R. K. poruszał się jako kierujący motocyklem w ruchu lądowym znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym nie mniej niż 0,74 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Wobec poddania oskarżonego kilkakrotnemu badaniu stanu trzeźwości, Sąd przyjął wynik pierwszego badania (przy czynieniu ustaleń faktycznych w sprawie) jako najbardziej zbliżony do chwili zaistnienia czynu. W konkluzji przeprowadzonej przez Sąd oceny dowodów, należy zwrócić uwagę na fakt, iż w niniejszej sprawie nie dysponowano bezpośrednim dowodem dopuszczenia się przez R. K. przestępstwa z art.
Zebrane w sprawie dowody pośrednie w postaci: 1.wielokrotnego poruszania się w dniu zdarzenia przez oskarżonego jako kierującego motocyklem marki Y. (bez pasażera); 2.stanu nietrzeźwości oskarżonego w chwili czynu; 3.upadku na jezdnię R. K. z motocykla i spoczywania przezeń tamże (z licznymi obrażeniami) obok owego pojazdu; 4.brak innych osób poszkodowanych (bądź mogących mieć związek) na skutek przedmiotowego zdarzenia drogowego - w konsekwencji wskazują na logiczny i szczelny ciąg dowodów, pozwalających na wydanie wyroku i stwierdzenie sprawstwa oskarżonego. Zespół poszlak pozwala na ustalenie jednej logicznej wersji zdarzeń, wykluczającej możliwość przyjęcia jakiejkolwiek innej wersji (wyrok SA w Łodzi z dnia 25.05.1995 r., II AKr 120/95, Prok. i Pr. 1996/7-8/20; wyrok SN z dnia 14.12.1984 r., III KR 305/84, OSNPG 1985/8/119). W ocenie Sądu zebrane w niniejszej sprawie dowody pośrednie nie pozostawiają wątpliwości co do sprawstwa R. K.. Udowodnione fakty uboczne przy uwzględnieniu zasad logicznego rozumowania stworzyły bowiem podstawy do zajęcia stanowiska jak powyżej. ☐ 3.
kk wymierzył oskarżonemu karę 250 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 zł, przy czym przy określeniu wartości stawki oparto się o możliwości zarobkowe R. K. (osoba młoda, zdrowa, nie posiadająca nikogo na utrzymaniu). Kara grzywny i jej wymiar są adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości i winy, które to elementy należało ocenić jako wysokie. Postępowanie dowodowe nie dowiodło istnienia okoliczności, które obniżając z różnych przyczyn zdolność prawidłowego postrzegania rzeczywistości i kontrolowania własnych zachowań, mogłyby znacząco, w sposób usprawiedliwiony determinować istniejącą po stronie oskarżonego wolę popełnienia przestępstwa. Oskarżony bowiem po spożyciu alkoholu usiadł za kierownicą motocykla. Nie przymusiła go do tego żadna nagląca sytuacja. Nie bez znaczenia jest także to, iż zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu u oskarżonego była znaczna, gdyż blisko trzykrotnie przekraczała dozwoloną wartość. Zdecydowanie negatywnie na ocenę zachowania R. K. wpływała również okoliczność, iż był on karany za wykroczenia drogowe, jak również sądownie - za dopuszczenie się przestępstwa znęcania. Zdaniem Sądu tak wymierzona kara spełni swoje zadania w sferze prewencji indywidualnej, a zatem przyczyni się do tego, by oskarżony nie popełnił przestępstwa w przyszłości, jak też w dziedzinie prewencji ogólnej, w szczególności wpłynie na przeświadczenie o nieuchronnej i sprawiedliwej karze za popełnione przestępstwo. R. K. 2 I Na podstawie art. 42 § 2 kk Sąd orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym. Zdaniem Sądu okres 3 lat zakazu jest niezbędny do tego, by z jednej strony uchronić innych uczestników ruchu drogowego przed nieodpowiedzialnym kierowcą, a z drugiej strony - uzmysłowić oskarżonemu, że takie zachowanie na drodze publicznej nie będzie premiowane i na dłuższy czas wykluczy go z ruchu drogowego. Powyższe orzeczoną karę ze społecznego punktu widzenia czyni sprawiedliwą. R. K. 4 I Na podstawie art. 43a § 2 kk Sąd orzekł od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej obligatoryjne świadczenie pieniężne w wysokości 5.000 zł., a więc w najniższej wysokości przewidzianej tym przepisem. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności R. K. 3 I Na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych zaliczono oskarżonemu w oparciu o art. 63 § 4 kk okres zatrzymania prawa jazdy. R. K. 5 I Na podstawie art. 230 § 2 kpk a contrario nakazano pozostawić w aktach sprawy dowód rzeczowy szczegółowo opisany pod poz. 1 na karcie 104 akt. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6 O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 627 kpk i zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 250 zł tytułem opłaty (art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. 1983 r. Nr 29 poz. 2272 z późn. zmianami) oraz kwotę 654,21 zł tytułem zwrotu poniesionych w sprawie wydatków. Podpis
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.