UZASADNIENIE F o r m u l a r z U K 1 Sygnatura akt II K 928/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do częś

§ 1kk.

Oskarżony prowadził bowiem pojazd mechaniczny w ruchu lądowym znajdując się w stanie nietrzeźwości. Nie może ulegać przecież wątpliwości, że samochód osobowy, którym jechał jest pojazdem mechanicznym. Oskarżony natomiast prowadził go po drodze publicznej, a więc w ruchu lądowym. Zawartość zaś alkoholu w wydychanym powietrzu przekroczyła wartość określoną w art. 115 § 16 kk, który zawiera definicję stanu nietrzeźwości. Od 1 października 2023 roku zmianie uległa treść art.

§ 1

kk w ten sposób, że obecnie czyn ten zagrożony jest tylko karą pozbawienia wolności do lat 3 (zamiast grzywną, karą ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2). Ponadto od 14 marca 2024 roku stosownie treści art.

§ 5kk w przypadku oskarżonego należałoby orzec przepadek o którym mowa w art.

44 b kk. W tej sytuacji ustawą korzystniejszą dla K. M. jest ustawa, która obowiązywała w chwili czynu. Dlatego też podstawę prawną skazania rozbudować należało o art. 4 § 1 kk. 3.

1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej 3.
2. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania 3.
3. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania 3.
4. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia
5. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K. M. 1 2 3 1 Przy wymiarze kary, Sąd wziął pod uwagę na korzyść oskarżonego uprzednią niekaralność, zaś na niekorzyść wysoki stopień stanu jego nietrzeźwości. W przypadku, w którym ustawa przewiduje możliwość wyboru rodzaju kary, należy w pierwszej kolejności rozważyć, czy cele kary nie zostaną spełnione przez karę wolnościową ( in dubio pro libertate). Wskazuje na to, w szczególności katalog kar zawarty w treści art. 32 kk oraz kolejność kar przewidzianych w art.

§ 1kk.

W obydwu przypadkach na samym początku wymieniana jest najłagodniejsza kara w postaci grzywny, a na końcu najbardziej dolegliwa kara pozbawienia wolności. Ponadto, stosownie do treści art. 58 § 1 kk, jeżeli ustawa przewiduje możliwość wyboru rodzaju kary, sąd orzeka karę pozbawienia wolności tylko wtedy, gdy inna kara lub środek karny nie może spełnić celów kary. Mając to na uwadze, Sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie stopniowi winy oskarżonego oraz społecznej szkodliwości jego czynu najpełniej odpowiada kara grzywny w wymiarze 300 stawek dziennych. Oskarżony nie był, bowiem uprzednio karany, a więc był to jego pierwszy konflikt z prawem. Wymierzona grzywna pozwala także na osiągnięcie zapobiegawczych i wychowawczych celów kary w stosunku do oskarżonego, gdyż będzie stanowić realnie odczuwalną konsekwencję o charakterze majątkowym. Biorąc zaś pod uwagę możliwości zarobkowe oskarżonego wysokość stawki dziennej należało ustalić na kwotę 20 zł. Sąd zobligowany był do orzeczenia środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym. Zdaniem Sądu z racji wysokiego stopnia stanu nietrzeźwości oskarżonego zakaz ten należy orzec w wymiarze przekraczającym minimalny okres tzn. na czas 4 lat. W przypadku oskarżonego należy go wyeliminować z uczestnictwa w ruchu na dłuższy czas niż 3 lata. Swoim postępowaniem wysoce zagroził bezpieczeństwu ruchu drogowego, a postawa, którą zajmuje wskazuje, że nie wyraża on żadnej refleksji wobec tego co uczynił. Kolejną konsekwencją skazania za przestępstwo przeciwko komunikacji określone w art.

§ 1kk musiało być orzeczenie na podstawie art.

43a § 2 kk świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Jego wysokość zgodnie z wymienionym przepisem wynosi co najmniej 5000 zł, a Sąd doszedł do przekonania, że brak jest wystarczających podstaw do orzekania go w wysokości przekraczającej jego minimalną ustawową wartość.

1. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K. M. 4 5 1 1 Z racji tego, że oskarżony był zatrzymany jego okres stosownie do treści art. 63 § 1 kk podlegał zaliczeniu na poczet orzeczonej kary grzywny. Z racji tego, że oskarżony ma zatrzymane prawo jazdy od 4 sierpnia 2023 roku okres ten stosownie do treści art. 63 § 4 kk podlegał zaliczeniu na poczet orzeczonego środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów.
2. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę
3. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6 7 Mając na uwadze orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (uznające za niekonstytucyjne różnicowanie wysokości stawek pomiędzy obroną z wyboru, a pomocą prawną świadczoną z urzędu) o zwrocie kosztów obrony udzielonej niniejszej sprawie oskarżonemu ex officio Sąd orzekł na podstawie § 2 pkt 1 i 2 oraz § 4 ust. 1 - 3 i § 17 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2019 poz. 18) w zw. z § 11 ust. 1 pkt i ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800 z późn. zm.). W oparciu o art. 627 kpk i art. 616 § 1 i 2 kpk w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy z 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r. Nr 49 poz. 223 z późn. zm.) Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 600 zł tytułem opłaty oraz kwotę 2489,93 zł tytułem zwrotu poniesionych w sprawie wydatków, na którą to sumę składają się wydatki poniesione w postępowaniu przygotowawczym - 993,93 zł (701,47 zł za ekspertyzę kryminalistyczna, 242,46 zł za badania chemiczne krwi, 30 zł za informację o osobie z KRK i 20 zł ryczałt za doręczenia) oraz ryczałt za doręczenia na etapie sądowym sprawy (20 zł) i wydatki z tytułu ustanowienia w sprawie obrońcy z urzędu (1476 zł).
4. PODPIS