PP w wysokości najmniej 5000 złotych określonego we wskazanym przepisie, podczas gdy art.
kk przewiduje obligatoryjne orzeczenie przez sąd środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego w razie skazania sprawcy za przestępstwo określone w art. 244 kk. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut obrazy prawa materialnego może być zasadny tylko wówczas, gdy dotyczy zastosowania lub niezastosowania przepisu zobowiązującego sąd do jego bezwzględnego respektowania (wyr. SN z 26.4.1977 r., I KR 65/77, OSNPG 1977, Nr 10, poz. 90). Obrazą prawa materialnego będzie niezastosowanie instytucji materialnoprawnych dotyczących środków reakcji karnej o charakterze obligatoryjnym. Podstawa odwoławcza z art. 438 pkt 1a kpk odnosi się do obrazy przepisów prawa materialnego w innym zakresie niż kwalifikacja prawna czynu, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu. Obraza prawa polegająca na błędnym zastosowaniu lub niezastosowaniu przepisów prawa materialnego ma miejsce wówczas, gdy są to przepisy o charakterze stanowczym, tzn. nakazujące stosowanie prawa materialnego lub zakazujące jego stosowania. Przypisany oskarżonemu czyn z art. 244 kk w zw. z art. 64 § 1 kk został popełniony 10 stycznia 2023 roku. Zarówno w czasie popełnienia tego przestępstwa, jak i w chwili orzekania obowiązywał art.
kk w brzmieniu ustawy o zmianie ustawy – Kodeks karny wykonawczy oraz o zmianie niektórych innych ustaw z dnia 5 sierpnia 2022 roku ( DZ,U. z 2022 r. poz. 1855), który określał, iż za przestępstwo określone w art. 244 kk sąd odrzeka świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 kk na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 5000 złotych, do wysokości określonej w § 1 ( 60000 złotych ). O obrazie prawa materialnego można mówić jedynie wówczas, gdy uchybienie polega na niezastosowaniu się przez sąd do normy bezwzględnie obowiązującej, a więc jakiegoś nakazu albo zakazu. Przepis art.
kk ma charakter normy stanowczej (zawierającej nakaz określonego rozstrzygnięcia w razie skazania za wymienione typy przestępstw), zatem zaniechanie orzeczenia świadczenia pieniężnego w zaskarżonym wyroku stanowi jego obrazę - w rozumieniu art. 438 pkt 1a kpk. Wniosek Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie na podstawie art.
PP w wysokości 5000 złotych, w pozostałym zakresie o utrzymanie w mocy wskazanego orzeczenia. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Orzeczenie świadczenia pieniężnego w wysokości 5000 złotych stanowi realizację obowiązku określonego w art.
Wysokość wnioskowanego przez apelanta świadczenia pieniężnego sąd odwoławczy uznał za adekwatną z uwagi na sytuację materialną i osobistą skazanego. Podstawą zarzutu obrazy prawa materialnego może być tylko przepis obligatoryjnego stosowania, a istota tego zarzutu sprowadza się do wykazania, że sąd nie zastosował tego przepisu pomimo dokonania ustaleń stanowiących podstawę przewidzianego nim nakazu. Zgodnie z art. 433 § 1 kpk sąd odwoławczy rozpoznaje sprawę w granicach zaskarżenia, a jeżeli w środku odwoławczym zostały wskazane zarzuty stawiane rozstrzygnięciu - również w granicach podniesionych zarzutów, uwzględniając treść art. 447 § 1-3, a w zakresie szerszym w wypadkach wskazanych w art. 435, art. 439 § 1, art. 440 i art.
PP świadczenia pieniężnego w wysokości 5000 złotych. Zwięźle o powodach zmiany Orzeczenie świadczenia pieniężnego w wysokości 5000 złotych stanowi dla sądu realizację obowiązku określonego w art.
Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.