← Polska

IX U 434/22

Sygnatura akt IX U 434/22 UZASADNIENIE Orzeczeniem z dnia 20 lipca 2022 roku znak: ON. (...).1.977.2022.AR Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S. utrzymał w mocy orzeczenie o u

§ 6

k.p.c., Sąd uchyliłby orzeczenie i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności. Tymczasem, odwołujący upatrywał znacznego stopnia niepełnosprawności w kilku przepuklinach, które zostały uwidocznione w badaniu USG z 19 kwietnia 2023 roku. Uchylenie zaskarżonego orzeczenia nie mogło mieć miejsca, bowiem przedłożenie przez wnioskodawcę dodatkowej dokumentacji medycznej nie stanowi nowej okoliczności, o której mowa we wspomnianym wyżej przepisie. Zgodnie z wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 5 maja 2017 r. (III AUa 2144/16) „Nowe okoliczności”, to schorzenia istniejące przed wydanie decyzji, lecz wykazane przez ubezpieczonego dopiero po wniesieniu odwołania do sądu albo ujawnione na podstawie badań lekarskich w trakcie postępowania sądowego i których nie oceniał ani lekarz orzecznik, ani komisja lekarska organu rentowego. Orzeczenie to odnosi się wprawdzie do § 4 tegoż przepisu, ale zachowuje swoją aktualność także przy analizie § 6 art.

k.p.c.. W wyroku z 9 listopada 2017 r. III AUa 424/16 Sąd Apelacyjny w Szczecinie uznał, że nowa okoliczność w rozumieniu art.

§ 4k.p.c.

to tego rodzaju zdarzenie faktyczne, które choć powstałe po wniesieniu odwołania, ma znaczenie dla oceny stanu zdrowia do dnia decyzji, ale już nie na przyszłość. W konsekwencji, okoliczności medyczne, na które powoływał się odwołujący, stanowić mogłyby jedynie podstawę do ponownego wystąpienia z wnioskiem o ustalenie niepełnosprawności, pozostają jednak bez wpływu na ocenę prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia organu z 20 lipca 2022 roku. Dla przyjęcia znacznego stopnia niepełnosprawności konieczne jest wystąpienie przynajmniej jednej z dwóch przesłanek: całkowitej niezdolności do pracy (poza ewentualnie pracą w warunkach chronionych) i stałej lub długotrwałej opieki oraz pomocy innej osoby w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji. Ani z opinii biegłych (zarówno głównych, jak i uzupełniających) ani z dokumentacji zgromadzonej w sprawie, nie wynika występowanie drugiej ze wskazanych w realiach przedmiotowej sprawy, zaś sam K. S. – poprzez samodzielne stawiennictwo na rozprawie w dniu 24 maja 2024 roku – dowiódł, że mimo uciążliwości zdrowotnych, jest w stanie poruszać się bez pomocy osób trzecich, przebywając istotną odległość, jaką jest trasa z G. do S.. Wobec całokształtu powyższych rozważań, Sąd stanął na stanowisku, że orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S. z dnia 20 lipca 2022 roku znak ON. (...).1.977.2022.AR odpowiadało prawu. W tych warunkach należało uznać, na podstawie dyspozycji art.

§ 1

k.p.c., że odwołanie jako nieuzasadnione podlegało oddaleniu, o czym orzeczono w sentencji orzeczenia. Sędzia Joanna Szyjewska – Bagińska Z: (...) - (...) (...) 18.7.2024 r. sędzia Joanna Szyjewska-Bagińska

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.