180a kk w zw. z art. 11§2 kk 1. uznaje oskarżonego Ł. P. za winnego tego, że w dniu 29 marca 2022 roku w K. na ulicy (...), prowadził w strefie ruchu lądowego po drodze publicznej pojazd mechaniczny m-ki M. (...) o numerach rejestracyjnych (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości, gdy zawartość alkoholu we krwi prowadziła do stężenia przekraczającego wartość 0,5 promila będąc uprzednio prawomocnie skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Kaliszu o sygn. akt II K 132/19 za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości oraz nie stosował się do dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Kaliszu o sygn. akt II K 1637/19 obowiązującego od dnia 30 stycznia 2021 roku tj. czynu wyczerpującego znamiona art.
kk i za to na podstawie art.
z art. 37a§1 kk wymierza mu karę 200 (dwieście) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych,
kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżony Ł. P. ma 39 lat, wykształcenie średnie techniczne, z zawodu elektryk samochodowy Jest żonaty, ma na utrzymaniu 1 dziecko w wieku 12 lat. Utrzymuje się z działalności gospodarczej uzyskując obecnie dochód w wysokości 3000 złotych miesięcznie. Oskarżony był wcześniej karany za przestępstwa z art.
akt II K 132/19) i art.
akt II K 1637/19). Oskarżony był wielokrotnie karany za wykroczenia drogowe. U Ł. P. zdiagnozowano zaburzenia osobowości w przebiegu zespołu zależności alkoholowej. Wyjaśnienia oskarżonego Odpis wyroku Karta karna Opinia Informacja o wpisach w ewidencji kierowców 38 – 39, 66 13 – 15 17 – 18, 112 – 113 119 – 124 28 - 29 Oskarżony w dniu 28 marca 2022 r. w godzinach nocnych spożył ok. 200 ml wódki. W dniu 29 marca 2022r. około godz. 10.00 spożył 100 ml wódki. W dniu 29 marca 2022 roku oskarżony Ł. P. jechał razem z pracownikiem J. P. na miejsce wykonania usługi w K. na ul. (...). W drodze na miejsce pojazdem marki M. o nr rej. (...) kierował J. P.. Kiedy samochód był już na placu położonym przy ul. (...) oskarżony, w czasie gdy J. P. rozmawiał przez telefon, wsiadł za kierownicę pojazdu, uruchomił silnik i przestawił go kilka metrów w obrębie parkingu. W czasie gdy Ł. P. prowadził pojazd marki M. o nr rej. (...) na teren parkingu wjechał patrol policji. Oskarżony został poddany badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, które wykazało, iż prowadził on pojazd mechaniczny w stanie nietrzeźwości z następującymi wynikami: - o godzinie 10:41 – wynik 0,13 mg /l, - o godzinie 10:42 – wynik 0,23 mg /l - o godzinie 10:50 - wynik 0,339 mg /l - o godzinie 10:55 - wynik 0,379 mg /l Na podstawie oznaczonych poziomów alkoholu można oznaczyć, iż po spożyciu alkoholu w dzień poprzedzający i tuż przed zdarzeniem stężenie alkoholu u oskarżonego prowadziło o godz. 10:25 do przekroczenia poziomu jego stężenia we krwi powyżej 0,5 promila. Wyjaśnienia oskarżonego Protokół badania stanu trzeźwości Świadectwo wzorcowania Zeznania świadków J. P. D. P. W. K. W. C. Opinia biegłego 38 – 39, 66 2,4 3,5 91 90v 90 115 99 - 101 Decyzją Prezydenta Miasta K. nr (...).5430.3.77.2019.MP z dnia 16.06.2019 roku cofnięto Ł. P. uprawnieninia kat. B prawa jazdy w związku z treścią wyroku Sądu Rejonowego w Pleszewie sygn.. akt II K 132/
penalizuje czyn polegający na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środków odurzających. Zgodnie z art. 115 § 16 k. k. człowiek znajduje się w stanie nietrzeźwości, gdy zawartość alkoholu w jego krwi przekracza 0, 5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego te wartość, lub gdy zawartość alkoholu w 1 dm 3 wydychanego powietrza przekracza 0, 25 mg, albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Występek przewidziany w art.
jest przestępstwem formalnym, które może nastąpić bez względu czy zaistniał jakikolwiek skutek. Stronę podmiotową tego występku stanowi umyślność. Zgodnie z art. 178 § 4 k.k. surowszą odpowiedzialność ponosi sprawca jeżeli czynu określonego w § 1 dopuścił się będąc wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo za przestępstwo określone w art. 173, 174, 177 lub art. 355 § 2 popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo dopuścił się czynu określonego w § 1 w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo. Oskarżony Ł. P. wypełnił swoim zachowaniem przedmiotową stronę występku z art.
k.k., gdyż po spożyciu alkoholu, gdy zawartość alkoholu we krwi oskarżonego prowadziła do stężenia przekraczającego 0,5 promila wsiadł za kierownicę samochodu, uruchomił go wprowadzając w ruch i przejechał nim kilka metrów. Oskarżony miał pełną świadomość, iż znajduje się w stanie nietrzeźwości. Świadczy o tym fakt, że jako dorosły mężczyzna przewidywał, że po spożyciu łącznie ok 300 ml wódki (z czego część tj. ok. 100 ml po godzinie 10.00 w dniu zdarzenia) znajduje się w stanie nietrzeźwości. Analiza dowodów zebranych w sprawie wskazuje, iż oskarżony działał umyślnie z zamiarem ewentualnym, gdyż zdając sobie sprawę, że znajduje się w stanie nietrzeźwości, przewidywał możliwość popełnienia przestępstwa i godził się na to. Wbrew twierdzeniom obrony, iż oskarżony jedynie przestawił pojazd w obrębie parkingu i nie zamierzał jechać dalej nie świadczy o tym, iż oskarżony nie znajdował się w stanie nietrzeźwości. Zgodnie z art. 115 § 16 kk. człowiek znajduje się w stanie nietrzeźwości, gdy zawartość alkoholu w jego krwi przekracza 0, 5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego te wartość, lub gdy zawartość alkoholu w 1 dm 3 wydychanego powietrza przekracza 0, 25 mg, albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Definicja stanu nietrzeźwości wskazując „progowy” poziom stężenia alkoholu jednoznacznie wskazuje, że stan nietrzeźwości zachodzi w relewantnym czasie nie tylko wtedy, kiedy zawartość alkoholu we krwi lub w wydychanym powietrzu w czasie tym owe wskaźniki przekracza, lecz także wtedy, kiedy wprawdzie rzeczonych wskaźników nie przekracza, ale prowadzi do ich przekroczenia. W żaden sposób nie odnosi się przy tym do zamiaru oskarżonego w zakresie kontynuowania dalszej jazdy. Oskarżony był uprzednio karany wyrokami Sądu Rejonowego P. o sygn. akt II K 132/19 ( art.
akt II K 1637/19 ( art.
Nie stosował się do obowiązującego dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego wobec niego wyrokiem Sądu Rejonowego w Kaliszu o sygn. akt II K 1637/19. Oskarżony mając pełną świadomość orzeczonego wobec niego dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów wsiadł za kierownicę pojazdu mechanicznego, mimo, że nie zachodziła żadna nadzwyczajna sytuacja. Oskarżony mógł wydać pracownikowi polecenie zakończenia prowadzonej rozmowy telefonicznej i przestawienie pojazdu. Sąd z opisu czynu i kwalifikacji prawej wyeliminował zapis dotyczący prowadzenia przez oskarżonego pojazdu pomimo wydanych decyzji Prezydenta Miasta K. nr (...).5430.3.77.2019.MP z dnia 16.06.2019 roku o cofnięciu uprawnień kat. B oraz decyzji nr (...).5430.3.35.2021.MP z dnia 05.03.2021 roku o cofnięciu uprawnień do kierowania wszelkimi pojazdami mechanicznymi. Wskazane w opisie czynu decyzje zostały wydane w związku z wyrokami skazującym oskarżonego za czyny z art.
kk i art.
Pomiędzy art. 180a kk, a art.
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, będący przedmiotem analizy i oceny Sądu, pozwala na przypisanie oskarżonemu winy, gdyż w czasie swojego bezprawnego i karalnego zachowania, mając możliwość podjęcia decyzji zgodnej z wymogami prawa, nie dał posłuchu normie prawnej. Stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego należy ocenić jako znaczny. Przemawia za tym postawa oskarżonego oraz stopień i rodzaj naruszonych dóbr. Jako okoliczność łagodzącą Sąd potraktował przyznanie się oskarżonego do spożycia alkoholu. Jako okoliczność obciążającą sąd wziął po uwagę uprzednią karalność oskarżonego. 3.
w zw. z art. 37a § 1 kk wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 200 stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej na 20 złotych, uznając, iż jest ona adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. W ocenie Sądu wymierzona oskarżonemu kara w pełni zrealizuje wobec niego funkcję wychowawczą i represyjną, a jednocześnie stanowić będzie wystarczające ostrzeżenie na przyszłość. Oskarżony ma stałe źródło dochodu. Z uwagi na wymienione wyżej okoliczności Sąd uznał, iż wymierzenie kary ograniczenia wolności byłoby niecelowe z uwagi na prowadzoną przez oskarżonego działalność gospodarczą. Przy wymiarze ilości stawek dziennych grzywny, na podstawie art. 33 § 3 k.k. Sąd uwzględnił sytuację majątkową, rodzinną i osobistą oskarżonego ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 20 złotych. Ł. P. 2 1 Z uwagi na fakt, iż oskarżony dopuścił się przestępstwa określonego w art.
42 § 3 i 4 k. k. orzekł w stosunku do Ł. P. zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym dożywotnio. Przy wymiarze środka karnego chodzi nie tylko o kształtowanie świadomości prawnej społeczeństwa, ale w pierwszym rzędzie o cele, które zakaz ma osiągnąć wobec oskarżonego, przede wszystkim cele zapobiegawcze, wysunięte przed cele wychowawcze. Taka hierarchia celów została przyjęta przez ustawodawcę także przy orzekaniu środków karnych (zob. art. 56 k.k. w zw. z art. 53 § 1 k.k.). Jasne jest więc, że obligatoryjny przecież zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych dożywotnio służy faktycznemu wyeliminowaniu z ruchu jako kierowców tych osób, które dopuściły się przestępstwa z art.
wymienionego w art. 42 § 3 k.k.. Oskarżony mimo orzeczonych wobec niego środków karnych w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów nadal uczestniczy w ruchu drogowym. Ł. P. 3 1 W związku ze skazaniem oskarżonego za czyn z art.
43a§2 k.k., sąd orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.