UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 814/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu

§ 1

kk poprzez przyjęcie, że oskarżony prowadził pojazd mechaniczny w ruchu lądowym podczas gdy oskarżony jedynie przebywał w miejscu pracy w stanie nietrzeźwości, a koparka nie jest pojazdem mechanicznym i na terenie wyrobiska nie miał miejsce ruch lądowy. Zarzut obrazy prawa procesowego poprzez naruszenie zasady in dubio pro reo z art. 5 § 2 kpk. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzuty błędów w ustaleniach faktycznych oraz zarzuty błędnej oceny dowodów, nie zasługują na uwzględnienie. Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił stan faktyczny w oparciu o rzetelnie i wszechstronnie oceniony materiał dowodowy. Każdy istotny dowód został poddany analizie i oceniony w kontekście innych, powiązanych z nim dowodów. Ocena materiału dowodowego dokonana przez Sąd Rejonowy jest obiektywna, prawidłowa, zgodna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, oparta o całokształt ujawnionego na rozprawie materiału dowodowego i jako taka korzysta z ochrony jaką daje art. 7 kpk. Sąd Okręgowy nie będzie w tym miejscu tej oceny i tych ustaleń powielał, albowiem wobec doręczenia stronom odpisu uzasadnienia zaskarżonego wyroku analiza ta jest ( a przynajmniej powinna być ) im znana - dość powiedzieć, że Sąd odwoławczy aprobuje dokonaną przez Sąd Rejonowy ocenę dowodów oraz oparte na niej ustalenia faktyczne. W sprawie nie ma więc żadnych nieusuniętych wątpliwości, bo zostały one rozwiane w drodze rzetelnej i logicznej oceny dowodów. To, że apelant się z tą oceną nie zgadza, nie jest równoznaczne z sytuacją określoną w art. 5 § 2 kpk. Zatem nie doszło do naruszenia zasady in dubio pro reo, a zarzuty z tym związane są chybione. W szczególności Sąd prawidłowo ustalił, że oskarżony poruszał się koparką będąc w stanie nietrzeźwości i słusznie ocenił jego wyjaśnienia, jakoby wypił alkohol późnej, jako niewiarygodne. Oskarżony ewidentnie prowadził ten pojazd mechaniczny doprowadzając do jego zjechania ze skarby, co wynika nawet z jego własnych wyjaśnień ( k. 87-88). W miejscu tym odbywał się zorganizowany ruch lądowy, co wynika z wyjaśnień oskarżonego i zeznań sztygara M. S.. Przecież sam oskarżony przyznał, że na miejsce, w którym stała koparka, został dowieziony innym pojazdem kołowym należącym do kopalni, a więc odbywał się tam ruch lądowy. Natomiast sztygar M. S. wprost zeznał, że „ Ta ładowarka porusza się po drogach wewnętrznych na terenie kopalni gdzie jeżdżą również inni” ( k. 88v). Nie ma znaczenia, że w chwili zdarzenia ładowarka ta pozostawała na miejscu wyrobiska i miała tam jeszcze pozostać po zakończeniu pracy przez oskarżonego. Ważne jest, że w miejscu tym odbywał się ruch lądowy, co Sąd Rejonowy wykazał w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku powołując (trafnie) orzecznictwo Sądu Najwyższego w tym przedmiocie. Przecież należy odróżnić pojęcie ruchu lądowego ( takim znamieniem posługuje się ustawodawca w normie art.

§ 1kk) od ruchu drogowego, które jest pojęciem węższym.

Ruch lądowy odbywa się tam, gdzie istnieje faktyczna dostępność pojazdów i odbywa się ich ruch, nawet jeżeli ma to miejsce sporadycznie. Zatem argumenty obrońcy, że nie było tam wyznaczonej drogi publicznej czy strefy ruchu w rozumieniu prawa o ruchu drogowym, są bez znaczenia. Skoro pojazd, którym poruszał się oskarżony w czasie inkryminowanego zdarzenia, wprawiany jest w ruch za pomocą silnika mechanicznego, to jest pojazdem mechanicznym w rozumieniu art.

§ 1

kk, tak więc brak przeglądu czy badań technicznych ( na co powołuje się obrońca) nie ma żadnego znaczenia dla tego ustalenia( por. wyr. SN z 25.10.2007 r., III KK 270/07. uchw. SN

§ 1

kk nie należy narażenie osób na bezpośrednie niebezpieczeństwo, zatem argumenty obrońcy, że w czasie, gdy oskarżony prowadził ładowarkę, nie było w pobliżu nikogo innego, nie mają znaczenia dla wyczerpania tej normy prawa karnego ( mogą mieć znaczenie dla oceny stopnia społecznej szkodliwości i dla wymiaru kary, ale ta została wymierzona w dolnych granicach normy i w najłagodniejszej formie grzywny). Wniosek Wniosek o uniewinnienie ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wniosek nie jest zasadny, co powyżej omówiono.

1. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.
2. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
3. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.
4. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.
5. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok i zawarte w nim rozstrzygnięcia. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Było to omówione. 1.
6. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.
7. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 1.
8. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.
9. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.
10. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.
11. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.
12. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.
13. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.
14. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.
15. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności
16. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2 Na podstawie art. 636 § 1 kpk i art. 8 ustawy o opłatach w sprawach karnych Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze, na które złożył się ryczałt za doręczenia w kwocie 20 zł, oraz opłatę za drugą instancję. Koszty te nie są wysokie i oskarżony jest je w stanie ponieść bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie i swoich najbliższych.
17. PODPIS 1.
18. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja skazanie 0.1.1.3.
19. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.
20. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.
21. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana