Sygnatura akt III U 128/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Konin, dnia 03-06-2014 r. Sąd Okręgowy w Koninie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący - Sędzia – SO Elżbieta Majewska Protokolant: starszy sekretarz sądowy Alina Darul przy udziale po rozpoznaniu w dniu 03-06-2014 r. w Koninie sprawy T. A. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. o świadczenie przedemerytalne na skutek odwołania T. A. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. z dnia 17.12.2013r. znak:(...)
(1)kodeksu pracy przez nowego pracodawcę Centrum Usług (...) ( (...)). Centrum Usług (...) jest instytucją gospodarki budżetowej utworzoną na mocy Zarządzenia Nr 41 Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9.11.2010 r. (Dz. Urz. MSW z 30.11.2010 r.). Na mocy powyższego aktu (...) przejął m.in. część zasobów jednostek organizacyjnych (...), w tym 12 stacji obsługi pojazdów m.in. także stację obsługi pojazdów zlokalizowana w K.. Jak wynika z § 6 zarządzenia (...) stał się z mocy prawa pracodawcą dla pracowników gospodarstw pomocniczych oraz pracowników jednostek organizacyjnych (...), w tym pracowników stacji obsługi pojazdów zlokalizowanej w K.. Do zadań (...) należy m.in. obsługa techniczna i naprawa sprzętu transportowego. W dniu 3.12.2012 r. Dyrektor (...) wypowiedział odwołującemu umowę o pracę z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia a jako przyczynę wypowiedzenia wskazał : - zmiany struktury organizacyjnej (...) w następstwie zwrotu (...)w K. (...) powodującej zmniejszenie zatrudnienia . - niemożność ponoszenia kosztów zatrudnienia pracowników (...) w K. z powodu braku środków finansowych z przyczyn ekonomicznych. Od tego wypowiedzenia odwołujący nie wnosił odwołania i w związku z tym umowa ta uległa rozwiązaniu z dniem 31.03.2013 r. Centrum Usług (...) z siedzibą w W. nadal funkcjonuje jednak z dniem 11.01.2013 r. zaprzestało prowadzenia stacji obsługi pojazdów przy ul. (...) w K., a stacja obsługi pojazdów została zwrócona (...) w P. na mocy porozumienia z dnia 10.01.2013 r. pomiędzy (...) (...) w P. a Dyrektorem (...) w W.. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach ZUS oraz aktach osobowych odwołującego. Zgodnie treścią art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. 2013.170) prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która : 1) do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z powodu likwidacji pracodawcy lub niewypłacalności pracodawcy, w rozumieniu przepisów o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, u którego była zatrudniona lub pozostawała w stosunku służbowym przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 56 lat - kobieta oraz 61 lat - mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, lub 2)do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001), zwanej dalej "ustawą o promocji zatrudnienia", w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 55 lat - kobieta oraz 60 lat - mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn, lub 3)do dnia ogłoszenia upadłości prowadziła nieprzerwanie i przez okres nie krótszy niż 24 miesiące pozarolniczą działalność, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887, z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą o systemie ubezpieczeń społecznych", i za ten okres opłaciła składki na ubezpieczenia społeczne oraz do dnia ogłoszenia upadłości ukończyła co najmniej 56 lat - kobieta i 61 lat - mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, lub 4)zarejestrowała się we właściwym powiatowym urzędzie pracy w ciągu 30 dni od dnia ustania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, pobieranej nieprzerwanie przez okres co najmniej 5 lat, i do dnia, w którym ustało prawo do renty, ukończyła co najmniej 55 lat - kobieta oraz 60 lat - mężczyzna i osiągnęła okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, lub 5) do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn, lub 6) do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego, z powodu likwidacji pracodawcy lub niewypłacalności pracodawcy, w rozumieniu przepisów o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, u którego była zatrudniona lub pozostawała w stosunku służbowym przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, posiadała okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 34 lata dla kobiet i 39 lat dla mężczyzn. Podkreślić też należy, że w świetle art. 2 ust. 2 powołanej ustawy za okres uprawniający do emerytury, o którym mowa w ust. 1, uważa się okres ustalony zgodnie z przepisami art. 5-9, art. 10 ust. 1 oraz art. 11 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o emeryturach i rentach z FUS". Ponadto zgodnie z art. 2 ust. 3 powołanej ustawy świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie określonej w ust. 1 po upływie co najmniej 6 miesięcy pobierania zasiłku dla bezrobotnych, jeżeli osoba ta spełnia łącznie następujące warunki: 1)nadal jest zarejestrowana jako bezrobotna; 2)w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych; 3)złoży wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez powiatowy urząd pracy dokumentu poświadczającego 6-miesięczny okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Biorąc pod uwagę wiek odwołującego w chwili rozwiązania stosunku pracy (ukończone 55 lat) oraz fakt , iż nie prowadził działalności gospodarczej ani też nie pobierał renty z tytułu niezdolności do pracy istotne było to czy spełnia przesłanki określone w punkcie 5 lub 6 powołanego art. 2 ust.
- Przepisy te bowiem nie stawiają ubezpieczonym wymogu ukończenia określonego wieku a jedynie (poza okolicznością rozwiązania stosunku pracy z określonych przyczyn) posiadanie jedynie okresu uprawniającego do emerytury. Zgodnie z treścią punktu 5 ustawodawca wymaga by ubezpieczony do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy posiadał okres wynoszący 40 lat w przypadku mężczyzny. Odwołujący nie spełnia powyższego warunku bowiem do dnia 31.03.2013 r. nie udokumentował co najmniej 40 lat okresów składkowych i nieskładkowych posiada bowiem jedynie 39 lat, 5 miesięcy i 28 dni takich okresów. Odwołujący ustaleń tych nie kwestionował wywodził natomiast , że spełnia warunki do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego określone w punkcie 6 powołanego przepisu. Do dnia 31 grudnia 2012 r., a więc roku poprzedzającego rozwiązanie stosunku pracy posiada 39 lat, 2 miesiące i 28 dni okresów składkowych i nieskładkowych. Zauważyć jednak należy, że powołany przepis dotyczy jedynie sytuacji gdy rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło z powodu likwidacji pracodawcy lub niewypłacalności pracodawcy w rozumieniu przepisów o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy. Z okoliczności sprawy wynika natomiast , że rozwiązanie stosunku pracy odwołującego z Centrum Usług (...) nie nastąpiło z powodu likwidacji pracodawcy ale na skutek zmian organizacyjnych i zwrotu stacji obsługi pojazdów (...)co skutkowało zmniejszeniem zatrudnienia. Stacja obsługi pojazdów w K., gdzie odwołujący wykonywał swoją pracę nie była pracodawcą w rozumieniu art. 3 kodeksu pracy bowiem nie zatrudniała pracowników. Jak wynika z treści zarządzenia Nr 41 MSW z 9.11.2010 r. była ona jednostką organizacyjną (...)i została na mocy tego aktu przejęta przez Centrum Usług (...). Po przejęciu tej jednostki pracodawcą pracowników zatrudnionych w tej jednostce stało się właśnie (...) w W.. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się , że aby jednostki będące częścią większej struktury mogły być uznane za pracodawcę, muszą spełniać dwa podstawowe warunki, uregulowane w przepisach wewnętrznych określających ich status: w zakresie wyodrębnienia finansowo-organizacyjnego oraz samodzielnego zatrudniania pracowników (upoważnienie do zawierania i rozwiązywania umów o pracę wynikające jedynie z oświadczenia woli kierownika wyższego szczebla jest niewystarczające). Takich cech nie miała natomiast (...) w K. bowiem nie posiadała uprawnień do samodzielnego zatrudniania pracowników ani też zmiany dotychczasowych warunków pracy i płacy osób wykonujących pracę w tej jednostce. Jak wynika z akt osobowych z chwilą przejęcia przez (...) w W. warunki zatrudnienia , zakres obowiązków odwołującego oraz wysokość wynagrodzenia były określane przez Dyrektora Centrum Usług (...), a nie (...) w K.. W wyroku z dnia 22.01.2013 r. sygn. III AUa 638/12 Sąd Apelacyjny w Katowicach stwierdził, że ustawa z 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych warunek rozwiązania stosunku pracy wiąże z podmiotem posiadającym przymiot pracodawcy w rozumieniu art. 3 k.p., tj. jednostką organizacyjną, choćby nie posiadającą osobowości prawnej, jeżeli zatrudnia ona pracowników. Pracodawcą może być jednostka organizacyjna nawet nie odpowiadająca kryterium kwalifikacyjnym uznania jej za przedsiębiorcę, w rozumieniu art. 55 1 k.c., jeśli tylko samodzielnie zatrudnia pracowników, natomiast samo wyodrębnienie organizacyjne i finansowe danego ogniwa nie przesądza o jego statusie, jeżeli wyodrębnieniu temu nie towarzyszy dokonywanie we własnym imieniu czynności z zakresu prawa pracy ( LEX nr 1280249). W tych okolicznościach nie sposób jest przyjąć, że rozwiązanie stosunku pracy z odwołującym nastąpiło na skutek likwidacji pracodawcy. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art.477 14 § 1 kpc oddalił wniesione odwołanie i orzekł jak w wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art., 98 i 108 kpc w związku z § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U.
- 490.j.t.). SSO E. Majewska