§ kp pracownicy mają prawo do jednakowego wynagrodzenia za jednakową pracę lub za pracę o jednakowej wartości. Wynagrodzenie, o którym mowa w § 1, obejmuje wszystkie składniki wynagrodzenia, bez względu na ich nazwę i charakter, a także inne świadczenia związane z pracą, przyznawane pracownikom w formie pieniężnej lub w innej formie niż pieniężna. Pracami o jednakowej wartości są prace, których wykonywanie wymaga od pracowników porównywalnych kwalifikacji zawodowych, potwierdzonych dokumentami przewidzianymi w odrębnych przepisach lub praktyką i doświadczeniem zawodowym, a także porównywalnej odpowiedzialności i wysiłku. Z koeli art. 18 3d kp stanowi, iż osoba, wobec której pracodawca naruszył zasadę równego traktowania w zatrudnieniu, ma prawo do odszkodowania w wysokości nie niższej niż minimalne wynagrodzenie za pracę, ustalane na podstawie odrębnych przepisów. Tutejszy Sąd podziela orzecznictwo Sądu Najwyższego zgodnie z którym sama nazwa zajmowanego stanowiska pracy nie przesądza ipso iure, że pracownicy świadczą pracę o jednakowej wartości. Ponadto nie może zniknąć z pola widzenia, że pracownik, który twierdzi, że naruszono wobec niego zasadę wynikającą z art.
18 3b § 1 pkt 2 kp, zobowiązany jest nie tylko wskazać pracowników, którzy są wyżej od niego wynagradzani ale też przyczyny uznane za dyskryminujące (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14.03.2018r. sygn. akt II PK 125/17). Prace tożsame pod względem rodzaju i kwalifikacji wymaganych do ich wykonywania na tych samym stanowiskach pracy u danego pracodawcy mogą różnić się co do ilości i jakości świadczonej pracy. Wówczas nie są pracami jednakowymi w rozumieniu art.
akt II PK 161/11). Nie narusza zasady równości usprawiedliwione i racjonalne zróżnicowanie sytuacji prawnej podmiotów ze względu na różniącą je cechę istotną (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 8.01.2002r.sygn. akt III ZP 31/01). Praca powódki zatrudnionej na stanowisku pielęgniarki w Oddziale Chirurgicznym w okresie od 1 listopad 2016 roku do 30 listopada 2018 roku nie była pracą jednakową lub o jednakowej wartości w rozumieniu art.
kp w odniesieniu do pielęgniarek zatrudnionych u pozwanej w Oddziale Anestezjologii i Intensywnej Terapii. Praca pielęgniarki anestezjologicznej w OAiIT jest w odniesieniu do pracy pielęgniarek zatrudnionych w innych komórkach organizacyjnych pozwanej, w tym w komórce w której powódka świadczy pracę – pracą o specyficznym charakterze. Zawód pielęgniarki anestezjologicznej jest uznawany za pracę o szczególnym charakterze, a nie ma takich uwarunkowań na Oddziale Chirurgicznym. Praca na stanowisku pielęgniarki anestezjologicznej kwalifikowana jest jako praca personelu medycznego w zespołach operacyjnych dyscyplin zabiegowych i anestezjologii w warunkach ostrego dyżuru. Należy podkreślić, że prace personelu medycznego w zespołach operacyjnych dyscyplin zabiegowych i anestezjologii to nie tylko prace wykonywane w ramach powierzonych obowiązków, polegające na udzielaniu świadczeń zdrowotnych w trybie nagłym, ze wskazań życiowych ale również inne prace tego personelu, które są wykonywane, kiedy istnieje duże prawdopodobieństwo wystąpienia zdarzenia skutkującego koniecznością podjęcia działań w trybie nagłym. Co więcej, relacje między lekarzem anestezjologiem i pielęgniarką anestezjologiczną zdecydowanie różnią się od tych na innych oddziałach, gdyż opierają się na wyjątkowym zaufaniu i ścisłej współpracy związanej z dobrem pacjenta, który bywa często na pograniczu życia i śmierci. W tym miejscu Sąd zaznacza, że w żaden sposób nie pomniejsza odpowiedzialności zawodowej jaka ciąży na pielęgniarce zatrudnionej na Oddziale Chirurgicznym. Sąd podkreśla jednak faktycznie występujące różnice w zatrudnieniu– dla pielęgniarki chirurgicznej miejscem pracy jest Oddział Chirurgiczny, natomiast dla pielęgniarki anestezjologicznej miejscem pracy jest nie tylko Oddział Intensywnej terapii ale również pozostałe oddziały szpitalne oraz blok operacyjny. Sąd miał na uwadze, że od pielęgniarek na oddziałach zachowawczych i zabiegowych nie wymaga się szczególnych kwalifikacji, a ich praca nie wiąże się z takim stopniem obciążenia i odpowiedzialności jak praca pielęgniarek anestezjologicznych. Jak wskazano powyższej zadania pielęgniarki anestezjologicznej łączą w sobie wiele aspektów: blok operacyjny, udział w znieczuleniu, opiekę okołooperacyjną oraz pracę na Oddziale Intensywnej Terapii. Mając to na uwadze, nie sposób uznać, że powódka posiada dokładnie taki samy zakres czynności, co osoby zatrudnione na tym samym stanowisku w OAiIT. Co prawda, dokument „zakres czynności”, ma jednakową treść odnośnie wszystkich zatrudnionych u pozwanej pielęgniarek. Jednakże należy zwrócić uwagę, że przedmiotowy dokument ma charakter ogólny i stanowi de facto przeniesienie na grunt łączących strony umowy, postanowień dotyczących zadań pielęgniarki/ położnej wynikających z ustawy z dnia 15 lipca 2011r. o zawodach pielęgniarki i położnej. Wskazany dokument ma charakter uniwersalny, stąd też nie określa on szczegółowo, specyficznego dla danego oddziału zakresu czynności pielęgniarki, znacznie różniącego się faktycznie w przypadku pielęgniarek anestezjologicznych od zakresu czynności pielęgniarek w oddziałach zachowawczych czy zabiegowych. Na marginesie zauważyć należy, iż zgodnie z przedmiotowym dokumentem „pielęgniarka obowiązana jest wykonywać wszelkie inne czynności zlecone przez lekarzy wchodzące w zakres jej pracy”, co świadczy o tym, że dokument „zakres czynności” nie zawiera wyczerpującego katalogu obowiązków pielęgniarki, a jak wskazano wyżej – obowiązki w OAiIT są specyficzne, a ich zakres jest w rzeczywistości szerszy aniżeli w innych oddziałach szpitalnych. Reasumując, mimo, iż formalnie zakres czynności pielęgniarek zatrudnionych u pozwanej jest taki sam, to różnice wynikają z intensywności wykonywanych zadań jak również z konieczności wykonywania dodatkowych obowiązków przez pracownice z OAiIT. Wobec tego, biorąc pod uwagę w szczególności warunki w jakich wykonują pracę pielęgniarki anestezjologiczne, specyficzną kategorię pacjentów trafiających na OAiIT, rodzaj i charakter wykonywanych przez pielęgniarki w OAiIT czynności, rodzaj kwalifikacji koniecznych do wykonywania pracy pielęgniarki anestezjologicznej, a zatem uwzględniając pewne obiektywne okoliczności, a nadto bacząc na utrzymanie ciągłości świadczeń medycznych w 2016 roku, pozwana posiadała podstawy do tego by przyznać pielęgniarką anestezjologicznym wyższe wynagrodzenia w stosunku do otrzymywanych przez inne pielęgniarki. Ustalając czy doszło do dyskryminacji powódki Sąd wziął pod uwagę opinię dwóch niezależnych biegłych z zakresu pielęgniarstwa I. R. oraz G. K.. Dodatkowo, Sąd miał na uwadze, że w toczącej się równolegle sprawie o sygn. akt V P 165/19 wydana przez biegłego W. W. opinia jest zbieżna z wnioskami opinii wydanych w niniejszej sprawie i potwierdza szczególny charakter pracy pielęgniarek zatrudnionych w Oddziale Anestezjologii i Intensywnej Terapii względem pracy pielęgniarek zatrudnionych w innych oddziałach szpitalnych. Niezależnie od powyższe, Sąd zwraca uwagę, że różnica między wynagrodzeniem zasadniczym powódki, a najwyższym wynagrodzeniem uzyskiwanym przez pielęgniarki w OAiIT w spornym okresie wynosiła de facto tylko kilka procent. W tym miejscu Sąd rozpoznający niniejszą sprawę zwraca uwagę na stanowisko Sądu Najwyższego zgodnie z którym w razie stwierdzenia różnicy w wynagrodzeniu za prace jednakowe lub jednakowej wartości, dyskryminacja ma miejsce dopiero wówczas, gdy wynagrodzenie pracownika dostrzegalnie odbiega od wynagrodzenia innych pracowników wykonujących pracę jednakową lub o jednakowej wartości (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7.04.20211r., sygn. akt I PK 232/10, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9.05.2014r. sygn. akt I PK 276/13). Zatem, nieznaczne dyferencjacje w wynagrodzeniu pracowników, będące jak w niniejszym przypadku wynikiem obiektywnych, racjonalnych kryteriów, nie mogą być traktowane jako naruszające zasadę równego traktowania określoną w art.18
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.