WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 lipca 2024 roku Sąd Okręgowy w Poznaniu, Wydział III Karny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia Karolina Siwierska (spr.) Ławnicy: Hanna Jurkowska, Maria Kolodziej Protokolant: sekretarz sądowy Anita Sobczak przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Poznań Grunwald w Poznaniu Jacka Wosickiego po rozpoznaniu w P.na rozprawach w dniach
(2)9-12 W momencie przyjęcia pokrzywdzonego na Oddział (...)Szpitala (...) w P. pokrzywdzony miał <0,1 ‰ alkoholu etylowego we krwi. Historia choroby z Oddziału (...) Szpitala (...) w P. k. 63 Oskarżony był wcześniej siedmiokrotnie karany sądownie: - Wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 04.10.2004 r. w sprawie VI K 412/04 za czyn z art. 278 § 1 k.k. na karę 10 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na nieodpłatnej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie - Wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 14.02.2005 r. w sprawie V K 158/05 za czyny z art. 278 § 1 k.k. na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na nieodpłatnej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie - Wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 15.11.2005 r. w sprawie XXIII K 2391/05 za czyny z art. 280 § 1 k.k. na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności - Wyrokiem Sądu Rejonowego w Gnieźnie z dnia 30.01.2008 r. w sprawie II K 505/07 za czyn z art. 242 § 2 k.k. na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności - Wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 14.06.2013 r. w sprawie VIII K 440/13 za czyn z art. 278 § 1 k.k. na karę 1 roku pozbawienia wolności - Wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 18.09.2013 r. w sprawie VIII K 1164/13 za czyn z art. 178a § 1 k.k. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności - Wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 18.11.2013 r. w sprawie VIII K 1570/13 za czyn z art. 279 § 1 k.k. na karę 1 roku pozbawienia wolności Informacja Krajowego Rejestru Karnego k. 93 Oskarżony ma 39 lat, jest kawalerem, ojcem czworga dzieci, mającym na utrzymaniu dwie osoby, nie leczył się psychiatrycznie, nie choruje przewlekle. Oskarżony ma wykształcenie niepełne podstawowe, jest technologiem robót wykończeniowych, w momencie zatrzymania był bezrobotny, nie posiada dochodu, ani cennego majątku. wyjaśnienia oskarżonego A. S. k. 110-111 1.
- Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.
- A. S. w dniu 12 czerwca 2022 r. w P., uderzył P. D. pięścią w twarz na skutek czego pokrzywdzony upadł na chodnik, czym nieumyślnie spowodował u niego obrażenia ciała w postaci ogniskowego stłuczenia mózgu, krwiaka podtwardówkowego i ostrego krwiaka nadtwardówkowego wymagającego przeprowadzenia zabiegu operacyjnego kraniotomii czołowo – skroniowej prawostronnej i ewakuacji krwiaka, co stanowiło chorobę realnie zagrażającą życiu oraz umyślnie obrażenia ciała w postaci powierzchniowej rany tłuczonej łokcia prawego, podbiegnięcia krwawego łokcia lewego, powierzchownej rany tłuczonej, podbiegnięcia krwawego okolicy potylicznej głowy naruszających czynności narządu ciała i rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty M. T. nie widziała przebiegu zdarzenia. zeznania świadka J. O. k. 19-20 zeznania świadka G. O. k. 5-6 zeznania P. D. k. 15-16
- OCena DOWOdów 2.
- Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu wyjaśnienia A. S. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie w jakim przyznał się do sprzeczki z pokrzywdzonym i uderzenia go w twarz. W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonego były zgodne z zeznaniami świadków J. O. i G. O.. zeznania świadków: G. O., J. O. Za wiarygodne w całości Sąd uznał zeznania świadków G. O. i J. O., albowiem były konsekwentne, logiczne i zgodne z zasadami doświadczenia życiowego. Zeznania te wzajemnie się uzupełniały tworząc spójną całość. Świadkowie opisali to co widzieli tuż przed zdarzeniem lub bezpośrednio po nim. Jako osoby obce dla oskarżonego nie mieli powodów, by składać niezgodne z prawdą zeznania narażając się tym samym na odpowiedzialność karną zeznania pokrzywdzonego P. D. Sąd uznał zeznania pokrzywdzonego za wiarygodne w zakresie w jakim były one spójne z zeznaniami świadków G. O. i J. O.. Należy mieć na uwadze fakt, że pokrzywdzony nie pamiętał zajścia, a zeznając podawał okoliczności o jakich dowiedział się od J. O.. Opinie biegłych – w tym opinia wstępna zawarta w protokole oględzin pokrzywdzonego Za wiarygodne Sąd uznał opinie wszystkich biegłych powołanych w przedmiotowej sprawie, albowiem ich wiedza, doświadczenie zawodowe i bezstronność nie budziły żadnych wątpliwości. Opinie były jasne, pełne i nie zawierały wewnętrznych sprzeczności. Strony nie podważały ich treści, ani wniosków końcowych. Zgromadzona dokumentacja medyczna Wszystkie zebrane w sprawie dokumenty stanowiły wiarygodny materiał dowodowy, albowiem ich treść i autentyczność nie budziły żadnych zastrzeżeń. Strony ich nie kwestionowały, do czego i Sąd nie miał podstaw. 2.
- Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu wyjaśnienia oskarżonego A. S. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego w części, w której twierdził, że M. T. nie widziała zdarzenia. W tym zakresie jego wyjaśnienia były bowiem sprzeczne z zeznaniami świadka J. O. i świadka G. O..
- PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 3.
- Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☒ 3.
- Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem 1 A. S. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Prokurator zarzucił oskarżonemu popełnienie przestępstwa z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. w zw. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Sąd po wnikliwej analizie materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie nie podzielił stanowiska prokuratora w tym zakresie. Zdaniem Sądu Prokurator kwalifikując czyn oskarżonego kierował się wyłącznie jego skutkami, nie wnikając w ogóle w zamiar sprawcy. Tymczasem analiza zachowania oskarżonego nie pozwala na przyjęcie, że uderzając pięścią w twarz pokrzywdzonego przewidywał i godził się na to, że spowoduje u niego chorobę realnie zagrażającą życiu. Tym bardziej nie można przyjąć, że tego chciał. W ocenie Sądu oskarżony nie działał z zamiarem bezpośrednim, czy nawet ewentualnym spowodowania u pokrzywdzonego ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, a jego celem było spowodowanie u pokrzywdzonego lekkich obrażeń. Oskarżony i pokrzywdzony nie byli ze sobą skonfliktowani, a słowna sprzeczka, do której między nimi doszło wynikała z błahej przyczyny. Oskarżony nie miał zatem powodu, aby spowodować u pokrzywdzonego poważnych obrażeń. Należy pamięta, że zastosowana przez niego przemoc polegająca na uderzeniu pokrzywdzonego pięścią w twarz nie była szczególnie nadmierna, czy brutalna. Oskarżony zadał pokrzywdzonemu tylko jedno uderzenie i nie posługiwał się przy tym żadnym ciężkim, ostrym lub innym niebezpiecznym narzędziem. Zdaniem Sądu nie mógł przewidzieć, że spowoduje tak ciężkie obrażenia ciała u pokrzywdzonego, które niewątpliwie miały charakter przypadkowy i niestandardowy. Stanowisko Sądu w tym zakresie jest zbieżne z licznymi orzeczeniami Sądów Apelacyjnych. Przykładowo Sąd Apelacyjny w Krakowie w wyroku z dnia 23.01.1992 r. II AKr 190/91 stwierdził: „Uderzenie pięścią w twarz na ogół nie powoduje choroby realnie zagrażającej życiu, (...) zwykle jest to następstwem uderzenia przez ofiarę głową o twarde powierzchnie: ścianę, chodnik, jezdnię, zatem nie jest objęte zamiarem umyślnym sprawcy, bo przecież większość uderzeń pięścią w głowę skutków takich nie powoduje.”. Podobnie Sąd Apelacyjny w Krakowie w wyroku z dnia 9.01.1997 r. II AKa 291/96 stwierdził: „Cios w twarz najczęściej upadku nie powoduje, a upadek na ogół nie powoduje obrażeń mózgowych, więc zwykle śmierci.”. Należy w tym miejscu wskazać, że dokonanie ustalenia, iż oskarżony uderzając pięścią w twarz pokrzywdzonego przewidywał, że nastąpi u niego ciężki uszczerbek na zdrowiu w wyniku upadku na twarde podłoże i godził się na to prowadziłoby w rzeczywistości do dowolnej oceny zgromadzonych dowodów (por. Wyrok SA w Lublinie z 30.03.2006 r., II AKa 42/06, LEX nr 183569.). Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd uznał, że oskarżony uderzając pokrzywdzonego pięścią w twarz umyślnie spowodował u niego obrażenia ciała w postaci powierzchniowej rany tłuczonej łokcia prawego, podbiegnięcia krwawego łokcia lewego, powierzchownej rany tłuczonej, podbiegnięcia krwawego okolicy potylicznej głowy naruszających czynności narządu ciała i rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni, a zatem dopuścił się przestępstwa z art. 157 § 2 k.k., a także nieumyślnie spowodował u niego obrażenia ciała w postaci ogniskowego stłuczenia mózgu, krwiaka podtwardówkowego i ostrego krwiaka nadtwardówkowego wymagającego przeprowadzenia zabiegu operacyjnego kraniotomii czołowo – skroniowej prawostronnej i ewakuacji krwiaka, co stanowiło chorobę realnie zagrażającą życiu a zatem jego zachowanie wyczerpało również znamiona przestępstwa z art. 156 § 2 k.k. W konsekwencji Sąd zakwalifikował ten czyn z art. 156 § 2 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. ☐ 3.
- Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.
- Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.
- Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia
- KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności A. S. 1 1 Sąd uznając oskarżonego za winnego popełnienia przestępstwa z art. 156 § 2 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności. Ustalając wymiar kary dla oskarżonego Sąd kierował się dyrektywami określonymi w art. 53 k.k. Przepis ten stanowi, że sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Sąd przy ustalaniu wysokości kary dla oskarżonego uwzględnił również całokształt okoliczności łagodzących i obciążających. Okoliczności łagodzące: - częściowe przyznanie się oskarżonego do winy, Okoliczności obciążające: - wcześniejsza wielokrotna karalność sądowa oskarżonego, - działanie pod wpływem alkoholu
- Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności A. S. 2 1 Sąd zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności okres jego zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 12 lutego 2023 r. godz. 15:20 do dnia 6 czerwca 2023 r. godz. 14:15 A. S. 3 1 Sąd orzekł wobec oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego nawiązkę w kwocie 30.000 zł, uznając, że jest to celowe i konieczne, aby chociaż w formie pieniężnej częściowo zrekompensować mu doznane cierpienia
- inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę
- KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 4 Sąd zasądził na rzecz adwokata W. E. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu zgodnie z przepisami przywołanymi we wskazanym punkcie wyroku 5 Z uwagi na trudną sytuację majątkową oskarżonego Sąd zwolnił go z obowiązku zwrotu Skarbowi Państwa kosztów sądowych i opłaty sądowej, albowiem ich egzekucja byłaby całkowicie bezskuteczna.
- Podpis sędzia Karolina Siwierska