III U 336/14

Sygnatura akt III U 336/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Konin, dnia 27-05-2014 r. Sąd Okręgowy w Koninie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący - Sędzia – SO Maria Dorywalska Protokolant: sekretarz sądowy Marcin Jamrószka po rozpoznaniu w dniu 22-05-2014 r. w Koninie sprawy K. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. o wcześniejszą emeryturę na skutek odwołania K. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. z dnia 6-02-2014r. znak: (...) Zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje K. B. prawo do emerytury w obniżonym wieku - od dnia (...) III U 336/14 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 6 lutego 2014r. znak: (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. odmówił K. B. prawa do emerytury w obniżonym wieku, bowiem wymieniony na dzień 1.01.1999r. nie udowodnił wykonywania pracy w szczególnych warunkach przez co najmniej 15 lat. Odwołanie od tej decyzji wniósł K. B. i podnosząc, że w szczególnych warunkach wykonywał pracę w (...) K. domagał się przyznania prawa do emerytury. Pozwany organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie, powołując się na argumentację zawarta w zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił i zważył, co następuje: Od sierpnia 2009r. K. B. nie pracuje na podstawie umowy o pracę, nie otrzymuje też żadnych świadczeń. W dniu 24 styczeń 2014r. K. B. urodzony (...) wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. o przyznanie mu emerytury w obniżonym wieku, 60 lat. Do wniosku dołączył świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach wystawione w dniu 28.12.1999r. przez Przedsiębiorstwo (...). w upadłości, że w okresie od 31.05.1982r. do 30.12.1999r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace betoniarskie na stanowisku betoniarza wymienionym w wykazie A dziale A poz. IV pkt 1 załącznik nr 1 do zarządzenia nr 9 Min. Bud. I Przem. Mat. Bud. Z dnia 1.08.1983r. Przedstawione świadectwo zostało zakwestionowane przez pozwany organ rentowy, ponieważ zdaniem ZUS nie spełnia ono wymogów formalnych i w świadectwie pracy z dnia 28.12.1999r. zostały wymienione dwa stanowiska pracy: betoniarz oraz monter ław i blatów. Wobec tego zaskarżoną z decyzją z dnia 6.02.2014r. organ rentowy odmówił wnioskodawcy przyznania prawa do emerytury w obniżonym wieku. Powyższych ustaleń Sąd dokonał na podstawie akt emerytalnych ZUS dotyczących zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych /tj. Dz. U. Nr 39 z 2004 r. poz. 353 z późn. zm. ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40 cytowanej ustawy tj. po osiągnięciu 60 lat przez mężczyzn, jeżeli w dniu wejścia w życie w/cytowanej ustawy tj. w dniu 1.01.1999 r. osiągnęli:

1. okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat dla mężczyzn,
2. okres składkowy i nieskładkowy , o którym mowa w art. 27 cytowanej ustawy tj. 25 lat dla mężczyzn. Emerytura, o której mowa wyżej przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Z kolei stosownie do treści § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. /Dz. U. Nr 8 poz. 43/ pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w wykazie A co najmniej 15 lat, nabywa prawo do emerytury zgodnie z art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, że wnioskodawca urodzony (...). osiągnął wiek emerytalny w dniu (...) Posiada również wymagany okres zatrudnienia, gdyż udowodnił na dzień 1.01.1999r. łącznie 26 lat 7 miesięcy i 18 dni okresów składkowych i nieskładkowych, wobec wymaganych 25 lat (akta emerytalne wnioskodawcy). Przedmiotem sporu była natomiast okoliczność, czy wnioskodawca na dzień 1.01.1999r. wykonywał pracę w szczególnych warunkach przez co najmniej 15 lat. Stosownie do § 2 ust. 1 i 2 w/cytowanego rozporządzenia z dnia 7.02.1983r. okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczenia na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca ta była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy na określonym stanowisku. Stwierdza to zakład pracy na podstawie posiadanej dokumentacji w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia lub w świadectwie pracy. Na podstawie przedstawionych dowodów organ rentowy nie uznał wnioskodawcy żadnego okresu pracy w szczególnych warunkach. W niniejszej sprawie wnioskodawca przedłożył świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach wystawione przez Syndyka Przedsiębiorstwa (...) w upadłości w dniu 28.12.1999r. z którego wynika, że w okresie od 31.05.1982r. do 30.12.1999r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace betoniarskie na stanowisku betoniarza wymienionym w wykazie A Dziale A poz. IV pkt. 1 zarządzenia NR 9 Min.Bud. i Przem.Mat.Bud. z 1.08.1983r., ale zostało ono zakwestionowane przez pozwany organ rentowy. W tym stanie rzeczy, w procesie ustalania, czy wnioskodawca wykonywał pracę w szczególnych warunkach w okresie zatrudnienia w Przedsiębiorstwie(...) czy była to praca wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku, a także w jakim okresie czasu taka praca była wykonywana. Sąd był zobligowany do posłużenia się wszelkimi środkami dowodowymi – zgodnie z regułami procedury cywilnej. Na podstawie aktach emerytalnych ZUS dotyczących wnioskodawcy, jego akt osobowych z okresu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie „ (...)., zeznań świadków S. G. i S. S. oraz samego wnioskodawcy, Sąd ustalił, że w okresie od 31.05.1982r. do 30.12.1999r. K. B. był zatrudniony w Przedsiębiorstwie (...) K. (...). na stanowisku betoniarza i montera ław i blatów w pełnym wymiarze czasu pracy. Wykonywał prace betoniarskie przy budowie Elektrowni (...) domu wypoczynkowego w C., przy budowie Huty (...) w M. i innych budowach prowadzonych przez (...). Nadto na podstawie akt osobowych wnioskodawcy Sąd ustalił, że K. B. w okresie od 1.08.1995r. do 31.12.1995r. wykonywał pracę montera ław i blatów w Zakładzie Produkcji (...). Od 1 Stycznia 1996r. wrócił do wykonywania, prac betoniarskich i taką pracę wykonywał do końca zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...). W okresie zatrudnienia w (...) S.A. (poza wymienionymi 5 miesiącami) pracę betoniarza wnioskodawca wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na jego stanowisku. Sąd dał wiarę zeznaniom w/w świadków m oraz wnioskodawcy, gdyż są jasne, przekonywujące i znajdują potwierdzenie w aktach osobowych K. B. z okresu zatrudnienia w (...) S.A. wymienieni świadkowie pracowali zresztą razem z wnioskodawcą. Prace, które wykonywał wnioskodawca w okresie od 31.05.1982r. do 31.07.1995r. i od 1.01.1996r. do 30.12.1999r. są wymienione w wykazie A Dziale V poz. 4 stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że na podstawie przeprowadzonego postępowania wnioskodawca wykazał, że spełnia niezbędne warunki do przyznania prawa do emerytury w obniżonym wieku, gdyż udowodnił ponad 15 lat wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Uwzględnienie bowiem okresów od 31.05.1982r. do 31.07.1995r. i od 1.01.1996r. do 30.12.1998r. tj. łącznie 16 lat 2 miesiące i 6 dni oznacza spełnienie warunku udowodnienia co najmniej 15 lat wykonywania pracy w szczególnych warunkach. W związku z tym, Sąd na podstawie w/powołanych przepisów i art. 477 14 § 2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał wnioskodawcy prawo do emerytury w obniżonym wieku od 21.02.2014r. tj. od ukończenia 60 roku życia. SSO Maria Dorywalska