Sygnatura akt III AUz 4/24 POSTANOWIENIE Dnia 21 lutego 2024 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: Marta Sawińska Protokolant: Emilia Wielgus po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy R. C. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w N. wysokość emerytury na skutek zażalenia R. C. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 23 listopada 2023 r. sygn. akt III AUa 928/23 postanawia: na podstawie art.397 § 1 1 kpc odrzucić zażalenie. Marta Sawińska UZASADNIENIE Wyrokiem z 17 marca 2023 r. roku Sąd Okręgowy w Poznaniu oddalił odwołanie odwołania R. C. (częściowo ubezwłasnowolnionego, w którego imieniu działa kurator F. Ż.) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w N. z dnia 6 września 2021 r., znak (...) oraz z dnia 31 grudnia 2021r., znak (...) o wysokość emerytury ( sygn. sprawy VII U 1962/21). Powyższy wyrok działający w imieniu odwołującego kurator zaskarżył apelacją. Postanowieniem z 23 listopada 2023 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu odrzucił apelację. Na powyższe postanowienie F. Ż. złożył do tut.sądu zażalenie. Zarządzeniem z 10 stycznia 2024 r., wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych zażalenia - w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia - poprzez nadesłanie 1 odpisu zażalenia . Powyższe zarządzenie zostało prawidłowo doręczone w trybie doręczenia awizowanego: w dniu 19 i 29 stycznia 2024 r. Adresat przesyłki nie odebrał. Termin do uzupełnienia braków formalnych apelacji upłynął zatem bezskutecznie z dniem 6 stycznia 2024 r. Sąd Apelacyjny zważył ,co następuje: Zażalenie, którego braków formalnych skarżący nie uzupełnił w terminie, należało odrzucić. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia uznać należy za skutecznie doręczone. Zgodnie z brzmieniem art.139 § 1 k.p.c. w razie niemożności bezpośredniego lub zastępczego doręczenia pisma z sądu wobec nieobecności adresata lub osoby upoważnionej do odbioru przesyłki, pismo przesłane za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe należy złożyć w placówce pocztowej tego operatora, a doręczane w inny sposób - w urzędzie właściwej gminy. Zawiadomienie o złożeniu pisma umieszcza się w drzwiach mieszkania lub biura adresata lub oddawczej skrzynce pocztowej, ze wskazaniem, gdzie i kiedy pismo złożono, oraz z pouczeniem, że należy je odebrać w terminie siedmiu dni od dnia umieszczenia zawiadomienia. W przypadku bezskutecznego upływu tego terminu, czynność zawiadomienia należy powtórzyć. Taki tryb doręczenia został w sprawie skutecznie przeprowadzony. Przesyłkę zawierającą wezwanie sądu dwukrotnie awizowano ( 19 stycznia oraz 29 stycznia 2024 r.) , zaś skutek doręczenia nastąpił z upływem 7 dni od drugiego awizo to jest z dniem 6 stycznia 2024 r. Skarżący, mimo wezwania, nie uzupełnił więc braku formalnego złożonego zażalenia przez przedłożenie jego odpisu, który to brak formalny niewątpliwie uniemożliwia nadanie zażaleniu prawidłowego biegu, co z kolei skutkować musiało jego odrzuceniem, a to stosownie do treści art. 397§ 1 1 k.p.c., stanowiącego, iż Sąd drugiej instancji odrzuca zażalenie, jeżeli podlegało ono odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji, jak również zażalenie, którego braków strona nie usunęła w wyznaczonym terminie. Zgodnie z treścią art. 394§3 k.p.c., zażalenie - oprócz wymagań stawianych mu jako środkowi odwoławczemu - powinno czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a więc spełniać warunki określone m.in. w art. 126 i 128 k.p.c. Jednym z nich jest dołączenie odpisów pisma zawierającego zażalenie oraz załączników celem doręczenia ich uczestniczącym w sprawie osobom (najczęściej stronie przeciwnej). Jest oczywiste, że niedołączenie odpisów zażalenia uniemożliwia nadanie mu biegu, a w konsekwencji - rozpoznanie, w związku z czym brak w tym zakresie, nieusunięty w wyznaczonym terminie, uzasadnia odrzucenie zażalenia ( poprzednio : art. 373§1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.; por. także , per analogiam np, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 1 października 1999 r., II CKN 610/
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.