Sygn. akt III RC 135/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 września 2023 roku Sąd Rejonowy w Piszu III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Katarzyna Zielińska Protokolant: sekretarz sądowy Małgorzata Zalewska po rozpoznaniu w dniu 6 września 2023 roku w Piszu na rozprawie sprawy z powództwa małoletniej M. K.
(1)reprezentowanej przez przedstawicielkę ustawową O. K.
(1)przeciwko M. K.
(2)o alimenty I. Zasądza od pozwanego M. K.
(2)na rzecz małoletniej powódki M. K.
(1)alimenty w kwocie po 400 (czterysta) złotych miesięcznie, płatne z góry do dnia 10. każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami w przypadku opóźnienia w terminie płatności którejkolwiek z rat, do rąk przedstawicielki ustawowej małoletniej powódki – O. K.
(1), poczynając od dnia 12 września 2022 roku. II. Umarza postępowanie w pozostałej części. III. Nie obciąża stron kosztami sądowymi. IV. Przyznaje adw. T. K.
(1)wynagrodzenie w kwocie 1800 (tysiąc osiemset) złotych powiększone o kwotę 414 (czterysta czternaście) złotych tytułem podatku VAT, za reprezentowanie nieznanego z miejsca pobytu pozwanego, które nakazuje wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Piszu. V. Wyrokowi w punkcie I. nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. Sygn. akt III RC 135/22 UZASADNIENIE O. K.
(1), w imieniu swojej małoletniej córki M. K.
(1), w dniu 12 września 2022 roku wytoczyła powództwo o zasądzenie od pozwanego M. K.
(2)na rzecz małoletniej powódki M. K.
(1)alimentów w kwocie po 600 złotych miesięcznie, płatnych z góry do rąk matki powódki do dnia 10. każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w zapłacie którejkolwiek z rat. W uzasadnieniu pozwu wskazała, że małoletnia M. K.
(1), urodzona (...), jest córką jej i pozwanego M. K.
(2). Wskazała, że pozwany nie czyni nic, by uczestniczyć w procesie wychowania i utrzymania małoletniej powódki. Od momentu urodzenia się małoletniej córki pozwany ani razu jej nie widział. Cały ciężar utrzymania i wychowania małoletniej spoczywa na jej matce. Na rozprawie w dniu 27 lipca 2023 roku przedstawicielka ustawowa małoletniej powódki ograniczyła powództwo i wniosła o zasądzenie od pozwanego na rzecz małoletniej powódki alimentów w kwocie po 400 zł miesięcznie. Zarządzeniem z dnia 13 kwietnia 2023 roku ustanowiono dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego M. K.
(2)kuratora w osobie adwokata T. K.
(1). Kurator nieznanego z miejsca pobytu pozwanego wniósł o oddalenie powództwa w całości, wskazując, że przedstawicielka ustawowa małoletniej powódki w żaden sposób nie wykazała, ani nie udowodniła ponoszenia przez nią kosztów związanych z utrzymaniem dziecka. Do pozwu nie zostały dołączone żadne dowody świadczące o kosztach, zaś z treści pozwu nie wynikają wyszczególnione kwoty związane z utrzymaniem dziecka. Sąd ustalił, co następuje: Małoletnia M. K.
(1), urodzona (...), pochodzi ze związku małżeńskiego M. K.
(2)i O. K.
(1). Rodzice małoletniej są po rozwodzie. Małoletnia posiada starszą siostrę W. K., która ma 11 lat. Sąd Okręgowy w Olsztynie wyrokiem z dnia 15 marca 2022 roku zobowiązał M. K.
(2)do płacenia na rzecz małoletniej W. K. alimentów w kwocie po 1000 zł miesięcznie. M. K.
(2)przesyła pieniądze na utrzymanie córki, ale w niepełnej wysokości i nieregularnie. W miesiącach marcu, kwietniu i maju 2023 roku przesłał po 200 euro. O. K.
(1)podpisała umowę zlecenie na okres dwóch miesięcy z firmą (...) Spółką z o.o. w P. na stanowisku magazyniera za wynagrodzeniem w kwocie 4250 złotych brutto. O. K.
(1)mieszka wraz z córkami w mieszkaniu swojej ciotki i z tego tytułu opłaca czynsz w wysokości 850 złotych oraz prąd w wysokości 130 złotych miesięcznie. Płaci za telefon swój oraz starszej córki kwotę około 200 złotych. Spłaca raty kredytu w wysokości 700 złotych miesięcznie M. K.
(2)ma 51 lat, jest zdrowy. Posiada wykształcenie podstawowe. Od wielu lat przebywa w Niemczech, gdzie pracuje. Posługuje się językiem niemieckim. W trakcie małżeństwa M. K.
(2)pracował w Niemczech przy pracach budowlanych, wykończeniowych. Nie posiada majątku. Oprócz córek z małżeństwa z O. K.
(1)nie posiada już innych osób na utrzymaniu. M. K.
(1)jest zdrowym dzieckiem. Podczas pracy matki, opiekuje się nią babcia macierzysta. Jej miesięczny koszy utrzymania wynosi około 500-600 zł. (dowód: odpis zupełny aktu urodzenia małoletniej powódki k. 84; niekwestionowane przez pozwanego twierdzenia matki małoletniej powódki k. 90v-91; odpis wyroku o rozwód k. 5 w aktach Sądu Rejonowego w Piszu I. N. 255/22). Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 133 § 1 kro rodzice zobowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dzieci, które nie są jeszcze w stanie utrzymywać się samodzielnie. Tak, więc od chwili urodzenia zobowiązani są do dostarczania dzieciom środków utrzymania i wychowania. Z przepisu powyższego wynika, że rodzice mogą być zwolnieni od świadczeń alimentacyjnych w stosunku do dziecka tylko wtedy, gdy dziecko jest w stanie utrzymać się samodzielnie i nie pozostaje w niedostatku lub posiada własny majątek, a dochody z tego majątku wystarczają na całkowite pokrycie jego kosztów utrzymania lub wychowania. We wszystkich innych wypadkach na rodzicach ciąży stanowczy obowiązek utrzymania dziecka, ograniczony tylko ich możliwościami zarobkowymi i majątkowymi. Zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego (art. 135 § 1 kro). Przez usprawiedliwione potrzeby uprawnionego rozumie się takie potrzeby, których zaspokojenie zapewni mu, odpowiednio do wieku i uzdolnień, prawidłowy rozwój fizyczny i duchowy. Rodzice są obowiązani zapewnić dziecku środki do zaspokojenia zarówno jego potrzeb fizycznych (wyżywienia, mieszkania, odzieży, higieny osobistej, leczenia w razie choroby), jak i duchowych i kulturalnych, także środki wychowania i kształcenia według zdolności, dostarczania rozrywek i wypoczynku. Przez możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego należy rozumieć nie tylko zarobki i dochody rzeczywiście uzyskiwane, lecz także zarobki i dochody, które osoba zobowiązana może i powinna uzyskiwać przy dołożeniu należytej staranności i przestrzeganiu zasad prawidłowej gospodarki oraz stosownie do swoich sił umysłowych i fizycznych. Małoletnia M. K.
(1)ma rok. Z racji wieku zdana jest wyłącznie na pomoc swoich rodziców. To wyłącznie od ich woli i możliwości zależy dalszy rozwój dziecka oraz zaspokojenie jego usprawiedliwionych potrzeb. Matka małoletniej, O. K.
(1), swój obowiązek alimentacyjny w znacznej części spełnia aktualnie przez osobiste starania o wychowanie małoletniej (art. 135 § 2 kro). Obecnie O. K.
(2)podjęła również pracę w przedsiębiorstwie (...), gdzie uzyskuje wynagrodzenie w kwocie 4250 złotych brutto. Pozwany M. K.
(2)przebywa i pracuje w Niemczech. Ocena wysokości kosztów usprawiedliwionych potrzeb dzieci ma w pewnym zakresie charakter ogólny, oparty w dużej mierze na zasadach doświadczenia życiowego. Z tego punktu widzenia żądana przez przedstawicielkę ustawową małoletniej powódki kwota 400 zł miesięcznie nie budzi żadnych wątpliwości. Małoletnia M. K.
(1)jest w okresie intensywnego wzrostu i rozwoju. Żądana przez matkę kwota alimentów w żaden sposób nie jest wygórowana i jest przeznaczana na wyżywienie małoletniej, zakup ubranek, kosmetyków, środków czystości, zabawek. Ponadto Sąd uznał, że zarobkowe i majątkowe możliwości zobowiązanego dają podstawy do zasądzenia alimentów w wysokości żądanej przez przedstawicielkę ustawową małoletniej powódki. Zdaniem Sądu, pozwany jest w stanie płacić na rzecz małoletniej M. K.
(1)alimenty w wysokości 400 zł miesięcznie. Pozwany przebywa za granicą, w Niemczech. Nie przedstawiono żadnych dowodów na to, że utracił on możliwości zarobkowe. Mając powyższe na uwadze Sąd, w oparciu o przepisy art. 133 § 1 kro i art. 135 § 1 i 2 kro, zasądził od pozwanego na rzecz małoletniej powódki alimenty w kwocie po 400 złotych miesięcznie, poczynając od dnia 12 września 2022 roku, to jest od dnia wniesienia pozwu, płatne z góry do dnia 10 każdego miesiąca do rąk matki małoletniej powódki O. K.
(1). Zdaniem Sądu, alimenty w tej wysokości są adekwatne do wieku i usprawiedliwionych potrzeb małoletniej powódki oraz możliwości zarobkowych i majątkowych pozwanego. Pozostałą kwotę brakującą do utrzymania małoletniej powinna łożyć jej matka. Sąd umorzył postępowanie w części, w której przedstawicielka ustawowa małoletniej powódki ograniczyła powództwo na podstawie art. 355 kpc. O kosztach sądowych orzekł na podstawie art. 102 kpc. Sąd przyznał adwokatowi T. K.
(2)wynagrodzenie w kwocie 1 800 złotych powiększone o kwotę 141 złotych tytułem podatku VAT, za reprezentowanie nieznanego z miejsca pobytu pozwanego, które nakazał wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Piszu na podstawie § 1 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 marca 2018 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz. U. poz. 536) w związku z § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800 z późn. zm.). Wyrokowi w punkcie dotyczącym zasądzenia alimentów Sąd nadał rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 333 § 1 pkt 1 kpc.