Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1) J. F. choruje na nowotwór. Informację o chorobie powzięła kilka miesięcy przed listopadem 2021 r. We wrześniu 2021 r. przeszła amputację piersi wraz z węzłami chłonnymi. wyjaśnienia oskarżonej k. 95v 2) W dniu 17 listopada 2021 r. po godz. 15:00 J. F. robiła zakupy w sklepie (...) przy ul. (...). W trakcie robienia zakupów była w stanie nietrzeźwości. Wskazywał na to jej sposób poruszania się, albowiem zataczała się, dochodziło nawet do tego, że strącała produkty z półek sklepowych, bełkotała, nie potrafiła wymówić do kasjerki nazwy produktu, który chciała kupić. wyjaśnienia oskarżonej k. 95 - 97 zeznania świadka K. S. 98v - 99 zeznania świadka P. K. k. 98v - 99v 3) W czasie robienia zakupów w sklepie przez J. K. przebywali także inni klienci, w tym m. in. M. K. i P. K.. Pierwsza sklep opuściła J. F.. Za nią po uiszczeniu zapłaty wyszedł M. K.. Ostatni z tej trójki ze sklepu wyszedł P. K.. zeznania świadka M. K. k. 97 - 98 zeznania świadka P. K. k. 98v - 99v 4) J. F. wyszła ze sklepu i skierowała się w stronę swego samochodu osobowego marki A. o nr. rej. (...). Samochód ten wcześniej zaparkowała na przysklepowym parkingu, przy czym zaparkowała go na wydzielonym i utwardzonym kostką brukową miejscu parkingowym. Samochód J. F. zaparkowała prostopadle do ściany sklepu, prostopadle do paczkomatu posadowionego na tejże ścianie sklepu. zeznania świadka P. K. k. 98v - 99v zeznania świadka M. K. k. 97 - 98, 94 5) J. F. wsiadła do swego samochodu na miejscu kierowcy, zamknęła drzwi, włączyła silnik i cofnęła swym autem na odległość kilku/kilkunastu metrów. W tym samym czasie zachowanie J. F. obserwował M. K., który wsiadał do swego samochodu zaparkowanego na tym samym parkingu przysklepowym. Widział, że zachowanie J. F. wzbudziło zainteresowanie innej nieznanej mu kobiety, która podeszła do samochodu J. F. przed wykonaniem przez nią manewru cofania. M. K. podjechał do samochodu J. F., zaparkował bezpośrednio za nią. Wówczas spytał się nieznanej mu kobiety o stan kierowcy A.. Kobieta odpowiedziała mu, że kierowca A. jest albo nietrzeźwa albo chora. Wtedy M. K., bojąc się o swój samochód przepakował go, aby uchronić go przed uszkodzeniem przez kierowcę A. i natychmiast podbiegł do samochodu A.. Sam otworzył drzwi od strony kierowcy A. i nakazał kierowcy zgasić silnik. J. F. była na tyle upojona alkoholem, że nie potrafiła zgasić silnika, nie mogła znaleźć stacyjki, próbowała zgasić silnik pokrętłem do świateł. Wobec tego M. K. pochylił się nad nią, sam wyjął kluczyk ze stacyjki samochodu. Wyczuł wówczas od J. F. silną woń alkoholu. Zadzwonił na Policję. zeznania świadka M. K. k. 97 - 98, 94 6) Wówczas ze sklepu wyszedł P. K.. Widział, jak M. K. stoi przy samochodzie J. F. przy otwartych drzwiach kierowcy. P. K. zorientował się wówczas, że samochód A. zmienił lokalizację, tzn. przed jego wejściem do sklepu stał na miejscu parkingowym wybrukowanym, prostopadle do ściany sklepu i paczkomatu, natomiast po wyjściu ze sklepu stał na środku parkingu przysklepowego, bardziej równolegle do ściany sklepu i paczkomatu, na nieutwardzonej części tego parkingu. zeznania świadka P. K. k. 98v - 99v 7) Na miejsce zdarzenia przybyły dwa patrole Policji. Znaleźli się w nich funkcjonariusze Policji w osobach: P. M., A. P., Ł. Ż. i K. K.
par. 1 k.k. Parking ten przylega do ul. (...) oraz ul. (...) i (...). Ulica (...) jest jedną z głównych ulic (...), przy której zlokalizowane są sklepy, zakłady usługowe, stanowi ona dojazd do tzw. strefy ekonomicznej, gdzie znajdują się liczne zakłady pracy. protokół oględzin miejsca wraz z dokumentacją fotograficzną k. 59 - 65 10) J. F. nie cierpi na chorobę psychiczną, upośledzenie umysłowe. Biegli rozpoznali u niej zaburzenia adaptacyjne. Nie stwierdzili podstaw do kwestionowania jej poczytalności w rozumieniu art. 31 par. 1 k.k. lub art. 31 par. 2 k.k. Powzięcie informacji o chorobie nowotworowej miało miejsce co najmniej 2 miesiące przed zarzucanym jej zachowaniem. Próba rozładowania napięcia wynikającego z choroby nowotworowej o ile miała wpływ na jej zachowanie tempore criminis, to nie w stopniu znacznym. opinia sądowo - psychiatryczna k. 137 - 140 11) J. F. była zatrudniona na stanowisku (...). Pismo z dnia 14 grudnia 2021 r. k. 15 12) J. F. nie była karana sądownie. karta karna k. 47 13) J. F. ma (...) lat, wykształcenie wyższe, jest zamężna, nie ma nikogo na utrzymaniu. Jest współwłaścicielką na zasadzie wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości gruntowej zabudowanej domem oraz innej działki gruntu. Aktualnie utrzymuje się z okresowej renty chorobowej w wysokości 2500 zł miesięcznie. Leczy się (...) oraz na (...). Koszty leczenia wynoszą ok. 400 - 500 zł miesięcznie. Dodatkowo ponosi koszty prywatnych wizyt kontrolnych, suplementów, witamin, wynajęcia samochodu. wyjaśnienia oskarżonej k. 95v, 166v 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. J. F. W dniu 17 listopada 2021 r. około godz. 15:30 w N., w powiecie (...), woj. (...) na parkingu sklepu (...) przy ul. (...) kierowała w ruchu lądowym samochodem osobowym marki A. o nr. rej. (...) będąc w stanie nietrzeźwości ustalonym kolejno na 1,14 mg/l i 1,08 mg/l zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. popełnienia czynu zabronionego stanowiącego przestępstwo z art.
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Sąd za nieudowodnioną uznał okoliczność, że J. F. w dniu 17 listopada 2021 r. około godz. 15:30 w N., w powiecie (...), woj. (...) na parkingu sklepu (...) przy ul. (...) nie kierowała w ruchu lądowym samochodem osobowym marki A. o nr. rej. (...) wyjaśnienia oskarżonej k. 95v - 97 1.OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu
kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Przedmiotem ochrony wskazanego przepisu jest bezpieczeństwo w ruchu między innymi lądowym. Przestępstwo to jest przestępstwem formalnym i popełnia je ten, kto prowadzi pojazd mechaniczny będąc w stanie nietrzeźwości, choćby prowadził go prawidłowo i nie stwarzał zagrożenia. Zgodnie z art. 115 § 16 k.k. stan nietrzeźwości zachodzi, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub zawartość alkoholu w 1 dm 3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Fakt prowadzenia pojazdu w takim stanie pociąga za sobą wypełnienie znamion przestępstwa, chociażby pojazd był prowadzony całkowicie prawidłowo, sprawca nie naruszył żadnej innej zasady bezpieczeństwa w ruchu i nie sprowadził konkretnego niebezpieczeństwa. Prowadzenie pojazdu mechanicznego oznacza zgodne z jego konstrukcją wprawienie go w ruch, kierowanie nim, nadawanie prędkości i hamowanie. O tym, kto jest prowadzącym pojazd decydujące znaczenie ma wprawianie pojazdu w ruch i nadanie mu kierunku jazdy. Dla odpowiedzialności za dokonanie tego przestępstwa konieczne jest wprawienie przez sprawcę pojazdu w ruch. Samo zajęcie w nim miejsca przez sprawcę, z zamiarem jego prowadzenia, stanowi usiłowanie popełnienia tego przestępstwa /tak SN w uchwale z dnia 8 grudnia 1960 r., sygn.. akt VI KO 64/60, PiP 1961/4 -5, s. 845 -846/. Ruchem lądowym jest nie tylko ruch na drogach publicznych, w strefach zamieszkania, lecz także ruch w miejscach dostępnych dla powszechnego użytku. SN w postanowieniu z dnia 28 marca 2017 r., sygn. akt III KK 472/16, LEX nr 2271447 stwierdził, że: „Przewidziane w art.
kryterium «ruchu lądowego» należy wiązać nie tyle z formalnym statusem konkretnej drogi, czy też określonego miejsca, lecz z faktyczną dostępnością i rzeczywistym jego wykorzystaniem dla ruchu pojazdów i innych uczestników. W postanowieniu Sądu Najwyższego dnia 20 kwietnia 2022 r., sygn. akt IV KK 134/22 SN wskazał, że o tym, czy określona droga może być zaliczona się do zawartego w art.
znamienia miejsca decyduje faktyczna jej dostępność i fakt, czy ruch drogowy na niej się odbywa. Ruchem lądowym jest nie tylko ruch na drogach publicznych, w strefach zamieszkania, lecz także ruch w miejscach dostępnych dla powszechnego użytku /tak SN w postanowieniu z dnia 22 maja 2019 r., sygn. akt IV KK 567/18, por. chwała pełnego składu Izby Karnej SN z 28.02.1975 r., V KZP 2/74, OSNKW 1975/3–4, poz. 33, wyrok SN z dnia 26 lutego 2020 r., sygn. akt IV KK 265/19/. J. F. niewątpliwie swoim zachowaniem wypełniła wszystkie znamiona typu czynu zabronionego z art.
Znajdując się w stanie nietrzeźwości kierowała pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym. Fakt intoksykacji alkoholem oskarżonej i stopień intoksykacji został ustalony na podstawie badania analizatorem wydechu. Oskarżona w stanie nietrzeźwości wsiadła do auta, uruchomiła silnik i ruszyła nim, wykonując manewr cofania. Wycofała samochodem na odległości około kilkunastu metrów. Niewątpliwie prowadziła tenże pojazd mechaniczny, przy czym prowadziła go po ogólnodostępnym parkingu przysklepowym, na którym odbywa się ruch samochodowy. ☐ 3.
w zw. z art. 33 § 1 i § 3 k.k. wymierzył oskarżonej J. F. karę grzywny w wysokości 200 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej grzywny na poziomie 15 złotych każda stawka. Rozstrzygając o karze Sąd miał na uwadze dyrektywy wymienione w art. 53 k.k. Przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonej Sąd wziął pod uwagę, że oskarżona godziła w tak istotne dobro, jakim jest bezpieczeństwo w komunikacji, złamała umyślnie fundamentalną zasadę ruchu drogowego, działała z zamiarem bezpośrednim, doskonale zdawała sobie sprawę, że znajduje się w stanie nietrzeźwości /wypiła tego dnia butelkę wódki o pojemności 0,7 litra, k. 96/, a mimo to zdecydowała się na kierowanie pojazdem mechanicznym. Gdyby nie została zatrzymana przez świadka, to kierowałaby do domu, a więc zamierzała przejechać odległość ok. 1 kilometra jedną z głównych ulic w N., około godz. 15:30, a więc w czasie zwiększonego ruchu drogowego. Stopień intoksykacji alkoholem był bardzo wysoki, bo osiągnął poziom ponad 2,2 promila alkoholu we krwi, oskarżona ledwo utrzymywała się na nogach, bełkotała, nie była w stanie dmuchać w alkomat, musiała podchodzić do tego badania kilkakrotnie, nie dała rady mówić, nie potrafiła wyjąc kluczyka ze stacyjki. Stopień winy oskarżonej był znaczny. Oskarżona jest osobą dojrzałą, od wielu lat ma prawo jazdy i od wielu lat pracowała w (...) na stanowisku (...), wcześniej pracowała w (...). Doskonale zdawała sobie sprawę z bezprawności swego czynu i konsekwencji prawnych swego zachowania /tj. karygodności/. Mimo to świadomość ta nie odwiodła jej od tego czynu. Sam fakt zapadnięcia na chorobę (...) przez oskarżoną - jak ustalili biegli psychiatrzy - nie rzutował na jej poczytalność tempore criminis. Sąd wziął pod uwagę jako okoliczności łagodzące fakt, iż oskarżona zmagała się w tamtym czasie z chorobą (...), jak również fakt, iż prowadziła pojazd mechaniczny na nieznacznym odcinku. Okoliczności te nie zmieniają jednak w zasadniczym zakresie ani stopnia jej zawinienia, ani stopnia społecznej szkodliwości przypisanego jej czynu. Te ustalenia odnośnie stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości czynu uniemożliwiały uwzględnienie wniosku obrońcy oskarżonej o warunkowe umorzenie postępowania karnego. Oskarżona z pełną świadomością sięgnęła po alkohol, znała konsekwencje jego spożywania dla swego organizmu. Stopień intoksykacji organizmu alkoholem był wysoki /ponad 2,2 promila we krwi, oskarżona zataczała się, bełkotała, nie dała rady mówić/. W okolicznościach niniejszej sprawy nie sposób uznać, że zarówno wina oskarżonej, jak i stopień społecznej szkodliwości przypisanego jej czynu „nie są znaczne”, a tylko takie ustalenie daje możliwość skorzystania z dobrodziejstwa instytucji warunkowego umorzenia postępowania karnego. Oskarżona zdaniem Sądu na takie dobrodziejstwo nie zasługuje. Wysokość jednej stawki dziennej grzywny Sąd ustalił biorąc pod uwagę aktualną sytuację majątkową i jej sytuację zdrowotną. Oskarżona utrzymuje się ze świadczenia okresowego rzędu 2500 zł, z którego pokrywa koszty leczenia, a nadto posiada majątek w postaci m. in. działki gruntu. Zdaniem Sądu tak wymierzona kara jest karą sprawiedliwą, nie jest karą zbyt surową, a jednocześnie jest wystarczająca dla osiągnięcia wobec oskarżonej celów kary, a w szczególności zapobiegnie powrotowi do przestępstwa. Tak ukształtowana kara spełni również swoją rolę w zakresie prewencji ogólnej. J. F. II II Na podstawie art. 42 § 2 k.k. w zw. z art. 43 § 1 k.k. Sąd orzekł wobec oskarżonej środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat. Czas ten pozwoli oskarżonej na uświadomienie naganności czynu i zapobiegnie powrotowi do przestępstwa. J. F. III III Na podstawie art. 43a § 2 k.k. Sąd orzekł wobec oskarżonej świadczenie pieniężne w kwocie 5000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Orzeczenie świadczenia pieniężnego we wskazanej kwocie było obligatoryjne. Orzeczona przez Sąd kwota, mając na uwadze możliwości zarobkowe i finansowego oskarżonej, będzie stanowić dla niej realną dolegliwość. Jednak poza funkcją represyjną orzeczone świadczenie pieniężne będzie miało również wobec oskarżonej znaczenie prewencyjne. 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności J. F. II II Na podstawie art. 63 § 4 k.k. na poczet orzeczonego środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów Sąd zaliczył oskarżonej okresu zatrzymania mu prawa jazdy od dnia 17 listopada 2021 r. 1.inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IV. Sąd na podstawie art. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych /Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm./ oraz art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił J. F. w całości od obowiązku uiszczenia na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym opłaty. 1.Podpis ZARZĄDZENIE (...) (...) (...) (...) (...)
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.