Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 17 czerwca 2021 r. w W. na drodze publicznej Al. (...) na wysokości ul. (...) umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym określone w art. 45 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym w ten sposób, że będąc w stanie nietrzeźwości: I badanie – 0,31 mg/l, II badanie – 0,32 mg/l, III badanie – 0,22 mg/l, IV badanie – 0,24 mg/l, V badanie – 0,16 mg/l w wydychanym powietrzu, prowadził samochód osobowy marki V. o nr rej. (...). zeznania świadka A. K. k. 13-14, 71 protokół zatrzymania k. 2 protokoły badania stanu trzeźwości k. 6-7, 8-9 A. Z. urodził się (...) w K.. Posiada wykształcenie podstawowe. Pracuje jako pracownik fizyczny. Z tego tytułu osiąga dochód w wysokości 1 700 zł miesięcznie. Jest żonaty. Ma troje dorosłych dzieci. Nie leczył się psychiatrycznie ani odwykowo. Jest osobą niekaraną. dane osobopoznawcze k. 20 informacja z Krajowego Rejestru Karnego k. 87 U A. Z. rozpoznano chorobę refluksową żołądkowo-przełykową. W związku z tym przepisane zostały mu takie leki, jak: Mesopral, Movalis, Poltram Combo oraz Ranigast Max. Biegły toksykolog wskazał, że ww. leki nie wywierają żadnego wpływu na metabolizm alkoholu w organizmie człowieka. Nie wchodzą one w żadną interakcję z alkoholem, a tym samym nie wpływają na przyspieszenie lub spowolnienie metabolizmu alkoholu. Refluks żołądkowo-przełykowy również nie wpływa na przyspieszenie lub spowolnienie metabolizmu alkoholu. Ani leki przepisane przez lekarza na receptę ani też Ranigast Max (OTC) w połączeniu z alkoholem nie wpływają na ośrodkowy układ nerwowy. Nie powodują zaburzeń orientacji lub innych ograniczeń zdolności psychomotorycznych. dokumentacja medyczna k. 41-42 opinia z zakresu toksykologii k. 90-99 1.
jest ponoszona wówczas, gdy sprawca ma świadomość, że znajduje się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, a także gdy przewiduje, że w wyniku upływu czasu alkohol nie uległ jeszcze wydaleniu z organizmu, i na to się godzi. Tym samym przestępstwo stypizowane w tym przepisie, jest przestępstwem umyślnym, które może zostać popełnione w zamiarze bezpośrednim, jak i ewentualnym. W ocenie Sądu, w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, brak jest wątpliwości co do tego, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu wypełniającego znamiona określone w art.
A. Z. kierował bowiem pojazdem marki marki V. o nr rej. (...) (podejmował czynności bezpośrednio wpływające na ruch tego pojazdu) w ruchu lądowym będąc w stanie nietrzeźwości w rozumieniu art. 115 § 16 k.k. Ulica, którą się poruszał, tj. Al. (...) w W. jest bezspornie miejscem, w którym odbywa się ruch lądowy. Wyniki przeprowadzonych badań na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu były następujące: I badanie – 0,31 mg/l, II badanie – 0,32 mg/l, III badanie – 0,22 mg/l, IV badanie – 0,24 mg/l, V badanie – 0,16 mg/l w wydychanym powietrzu, czyli doszło do przekroczenia wartość określonej w przepisie art. 115 § 16 k.k. Świadczy to o tym, że oskarżony znajdował się w stanie nietrzeźwości. Odnosząc się do argumentów podnoszonych przez obronę wskazać należy, że biegły toksykolog stwierdził, że zażywane przez oskarżonego leki nie wywierają żadnego wpływu na metabolizm alkoholu w organizmie człowieka. Nie wchodzą one w żadną interakcję z alkoholem, a tym samym nie wpływają na przyspieszenie lub spowolnienie metabolizmu alkoholu. Refluks żołądkowo-przełykowy również nie wpływa na przyspieszenie lub spowolnienie metabolizmu alkoholu. Ani leki przepisane przez lekarza na receptę ani też Ranigast Max (OTC) w połączeniu z alkoholem nie wpływają na ośrodkowy układ nerwowy. Nie powodują zaburzeń orientacji lub innych ograniczeń zdolności psychomotorycznych. Mając na uwadze wnioski sformułowane w opinii biegłego należy zatem uznać, że wynik przeprowadzonych badań na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu nie budzi zastrzeżeń. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności A. Z. I I Sąd mając na względzie zagrożenie karą określone w art.
k.k., skazując oskarżonego z popełnienie przypisanego mu czynu wymierzył karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych, ustalając wysokość każdej z nich na kwotę 10 złotych. Przy wymiarze kary Sąd kierował się dyrektywami wymiaru kary określonymi w art. 53 § 1 i 2 k.k. W ocenie Sądu stopień winy oskarżonego jest znaczny. Oskarżony jest osobą dojrzałą życiowo, zdolną do ponoszenia odpowiedzialności karnej, zdającą sobie sprawę z bezprawności własnego zachowania. W toku postępowania nie ujawniły się żadne okoliczności wyłączające winę oskarżonego. Czyn oskarżonego charakteryzuje się również znacznym stopniem społecznej szkodliwości. Nadal bowiem, mimo wieloletnich kampanii edukacyjnych, jednym z głównych problemów na polskich drogach są nietrzeźwi kierowcy, a alkohol jest jedną z głównych przyczyn wypadków drogowych, które mają niejednokrotnie tragiczne skutki. Dokonując czynu z art.
k.k., oskarżony godził w dobro w postaci bezpieczeństwa w ruchu drogowym, przy czym w przypadku spowodowania wypadku z uwagi na stan nietrzeźwości, mógł spowodować skutki bardziej daleko idące w postaci naruszenia takich dóbr, jak życie i zdrowie ludzkie. Oskarżony działał umyślnie, co najmniej z zamiarem ewentualnym. W toku postępowania nie ujawniono żadnej okoliczności, która usprawiedliwiałaby zachowanie oskarżonego. Do okoliczności obciążających Sąd zaliczył zatem znaczny stopień winy i społecznej szkodliwości czynu, natomiast do okoliczność łagodzących uprzednią niekaralność oskarżonego. Uwzględniając powyższe okoliczności, Sąd wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych, ustalając wysokość każdej z nich na kwotę 10 złotych, tj. w najniższej możliwej wysokości. Ustalając wysokość stawki dziennej, Sąd miał na względzie, że oskarżony jest osobą, która pracuje zawodowo, jednakże osiągane przez niego dochody są stosunkowo niskie. W ocenie Sądu wymierzona kara jest adekwatna do stopnia winy oskarżonego i stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu, nie będąc zbyt uciążliwą, ale wystarczająco dolegliwą. Ponadto, wymierzona kara prawidłowo wypełni swoje cele zarówno zapobiegawcze i wychowawcze w odniesieniu do oskarżonego, jak i w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, pokazując, że nie jest opłacalne popełnianie takich przestępstw. A. Z. III III Czyn oskarżonego podważa zaufanie do niego jako odpowiedzialnego uczestnika ruchu drogowego, a ze skazaniem za przestępstwo z art.
wiąże się obligatoryjny obowiązek Sądu do orzeczenia środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres nie krótszy niż 3 lata (art. 42 § 2 k.k.). Z uwagi na całokształt okoliczności sprawy, Sąd orzekł względem oskarżonego na podstawie art. 42 § 2 k.k. w zw. z art. 43 § 1 k.k. zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 lat, tj. na najkrótszy obowiązkowy okres wynikający z przepisów. Taki okres zastosowania środka karnego osiągnie zakładane przez prawo cele polityki karnej względem oskarżonego, jak również jest adekwatną dolegliwością za popełniony przez niego czyn. A. Z. V V Stosownie do treści art. 39 pkt 7 k.k. w zw. z art. 43a § 2 k.k., Sąd orzekł wobec oskarżonego obligatoryjny środek karny w postaci obowiązku uiszczenia świadczenia pieniężnego w kwocie 5 000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej.
W ocenie Sądu przeszkodą do zastosowania instytucji warunkowego umorzenia postępowania w stosunku do oskarżonego jest fakt, iż społeczna szkodliwość czynu, którego dopuścił się oskarżony jest znaczna. Przede wszystkim wskazać należy oskarżony w środku dnia (około godziny 13:16) poruszał się w stanie nietrzeźwości samochodem ruchliwą ulicą (...). B. w W.. O ocenie Sądu oskarżony miał świadomość, że może znajdować się w stanie nietrzeźwości. Godzina przeprowadzenia badania, jak również stopień stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu wskazują, że oskarżony spożywał alkohol w dniu zdarzenia, a nie dzień wcześniej. Podkreślić należy, że czyn wypełniający znamiona występku z art.
charakteryzuje się znacznym stopniem społecznej szkodliwości. Nadal bowiem, mimo wieloletnich kampanii edukacyjnych, jednym z głównych problemów na polskich drogach są nietrzeźwi kierujący, a alkohol jest jedną z głównych przyczyn wypadków drogowych, które niejednokrotnie mają tragiczne skutki.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.