Sygn. akt IV Ca 2104/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 kwietnia 2023 r. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie IV Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: Sędzia Mari

§ 1pkt 2 k.p.c.

Należy podkreślić, że zarzut naruszenia art.

§ 1k.p.c.

może znaleźć zastosowanie w tych wyjątkowych sytuacjach, w których treść uzasadnienia orzeczenia sądu I instancji uniemożliwia całkowicie dokonanie oceny toku wywodu, który doprowadził do wydania orzeczenia. Zarzut naruszenia tego przepisu może okazać się usprawiedliwiony tylko wówczas, gdy z uzasadnienia orzeczenia nie daje się odczytać, jaki stan faktyczny lub prawny stanowił podstawę rozstrzygnięcia, co uniemożliwia kontrolę instancyjną. (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 17 marca 2016 r., III UK 84/15, Legalis nr 1446735 oraz z dnia 4 marca 2009 r., II PK 210/08, LEX nr 523527). Taka sytuacja nie miała miejsca w przedmiotowej sprawie. Zdaniem Sądu Okręgowego, w realiach niniejszej sprawy Sąd I instancji poczynił wystarczające ustalenia faktyczne celem rozpoznania spornych zagadnień, nadto w sposób wyczerpujący dokonał oceny dowodów oraz wskazał podstawę prawną rozstrzygnięcia. Sporządzone uzasadnienie wyroku z dnia 19 sierpnia 2022 r. bez wątpienia pozwala na zrozumienie motywacji zaskarżonego rozstrzygnięcia i przeprowadzenie prawidłowej kontroli instancyjnej. Sąd Rejonowy odniósł się do poglądów orzecznictwa w zakresie skutków wykreślenia z rejestru przedsiębiorców spółki prawa handlowego w kontekście potencjalnego wygaśnięcia hipoteki zabezpieczającej wierzytelność względem takiego podmiotu. Wskazał, który pogląd uznaje za zasadny w sprawie i dlaczego. Nie sposób zatem przyjąć aby uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie sprostało wymogom art. art.

§ 1kpc.

Nie doszło także do naruszenia art. 353 § 1 kc w zw. z art. 272 ksh ani art. 94 ustawy z dnia o księgach wieczystych i hipotece. Sąd Rejonowy dokonał wykładni powołanych przepisów prawa wywodząc ostatecznie, że wykreślenie z rejestru przedsiębiorców dłużnika nie niweczy prawa do uzyskania zaspokojenia na podstawie zabezpieczenia wynikającego z hipoteki obciążającej nieruchomość osoby trzeciej. Wykładnie ta jest uzasadniona szczególnym charakterem zasady akcesoryjności hipoteki, której celem nie jednak uwolnienie się od odpowiedzialności dłużnika rzeczowego w sytuacji, w której doszło do wykreślenia dłużnika osobistego z rejestru sądowego, natomiast istnieje możliwość zaspokojenia się wierzyciela z substratu majątkowego pozostałego po takim dłużniku. Dopuszczalność takiego stanowiska wynika z powołanych przez Sąd Rejonowy orzeczeń Sądu Najwyższego, jak również z postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2019 roku, I CSK 620/18. W ocenie Sądu Okręgowego pogląd, na którym oparł się Sąd Rejonowy należy uznać za dominujący w orzecznictwie i przekonywujący w swojej argumentacji, zapewnia bowiem racjonalną ochronę interesu prawnego wierzyciela. Z uwagi na powyższe apelacja została oddalona na podstawie art. 385 kpc. O kosztach procesu w instancji odwoławczej Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art. 98 kpc w zw. z art. 391 § 1kpc mając na względzie wynik postępowania apelacyjnego. Tytułem kosztów procesu w instancji odwoławczej została zatem zasądzona od powoda na rzecz pozwanego kwota 6250 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika w stawce minimalnej wynikającej z § 5 ust. 8 w zw. z § 2 ust. 9 i §10 ust. 1 pkt 1 rozporządzeniami Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych.