k.k., popełniony 15 listopada 2020 roku, kary roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 (trzech) lat próby, z oddaniem w jego trakcie pod dozór kuratora sądowego, ponadto zobowiązanie go w okresie próby: do poprawnego zachowania wobec pokrzywdzonej P. O., do przeproszenia tejże pokrzywdzonej w terminie miesiąca od uprawomocnienia się orzeczenia, do powstrzymania się od nadużywania alkoholu w okresie próby i do niezbliżania się do pokrzywdzonej P. O. oraz jej dziecka na odległość mniejszą niż 50 metrów oraz do niekontaktowania się z pokrzywdzoną. Zarządzenie wykonywania tej kary postanowieniem Sądu Rejonowego w Łukowie z 12 lipca 2023 roku w sprawie o sygn. akt II Ko 1056/
w zbiegu z art.270 § 1 k.k. w związku z art. 11 § 2 k.k., popełniony 7 października 2021 roku, kary roku pozbawienia wolności, ponadto orzeczenie nawiązki na rzecz pokrzywdzonego N. T. w kwocie 3000 (trzech tysięcy) złotych oraz przepadku dowodu rzeczowego. Odbywanie przez skazanego wskazanej kary od 15 listopada 2023 roku. dane o karalności 10-13 odpis wyroku z dokumentacją dotyczącą wykonania kary 27-30, 57 opinia o skazanym z informacją o pobytach i orzeczeniach, wywiad kuratora 7-8, 68-69 0.0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1.2.2.
k.k., za który to skazany został on również wyrokiem tego Sądu - z dnia 2 sierpnia 2021 roku, w sprawie o sygn. akt II K 180/21 oraz w dniu 14 lutego 2021 roku występek z art. 244 k.k., za który to skazany został on wyrokiem tego Sądu - z dnia 29 czerwca 2021 roku, w sprawie o sygn. akt II K 480/21, Ponieważ wyrokami II K 214/21 i II K 480/21 (pkt 1.1.2 - 1.1.3 oraz pkt II-III części wstępnej wyroku) orzeczono wobec K. T. karę grzywny, zaś wyrokiem II K 180/21 - karę pozbawienia wolności, przedmiotem orzeczenia o karze łącznej Sąd uczynił jedynie kary orzeczone dwoma wskazanymi na początku, jako tożsame i podlegające łączeniu. Zestawienie dat czynów podlegających osądowi w tych sprawach z datami wydania wyroków prowadziło do wniosku o istnieniu podstaw do objęcia węzłem kary łącznej orzeczonych nimi kar. W następnej kolejności przedmiotem analizy były kolejne wyroki - opisane w pkt 1.1.5 - 1.1.7 (pkt V-VII części wstępnej wyroku), które dotyczyły czynów popełnionych po dacie wydania wyroku II K 214/21. Pierwszym wyrokiem w tym zestawieniu był wydany przez Sąd Rejonowy w Garwolinie 20 września 2022 roku wyrok w sprawie II K 222/22, przed wydaniem którego popełnione zostały przez tego skazanego: w dniu 24 grudnia 2021 roku występek z art. 244 k.k., za który to skazany został on również wyrokiem Sądu Rejonowego w Łukowie - z dnia 28 kwietnia 2022 roku, w sprawie o sygn. akt II K 168,22 oraz w dniu 7 października 2021 roku występek z art.
w zbiegu z art.270 § 1 k.k. w związku z art. 11 § 2 k.k., za który to skazany został on wyrokiem Sądu Rejonowego w Łukowie - z dnia 22 lutego 2023 roku, w sprawie o sygn. akt II K 700/22. Ponieważ wyrokami II K 222/22 i II K 700/22 (pkt 1.1.5 i 1.1.7 oraz pkt V i VII części wstępnej wyroku) orzeczono wobec K. T. kary ograniczenia wolności (zamienioną z racji uchylania się od jej wykonania na zastępczą karę pozbawienia wolności) oraz karę pozbawienia wolności, zaś wyrokiem II K 168/22 - karę grzywny, przedmiotem orzeczenia o karze łącznej Sąd uczynił jedynie kary orzeczone dwoma wskazanymi na początku, jako podlegające łączeniu. Zestawienie dat czynów podlegających osądowi w tych sprawach z datami wydania wyroków prowadziło do wniosku o istnieniu podstaw do objęcia węzłem kary łącznej orzeczonych nimi kar. Orzeczone zaś nimi środki - probacyjne i kompensacyjne - nie podlegały ze swojej istoty łączeniu. W odniesieniu zaś do wymiaru kary łącznej art. 86 § 1 k.k. stanowi, iż sąd wymierza tę karę w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności; karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach. Natomiast art. 87 § 1 k.k. przewiduje, iż w razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności sąd wymierza karę łączną pozbawienia wolności, przyjmując, że miesiąc ograniczenia wolności równa się 15 dniom pozbawienia wolności. W świetle literalnego brzmienia powyższych przepisów dla łączenia kar pozbawienia wolności i ograniczenia wolności nie ma znaczenia, czy odnośnie kar ograniczenia wolności podlegających łączeniu zarządzono wykonanie kar zastępczych pozbawienia wolności, co jednakże w niniejszej sprawie nastąpiło, mając znaczenie dla oceny celowości wymierzenia kary łącznej pozbawienia wolności w przypadku łączenia kar w drugiej grupie wyroków. W sprawie niniejszej wskazać zatem należy, iż Sąd mógł orzec karę łączną grzywny, łącząc kary orzeczone wyrokami w pkt II i III części wstępnej wyroku, w rozmiarze 201 do 250 stawek dziennych, w wysokości 10 zł oraz karę łączną pozbawienia wolności, łącząc kary orzeczone wyrokami w pkt V i VII części wstępnej wyroku, uwzględniając łączny wymiar kar orzeczonych we wskazanych sprawach, od roku i miesiąca do roku i 3 miesięcy (zważywszy także treść art. 86 § 1 k.k. in fine). 1.WYMIAR KARY Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy wymiarze kary łącznej Określając wymiar kary łącznej Sąd miał na uwadze dyrektywy wymiaru kary łącznej wskazane w art. 85a k.k., w tym przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Należy przy tym zauważyć, iż stopień winy i stopień społecznej szkodliwości czynów nie mogą być okolicznościami rzutującymi na wymiar kary łącznej. Zostały one bowiem zbadane i właściwie ocenione już na etapie orzeczeń jednostkowych i wpłynęły na wysokość poszczególnych kar. Niewątpliwie natomiast sąd wydający wyrok winien kierować się dyrektywą prewencji indywidualnej oraz generalnej, biorąc pod uwagę całokształt czynów przestępnych. Mając powyższe na uwadze, ustalając wymiar kary łącznej pozbawienia wolności Sąd uznał, że o ile w przypadku połączenia kar grzywny (pkt I rozstrzygnięcia) nie ma podstaw do zastosowania zasady absorpcji, czyli wymierzenia kary łącznej w najniższym z możliwych wymiarów, tylko celowym jest wymierzenie jej na zasadzie kumulacji, czyli zsumowania orzeczonych kar, o tyle w przypadku połączenia kar ograniczenia wolności i pozbawienia wolności (pkt II rozstrzygnięcia) winna mieć zastosowanie metoda mieszana. Odnosząc się do orzeczonej kary łącznej grzywny, to zasadniczym faktem, jaki przemawiał za orzeczeniem jej w taki właśnie sposób było to, że skazany nie podjął w żadnym wypadku prób uiszczenia którejkolwiek z nich, co jest o tyle istotne, że poprzez określenie stawek dziennych w wypadku obu kar jednostkowych na minimalnym poziomie 10 zł kary te nie były szczególnie dolegliwe, a nawet tę orzeczoną wyrokiem w sprawie o sygn. akt II K 214/21 Sądu Rejonowego w Garwolinie można uznać za wręcz niską; dodatkowo - sąd miał na względzie też i to, że z racji orzeczenia wysokości stawek dziennych w przypadku obu łączonych kar grzywny na 10 zł nie ma możliwości innego jej określenia także w przypadku kary łącznej grzywny. Z kolei odnosząc się do orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności za jej orzeczeniem w taki sposób przemawiały przede wszystkim treść opinii o skazanym i podniesione w niej pozytywne okoliczności w przebiegu resocjalizacji w warunkach jednostki penitencjarnej: niekaranie dyscyplinarnie za przewinienia, udzielenie nagrody za rzetelne wywiązywanie się z obowiązków pracowniczych na terenie jednostki, prawidłowe funkcjonowanie w warunkach zwiększonej samodyscypliny zakładu typu półotwartego, nieprezentowanie postaw aroganckich, agresywnych, roszczeniowych czy manipulacyjnych z jego strony, niewchodzenie w kontakty z subkulturami, krytyczny stosunek do popełnionych przestępstw - i to nie tylko deklaratoryjny, bo uczestniczy on w programie "Samoświadomość zamiast agresji" - a także treść wywiadu kuratora sądowego. Równocześnie z pola widzenia Sądu nie mógł umknąć fakt wcześniejszego zarządzenia wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności w związku z uchylaniem się skazanego od wykonania kary ograniczenia wolności orzeczonej wyrokiem w sprawie o sygn. akt II K 222/22 Sądu Rejonowego w Garwolinie, a także uprzednia wielokrotna karalność skazanego na przestrzeni stosunkowo krótkiego okresu czasu. Wszystkie te okoliczności pozwalają zatem uznać, że proces resocjalizacji K. T. nadal trwa i brak jest podstaw do większego złagodzenia rygoryzmu kary łącznej. Z tych też względów przy ustalaniu wymiaru kary łącznej pozbawienia wolności wobec wymienionego Sąd zastosował metodę mieszaną, wymierzając karę łączną roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Tak wymierzona kary łączne - zarówno grzywny, jak i pozbawienia wolności - odpowiadają w ocenie Sądu w pełni wymogom określonym treścią art. 85a k.k. 1.Wymiar Środka karnego Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy łącznym wymiarze środka karnego 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA Zawarte w WYROKU łĄCZNym Zwięźle o powodach uzasadniających inne rozstrzygnięcia z wyroku łącznego, w tym umorzenie postępowania, zaliczenie okresów na poczet kary łącznej Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III Rozstrzygnięcie obligatoryjne, zgodne z treścią art. 577 k.p.k., w myśl którego w wyroku łącznym należy, w miarę potrzeby, wymienić okresy zaliczone na poczet kary łącznej, zgodne z regułami wynikającymi z brzmienia art. 63 § 1 k.k., że na poczet orzeczonej kary zalicza się okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, zaokrąglając w górę do pełnego dnia, przy czym jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności, dwóm dniom kary ograniczenia wolności lub dwóm dziennym stawkom grzywny. W związku z tym Sąd zaliczył skazanemu na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie sygn. akt II K 700/22 związany z zatrzymaniem w dniach od 5 grudnia 2022 roku godz. 13 20 do 6 grudnia 2022 roku godz. 8 47 (niezaliczony w wyroku cząstkowym) oraz okres odbywania orzeczonej w tej sprawie kary od 15 listopada 2023 groku do dnia wyrokowania. IV W części dotyczącej kar orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego w Łukowie w sprawach o sygn. akt II K 337/17 i II K 168/22 oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Garwolinie w sprawie o sygn. akt II K 180/21 Sąd postępowanie umorzył na podstawie art. 572 k.p.k. wobec braku warunków do wydania wyroku łącznego, zgodnie z tym, co wskazano powyżej w części 3 niniejszego uzasadnienia. Zaznaczyć też należy, iż kary orzekane w sprawach o wykroczenia nie podlegają przepisom o karze łącznej. 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności V zwolnienie skazanego na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w całości i obciążenie wydatkami Skarbu Państwa podyktowane względami słuszności - wymieniony w chwili orzekania nie pracował , będąc osadzony w jednostce penitencjarnej 1.PODPIS sędzia Mariusz Brojek
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.