← Polska

IV Ka 320/23

UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 320/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 CZĘŚĆ WSTĘPNA Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonow

k.k. opisane zostały dwa typy przestępstwa: typ podstawowy (§ 1) i typ kwalifikowany (§ 4). Typem podstawowym jest prowadzenie w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego pojazdu mechanicznego (§ 1). Typem kwalifikowanym określonym w § 4 wskazanego artykułu, jest zachowanie polegające na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego przez sprawcę, który: - był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, albo za przestępstwo określone w art. 173, 174, 177 lub art. 355 § 2 k.k., popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, albo - dopuścił się tego czynu w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo ( komentarz do kodeksu karnego red. Stefański, wyd. 6/ Stefański ). Oskarżony D. J.

(1), jak prawidłowo ustalił sąd rejonowy, w dniu 6 lipca 2022 roku prowadził w stanie nietrzeźwości nie mniejszym niż 2,34 promila pojazd mechaniczny w postaci samochodu typu (...) marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...)- (...), będąc uprzednio prawomocnie skazanym również za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 21 listopada 2006 roku sygn. akt VI K 1053/06, wyrokiem Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 5 lutego 2007 roku sygn. akt VII K 1377/06, wyrokiem Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 2 lipca 2009 roku sygn. akt VI K 8/09. Zatem fakt opisanej powyżej uprzedniej trzykrotnej karalności realizuje znamiona typu kwalifikowanego przestępstwa z art.

§ 4

k.k., niezależnie od tego czy orzeczone przedmiotowymi wyrokami zakazy prowadzenia pojazdów mechanicznych zostały wykonane. Pozytywne ustalenia w tym zakresie spowodowały, że okoliczność ta nie została uwzględniona w opisie czynu przypisanego oskarżonemu. Nie może natomiast prowadzić, jak chciałby skarżący, do przyjęcia dekompletacji znamion czynu zabronionego z art.

§ 4k.k.

i uznania za właściwą kwalifikację prawną czynu art.

§ 1k.k. Ponieważ ocena prawna zachowania przypisanego oskarżonemu D. J.

(1)nie może przybrać postaci podstawowej przestępstwa to żądanie skargi apelacyjnej wymierzenia kary zasadniczej łagodniejszego rodzaju - grzywny i złagodzenia środków karnych: zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych do 5 lat i świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej do10 000 złotych , czy też złagodzenia orzeczonej kary pozbawienia wolności do 1 roku i środków karnych: zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych do 4 lat i świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej do 6 000 złotych, stało się bezprzedmiotowe. Częściowo zasadny okazał się zarzut rażącej surowości kary 3 lat pozbawienia wolności za przypisany oskarżonemu czyn z art.

§ 4k.k.

W ocenie sądu odwoławczego adekwatną karą do stopnia społecznej szkodliwości popełnionego czynu i stopnia zawinienia sprawcy będzie kara 2 lat pozbawienia wolności. Tak ukształtowany wymiar kary zasadniczej uwzględnia wszystkie okoliczności związane z popełnieniem czynu, jak również okoliczności związane z osobą oskarżonego, a tym samym w wystarczającym stopniu spełni swe cele w zakresie prewencji indywidualnej i w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Będzie przy tym stanowił dla oskarżonego wymierną i odczuwalną dolegliwość, wpływającą na zmianę jego postawy i skłaniającą go do przestrzegania w przyszłości społecznie akceptowanych norm zachowania (wzbudzi w nim potrzebę przestrzegania porządku prawnego i zapobiegnie powrotowi do przestępstwa ). Nie można tracić z pola widzenia tego, że wysokość kary pozbawienia wolności przewidzianej przez ustawodawcę za typ kwalifikowany przestępstwa z art.

§ 4k.k wynosi od 3 miesięcy do 5 lat.

Mając zatem na uwadze mnogość występujących po stronie oskarżonego okoliczności obciążających w postaci wielokrotnej uprzedniej karalności ( w tym trzykrotnej z art.

§ 1k.k.

w zw. z art. 244 k.k. ), znacznego stanu nietrzeźwości, spowodowania kolizji, a z drugiej strony wyeksponowane przez obrońcę okoliczności zmniejszające stopień winy ww. i łagodzące jego odpowiedzialność karną, takie jak: przyznanie się oskarżonego do winy, wyrażenie skruchy, przeproszenie właściciela posesji na którą wjechał uszkadzając ogrodzenie oraz wyrażenie chęci naprawienia szkody, należało przyznać rację skarżącemu, że wymierzona oskarżonemu zaskarżonym wyrokiem kara 3 lat pozbawienia wolności była nadmiernie dolegliwa. Tym niemniej nie sposób zaakceptować żądania skarżącego obniżenia tejże do 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności ( a więc do wymiaru pozwalającego oskarżonemu na skorzystanie z możliwości ubiegania się o wyrażenie zgody na jej odbywanie w systemie dozoru elektronicznego ). D. J.

(2)był już bowiem zgodnie z informacją zawartą w karcie karnej, ośmiokrotnie uprzednio karany - w tym trzykrotnie za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości i naruszenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, na kary pozbawienia wolności. Przedmiotowa sprawa dotyczy kolejnego przypadku godzenia przez oskarżonego w bezpieczeństwo w komunikacji i stwarzania zagrożenia dla zdrowia i życia innych uczestników ruchu drogowego. Postawę oskarżonego cechuje wyjątkowa uporczywość i arogancja w permanentnym ignorowaniu orzeczeń sądowych. Uwagę zwraca brak pozytywnych efektów resocjalizacyjnych poprzednio orzekanych kar pozbawienia wolności, które nie były na tyle dolegliwe aby wymusić na nim respekt dla prawa i wydawanych na jego podstawie orzeczeń. Należy zatem wyprowadzić wniosek o utrwalonym u oskarżonego poczuciu bezkarności i tendencji do ostentacyjnego niepodporządkowywania się regułom życia w społeczeństwie. Swoboda i częstotliwość, z jaką oskarżony łamie te same normy prawne, nie pozwalają żywić nadziei, że proponowana przez skarżącego kara 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności skłoniłaby go do refleksji nad dotychczasową postawą i zmotywowałaby go do poszanowania porządku prawnego, zwłaszcza że kary pozbawienia wolności były już wobec niego w przeszłości orzekane i nie przyniosły efektów resocjalizacyjnych. Wniosek wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprze przyjęcie, że zachowanie oskarżonego zrealizowało znamiona przestępstwa stypizowanego w art.

§ 1k.k.

i na tej podstawie wymierzenie oskarżonemu kary grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych oraz orzeczenie środków karnych w postaci: zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 5 lat oraz świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 10 000 złotych lub o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez przyjęcie, że zachowanie oskarżonego zrealizowało znamiona przestępstwa stypizowanego w art.

§ 1k.k.

i na tej podstawie wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności do 1 roku, środków karnych w postaci: zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 4 lat oraz świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 6 000 złotych, a z ostrożności procesowej o zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie oskarżonemu kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wniosek jest częściowo zasadny tj. w zakresie wymiaru kary pozbawienia wolności, w pozostałej części nie podlega uwzględnieniu z przyczyn podanych powyżej. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.

  1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.
  2. Przedmiot utrzymania w mocy Sąd odwoławczy utrzymał w mocy wszystkie rozstrzygnięcia zawarte w zaskarżonym wyroku, za wyjątkiem wymiaru kary pozbawienia wolności. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy W zakresie utrzymanym w mocy zaskarżony wyrok jest słuszny a zarzuty apelacji są chybione. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.
  3. Przedmiot i zakres zmiany Sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że orzeczoną karę pozbawienia wolności obniżył do 2 lat. Zwięźle o powodach zmiany Powody zmiany zaskarżonego wyroku zostały przedstawione w punkcie 3.
  4. niniejszego opracowania. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.
  5. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.
  6. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.
  7. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.
  8. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności
  9. Z powodu częściowego uwzględnienia apelacji wywiedzionej na korzyść oskarżonego sąd odwoławczy zasądził od niego na rzecz Skarbu Państwa 300 złotych tytułem opłaty za obie instancje i 20 złotych tytułem zwrotu wydatków poniesionych w postępowaniu odwoławczym. Podstawę prawną rozstrzygnięcia o kosztach postępowania odwoławczego stanowiły przepisy art. 634 k.p.k., art. 627 k.p.k., art. 10 ust. 1 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt. 4 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych ( tekst jednolity : Dz. U. z 1983 roku, Nr 49 poz. 223 z późniejszymi zmianami ) oraz rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 roku w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym ( Dz. U. 108, poz. 1026 z późniejszymi zmianami ). PODPIS Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca oskarżonego D. J.

(1)Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja kwalifikacja prawna czynu oraz rozstrzygnięcie o karze zasadniczej i środkach karnych 1.3.
  1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.
  2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.
  3. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.