kk wynika, że jednym ze znamion tego przestępstwa jest dopuszczenie się czynu określonego w art.
kk w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo. W związku z powyższym wywodził, że brak wskazania w opisie wyroku, że B. Ś. dopuścił się zarzuconego mu czynu w okresie obowiązywania w/w zakazu jest naruszeniem przepisu art. 413 § 2 pkt 1 kpk. Stanowisko prokuratora nie zyskało aprobaty Sądu Okręgowego. Art.
kk stanowi: Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo za przestępstwo określone w art. 173, 174, 177 lub art. 355 § 2 popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo dopuścił się czynu określonego w § 1 w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Tak więc, znamiona unormowane w przywołanym przepisie zostały ukształtowane na zasadzie alternatywy rozłącznej. Prokurator w akcie oskarżenia nie zarzucił B. Ś. prowadzenia pojazdu mechanicznego w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo, a zatem domaganie się by Sąd dokonał „dokładnego opisu czynu” wydaje się być nieporozumieniem, także w kontekście podniesionego zarzutu. Gdyby więc oskarżyciel publiczny chciał pozostawać w relacji z dyspozycją art.
kk winien był ewentualnie podnieść zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, choć nie w tym, na etapie postępowania przygotowawczego, dopatrywał się naruszenia normy wyżej wskazanego przepisy. Natomiast zarzut naruszenia przepisów procedury nie dość, że z powodów już opisanych, całkowicie chybiony, to nie wskazał wpływu podnoszonego przezeń naruszenia na treść zapadłego w niniejszej sprawie orzeczenia. Wniosek ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. 3.2. Apelacja prokuratora Rażąca niewspółmierność kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego B. Ś. w wymiarze 4 miesięcy polegającą na niedostatecznym uwzględnieniu stopnia społecznej szkodliwości zarzuconego mu czynu, okoliczności jego popełnienia, stopnia winy, nagminności tego rodzaju przestępstw, a w szczególności prewencji indywidualnej i generalnej. Apelacja oskarżonego Rażąca surowość kary ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Sąd Rejonowy za popełnione przez B. Ś. przestępstwo z art.
Sąd Okręgowy zaaprobował wymierzoną B. Ś. karę, a apelację prokuratora – rażąca łagodność wymierzonej kary oraz apelację oskarżonego – rażąca surowość wymierzonej kary, uznał za bezzasadne z następujących względów. W pierwszej kolejności apelacja prokuratora. Skarżący podnosił, że wymierzona oskarżonemu kara jest rażąco niewspółmierna i choć sąd w uzasadnieniu w części dotyczącej wymiaru kary słusznie podkreślił szereg okoliczności obciążających, tj. wysoki stopień stężenia alkoholu oraz całkowicie lekceważący stosunek oskarżonego do faktu uprzedniego skazania za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości oraz trafnie stwierdził, że przy wymiarze kary nie znalazł istotnych okoliczności łagodzących, to w świetle słusznych ustaleń prawnych orzeczenie kary 4 miesięcy pozbawienia wolności, tj. w dolnych granicach zagrożenia należy uznać za niesłuszne i niesprawiedliwe. Oskarżyciel publiczny zasadniczo nie przedstawił motywów, które miałyby przemawiać za zaostrzeniem orzeczonej przez Sąd meriti wobec B. Ś. kary. Zawarta w apelacji polemika sprowadzająca się do negacji słusznego rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego. Sąd ten wszak wziąwszy pod rozwagę okoliczności obostrzające, w tym uprzednią karalność oskarżonego oraz stopień nietrzeźwość B. Ś. a także zagrożone jego inkryminowanym zachowaniem dobro prawne – bezpieczeństwo w komunikacji. To doprowadziło sąd do słusznego przekonania, iż adekwatną reakcją będzie z jednej strony kara najsurowszego rodzaju - kara pozbawienia wolności, a z drugiej – wobec sytuacji życiowej B. Ś. (jedyny żywiciel rodziny, małoletnie dzieci
kk i środek karny wobec sprawców tegoż czynu zabronionego w dożywotnim wymiarze jest na mocy art. 42 § 3 kk orzekany obowiązkowo (nie fakultatywnie). Sąd Rejonowy zastosował poprawnie przepisy i tego nie sposób zakwestionować. Tak samo rzecz się ma co do orzeczenia wobec B. Ś. środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego w wysokości 10.000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Wskazana kwota świadczenia orzeczona przez Sąd meriti jest minimalną ustaloną przez ustawodawcą względem sprawcy przestępstwa z art.
Sąd Okręgowy nie kwestionuje stwierdzenia oskarżonego, że tak ukształtowana reakcja karna wpłynie na jego sytuację finansową (oskarżony argumentował w środku odwoławczym, że poprzednią karę zapłacił w całości biorąc kredyt, który spłaca obecnie), a przy tym ma też inne zobowiązania typu kredyt hipoteczny oraz jest jedynym żywicielem rodziny (trójka dzieci i żona). Niemniej B. Ś. popełniając przestępstwo prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości winien liczyć się z takimi konsekwencjami swojego postępowania. Był on już karany za tego rodzaju przestępstwo i miał świadomość potencjalnych konsekwencji swojego postępowania. Oczywiście jest to sytuacja negatywnie oddziałująca na rodzinę oskarżonego, ale tenże będąc dorosłym mężczyzną winien odpowiedzialnie podchodzić do spoczywającego na nim obowiązku przestrzegania norm prawnych i powstrzymać się od ich naruszania. Jako ojciec trójki dzieci winien być dla nich przykładem, a nie postępować w sposób rażąco lekceważący porządek prawny doprowadzając w ten sposób do pogorszenia sytuacji bytowej własnej rodziny. Nie w tym momencie oskarżony winien podnosić dobro własnej rodziny, ale w momencie gdy podejmował decyzję o rozpoczęciu prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości. Za bezwartościowe w takim układzie należy uznać słowa skierowane przez oskarżonego w środku odwoławczym, iż po ostatnim swoim czynie postanowił się zmienić. Tu niewystarczające jest zapisanie się na terapię i uczęszczanie na nią, ale potrzebna jest silna wola i rezolutne podejście do obowiązujących norm, a przede wszystkim świadomość, ze prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości to realne zagrożenie dla innych uczestników ruchu drogowego. To zaś – jak wynika z dotychczasowego postępowania oskarżonego – tenże bagatelizuje. W zasadzie trzeba też stwierdzić, że inną rzeczą pozostaje problem alkoholizmu, a inną podejmowanie w stanie nietrzeźwości prowadzenia pojazdu. Wniosek ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.