Żądanie to stoi w sprzeczności z postulatem szybkości postępowania określonym w art. 6 k.p.c., zwłaszcza wobec stanowczego stwierdzenia przez strony procesu, iż nie kwestionują uzyskanej w toku postępowania opinii biegłej z zakresu okulistyki. Apelację od powyższego rozstrzygnięcia wniósł organ rentowy. Na podstawie art. 367 § 1 k.p.c. zaskarżył wyrok Sądu Rejonowego w Suwałkach w całości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: Mające wpływ na wynik niniejszego postępowania naruszenie przepisu art.
poprzez jego niezasadne niezastosowanie pomimo zaistnienia nowych okoliczności medycznych (badanie pola widzenia oka z 1.08.2023 r.) po wniesieniu odwołania w sprawie, w której prawo do świadczenia uzależnione jest od stwierdzenia stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, a odwołanie oparte jest wyłącznie na zarzutach dotyczących orzeczenia komisji lekarskiej ZUS. Przepis ten ma charakter bezwzględnie obowiązujący i nie może być wyłączany przez zasadę ekonomii procesowej oraz jakąkolwiek inną przesłankę. Kontrola decyzji dokonywana jest na dzień wydania decyzji. Na podstawie nowych okoliczności medycznych, a taką jest stwierdzenie stanu narządu wzroku w oparciu o badanie wykonane po dniu wniesienia odwołania, Sąd nie może samodzielnie orzekać w tego typu sprawach. W związku z powyższym wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uchylenie wyroku Sądu Rejonowego w całości, uchylenie zaskarżonej decyzji, przekazanie organowi rentowemu sprawy do ponownego rozpoznania oraz umorzenie postępowania sądowego w sprawie oraz o zasądzenie od odwołującego się na rzecz organu rentowego zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym według norm przepisanych. W odpowiedzi na apelację ubezpieczony wnosił o jej oddalenie i zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja organu rentowego nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie Sąd Okręgowy akceptuje ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji, a jako że traktuje je jako własne, brak jest podstaw do ich ponownego szczegółowego przytaczania (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 1998 r. I PKN 339/98). Organ rentowy zarzucił w apelacji naruszenie przez Sąd I instancji przepisu art.
poprzez jego niezasadne niezastosowanie, pomimo zaistnienia nowych okoliczności medycznych (badanie pola widzenia oka z 1.08.2023 r.). W ocenie Sądu Okręgowego, w niniejszej sprawie nie wystąpiły nowe okoliczności w rozumieniu art.
Taką nową okolicznością z pewnością nie jest przedłożenie przez odwołującego się zaświadczenia, dotyczącego badania pola widzenia oka z 1.08.2023 r. Badanie to J. B. wykonał na żądanie biegłej okulistki, której zlecono sporządzenie opinii w niniejszej sprawie. Biegła uznała, że do wydania rzetelnej opinii niezbędne jest wykonanie tego badania. Badanie pola widzenia oka z 1.08.2023 r. nie jest nową okolicznością medyczną, a stanowi dowód na stan zdrowia odwołującego się, który nie zmienił się od czasu badania przez lekarza orzecznika i wydania decyzji przez organ rentowy. Organ rentowy już na etapie postępowania administracyjnego powinien zbadać oraz należycie ocenić stan zdrowia odwołującego się w związku z urazem oka powstałym w wyniku wypadku przy pracy. Sąd Okręgowy zauważa, że w przypadku urazu oka, na etapie postępowania przed organem rentowym wskazane byłoby zasięgnięcie opinii konsultanta z zakresu okulistyki. Wówczas prawdopodobnie nie doszłoby do błędnej oceny wysokości powstałego uszczerbku na zdrowiu, gdyż lekarz okulista powinien mieć wiedzę na temat badań, które winny zostać wykonane po tak poważnym urazie mechanicznym oka. Gdyby u odwołującego się w toku postępowania sądowego ujawniły się nowe schorzenia, to można byłoby rozważać, czy jest to nowa okoliczność związana z zaistniałym wypadkiem. Natomiast w realiach niniejszej sprawy nie wystąpiła nowa okoliczność, nowe schorzenia, uzupełniono jedynie dokumentację medyczną o niezbędną do wydania opinii. Gdyby podzielić argumentację organu rentowego, to każdy nowy dowód przedstawiony w postępowaniu sądowym byłby traktowany jako nowa okoliczność i skutkowałby uchyleniem decyzji i przekazaniem sprawy organowi rentowemu. Skutkowałoby to wydłużeniem postępowania i wzrostem kosztów procesu. Jest to tym bardziej istotne w realiach niniejszej sprawy, gdzie żadna ze stron nie kwestionuje ustaleń biegłej, co do trwałego uszczerbku na zdrowiu odwołującego się. Organ rentowy zgadza się z wysokością uszczerbku ustaloną przez Sąd I instancji. Skutkiem tego winna być wypłata odszkodowania w kwocie adekwatnej do wysokości tego uszczerbku, a nie przedłużanie postępowania. Podobne stanowisko przyjęte zostało przez Sąd Apelacyjny w Szczecinie w wyroku z 21.01.2020 r. sygn. III AUa 291/19 (publ. LEX nr 3127504): „Braku pełnej dokumentacji medycznej nie można utożsamiać z powstaniem nowych okoliczności uzasadniających przekazanie sprawy organowi rentowemu do ponownej oceny w myśl art
k.p.c." Ponadto wskazać należy, że Sąd II instancji nie jest uprawniony do skorzystania z rozwiązania przewidzianego w art.
k.p.c., gdyż przepis ten ma zastosowanie wyłącznie w postępowaniu przed sądem I instancji (por. wyrok Sądu Najwyższego z 6.04.2017 r. sygn. III UK 96/16). Zaskarżony wyrok odpowiada prawu. Wniesiona apelacja jest oczywiście bezzasadna. Zmiana zaskarżonej decyzji i podwyższenie wysokości jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy było konsekwencją poczynionych przez Sąd I instancji ustaleń faktycznych i uznania za miarodajną opinii biegłej sądowej z zakresu okulistyki, która nie została zakwestionowana przez apelującego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 385 k.p.c. orzeczono jak w punkcie 1. wyroku. W punkcie 2., na podstawie art. 98 § 1, 2 i 3 k.p.c. oraz przepisów § 10 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 15 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t. jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 ze zm.) orzeczono o kosztach procesu. Wysokość stawki minimalnej w sprawach o świadczenia pieniężne z ubezpieczenia społecznego przed sądem drugiej instancji wynosi 120 zł w sprawach niewymagających przeprowadzenia rozprawy. Ponieważ w apelacji zażądano rozpoznania apelacji na rozprawie, opłatę podwyższono do 240 zł.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.