku egzekucji Km 1583/14 ruchomości, w związku z ukrywaniem zajętych maszyn przed wierzycielami i komornikiem, niemożliwym było ich zlicytowanie na wcześniejszym etapie egzekucji, a tym samym, zgodnie z zasadami doświadczenia życiowego przyjmując, iż upływ czasu umniejszał wartość ww. maszyn, doszło do uszczuplenia zaspokojenia wierzycieli; w opisany sposób oboje oskarżeni zrealizował więc skutek stanowiący znamię przestępstwa z art. 300§2 k.k.; oskarżeni działali z zamiarem bezpośrednim kierunkowym – w celu udaremnienia wykonania orzeczeń sądowych i administracyjnych tytułów wykonawczych wymienionych w zarzutach 1, 7 i 8 (I. M.) oraz 8 i 9 (Z. M.); udaremnienie wykonania orzeczenia sądu lub innego organu państwowego to uniemożliwienie jego egzekucji; oskarżeni z całą pewnością działali w opisanym celu, ukrywali i zbywali bowiem mienie zajęte w toku postępowania egzekucyjnego zmierzającego do wykonania przedmiotowych orzeczeń; ponadto w zakresie zarzutu 8 Z. M.
(1)wyczerpał znamiona dwóch przestępstw z art. 300§2 k.k. i art. 286§1 k.k. w zw. z art. 11§2 k.k., ponieważ doprowadził P. P.
(1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 67.608,81 zł w ten sposób, że będąc w posiadaniu ww. ciągnika rolniczego, wprowadził go w błąd co do możliwości rozporządzenia przez siebie - jako pełnomocnika B. Usługi (...) z siedzibą w R. prawem własności tej rzeczy, zawarł umowę sprzedaży ww. maszyny, wiedząc, że przedmiotowa ruchomość jest przedmiotem zajęcia komorniczego i jako taka nie podlega samodzielnemu rozporządzeniu; ponadto oskarżony Z. M.
(1)wiedział, iż I. M.
(1)jest dłużnikiem (...) sp. z o.o. i Naczelnika Urzędu Skarbowego w G., a tym samym działając wspólnie i w porozumieniu z wymienioną podlega odpowiedzialności za przestępstwo indywidualne (dłużnicze) opisane w art. 300§2 k.k., zgodnie z normą prawną zawartą w przepisie art. 21§2 k.k. W punktach 1, 3, 10 i 11 wyroku sąd uznał, iż skarżeni dopuścili się ciągu przestępstw, ponieważ dopuścili się tych występków w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i karę wymierzono w oparciu o przepis stanowiący podstawę jej wymiaru dla każdego z tych przestępstw. ☐ Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem xxxxx xxxxx Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej xxxxx ☐ Warunkowe umorzenie postępowania xxxxx xxxxx Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania xxxxx ☐ Umorzenie postępowania xxxxx xxxxx Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania xxxxx ☐ Uniewinnienie xxxxx xxxxx Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia xxxxx KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności Z. M.
(1)I. M.
(1)pkt 1 kara 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz 200 stawek dziennych grzywny po 20 złotych jedna stawka; pkt 2 obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem zarzucanym w punkcie 1 aktu oskarżenia w całości przez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej (...) S.A. w Ł. kwoty 430.623 złotych; pkt 3 kara 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 stawek dziennych grzywny po 20 złotych jedna stawka; pkt 15 obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem zarzucanym w punkcie 5 aktu oskarżenia w całości przez solidarną zapłatę przez oskarżonych Z. M.
(1)i I. M.
(1)na rzecz pokrzywdzonej (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. kwoty 190.527 złotych; pkt 4 kara 1 roku pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny po 20 złotych jedna stawka; pkt 5 kara 8 miesięcy pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny po 20 złotych jedna stawka; pkt 6 obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem zarzucanym w punkcie 8 aktu oskarżenia w całości przez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego P. P.
(1)kwoty 67.608,81 zł; pkt 7 kara 3 miesięcy pozbawienia wolności; pkt 8 kara łączna 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności; pkt 9 kara łączna grzywny 300 stawek dziennych po 20 złotych jedna stawka; pkt 10 kara 6 miesięcy pozbawienia wolności; pkt 11 kara 1 roku i 1 miesiąca pozbawienia wolności oraz 200 stawek dziennych grzywny po 20 złotych jedna stawka; pkt 12 kara 4 miesiąca pozbawienia wolności oraz 100 stawek dziennych grzywny po 20 złotych jedna stawka; pkt 15 j/w; pkt 13 kara łączna 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności; pkt 14 kara łączna grzywny 250 stawek dziennych po 20 złotych jedna stawka. zarzuty 1, 3, 6, 7, 10 i 11 aktu oskarżenia; pkt 1 części rozstrzygającej wyroku; zarzuty 2 i 5 aktu oskarżenia; pkt 3 i 12 części rozstrzygającej wyroku; zarzut 4 aktu oskarżenia; zarzut 8 aktu oskarżenia; pkt 5 części rozstrzygającej wyroku; zarzut 9 aktu oskarżenia; kary jednostkowe orzeczone w punktach 1, 3, 4, 5 i 7; kary jednostkowe grzywny orzeczone w punktach 1, 3, 4 i 5; zarzuty 1, 7 i 8 aktu oskarżenia; zarzuty 2, 3, 4, 6 i 9 aktu oskarżenia; zarzut 5 aktu oskarżenia; pkt 3 i 12 części rozstrzygającej wyroku; kary jednostkowe pozbawienia wolności orzeczone w pkt 10, 11 i 12 części rozstrzygającej wyroku; kary jednostkowe grzywny orzeczone w pkt 11 i 12 części rozstrzygającej wyroku. Okoliczność obciążająca: - wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu wynikający z wartości przywłaszczonego mienia, - karalność po popełnieniu tych czynów, Okoliczności łagodzące: - niekaralność oskarżonego w chwili popełnienia czynów przypisanych w punkcie 1 części rozstrzygającej wyroku, - pozytywna opinia środowiskowa, - odzyskanie przez pokrzywdzonych przedmiotów przestępstw zarzucanych w punktach 3, 6 aktu oskarżenia, - zwrot przedmiotów przestępstwa zarzucanych w punktach 7 i 10 aktu oskarżenia pokrzywdzonym przez oskarżonego przed wydaniem wyroku w niniejszej sprawie, - to, iż umowy leasingu były przez długie okresy wykonywane przez oskarżonego, wznawiane przez pokrzywdzonych i znaczne kwoty na ich rzecz zostały uiszczone; sąd na podstawie art. 46§1 k.k. w zw. z art. 4§1 k.k. w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2015 r. orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody w całości – to jest w kwocie stanowiącej wartość przywłaszczonej ruchomości w chwili popełnienia przypisanego występku, taka szkoda bowiem powstała w wyniku przestępstwa przypisanego oskarżonemu, przedmiotem niniejszego postępowania, w odniesieniu również do pozostałych pokrzywdzonych, były przywłaszczone ruchomości, sąd nie uwzględniał przy tym jakichkolwiek rozliczeń wynikających z umów leasingowych, zastosowano przepis art. 46§1 k.k. w brzemieniu obowiązującym do 30 czerwca 2015 r., ponieważ po zmianie, która weszła w życie 1 lipca 2015 r. sąd orzeka obowiązek naprawienia szkody stosując przepisy prawa cywilnego, w tym również dotyczące ustawowych odsetek, w ocenie sadu wcześniejsze przepisy były więc względniejsze dla oskarżonego; sąd nie orzekał obowiązku naprawienia szkody w odniesieniu do pozostałych przypisanych w punkcie 1 czynów, ponieważ w wypadku zarzutów 3, 6, 7, 10 (9 I. M.
(1)) pokrzywdzeni odzyskali przywłaszczone przedmioty, natomiast w zakresie zarzutu 11 roszczenie zostało objęte prawomocnym orzeczeniem i prowadzone jest postępowanie egzekucyjne (k. 3973), a więc ma zastosowanie art. 415§1 zd. 2 k.p.k., który stanowi, iż nawiązki na rzecz pokrzywdzonego, obowiązku naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę nie orzeka się, jeżeli roszczenie wynikające z popełnienia przestępstwa jest przedmiotem innego postępowania albo o roszczeniu tym prawomocnie orzeczono; podobnie doszło do zwrotu ciągnika objętego zarzutem 2 aktu oskarżenia dot. Z. M. (pkt 3 części rozstrzygającej wyroku); ponadto (...) Sp. z o.o. odzyskała spycharkę objętą zarzutem 4 aktu oskarżenia dot. Z. M. i I. M.
(1)– pkt 4 i 11 części rozstrzygającej wyroku; ponadto orzeczono w postępowaniu cywilnym o roszczeniu wynikającym z zarzutu 2 aktu oskarżenia dot. I. M.
(1)(k. 3979-3985); okoliczność obciążająca: - karalność po popełnieniu czynu, okoliczności łagodzące: - niekaralność oskarżonego w chwili popełnienia czynów przypisanych w punkcie 3 części rozstrzygającej wyroku, - pozytywna opinia środowiskowa, - zwrot przedmiotu przestępstwa zarzucanego w punktach 2 aktu oskarżenia pokrzywdzonemu przez oskarżonego przed wydaniem wyroku w niniejszej sprawie, - to, iż umowy leasingu i pożyczki były przez długie okresy wykonywane przez oskarżonego i znaczne kwoty zostały uiszczone na rzecz pokrzywdzonych; sąd na podstawie art. 46§1 k.k. orzekł wobec oskarżonych obowiązek naprawienia szkody w całości – to jest w kwocie stanowiącej wartość przywłaszczonej ruchomości w chwili popełnienia przypisanego występku, taka szkoda bowiem powstała w wyniku przestępstwa przypisanego obojgu oskarżonym, przy czym stosując przepisy prawa cywilnego orzeczono ten obowiązek solidarnie, czyn został bowiem popełniony po 30 czerwca 2015 r.; okoliczności obciążające jak wyżej w punkcie 1 ponadto wyczerpanie jednym czynne znamion przestępstw opisanych w dwóch przepisach ustawy. okoliczności łagodzące jak wyżej w punkcie 1; okoliczności obciążające: - wyczerpanie jednym czynne znamion przestępstwa opisanych w dwóch przepisach ustawy, - karalność po popełnieniu tego czynu, okoliczności łagodzące: - niekaralność oskarżonego w chwili popełnienia przestępstwa, - pozytywna opinia środowiskowa; sąd na podstawie art. 46§1 k.k. w zw. z art. 4§1 k.k. w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2015 r. orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody w całości – to jest w kwocie wpłaconej przez pokrzywdzonego tytułem ceny za ruchomość zajętą przez komornika w toku postępowania egzekucyjnego; okoliczność obciążająca: - karalność zarówno przed jak i po popełnieniu zarzucanego czynu, okoliczność łagodząca: - pozytywna opinia środowiskowa; orzekając karę łączną pozbawienia wolności sąd uwzględnił następujące okoliczności: - podobieństwo przestępstw przypisanych oskarżonemu, - niewielkie odstępy czasu w jakich zostały popełnione, z drugiej strony oskarżony działał na szkodę kliku podmiotów pokrzywdzonych, sąd zastosował więc przy wymiarze kary łącznej zasadę asperacji, w sposób zbliżony do absorpcji, uwzględniając też istotną liczbą i wagę ww. okoliczności łagodzących; orzekając karę łączną grzywny kierowano się wyżej opisanymi okolicznościami i dyrektywami; dodać należy, iż sąd nie znalazł podstaw do nadzwyczajnego złagodzenia kary na podstawi art. 295 k.k. wobec oskarżonego Z. M.
(1), należało bowiem zważyć na znaczną społeczną szkodliwość przypisanych oskarżonemu przestępstw, ponadto do chwili obecnej nie zwrócił przywłaszczonych maszyn opisanych w zarzutach 1 i 11 aktu oskarżenia, a wskazane w zarzutach 7 i 10 zostały zwrócone tuż przed wydaniem wyroku w niniejszej sprawie – wiele lat po popełnieniu przedmiotowych czynów; sąd orzekł więc kary jednostkowe i łączne zbliżone do minimalnego ustawowego zagrożenia, nie znalazł jednak podstaw do takiego łagodzenia tych kar, aby możliwe stało się warunkowe zawieszenie wykonania kary łącznej pozbawienia wolności, o co wnioskował obrońca oskarżonych; brak okoliczności obciążających, okoliczności łagodzące: - niekaralność oskarżonej, - pozytywna opinia środowiskowa; okoliczność obciążająca: - wysoki stropień społecznej szkodliwości czynów wynikający z wartości przywłaszczonego mienia, okoliczności łagodzące: - niekaralność oskarżonej, - pozytywna opinia środowiskowa, - odzyskanie przez pokrzywdzonych przedmiotów przestępstw przywłaszczenia zarzucanych w punktach 3, 4, 6 aktu oskarżenia, - zwrot przedmiotu przestępstwa zarzucanego w punkcie 9 aktu oskarżenia pokrzywdzonemu przed wydaniem wyroku w niniejszej sprawie, - to, iż umowy leasingu były przez długie okresy wykonywane przez oskarżoną, wznawiane przez pokrzywdzonych i znaczne kwoty na ich rzecz zostały uiszczone; brak okoliczności obciążających, okoliczności łagodzące: - niekaralność oskarżonej, - pozytywna opinia środowiskowa, - to, iż umowa pożyczki była przez długi okres wykonywana i znaczną kwotę uiszczono na rzecz pokrzywionego; j/w; orzekając karę łączną pozbawienia wolności sąd uwzględnił następujące okoliczności: - podobieństwo przestępstw przypisanych oskarżonej, - niewielkie odstępy czasu w jakich zostały popełnione, sąd zastosował przy wymiarze kary łącznej wobec I. M.
(1)zasadę asperacji, w sposób zbliżony do pełnej absorpcji, uwzględniając przeważającą liczbą okoliczności łagodzących nad obciążającymi oraz niekaralność i wzorową opinię, jaką cieszy się ta oskarżona w miejscu zamieszkania; jednocześnie wobec tej oskarżonej z przyczyn wskazanych już wyżej przy omawianiu wymiaru kary wobec oskarżonego Z. M.
(1)sąd nie znalazł podstaw do nadzwyczajnego złagodzenia kary, przestępstwa jakich dopuściła się oskarżona cechowała bowiem znaczna społeczna szkodliwość, przestępstw tych było 9, nie był to więc jeden odosobniony występek, nie wszystkie przywłaszczone maszyny zostały zwrócone, a odnośnie czynu zarzucanego w punkcie 9 zwrot nastąpił blisko 8 lat po popełnieniu przestępstwa; - orzekając karę łączną grzywny kierowano się wyżej wskazanymi okolicznościami i dyrektywami. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę xxxxx KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności pkt 16 i 17 O koszach procesu orzeczono na podstawie przepisów powołanych w punktach 16 i 17 wyroku. Podpis Robert Rafał Kwieciński

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.