IV Ka 271/24

(1), która doznała obrażeń skutkujących naruszeniem czynności narządów jej ciała na czas nie dłuższy niż 7 dni, posiada status pokrzywdzonej w przedmiotowej sprawie karnej, co w konsekwencji skutkowało błędną zmianą opisu czynu przypisanego A. M.; ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny W ocenie sądu odwoławczego zarzut postawiony w apelacji prokuratora był niezasadny, albowiem fakt, iż sąd rejonowy zmienił opis czynu przypisanego A. M. (gdzie opisał dodatkowo obrażenia osoby pasażerki auta biorącego udział w wypadku drogowym I. K.

(1)) nie oznacza wcale, że nadał tej osobie status pokrzywdzonego czynem, o jakim mowa w art. 177 § 1 kk – w rozumieniu art. 49 § 1 kpk. Niewątpliwie fizyczne obrażenia, jakie wystąpiły u 74-letniej I. K.

(1)były następstwem wypadku z dnia 12 lipca 2023 roku. Nie może ulegać także wątpliwości, że w/w przeżyła stres. W wyniku pierwotnego uderzenia przez pojazd kierowany przez oskarżoną, w samochód kierowany przez D. S.

(1), w którym pasażerka byłą I. K.

(1), ten uderzył następczo w betonowy płot i wystrzeliły wszystkie poduszki bezpieczeństwa. Samochód D. S. był na skutek powyższych w tak złym stanie technicznym, że podjęto decyzję o jego zezłomowaniu. W takiej sytuacji rację należało przyznać sądowi rejonowemu, że dokonana zmiana opisu w punkcie 1 wyroku czynu, oddaje całość społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonej. Taka konstrukcja opisu czynu nie sprawia jednak automatycznie, że I. K.

(1)staje się stroną postępowania karnego II K 23/24 jako „pokrzywdzony”, w tym nabywa prawo bycia oskarżycielem posiłkowym. Materialny charakter definicji pokrzywdzonego znajduje swoje potwierdzenie w orzecznictwie SN, zgodnie z którym – o tym, kto jest osobą pokrzywdzoną w konkretnej sprawie, decyduje dobro prawne tej osoby naruszone lub zagrożone przez sprawcę czynu, i to w sposób bezpośredni, choćby nie wynikało to wprost z opisu tego czynu i jego kwalifikacji prawnej (zob. wyr. SN z 23.7.2008 r., V KK 377/07, KZS 2008, Nr 10, poz. 23). Stąd też o nadaniu statusu pokrzywdzonego nie decyduje wpisanie go przez prokuratora na listę pokrzywdzonych (zob. post. SN z 21.10.2007 r., III KO 89/08, Legalis). Dla przyznania statusu pokrzywdzonego konieczne jest prawidłowe rozpoznanie nie tylko ogólnego lub rodzajowego, ale także i indywidualnego przedmiotu ochrony analizowanej normy karnej, przy jednoczesnym uwzględnieniu, że dany czyn może wypełniać znamiona więcej niż jednego przepisu ustawy (post. SN z 30.9.2013 r., IV KK 209/13, Legalis). Status pokrzywdzonego, w swojej genezie, ma przede wszystkim charakter materialnoprawny, będąc przy tym również pojęciem procesowym, skoro wynika z niego zespół odpowiednich uprawnień procesowych (post. SA w Szczecinie z 3.4.2019 r., II AKa 242/18, Legalis). Krąg pokrzywdzonych w rozumieniu art. 49 § 1 kpk ograniczony jest zespołem znamion czynu będącego przedmiotem postępowania oraz czynów współukaranych (uchw. SN z 15.9.1999 r., KZP 26/99, OSNKW 1999, Nr 11–12, poz. 69, z glosą krytyczną J. Długozimy, Rz. 2000, Nr 2, s. 10 i częściowo aprobującą B. Mik, WPP 2000, Nr 2, s. 164 oraz uwagami S. Zabłockiego, Przegląd, Pal. 2000, Nr 1, s. 165 i R.A. Stefańskiego, Przegląd, WPP 2000, Nr 2, s. 86; uchw. SN z 21.10.2003 r., KZP 29/03, OSNKW 2003, Nr 11–12, poz. 94, z glosą częściowo krytyczną J. Zagrodnika, Pal. 2004, Nr 9–10, s. 262; post. SA we Wrocławiu z 18.4.2012 r., II AKa 94/12, OSProk. i Pr. 2014, Nr 4, poz. 37; post. SN z 30.9.2013 r., IV KK 209/13, Legalis). Dla prawidłowego określenia, komu przysługuje przymiot bycia pokrzywdzonym określonym przestępstwem, konieczne jest zatem: ustalenie naruszenia normy karnej, określenie przedmiotu i zakresu tej normy oraz potwierdzenie związku pomiędzy znamionami czynu a zagrożeniem dobra prawnego konkretnego podmiotu. Niejako na marginesie można także podnieść, iż wielokrotnie opisy czynów zarzucanych i przypisywanych oskarżonym, poza obligatoryjnymi sformułowaniami stanowiącymi czy to powtórzenie, czy podobnie nazwanie wymaganych danym przepisem znamion, zawierają obok inne informacje związane z czynem. W taki także sposób i tylko w taki, należy rozumieć zmianę opisu czynu przypisanego – poprzez opisanie obrażeń I. K. – dokonane w niniejszej sprawie. Ponieważ opis ten zawierał wszystkie znamiona wymienione w art. 177 § 1 kk i prawidłową kwalifikację prawno-karną (w tym obrażenia ciała na okres powyżej siedmiu dni w rozumieniu Kodeksu karnego doznane przez pokrzywdzonego przestępstwem), sąd odwoławczy uznał postawiony przez apelanta zarzut, sformułowany jako obraza prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu, za niezasadny. Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez eliminację w pkt 1 z opisu czynu przypisanego sformułowania „zaś pasażerka tego pojazdu I. K.

(1)doznała stłuczenia głowy i stłuczenia klatki piersiowej, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała pokrzywdzonej na okres nie przekraczający siedmiu dni”; ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. - wskazano powyżej - przy ocenie podniesionego zarzutu;

1. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.
2. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
3. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.
4. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.
5. Przedmiot utrzymania w mocy Zwięźle o powodach utrzymania w mocy 1.
6. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.
7. Przedmiot i zakres zmiany kara Zwięźle o powodach zmiany Oskarżona mimo swej karalności, wykazała właściwą postawę procesową. Od początku przyznawała się do winy, wyraziła żal i skruchę. Złożyła wyjaśnienia. Pozostała na miejscu zdarzenia do przyjazdu policji oraz karetki pogotowia. Interesowała się uczestnikami wypadku. Jest osobą bardzo młodą, w chwili czynu miała niespełna 22 lata. Jest młodociana. Także obrażenia ciała doznane przez uczestników wypadku nie były na tyle drastyczne, z jakimi sąd spotyka się rozpoznając podobne sprawy. 1.
8. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.
9. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.
10. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.
11. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.
12. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.
13. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.
14. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.
15. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności
16. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności pkt 3, 4 O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 627 kpk i art. 634 kpk, art. 633 kpk i art. 10 ust 1 z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych.
17. PODPIS 1.
18. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja wina 0.1.1.3.
19. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☒ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.
20. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.
21. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana