III K 111/12

(1)s. E.i J.zd. S., ur. (...)w C., nie karanego oskarżonego o to, że : III. w dniu 4.09.2010r. w K., będąc geodetą uprawnionym do wystawienia dokumentu w postaci protokołu geodezyjno – powykonawczego, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dla Urzędu Miejskiego w K.w postaci dotacji z programu regionalnego z Urzędu Marszałkowskiego w T.zgodnie z umową numer (...), poświadczył nieprawdę co do okoliczności mających znaczenie prawne w ten sposób, że umieścił na mapie geodezyjnej terenu, odcinek o długości 88 metrów kanalizacji przy budynku Spółdzielni Mieszkaniowej u zbiegu ulic (...)i (...), podczas gdy faktycznie ten odcinek nie został wykonany tj. o czyn z art. 271 § 1 i 3 k.k. 4. M. G.s. K.i T.zd. T., ur. (...)w M., nie karanego oskarżonego o to, że : IV. w okresie od 1.07.2009r. do 6.08.2010r. w K.pełniąc funkcję Kierownika Referatu Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej Urzędu Miejskiego w K., jako osoba bezpośrednio odpowiedzialna za realizację projektu „Budowa sieci kanalizacji sanitarnej w mieście K., etapy III, IV, IVA, VII, VIII ”, nie dopełnił swoich obowiązków w ten sposób, że w związku z realizacją ww. projektu, pomimo wprowadzenia w nim zmian, nie uzyskał zatwierdzenia tych zmian przez Urząd Marszałkowski i ewentualnie inne instytucje, przy uznaniu, że byłyby to zmiany istotne tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k. V. w dniu 6.08.2010r. w K., pełniąc funkcję Kierownika Referatu Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej Urzędu Miejskiego w K.i wiedząc o tym, że część prac związana z projektem „Budowa sieci kanalizacji sanitarnej w mieście K.etapy III, IV, IVA, VII i VIII ”, tj. odcinek przy budynku Spółdzielni Mieszkaniowej u zbiegu ulic (...)i (...)nie został wykonany, podpisał protokół końcowy prac związanych ze wskazanym projektem, poświadczając w nim nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez Urząd Miejski w K.w postaci dotacji z Programu Regionalnego z Urzędu Marszałkowskiego w T.zgodnie z umową nr (...) tj. o czyn z art. 271 § 1 i 3 k.k. VI. w okresie od 30.07.2010r. do 6.08.2010r. w K.i w N.pełniąc funkcję Kierownika Referatu Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej Urzędu Miejskiego w K., działając wspólnie i w porozumieniu z T. S.

(1)podstępnie wprowadził w błąd Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N., co do faktu, iż prace związane z projektem „Budowa sieci kanalizacji sanitarnej w mieście K., etapy III, IV, IVA, VII, VIII ” zostały wykonane w całości, poprzez nie przekazanie ww. inspektorowi informacji, iż odcinek przy budynku Spółdzielni Mieszkaniowej przy zbiegu ulic (...)i (...)nie został wykonany, a poprzez to wyłudzenie od niego poświadczenia nieprawdy na protokole kontroli obowiązkowej z dnia 4.08. 20010r. oraz decyzji nr (...)z dnia 6.08.2010r. tj. o czyn z art. 272 k.k. 5. T. S.

(1)s. E.i M.zd. S., ur. (...)w Ż., nie karanego oskarżonego o to, że : VII. w okresie od 1.07.2009r. do dnia 15.09.2010r. w K.i w T., pełniąc obowiązki Burmistrza K., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dla UM w K.z zamiarem uzyskania dotacji dla gminy K.od Urzędu Marszałkowskiego w T.złożył poświadczający nieprawdę dokument w postaci protokołu odbioru końcowego robót, doprowadzając w ten sposób Urząd Marszałkowski do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 2.408.200,04 zł, co stanowi mienie znacznej wartości niedopełniając jako funkcjonariusz publiczny obowiązków, ale i przekraczając swoje uprawnienia w ten sposób, że w związku z realizacją projektu „Budowa sieci kanalizacji sanitarnej w mieście K., etapy III, IV, IVA, VII, VIII ”, pomimo wprowadzenia zmian w projekcie, nie dopilnował zatwierdzenia tych zmian przez Urząd Marszałkowski i ewentualnie inne instytucje przy uznaniu, że byłyby to zmiany istotne i wiedząc o tym, że część tych prac związana z tym projektem, tj., odcinek przy budynku Spółdzielni Mieszkaniowej przy zbiegu ulic (...)i (...)nie został wykonany, podjął decyzję o sporządzeniu w dniu 6.08.2010r. protokołu końcowego prac związanych ze wskazanym projektem, na którym podpisały się osoby do tego uprawnione, poświadczając także samemu w nim nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, a następnie dokument ten w dniu 15.09.2010r. złożył do Urzędu Marszałkowskiego w T., wprowadzając go w błąd co do faktu, iż prace związane z projektem zostały w całości wykonane, uzyskując w ten sposób dotację z programu Regionalnego z Urzędu Marszałkowskiego w T.zgodnie z umową nr (...) tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k., 297 § 1 kk, 271 § 1 i 3 k.k., 231 § 1 i § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. VIII. w okresie od 30.07.2010r. do 6.08.2010r. w K.i w N.pełniąc obowiązki Burmistrza K.działając wspólnie i w porozumieniu w M. G.podstępnie wprowadził w błąd Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N., co do faktu, iż prace związane z projektem „Budowa sieci kanalizacji sanitarnej w mieście K., etapy III, IV, IVA, VII i VIII ” zostały wykonane w całości, poprzez nie przekazanie ww. Inspektorowi informacji, iż odcinek przy budynku Spółdzielni Mieszkaniowej przy zbiegu ulic (...)i (...)nie został wykonanym, a poprzez to wyłudzenie od niego poświadczenie nieprawdy na protokole kontroli obowiązkowej z dnia 4.08.2010r. oraz decyzji nr (...)z dnia 6.08.2010r. tj. o czyn z art. 272 k.k. o r z e k a : 1/ oskarżonego P. K. w zakresie czynu opisanego powyżej w punkcie I uznaje za winnego tego, że pełniąc funkcję kierownika budowy prac związanych z realizacją projektu „Budowa sieci kanalizacji sanitarnej w mieście K., etapy III, IV, IVa, VII i VIII ” i działając w zamiarze, aby T. S.

(1), pełniący funkcję Burmistrza K., dopuścił się czynu zabronionego polegającego na posłużeniu się nierzetelnym dokumentem w celu uzyskania przez Gminę K.dotacji na realizację wymienionej inwestycji ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (...)na lata 2007-2013 na podstawie umowy z dnia 12 sierpnia 2009 roku, zawartej z Urzędem Marszałkowskim w T.numer (...), swoim zachowaniem ułatwił popełnienie tego czynu w ten sposób, że w dniu 6 sierpnia 2010 roku podpisał dokument stanowiący protokół odbioru końcowego tej inwestycji, z którego wynikało, iż całość prac z nią związanych została wykonana, pomimo tego, że wiedział, iż część prac związanych z tym projektem, to jest odcinek kanalizacji przy budynku Spółdzielni Mieszkaniowej u zbiegu ulic (...)i (...)w K.nie został wykonany, zaś dokument ten miał istotne znaczenie dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, to jest przestępstwa z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 19 § 1 k.k. i przy zastosowaniu art. 58 § 3 k.k. wymierza oskarżonemu karę 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny, określając wartość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych, 2/ oskarżonego J. L. w zakresie czynu opisanego powyżej w punkcie II uznaje za winnego tego, że pełniąc z ramienia Gminy K.funkcję inspektora nadzoru inwestorskiego w trakcie prac związanych z realizacją projektu „Budowa sieci kanalizacji sanitarnej w mieście K., etapy III, IV, IVa, VII i VIII ” i działając w zamiarze, aby T. S.

(1), pełniący funkcję Burmistrza K., dopuścił się czynu zabronionego polegającego na posłużeniu się nierzetelnym dokumentem w celu uzyskania przez Gminę K.dotacji na realizację wymienionej inwestycji ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (...)na lata 2007-2013 na podstawie umowy z dnia 12 sierpnia 2009 roku, zawartej z Urzędem Marszałkowskim w T.numer (...), swoim zachowaniem ułatwił popełnienie tego czynu w ten sposób, że w bliżej nieustalonym dniu na przełomie miesiąca lipca i sierpnia 2010 roku, nie później jednak niż w dniu 6 sierpnia 2010 roku, podpisał dokument stanowiący protokół odbioru końcowego tej inwestycji, z którego wynikało, iż całość prac z nią związanych została wykonana, pomimo tego, że wiedział, iż część prac związanych z tym projektem, to jest odcinek kanalizacji przy budynku Spółdzielni Mieszkaniowej u zbiegu ulic (...)i (...)w K.nie został wykonany, zaś dokument ten miał istotne znaczenie dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, to jest przestępstwa z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 19 § 1 k.k. i przy zastosowaniu art. 58 § 3 k.k. wymierza oskarżonemu karę 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny, określając wartość jednej stawki na kwotę 40 (czterdzieści) złotych, 3/ oskarżonego E. S.

(1)w zakresie czynu opisanego powyżej w punkcie III uznaje za winnego tego, że w dniu 4 września 2010 roku jako geodeta uprawniony do sporządzenia dokumentu w postaci protokołu geodezyjno-powykonawczego, poświadczył nieprawdę w takim dokumencie co do okoliczności mającej znaczenie prawne w ten sposób, że na mapie geodezyjnej terenu, na którym realizowana była inwestycja w postaci „Budowy sieci kanalizacji sanitarnej w mieście K., etapy III, IV, IVa, VII i VIII ”, umieścił odcinek kanalizacji przy budynku Spółdzielni Mieszkaniowej u zbiegu ulic (...)i (...)w K.wiedząc, że odcinek ten nie został wybudowany, uznając przy tym, iż czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, to jest przestępstwa z art. 271 § 1 i 2 k.k. i za to na podstawie art. 271 § 2 k.k. wymierza oskarżonemu karę 100 (sto) stawek dziennych grzywny, określając wartość jednej stawki w kwocie 50 (pięćdziesiąt) złotych, 4/ oskarżonego M. G. w zakresie czynu opisanego powyżej w punkcie IV uznaje za winnego tego, że jako funkcjonariusz publiczny z tytułu pełnienia funkcji Kierownika Referatu Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej Urzędu Miejskiego w K.i będąc z tego tytułu odpowiedzialnym z ramienia Urzędu Miejskiego w K.za realizację prac związanych z projektem „Budowa sieci kanalizacji sanitarnej w mieście K., etapy III, IV, IVa, VII i VIII ”, w okresie od marca 2010 roku do dnia 6 sierpnia 2010 roku nie dopełnił ciążących na nim obowiązków w ten sposób, że mając wiedzę, iż w trakcie realizacji wymienionej inwestycji dokonano zmian wymagających uzyskania nowej decyzji o pozwoleniu na budowę oraz nowej decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych, zaniechał wystąpienia z takimi wnioskami, przez co naraził Gminę K.na zwrot dotacji przyznanej na realizację tej inwestycji na podstawie umowy z dnia 12 sierpnia 2009 roku, zawartej z Urzędem Marszałkowskim w T.numer (...), działając w ten sposób na szkodę interesu Gminy K., to jest przestępstwa z art. 231 § 1 k.k. i za to na podstawie tego przepisu i przy zastosowaniu art. 58 § 3 k.k. wymierza oskarżonemu karę 150 (sto pięćdziesiąte) stawek dziennych grzywny, określając wartość jednej stawki na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych, 5/ oskarżonego M. G. w zakresie czynu opisanego powyżej w punkcie V uznaje za winnego tego, że pełniąc funkcję Kierownika Referatu Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej Urzędu Miejskiego w K.i będąc z tego tytułu odpowiedzialnym z ramienia Urzędu Miejskiego w K.za realizację prac związanych z projektem „Budowa sieci kanalizacji sanitarnej w mieście K., etapy III, IV, IVa, VII i VIII ” i działając w zamiarze, aby T. S.

(1), pełniący funkcję Burmistrza K., dopuścił się czynu zabronionego polegającego na posłużeniu się nierzetelnym dokumentem w celu uzyskania przez Gminę K.dotacji na realizację wymienionej inwestycji ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (...)na lata 2007-2013 na podstawie umowy z dnia 12 sierpnia 2009 roku, zawartej z Urzędem Marszałkowskim w T.numer (...), swoim zachowaniem ułatwił popełnienie tego czynu w ten sposób, że w dniu 6 sierpnia 2010 roku podpisał dokument stanowiący protokół odbioru końcowego tej inwestycji, z którego wynikało, iż całość prac z nią związanych została wykonana, pomimo tego, że wiedział, iż część prac związanych z tym projektem, to jest odcinek kanalizacji przy budynku Spółdzielni Mieszkaniowej u zbiegu ulic (...)i (...)w K.nie został wykonany, zaś dokument ten miał istotne znaczenie dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, to jest przestępstwa z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 19 § 1 k.k. i przy zastosowaniu art. 58 § 3 k.k. wymierza oskarżonemu karę 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny, określając wartość jednej stawki na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych, 6/ oskarżonego M. G. uniewinnia od popełnienia czynu opisanego powyżej w punkcie VI, 7/ oskarżonego T. S.

(1)uniewinnia od popełnienia czynu opisanego powyżej w punkcie VIII, 8/ oskarżonego T. S.

(1)w zakresie czynu opisanego powyżej w punkcie VII uznaje za winnego tego, że jako funkcjonariusz publiczny z tytułu pełnienia funkcji Burmistrza K., sprawując bezpośredni nadzór nad M. G., pełniącym funkcję Kierownika Referatu Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej Urzędu Miejskiego w K., i z tego powodu odpowiedzialnym z ramienia Urzędu Miejskiego w K.za realizację prac związanych z projektem „Budowa sieci kanalizacji sanitarnej w mieście K., etapy III, IV, IVa, VII i VIII ”, w okresie od marca 2010 roku do dnia 6 sierpnia 2010 roku nie dopełnił ciążących na nim obowiązków w ten sposób, że mając wiedzę, iż w trakcie realizacji wymienionej inwestycji dokonano zmian wymagających uzyskania nowej decyzji o pozwoleniu na budowę oraz nowej decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych, zaniechał wystąpienia z takimi wnioskami, jak również nie polecił M. G., aby wystąpił z takimi wnioskami, przez co naraził Gminę K.na zwrot dotacji przyznanej na realizację tej inwestycji na podstawie umowy z dnia 12 sierpnia 2009 roku, zawartej z Urzędem Marszałkowskim w T.numer (...), działając w ten sposób na szkodę interesu Gminy K., to jest przestępstwa z art. 231 § 1 k.k. i za to na podstawie tego przepisu i przy zastosowaniu art. 58 § 3 k.k. wymierza oskarżonemu karę 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny, określając wartość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych, 9/ oskarżonego T. S.

(1)w zakresie czynu opisanego powyżej w punkcie VII uznaje za winnego tego, że pełniąc funkcję Burmistrza K.i z tego tytułu sprawując nadzór nad realizacją prac związanych z projektem „Budowa sieci kanalizacji sanitarnej w mieście K., etapy III, IV, IVa, VII i VIII ”, działając w celu uzyskania przez Gminę K.dotacji na realizację wymienionej inwestycji ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (...)na lata 2007-2013 na podstawie umowy z dnia 12 sierpnia 2009 roku, zawartej z Urzędem Marszałkowskim w T.numer (...), w dniu 15 września 2010 roku przedłożył w Urzędzie Marszałkowskim w T.nierzetelny dokument w postaci protokołu odbioru końcowego prac związanych ze wskazanym projektem z dnia 6 sierpnia 2010 roku, z którego wynikało, iż całość prac z nim związanych została wykonana, pomimo tego, że wiedział, iż część prac, to jest odcinek kanalizacji przy budynku Spółdzielni Mieszkaniowej u zbiegu ulic (...)i (...)w K., nie została wykonana, zaś dokument ten miał istotne znaczenie dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, to jest przestępstwa z art. 297 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 297 § 1 k.k. i przy zastosowaniu art. 58 § 3 k.k. wymierza oskarżonemu karę 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny, określając wartość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych, 10/ na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. łączy kary grzywny orzeczone wobec oskarżonego M. G. w punktach 4 i 5 wyroku oraz wobec oskarżonego T. S.

(1)w punktach 8 i 9 wyroku, i w ich miejsce wymierza: - wobec oskarżonego M. G. łączną karę grzywny 200 (dwieście) stawek dziennych, określając wartość jednej stawki na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych, - wobec oskarżonego T. S.

(1)łączną karę grzywny 200 (dwieście) stawek dziennych, określając wartość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych, 11/ zasądza od oskarżonych P. K., J. L., E. S.

(1), M. G., T. S.

(1)na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w częściach równych oraz wymierza opłatę w kwocie 750 złotych (siedemset pięćdziesiąt) wobec oskarżonego P. K. , 600 złotych (sześćset) wobec oskarżonego J. L. , 500 złotych (pięćset) wobec oskarżonego E. S.

(1), 400 złotych (czterysta) wobec oskarżonego M. G. , 1000 złotych (jeden tysiąc) wobec oskarżonego T. S.

(1). UZASADNIENIE I. Oskarżony P. K. stanął pod zarzutem tego, że: I. w dniu 6.08.2010r. w K., pełniąc funkcję kierownika budowy prac związanych z projektem ”Budowa sieci kanalizacji sanitarnej w mieście K., etapy III, IV, IVa, VII i VIII ” i przez to będąc uprawnionym do wystawienia wspólnie z innymi osobami dokumentu stanowiącego protokół odbioru końcowego prac związanych z projektem j.w., działając z zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej dla Urzędu Miejskiego w K.w postaci dotacji z programu regionalnego z Urzędu Marszałkowskiego w T.zgodnie z umową numer (...), złożył podpis na wskazanym dokumencie, wiedząc, iż część prac związanych z tym projektem tj. odcinek o długości 88 metrów przy budynku Spółdzielni Mieszkaniowej u zbiegu ulic (...)i (...), nie został wykonany, a inny odcinek robót na ul. (...)został wykonany niezgodnie z pierwotnym projektem, bez uzgodnienia z Urzędem Marszałkowskim w T., poświadczając w ten sposób nieprawdę co do okoliczności mających znaczenie prawne, to jest czynu z art. 271 § 1 i 3 kk. Oskarżony J. L. stanął pod zarzutem tego, że: II. w dniu 6.08.2010r. w K., pełniąc funkcję inspektora nadzoru budowlanego prac związanych z projektem ”Budowa sieci kanalizacji sanitarnej w mieście K., etapy III, IV, IVa, VII i VIII ” i przez to będąc uprawnionym do wystawienia wspólnie z innymi osobami dokumentu stanowiącego protokół odbioru końcowego prac związanych z projektem j.w., działając z zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej dla Urzędu Miejskiego w K.w postaci dotacji z programu regionalnego z Urzędu Marszałkowskiego w T.zgodnie z umową numer (...), złożył podpis na wskazanym dokumencie, wiedząc, iż część prac związanych z tym projektem tj. odcinek o długości 88 metrów przy budynku Spółdzielni Mieszkaniowej u zbiegu ulic (...)i (...), nie został wykonany, a inny odcinek robót na ul. (...)został wykonany niezgodnie z pierwotnym projektem, bez uzgodnienia z Urzędem Marszałkowskim w T., poświadczając w ten sposób nieprawdę co do okoliczności mających znaczenie prawne, to jest czynu z art. 271 § 1 i 3 k.k. Oskarżony E. S.

(1)stanął pod zarzutem tego, że: III. w dniu 4.09.2010r. w K., będąc geodetą uprawnionym do wystawienia dokumentu w postaci protokołu geodezyjno – powykonawczego, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dla Urzędu Miejskiego w K.w postaci dotacji z programu regionalnego z Urzędu Marszałkowskiego w T.zgodnie z umową numer (...), poświadczył nieprawdę co do okoliczności mających znaczenie prawne w ten sposób, że umieścił na mapie geodezyjnej terenu, odcinek o długości 88 metrów kanalizacji przy budynku Spółdzielni Mieszkaniowej u zbiegu ulic (...)i (...), podczas gdy faktycznie ten odcinek nie został wykonany, to jest czynu z art. 271 § 1 i 3 k.k. Oskarżony M. G. stanął pod zarzutem tego, że: IV. w okresie od 1.07.2009r. do 6.08.2010r. w K.pełniąc funkcję Kierownika Referatu Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej Urzędu Miejskiego w K., jako osoba bezpośrednio odpowiedzialna za realizację projektu „Budowa sieci kanalizacji sanitarnej w mieście K., etapy III, IV, IVA, VII, VIII ”, nie dopełnił swoich obowiązków w ten sposób, że w związku z realizacją ww. projektu, pomimo wprowadzenia w nim zmian, nie uzyskał zatwierdzenia tych zmian przez Urząd Marszałkowski i ewentualnie inne instytucje, przy uznaniu, że byłyby to zmiany istotne, to jest czynu z art. 231 § 1 k.k. V. w dniu 6.08.2010r. w K., pełniąc funkcję Kierownika Referatu Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej Urzędu Miejskiego w K.i wiedząc o tym, że część prac związana z projektem „Budowa sieci kanalizacji sanitarnej w mieście K.etapy III, IV, IVA, VII i VIII”, tj. odcinek przy budynku Spółdzielni Mieszkaniowej u zbiegu ulic (...)i (...)nie został wykonany, podpisał protokół końcowy prac związanych ze wskazanym projektem, poświadczając w nim nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez Urząd Miejski w K.w postaci dotacji z Programu Regionalnego z Urzędu Marszałkowskiego w T.zgodnie z umową nr (...), to jest czynu z art. 271 § 1 i 3 k.k. VI. w okresie od 30.07.2010r. do 6.08.2010r. w K.i w N.pełniąc funkcję Kierownika Referatu Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej Urzędu Miejskiego w K., działając wspólnie i w porozumieniu z T. S.

(1)podstępnie wprowadził w błąd Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N., co do faktu, iż prace związane z projektem „Budowa sieci kanalizacji sanitarnej w mieście K., etapy III, IV, IVA, VII, VIII ” zostały wykonane w całości, poprzez nie przekazanie ww. inspektorowi informacji, iż odcinek przy budynku Spółdzielni Mieszkaniowej przy zbiegu ulic (...)i (...)nie został wykonany, a poprzez to wyłudzenie od niego poświadczenia nieprawdy na protokole kontroli obowiązkowej z dnia 4.08. 20010r. oraz decyzji nr (...)z dnia 6.08.2010r., to jest czynu z art. 272 k.k. Oskarżony T. S.

(1)stanął pod zarzutem tego, że: VII. w okresie od 1.07.2009r. do dnia 15.09.2010r. w K.i w T., pełniąc obowiązki Burmistrza K., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dla UM w K.z zamiarem uzyskania dotacji dla gminy K.od Urzędu Marszałkowskiego w T.złożył poświadczający nieprawdę dokument w postaci protokołu odbioru końcowego robót, doprowadzając w ten sposób Urząd Marszałkowski do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 2.408.200,04 zł, co stanowi mienie znacznej wartości niedopełniając jako funkcjonariusz publiczny obowiązków, ale i przekraczając swoje uprawnienia w ten sposób, że w związku z realizacją projektu „Budowa sieci kanalizacji sanitarnej w mieście K., etapy III, IV, IVA, VII, VIII ”, pomimo wprowadzenia zmian w projekcie, nie dopilnował zatwierdzenia tych zmian przez Urząd Marszałkowski i ewentualnie inne instytucje przy uznaniu, że byłyby to zmiany istotne i wiedząc o tym, że część tych prac związana z tym projektem, tj., odcinek przy budynku Spółdzielni Mieszkaniowej przy zbiegu ulic (...)i (...)nie został wykonany, podjął decyzję o sporządzeniu w dniu 6.08.2010r. protokołu końcowego prac związanych ze wskazanym projektem, na którym podpisały się osoby do tego uprawnione, poświadczając także samemu w nim nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, a następnie dokument ten w dniu 15.09.2010r. złożył do Urzędu Marszałkowskiego w T., wprowadzając go w błąd co do faktu, iż prace związane z projektem zostały w całości wykonane, uzyskując w ten sposób dotację z programu Regionalnego z Urzędu Marszałkowskiego w T.zgodnie z umową nr (...), to jest czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k., 297 § 1 kk, 271 § 1 i 3 k.k., 231 § 1 i § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. VIII. w okresie od 30.07.2010r. do 6.08.2010r. w K.i w N.pełniąc obowiązki Burmistrza K.działając wspólnie i w porozumieniu w M. G.podstępnie wprowadził w błąd Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N., co do faktu, iż prace związane z projektem „Budowa sieci kanalizacji sanitarnej w mieście K., etapy III, IV, IVA, VII i VIII” zostały wykonane w całości, poprzez nie przekazanie ww. Inspektorowi informacji, iż odcinek przy budynku Spółdzielni Mieszkaniowej przy zbiegu ulic (...)i (...)nie został wykonanym, a poprzez to wyłudzenie od niego poświadczenie nieprawdy na protokole kontroli obowiązkowej z dnia 4.08.2010r. oraz decyzji nr (...)z dnia 6.08.2010r., to jest czynu z art. 272 k.k. II. W toku postępowania Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W latach 2000-2001 K. S.w ramach prowadzonej działalności gospodarczej pod nazwą Pracownia (...) w B.opracował dla miasta K.projekt budowy sieci kanalizacji. Projekt ten następnie stał się podstawą wydanego przez Starostwo Powiatowe w N.pozwolenia budowlanego. - zeznania świadka K. S. k. 635-636, Zgodnie z założeniami projektu budowa sieci kanalizacji dla miasta K. została podzielona na 8 etapów. W latach 2002-2003 zrealizowano etap pierwszy. W okresie od lipca do sierpnia 2004 roku natomiast etap drugi. Po wykonaniu tych prac bez kanalizacji na terenie miasta K. pozostawało jednak nadal około 79 % mieszkańców - wniosek o dofinansowanie projektu k. 197-198 załącznika do akt W celu realizacji dalszych etapów inwestycji ówczesny Burmistrz miasta K.oskarżony T. S.

(1)w dniu 12 marca 2009 roku złożył do Urzędu Marszałkowskiego w T.wniosek o dofinansowanie Projektu z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach regionalnego programu operacyjnego Województwa (...)na lata 2007-2008. Zgodnie z wnioskiem realizacja inwestycji miała przebiegać w etapach III, IV, IVa, VII i VIII. Do wniosku dołączone zostały niezbędne załączniki, w tym pozwolenie na budowę oraz dokumentacja techniczna dotycząca realizacji projektu. - wniosek o o dofinansowanie Projektu z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach regionalnego programu operacyjnego Województwa (...) na lata 2007-2008 k. 192-229 załącznika do akt W wyniku akceptacji tego wniosku w dniu 12 sierpnia 2009 roku pomiędzy Województwem (...)reprezentowanym przez Zarząd Województwa (...)a Gminą K.reprezentowaną przez Burmistrza K. T. S.

(1)doszło do zawarcia umowy nr (...)o dofinansowanie w formie refundacji Projektu „Budowa sieci kanalizacji sanitarnej w mieście K.etapy: III, IV, IVA, VII, VIII ” współfinasowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Umowa szczegółowo regulowała jej przedmiot, prawa i obowiązki stron, zasady przyznawania środków pieniężnych. W § 15 umowy wprowadzono między innymi obowiązek zgłaszania w formie pisemnej każdej zmiany dotyczącej realizacji Projektu przed ich wprowadzeniem nie później jednak niż na 30 dni przed planowanym zakończeniem finansowym realizacji Projektu (§ 15 pkt. 1 umowy). W przypadku wystąpienia niezależnych od Beneficjenta okoliczności powodujących konieczność wprowadzenia zmian do Projektu strony umowy miały uzgadniać zakres zmian w umowie, które są niezbędne dla zapewnienia prawidłowej realizacji Projektu (§ 15 pkt. 3 umowy). Natomiast pisemnej zgody Instytucji Zarządzającej wymagały zmiany w Projekcie, które powodowałyby zmiany zakładanych wskaźników produktów realizacji Projektu przekraczających 15% ich wartości, wynikające z przyczyn innych niż określone w punktach 5 i 6 lub z przesunięć pomiędzy kategoriami wydatków przekraczające 15% całkowitej wartości projektu (§ 15 pkt. 8 umowy). W sytuacji, w której zmiany te nie przekraczałyby 15% , Beneficjent był zobowiązany jedynie do poinformowania o nich Instytucji Zarządzającej (§ 15 pkt. 9 umowy). Zgodnie z zawartą umową rozpoczęcie Projektu, rozumiane jako zawarcie umowy z wykonawcą, miało nastąpić od dnia 1 lipca 2009 roku. Z kolei datą zakończenia rzeczowego projektu, rozumianego jako podpisanie ostatniego protokołu odbioru lub innego dokumentu równoważnego, miało nastąpić do dnia 31 października 2010 roku. - umowa nr (...)o dofinansowanie w formie refundacji Projektu „Budowa sieci kanalizacji sanitarnej w mieście K.etapy: III, IV, IVA, VII, VIII ” współfinasowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego k. 2-16 załącznika do akt Do wyżej wymienionej umowy w dalszej kolejności podpisano trzy aneksy. Pierwszy z dnia 26 października 2009 roku, w którym określono całkowitą wartość Projektu oraz sumę wkładu własnego Beneficjenta. Drugi aneks z dnia 26 lutego 2010 roku, w którym doprecyzowano prawa i obowiązki stron umowy, jak również wskazano, iż zakończenie realizacji Projektu, rozumiane jako najpóźniejsza data wynikająca z poniesienia ostatniego wydatku kwalifikowanego w Projekcie lub data podpisania ostatniego protokołu odbioru lub innego dokumentu równoważnego w ramach Projektu, nastąpi do dnia 30 listopada 2010 roku. W trzecim aneksie z dnia 9 lipca 2010 roku sprecyzowano niektóre zapisy umowy. - aneksy do umowy nr (...)o dofinansowanie w formie refundacji Projektu „Budowa sieci kanalizacji sanitarnej w mieście K.etapy: III, IV, IVA, VII, VIII ” współfinasowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego k. 17-27 (Aneks nr 1), 28-44 (Aneks nr 2), 56-58 (Aneks nr 3) załącznika do akt, - zeznania świadka E. S.

(2)k. 1185, Przystępując do realizacji wymienionej inwestycji Gmina K.reprezentowana przez Burmistrza T. S.

(1)w dniu 7 września 2009 roku podpisała umowę nr (...)na budowę sieci kanalizacji sanitarnej w mieście K.– etap III, IV, IVA, VII i VIII z Przedsiębiorstwem (...)Sp. z o.o. z siedzibą w C., którą reprezentował Prezes Zarządu E. L.. Zgodnie z umową wykonawca miał przystąpić do prac w terminie 7 dni od jej podpisania. Zakończenie robót miało z kolei nastąpić do dnia 30 lipca 2010 roku. Umowa nadto przewidywała dokonywanie odbiorów częściowych poszczególnych etapów inwestycji oraz odbioru końcowego. Przedmiotem odbioru końcowego miała być całość robót budowlanych po wykonaniu przedmiotu umowy. O gotowości do dokonania odbiorów częściowych jak również odbioru końcowego wykonawca miał obowiązek zawiadamiać na piśmie. Zgodnie z umową rozliczenie finansowe etapu VIII inwestycji na kwotę 551 000 zł netto miało nastąpić fakturą końcową za całkowicie zakończony przedmiot umowy. Wykonawca miał wystawić fakturę końcową po podpisaniu przez zamawiającego protokołu odbioru końcowego. - umowa z dnia 7 września 2009 roku nr (...)na budowę sieci kanalizacji sanitarnej w mieście K.– etap III, IV, IVA, VII i VIII wraz z aneksem z dnia 7 września 2009 roku k. 68-75 załącznika do akt Równocześnie w dniu 7 września 2009 roku Gmina K.reprezentowana przez Burmistrza T. S.

(1)podpisała z firmą (...) Sp. z o.o.z siedzibą w B. umowę nr (...)o pełnienie obowiązków nadzoru inwestorskiego nad budową sieci kanalizacji sanitarnej w mieście K.– etap III, IV, IVA, VII i VIII. Zgodnie z umową wyznaczonych zostało trzech inspektorów nadzoru inwestorskiego. Jednym z nich został oskarżony J. L., który był odpowiedzialny za nadzór nad robotami instalacyjnymi sieci kanalizacji. Z kolei za roboty budowlano drogowe odpowiedzialnym został W. K., zaś za roboty elektryczne odpowiedzialnym wyznaczono G. C.. - umowa nr (...)o pełnienie obowiązków nadzoru inwestorskiego nad budową sieci kanalizacji sanitarnej w mieście K.– etap III, IV, IVA, VII i VIII k. 65-68 załącznika do akt - wykaz osób odpowiedzialnych k. 300 akt, - wyjaśnienia oskarżonego M. G.k. 666-667, Jednocześnie na mocy umowy na budowę sieci kanalizacji sanitarnej w mieście K.– etap III, IV, IVA, VII i VIII z Przedsiębiorstwem (...) Sp. z o.o.z siedzibą w C.jako przedstawicieli stron tej umowy wyznaczono ze strony wykonawcy oskarżonego P. K.jako kierownika budowy oraz ze strony Gminy K.oskarżonego J. L.jako inspektora nadzoru inwestorskiego. Nadto z ramienia Gminy K.odpowiedzialnym za realizację tego projektu był oskarżony M. G., który w tym czasie pełnił funkcję Kierownika Referatu Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej Urzędu Miasta w K.. Wymieniony z racji pełnionej funkcji był odpowiedzialny bowiem między innymi za organizowanie procesu budowy inwestycji gminnych i wszystkie sprawy z tym związane. - zakres czynności Kierownika Referatu Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej k. 270 akt, - specyfikacja istotnych warunków zamówienia k. 404 akt, - zeznania świadka T. S.

(2)k. 1128, Wykonawca przystąpił do realizacji inwestycji w dniu 14 września 2009 roku, kiedy nastąpiło przekazanie placu budowy. W ramach realizacji inwestycji dnia 30 listopada 2009 roku zakończono budowę etapu III i IVA, na co sporządzono protokół odbioru częściowego z dnia 7 grudnia 2009 roku, podpisany przez oskarżonych T. S.

(1), M. G., J. L.oraz P. K.. W dniu 28 kwietnia 2010 roku zakończono prace związane z etapem IV, co zostało potwierdzone protokołem odbioru częściowego z dnia 28 kwietnia 2010 roku, który oprócz wymienionych powyżej oskarżonych nadto podpisał G. C.. Z kolei protokołem odbioru częściowego z dnia 16 czerwca 2010 roku oskarżeni T. S.

(1), M. G., J. L.oraz P. K.potwierdzili wykonanie etapu VII inwestycji. - protokół z przekazania placu budowy k. 123 załącznika do akt, - protokoły odbioru częściowego etapów III i IVA, IV, VII k. 86, 89, 96 załącznika do akt Proces realizacji inwestycji nie odbywał się jednak bez problemów. Z uwagi na to, że projekt sieci kanalizacji powstał w okresie lat 2000-2001, w trakcie jego realizacji okazało się, iż nie jest możliwe ułożenie sieci na niektórych odcinkach w taki sposób, jak to wynikało z projektu. Wszystkie problemy związane z realizacją inwestycji były omawiane na bieżąco w gronie oskarżonych T. S.

(1), M. G., J. L., P. K., jak również przy udziale E. L.. W związku z tym w trakcie realizacji prac zmieniano przebieg tras kolektorów w taki sposób, aby dostosować je do aktualnych warunków terenowych. Zmiany wprowadzono na ulicach (...). Między innymi na ulicy (...)w K.ułożono kanalizację po drugiej stronie ulicy niż pierwotnie zamierzano, co spowodowało również zmianę trasy przebiegu przyłączy, zmianę długości przyłączy spowodowaną zmienionym przebiegiem części trasy sieci, zmianę miejsc usytuowania studni, zmianę poziomu usadowienia studni, nie wykonanie niektórych przyłączy, wykonanie przyłączy nie ujętych w dokumentacji pierwotnej. Taki sposób realizacji inwestycji stanowił zmianę odstępującą w sposób istotny od zatwierdzonego projektu budowlanego będącego podstawą wydanej decyzji o pozwoleniu na budowę. W takiej sytuacji inwestor (Gmina K.) zobowiązany był przed przystąpieniem do realizacji zmienionego projektu wystąpić do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o wydanie decyzji o zmianie pozwolenia na budowę (art. 36a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku prawo budowlane), jak również winien uzyskać nową decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji (art. 71 ust. 2 pkt. 2, art. 63, art. 72 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (…). - protokół kontroli Urzędu Marszałkowskiego w T. k. 188-197 akt - wyjaśnienia Burmistrza K. do informacji pokontrolnej k. 945-951 akt , - wyjaśnienia oskarżonego M. G.k. 666-667 akt, - opinia biegłego z zakresu budownictwa k. 1285 (str. 16-17 opinii), 1295v-1297v, Oskarżony J. L.informował tak oskarżonego T. S.

(1), jak i oskarżonego M. G., iż zmiana trasy przebiegu sieci kanalizacji wymaga zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę. - wyjaśnienia oskarżonego J. L. k. 592-593 Wymienieni mieli świadomość, iż wszczęcie takiej procedury będzie wymagało czasu co spowoduje, że inwestycja nie zostanie ukończona do dnia 30 lipca 2010 roku zgodnie z umową z wykonawcą i będzie to miało wpływ na rozliczenie z Urzędem Marszałkowskim w T.w ramach zawartej umowy o dofinansowanie. W związku z tym w marcu 2010 roku doszło do spotkania oskarżonych T. S.

(1), M. G.i P. K.z projektantem sieci K. S.. W trakcie spotkania K. S.została złożona propozycja wykonania projektu zamiennego sieci, w którym uwzględnione by zostały wszystkie wprowadzone w trakcie budowy zmiany. K. S.miał świadomość, że dokonane zmiany miały charakter zmian istotnych w rozumieniu Ustawy prawo budowlane, a w konsekwencji wymagały zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę. K. S.jeszcze przed tym spotkaniem bo w styczniu 2010 roku na pisemną propozycję objęcia nadzorem autorskim realizowanego projektu, pisemnie poinformował Burmistrza K., iż po tak długim czasie realizacja projektu, który poprzednio wykonał, będzie wymagała zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę. W związku z tym w trakcie spotkania w marcu 2010 roku K. S.początkowo odmówił, jednak w końcu uległ namowom i zgodził się na wykonanie projektu zamiennego, mając świadomość tego, że jeśli tego nie uczyni, to zatrzyma proces realizacji inwestycji. Zgodził się również na poświadczenie w projekcie zamiennym, że wprowadzone doń zmiany nie miały charakteru istotnych pomimo tego, że miał świadomość, iż tak nie jest. Był przy tym zapewniony, że wszystkie formalności związane ze zmianą projektu zostaną załatwione. W konsekwencji pomiędzy K. S.a Gminą K.w dniu 10 marca 2010 roku została zawarta umowa, której przedmiotem było wykonanie projektu zamiennego. Projekt ten został wykonany i w dniu 15 lipca 2010 roku przekazany Gminie K.. - zeznania świadka K. S. k. 635-636, 1122v-2124 - zeznania świadka E. S.

(2)k. 1185-1186, - umowa pomiędzy K. S. a Gminą K. k. 637-639, - protokół przekazania dokumentacji z dnia 15 lipca 2010 roku k. 640 akt, Pismem z dnia 8 marca 2010 roku oskarżony T. S.

(1)jako Burmistrz K.poinformował Urząd Marszałkowski w T.o zamiarze wprowadzenia nieistotnych zmian do projektu technicznego budowy kanalizacji sanitarnej w etapach IV, VII i VIII. W piśmie tym wskazał, że zmiany te miały dotyczyć „nieznacznych przesunięć sieci kanalizacyjnej bez zmian parametrów technicznych kolektorów i ich długości”. Pismo wpłynęło do Urzędu Marszałkowskiego w dniu 16 marca 2010 roku i w związku z nieobecnością opiekuna tego projektu – świadka A. P., przekazane zostało do załatwienia osobie zastępującej – świadkowi A. K.

(1), która w związku z tym pismem nie podjęła żadnych działań i odłożyła je do akt. Również A. P.po powrocie do pracy w związku z tym pismem nie podejmowała żadnych działań. - pismo z dnia 8 marca 2010 roku kierowane do Urzędu Marszałkowskiego w T. k. 1084 akt, - zeznania świadka E. S.

(2)k.1185v, - zeznania świadka A. K.

(1)k. 1188v-1189v, - zeznania świadka A. P. k. 198-200, 1124v-1126, - zeznania świadka T. H. k. 1260v-1261, W trakcie realizacji etapu VII inwestycji, który obejmował zlewnie w ulicach (...)z przepompownią (...) okazało się, że nie jest możliwe uruchomienie przepompowni (...) z uwagi na to, że nie została dostarczona do niej sieć energetyczna przez przedsiębiorstwo energetyczne. Brak możliwości uruchomienia na stałe przepompowni powodował również to, iż nie było możliwe wykonanie przyłącza do sieci kanalizacyjnej budynku znajdującego się u zbiegu ulicy (...)i (...). W związku z tym zaniechano ułożenia około 88 metrów rur stanowiących część sieci kanalizacyjnej, albowiem ten odcinek musiał biec częściowo po trasie starej kanalizacji, której bez uruchomienia przepompowni (...) nie można było zlikwidować. O fakcie tym wiedział Prezes Zarządu Przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o.świadek E. L., kierownik budowy oskarżony P. K., inspektor nadzoru inwestorskiego oskarżony J. L., jak również Kierownik Referatu Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej Urzędu Miasta K.oskarżony M. G.oraz Burmistrz K.oskarżony T. S.

(1). Wymienieni uzgodnili, iż brakujące prace zostaną wykonane po dostarczeniu prądu do przepompowni (...). Pomimo tego, iż etap VII prac nie został wykonany w całości, w dniu 16 czerwca 2010 roku oskarżeni T. S.

(1), M. G., J. L.i P. K.podpisali protokół odbioru robót częściowy, w którym potwierdzili wykonanie prac w zakresie etapu VII w całości bez żadnych uwag. Oskarżeni P. K.i J. L.nadto w dzienniku budowy pod datą 16 czerwca 2010 roku poświadczyli nieprawdę co do tego, iż całość prac objęta tym etapem została wykonana. - protokół odbioru robót częściowy - etap VII k. 86 załącznika do akt, - wyjaśnienia oskarżonego J. L. k. 592, - zeznania świadka E. L.k. 32 akt, 1105- 1106, - zeznania świadka P. H. k. 6v akt, - zeznania świadka P. J. k. 13 akt, - zeznania świadka G. C. k. 1108 akt, - dziennik budowy k. 940 akt, - dokumentacja fotograficzna 565-568 akt, W związku ze zbliżającym się dniem zakończenia robót budowlanych, co miało nastąpić, zgodnie z podpisaną z wykonawcą umową, w dniu 30 lipca 2010 roku, oskarżeni M. G.i T. S.

(1)podjęli decyzję o zakończeniu inwestycji pomimo tego, że wcześniej zaniechane prace etapu VII nadal nie były wykonane. Decyzję taką podjęli w porozumieniu z kierownikiem budowy oskarżonym P. K.oraz inspektorem nadzoru inwestorskiego oskarżonym J. L., a także świadkiem E. L.. Wymienieni mieli świadomość, że nie wszystkie prace zostały wykonane, ale zdecydowali się na takie działanie wiedząc, iż nie wywiązanie się z przyjętych terminów będzie miało wpływ na rozliczenie dotacji przyznanej w ramach umowy zawartej w dniu 12 sierpnia 2009 roku z Województwem (...)reprezentowanym przez Zarząd Województwa (...)nr (...)o dofinansowanie w formie refundacji Projektu „Budowa sieci kanalizacji sanitarnej w mieście K.etapy: III, IV, IVA, VII, VIII ” współfinasowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. W związku z tym w dzienniku budowy pod datą 30 lipca 2010 roku oskarżeni P. K. jako kierownik budowy oraz J. L. jako inspektor nadzoru inwestorskiego poświadczyli nieprawdę co do tego, iż wszystkie etapy inwestycji zostały zrealizowane, nadają się do użytkowania oraz odbioru końcowego. Nadto oskarżeni P. K. i J. L. podpisali protokół odbioru robót etapu VIII. Protokół ten nosił datę 30 lipca 2010 roku. Pismem z dnia 30 lipca 2010 roku oskarżeni J. L.oraz P. K.poinformowali Gminę K.o gotowości do odbioru końcowego dla etapu VIII inwestycji. Pismo zostało złożone w Kancelarii (...)Urzędu Miejskiego w K.w dniu 30 lipca 2010 roku. Na treści tego pisma oskarżony M. G.uczynił wzmiankę o wyznaczeniu odbioru robót końcowego etapu VIII na dzień 6 sierpnia 2010 roku, co oskarżony P. K.przyjął do wiadomości, potwierdzając to swoim podpisem i pieczęcią. Pismem z dnia 30 lipca 2010 roku następnie oskarżony T. S.

(1)jako Burmistrz K.zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N.o wydanie decyzji na użytkowanie obiektu budowlanego. Do wniosku dołączony został oryginał dziennika budowy, oświadczenie kierownika budowy stwierdzające wykonanie obiektu budowlanego – sieci kanalizacji sanitarnej w mieście K.– etapów III, IV, IVA, VII, VIII zgodnie ze sztuką budowlaną, projektem budowlanym, warunkami pozwolenia na budowę, przepisami i obowiązującymi Polskimi Normami. Nadto oświadczenie to zawierało informację, iż w trakcie realizacji obiektu wystąpiły nieistotne zmiany do projektu technicznego. Oświadczenie zostało podpisane przez oskarżonych J. L.i P. K.oraz projektanta K. S.. Do wniosku dołączone były również protokoły z próby szczelności rurociągów P3, P4, P4A, (...) i P8. Pismem z dnia 2 sierpnia 2010 roku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N.poinformował Burmistrza K.o terminie kontroli obowiązkowej, który wyznaczył na dzień 4 sierpnia 2010 roku. Tego dnia B. W.– Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N.razem z A. N.– Inspektorem PINB w towarzystwie oskarżonego M. G.dokonali kontroli obiektu budowlanego. W protokole kontroli zostało zapisane, iż wszystkie prace zostały wykonane zgodnie z projektem oraz pozwoleniem na budowę. W dniu 6 sierpnia 2010 roku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N.wydał decyzję nr (...)o pozwoleniu na użytkowanie sieci kanalizacji sanitarnej. - dziennik budowy k. 943 akt, -pismo z dnia 30 lipca 2010 roku o gotowości do odbioru k. 1113 akt, - protokół odbioru etapu VIII k. 1236 akt, - oświadczenie kierownika budowy k. 113 załącznika do akt, - wniosek z dnia 30 lipca 2010 roku kierowany do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego k. 121-122 załącznika do akt, - zawiadomienie o terminie kontroli obowiązkowej k. 118 załącznika do akt, - protokół kontroli PINB z dnia 04.08.2010 k. 114-116 załącznika do akt (k. 632-633 akt – oryginał), - decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 sierpnia 2010 roku k. 634 akt, - zeznania świadka B. W. k. 569, 1130-1130v, - zeznania świadka A. N. k. 571-572, 1128v-1129v, - zeznania świadka E. S.

(2)k. 1186 akt, Nadto w protokole odbioru robót z dnia 6 sierpnia 2010 roku oskarżeni T. S.

(1), M. G., J. L.oraz P. K.potwierdzili zakończenie robót dnia 30 lipca 2010 roku oraz wykonanie wszystkich prac. Treść protokołu pismem ręcznym wypełnił oskarżony P. K., zaś oskarżony M. G.uzupełnił protokół poprzez dopisanie słów „i przekazania do eksploatacji etapów III, IV, IVA, VII i VIII”, jak również dopisał nazwiska innych osób, które protokół podpisały, to jest pozostałych dwóch inspektorów nadzoru inwestorskiego G. C.i W. K., jak również przedstawiciela użytkownika sieci P. J.. Protokół został podpisany w dniu 6 sierpnia 2010 roku, z tym że oskarżony J. L.mógł protokół ten podpisać w innych okolicznościach. Wraz z podpisaniem protokołu do Kancelarii (...)Urzędu Miejskiego w K.złożona została faktura końcowa nr (...)wystawiona przez wykonawcę na kwotę 551 000 złotych netto. Fakturę tę wraz z protokołem odbioru oskarżony M. G.przekazał następnie E. S.

(2), która pełniła wówczas funkcję Skarbnika Gminy. Gmina K.fakturę tę zapłaciła przelewem w dniu 28 sierpnia 2010 roku. - protokół odbioru z dnia 6 sierpnia 2010 roku k. 266 akt, - faktura końcowa z dnia 6 sierpnia 2010 roku k. 1233 akt, - zeznania świadka W. K.50v, 1108v- 1109 - zeznania świadka G. C. k. 46v, 1108-1108v, - zeznania świadka P. J. k. 1107, - zeznania świadka E. S.

(2)k. 1186 akt, - wyjaśnienia oskarżonego J. L. k. 572-573, 896v-897, - wyjaśnienia oskarżonego M. G.k. 898-898v, - wyjaśnienia oskarżonego P. K. k. 1105 akt, Protokół odbioru robót z dnia 6 sierpnia 2010 roku potwierdzony za zgodność przez Burmistrza K.oskarżonego T. S.

(1)został przekazany w dniu 15 września 2010 roku do Urzędu Marszałkowskiego w T.wraz z jego wnioskiem o płatność pośrednią. Do wniosku dołączone były nadto wszystkie faktury dotyczące płatności za wykonane roboty. Na tej podstawie na przełomie roku 2010 i 2011 Urząd Marszałkowski wypłacił Gminie K.kwotę 2 408 200,04 złotych, która stanowiła około 95% całego przyznanego dofinansowania. - pismo Urzędu Marszałkowskiego w T. wraz z kopią protokołu k. 545-546 akt, - zeznania świadka A. P. k. 230v-231, - zeznania świadka E. S.

(2)k. 1185-1185v, Oskarżony E. S.

(1)jako uprawniony geodeta od lat współpracował z firmą Przedsiębiorstwo (...) Sp. z o.o.z siedzibą w C.. W związku z koniecznością wykonania pomiarów geodezyjnych powykonawczych po zakończeniu prac związanych z budową sieci kanalizacji w mieście K., oskarżony E. S.

(1)w dniu 4 września 2010 roku sporządził protokół geodezyjno powykonawczy oraz na mapie inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej sieci kanalizacji sanitarnej sekcji (...)umieścił odcinek kanalizacji przy budynku Spółdzielni Mieszkaniowej u zbiegu ulic (...)i (...)w K., który nie został wykonany. Oskarżony E. S.

(1)wiedział, że ten odcinek nie został wykonany, jednak przyjął do wiadomości zapewnienie E. L., że na pewno w przyszłości zostanie zrealizowany. Tak sporządzona mapa geodezyjna została w dniu 17 września 2010 roku przedłożona w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w N.Filia w S., gdzie Geodeta Powiatowy J. K.potwierdził przyjęcie mapy do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. - mapy inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej sieci kanalizacji sanitarnej k. 204-220 akt, w tym mapa inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej sieci kanalizacji sanitarnej sekcji 354.314.0941 k. 211, 564 akt, - wyjaśnienia oskarżonego E. S.

(1)k. 600. 653-654, 897-897v akt, - zeznania świadka E. L. k. 32v-33, 678v, 1105-1107 akt, - wyjaśnienia oskarżonego J. L. k. 896v-897 akt, - zeznania świadka J. K. k. 669-670, 1130v-1131 akt, W dniu 21 listopada 2010 roku odbyły się wybory samorządowe, w wyniku których stanowisko Burmistrza K.stracił oskarżony T. S.

(1), zaś na stanowisko to został wybrany P. H.. - zaświadczenie Miejskiej Komisji Wyborczej w K. k. 862 akt, - zaświadczenie o objęciu stanowiska k. 863 akt, W dniu 26 kwietnia 2011 roku do Zakładu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w K.wpłynął wniosek Spółdzielni Mieszkaniowej w S., która była właścicielem budynku nr (...)u zbiegu ulic (...)i (...)w K., o wydanie warunków technicznych wykonania przyłącza tego budynku do sieci kanalizacyjnej. W związku z tym wnioskiem pracownik Zakładu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w K. P. J.dokonał oględzin terenu, gdzie takie przyłącze miało być wykonane i stwierdził, iż odcinek kanalizacji u zbiegu ulic (...)i (...)nie został wykonany pomimo tego, iż widniał w dokumentacji, która była w posiadaniu ZGKiM. W związku z tym P. J.skontaktował się z oskarżonym P. K.w celu omówienia tej kwestii. W dniu 19 maja 2011 roku doszło do spotkania P. J.z oskarżonym P. K.oraz E. L.. W trakcie spotkania uzgodniono, że brakujące prace zostaną wykonane do dnia 15 czerwca 2011roku. W związku z zaistniałą sytuacją o całej sprawie został poinformowany również Burmistrz K. P. H.. P. H.pismem z dnia 31 maja 2011 roku zwrócił się do (...) Sp. z o.o.o wyjaśnienia. Z analogicznym pismem P. H.zwrócił się również do (...) Sp. z o.o.Podczas spotkania w dniu 9 czerwca 2011 roku, w którym brali udział między innymi Burmistrz K. P. H., oskarżeni J. L.i P. K.oraz E. L.uzgodniono, iż wymienieni przedstawią pisemne wyjaśnienia zaistniałej sytuacji. Pismem z dnia 9 czerwca 2011 roku (...) Sp. z o.o.wyjaśnił, iż brak przyłączenia budynku był spowodowany nie dostarczeniem energii elektrycznej do przepompowni ścieków. Taki sam powód zaniechania prac został wskazany w piśmie (...) Sp. z o.o.z dnia 9 czerwca 2011 roku podpisanym przez oskarżonego P. K.oraz E. L.. Pismem z dnia 21 czerwca 2011 roku oskarżeni P. K.oraz J. L.poinformowali Urząd Miejski w K.o wykonaniu brakujących praz oraz gotowości do odbioru. W dniu 28 czerwca 2011 roku w obecności przedstawicieli Gminy K.w osobach K. O.i M. M.

(2), przedstawiciela ZGKiM w K. P. J.oraz oskarżonego P. K.został dokonany odbiór techniczny wykonanych prac, które przyjęto bez uwag. W międzyczasie (...) Sp. z o.o.na zlecenie Spółdzielni Mieszkaniowej w K.przy budynku nr (...)u zbiegu ulic (...)i (...)w K.wykonywał prace związane z rozbiórką i zasypaniem zbiornika typu Inhoff, przyłączeniem kanalizacji sanitarnej do budynku handlowego, przełączeniem przyłącza z budynku handlowego oraz z budynku mieszkalnego nr (...), przełączeniem kolektora. Prace te zostały wykonane na podstawie umowy zawartej pomiędzy SM (...)a I. Sp. z o.o. z dnia 25 maja 2011 roku i w dniu 21 czerwca 2011 roku odebrane. - zeznania świadka P. J. k. 36v akt, - zeznania świadka P. H. k.20-20v akt, - zeznania świadka R. C. k. 224v-225, 1126v-1127 akt, - zeznania świadka K. D. k. 253v, 1127-1127v akt, - zeznania świadka K. O. k. 1187v-1188 akt, - zeznania świadka H. G. k. 1188-1188v akt, - pismo ZGKiM w K.z dnia 24 maja 2011 roku k. 18 akt, - pismo Burmistrza K. z dnia 31 maja 2011 roku 15 akt, - notatka ze spotkania z dnia 9 czerwca 2011 roku k. 16 akt, , - pismo (...) Sp. z o.o. z dnia 9 czerwca 2011 roku k. 17 akt, - pismo (...) Sp. z o.o. z dnia 9 czerwca 2011 roku k. 18 akt, - pismo o zakończeniu praz z dnia 21 czerwca 2011 roku k. 1160 akt, - protokół odbioru prac z dnia 28 czerwca 2011 roku k. 1158 akt, - oferta firmy (...) z dnia 25 maja 2011 roku k. 1118 akt, - akceptacja oferty z dnia 25 maja 2011 roku przez SM (...) k. 1112 akt, - umowa pomiędzy SM (...) a (...) Sp. z o.o. z dnia 25 maja 2011 roku k. 1119-1121 akt, - protokół odbioru robót wykonanych na rzecz SM (...) z dnia 21 czerwca 2011 roku k. 1117 akt, W dniach 7-9 oraz 27-30 września 2011 roku z ramienia Urzędu Marszałkowskiego w T.została przeprowadzona kontrola zrealizowanego projektu „Budowa sieci kanalizacji sanitarnej w mieście K.etapy: III, IV, IVA, VII i VIII”. Zespół kontrolujący zakwestionował sposób realizacji projektu przyjmując, iż Beneficjent nie zrealizował przedmiotu projektu zgodnie z opisanym we wniosku o dofinansowanie zakresem działań przewidzianych do realizacji oraz niezgodnie z przepisami prawa. Zespół kontrolujący uznał, iż w trakcie budowy sieci kanalizacji doszło do istotnego odstępstwa od pierwotnego projektu budowlanego, co wymagało zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę oraz uzyskania nowej decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych inwestycji, o co nie wystąpiono. W konsekwencji zespół kontrolujący zarekomendował rozwiązanie umowy o dofinansowanie. Zespołowi kontrolującemu nie był znany fakt, iż w dniu 6 sierpnia 2010 roku, kiedy dokonano odbioru końcowego inwestycji, część prac nie była wykonana. Pismem z dnia 14 stycznia 2013 roku Gmina K.została wezwana do zwrotu kwoty 2 408 200,04 złotych wypłaconej tytułem dofinansowania. Z uwagi na fakt, iż Gmina K.nie zwróciła tej kwoty Zarząd Województwa (...)w dniu 11 kwietnia 2013 roku wydał decyzję w sprawie zwrotu dofinansowania, zaś w dniu 29 kwietnia 2013 roku Gmina K.złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. - informacja pokontrolna k. 188-197 akt, - zeznania świadka J. R. k. 66v-67, 232v, 1119v-1111 akt, - zeznania świadka A. P. k. 198-200, 230-231, 1124v-1126v akt, -pismo Urzędu wojewódzkiego w T. z dnia 22 maja 2013 roku k. 1338 akt, - wezwanie do zwrotu z dnia 14 stycznia 2013 roku k. 1268-1271 akt, Oskarżeni P. K., J. L., M. G., T. S.

(1), E. S.

(1)nie byli karani za przestępstwa. - informacje o karalności k. 823, 824, 825, 826, 827 III. Należy wskazać, iż postawione oskarżonym P. K. , J. L. , M. G. , T. S.

(1)oraz E. S.

(1)zarzuty koncentrowały się wokół tej samej podstawy faktycznej, którą był proces realizacji inwestycji polegającej na budowie w mieście K.sieci kanalizacji sanitarnej. W jej trakcie oskarżony P. K.pełnił funkcję kierownika budowy, oskarżony J. L.pełnił funkcję inspektora nadzoru inwestorskiego, oskarżony M. G.z ramienia Gminy K.zajmował się prowadzeniem procesu realizacji inwestycji, oskarżony T. S.

(1)zaś z racji pełnienia funkcji Burmistrza K.pełnił nad nią nadzór. Natomiast oskarżony E. S.

(1)jako uprawniony geodeta przeprowadził proces inwentaryzacji geodezyjnej wybudowanej, jak się potem okazało nie do końca, sieci kanalizacji. Wszystkie te osoby, uczestnicząc w procesie realizacji wskazanej inwestycji, dopuściły się zachowań lub zaniechań, które miały na nią wpływ i wynikały z ustalonego powyżej stanu faktycznego. Należy wskazać, iż istota sprawy sprowadzała się przede wszystkim do ustalenia czy w procesie budowy sieci kanalizacji zaniechano wybudowania pewnego jej odcinka. Nadto należało rozstrzygnąć jaki charakter miał dokument z dnia 6 sierpnia 2010 roku i czy osoby, które go podpisały wiedziały, że w tym dniu jeden z elementów sieci nie został wybudowany. Poza tym w kontekście zarzutów postawionych oskarżonym M. G.i T. S.

(1)należało wyjaśnić, czy zmiany wprowadzone w trakcie budowy sieci kanalizacji miały charakter zmian istotnych w rozumieniu ustawy prawo budowlane, a jeśli tak, to czy wymienieni oskarżeni w związku z tym dopuścili się zaniechania, które nosiło znamiona przestępstwa. IV. W toku prowadzonego postępowania tak przygotowawczego jak i sądowego oskarżeni prezentowali określoną linię obrony. Oskarżony P. K.(k. 581, 896-896v), pełniący rolę kierownika budowy, nie przyznał się do winy, odmówił złożenia wyjaśnień, jak i udzielania odpowiedzi na pytania. Z tez prezentowanych w toku postepowania przez obrońcę oskarżonego wynikało jednak, iż obrona tego oskarżonego sprowadzała się do wykazywania, iż protokół odbioru robót z dnia 6 sierpnia 2010 roku nie miał charakteru końcowego, a częściowy i dotyczył tylko etapu VIII inwestycji. Należy wskazać, iż miało to o tyle znaczenie, albowiem zaniechane prace przy przepompowni (...) miały być wykonane w ramach etapu VII. W konsekwencji, gdyby przyjąć taki punkt widzenia, to oskarżony, zgodnie z prezentowaną linią obrony, w dokumencie z dnia 6 sierpnia 2010 roku miał potwierdzić wykonanie tylko etapu VIII, a nie całej inwestycji. Z kolei oskarżony J. L.(k. 592-593, 896v-897), który sprawował funkcję inspektora nadzoru inwestorskiego, początkowo przyznał się do winy i wyjaśnił zgodnie z ustalonym stanem faktycznym. Oskarżony wskazał, iż w chwili podpisania protokołu odbioru robót z dnia 6 sierpnia 2010 roku wiedział, że odcinek przy przepompowni (...) nie został wykonany. Oskarżony nie wiedział jednak, czy taką samą wiedzę mieli oskarżeni M. G.i T. S.

(1). Wskazał też, że informował wymienionych o tym, że zmiana przebiegu trasy kanalizacji będzie wymagała zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę (k. 592-593). Na rozprawie oskarżony częściowo odwołał swe wyjaśnienia. Tym razem nie przyznał się do winy i wyjaśnił, że protokół z dnia 6 sierpnia 2010 roku podpisał wcześniej in blanco i sądził, że wszystkie prace zostaną wykonane. Wskazał też, że dopiero po otrzymaniu pisma od nowych władz K.zaczął wyjaśniać sytuację i dopiero wówczas dowiedział się, że część prac nie została wykonana (k. 896v-897). Oskarżony E. S.

(1)(k. 600, 653-654, 897-897v), który sporządził inwentaryzację geodezyjną powykonawczą, na rozprawie formalnie przyznał się do winy, jednak tak na etapie postępowania przygotowawczego, jak i przed Sądem utrzymywał, że sporny odcinek kanalizacji naniósł na mapę geodezyjną polegając na oświadczeniu wykonawcy, że ten tam się znajduje. Oskarżony M. G.(k. 609, 666-667, 898-898v,1102, 1124-1124v), pełniący wówczas funkcję Kierownika Referatu Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej, nie przyznał się do winy. Oskarżony wyjaśnił, że dokonane w trakcie realizacji inwestycji zmiany nie miały charakteru istotnego, co potwierdził projektant sieci. Oskarżony zaprzeczył nadto, aby wiedział, że jakiś odcinek kanalizacji nie został wykonany. Wskazał, że odbioru dokonywał inspektor nadzoru, zaś sam opierał się na zapisach w dzienniku budowy. Oskarżony T. S.

(1)(k. 898v-899), sprawujący wtedy funkcję Burmistrza K., również nie przyznał się do winy. Ze złożonych przez oskarżonego wyjaśnień wynikało, że nie ingerował w proces realizacji inwestycji, zaś wszystkie sprawy były załatwiane przez podległe mu służby, zaś z przedłożonych oskarżonemu dokumentów wynikało, że inwestycja została w całości zrealizowana. Oskarżony wskazał też, że to projektant sieci zakwalifikował dokonane zmiany jako nieistotne. Systematyzując zatem złożone przez oskarżonych wyjaśnienia z punktu widzenia tez wskazanych powyżej należy wskazać na następujące elementy: 1/ oskarżeni M. G.i T. S.

(1)mieli nie wiedzieć o niewykonaniu spornego odcinka, zaś swe oświadczenia co do zrealizowania inwestycji w całości mieli opierać na oświadczeniach P. K.i J. L., 2/ oskarżony J. L. wprawdzie wiedział, że sporny odcinek nie został wykonany, jednak opierał się na informacji P. K., że wykonany będzie, 3/ oskarżony E. S.

(1)nie wiedział, że odcinek, który naniósł na mapę geodezyjną nie istnieje i opierał się na oświadczeniu wykonawcy, 4/ oskarżony P. K. wiedział o niewykonaniu odcinka, zaś jego oświadczenie z dnia 6 sierpnia 2010 roku dotyczyło innego. V. Dokonując oceny tak zaprezentowanych tez w pierwszej kolejności należy wskazać, iż w realiach niniejszej sprawy nie mogło być wątpliwości co do tego, że sporny odcinek kanalizacji przy budynku Spółdzielni Mieszkaniowej w S.u zbiegu ulic (...) i (...)w K.na dzień 6 sierpnia 2010 roku nie był wykonany. Należy wskazać, iż dokonując takich ustaleń Sąd oparł się na uznanych w całości za wiarygodne zeznaniach świadków P. H., P. J., H. G., R. C.. Świadek P. H.(k. 20-20v, 44v-45, 1102-1105), jako obecny Burmistrz K., w swych zeznaniach opisał okoliczności, w jakich ujawniono, iż część kanalizacji nie została wykonana. Świadek zrelacjonował nadto podjęte w związku z tym działania. Należy wskazać, iż świadek ten nie miał wiedzy o procesie realizacji inwestycji, która pozwoliłaby w sposób bezpośredni na ustalenie przebiegu wydarzeń w tamtym okresie. Świadek objął swą funkcję po zakończeniu budowy i mógł zrelacjonować tylko to, co miało wówczas miejsce. Świadek szeroko opisał okoliczności, jakie towarzyszyły prowadzonemu postępowaniu wyjaśniającemu oraz działania jakie w związku z tym podjął. W związku z tym zeznania tego świadka mogły jedynie świadczyć o tym co miało wówczas miejsce. Należy wskazać, iż w tym zakresie zeznania świadka P. H.w pełni korespondowały z zeznaniami świadków H. G.oraz P. J.. Wymienieni jako przedstawiciele Zakładu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w K.opisali okoliczności ujawnienia zaniechanego odcinka. Świadek P. J.(k. 36v, 1107-1107v) nadto opisał okoliczności, w jakich podpisał protokół odbioru z dnia 6 sierpnia 2010 roku. W tym zakresie świadek zeznał, że podpisywał go w obecności między innymi Burmistrza K.oraz kierownika robót. Świadek dodał, że nie był świadomy tego, że część prac przy budynku SM (...)nie została wykonana i opisał okoliczności, w jakich się o tym dowiedział. Znamienne jest to, iż z zeznań świadka wynikało, iż w trakcie spotkania z oskarżonym P. K.po ujawnieniu tego faktu, oskarżony ten nie przeczył, że tak było i twierdził, że prac tych nie można było wykonać ponieważ nie było prądu. W tym zakresie okoliczności te w pełni potwierdził świadek H. G.(k. 1188-1188v). Z relacji świadka wynikało, że spotkał się w tej sprawie z oskarżonym P. K.oraz E. L.. Wymienieni nie kwestionowali, że odcinek kanalizacji nie został wykonany, jednak, jak świadek zeznał, tłumaczyli to okresem zimowym, co świadka nie przekonało. Świadek dodał, iż polecił wymienionym niezwłoczne wykonanie spornego odcinka. O całej sytuacji został zawiadomiony również Burmistrz K.. Istotne jest także to, iż na brak prądu jako przyczynę niewykonania tego odcinka sieci w swych zeznaniach wskazał także świadek R. C.(k. 224v-225, 1126v-1127). Świadek potwierdził, że budynek należący do SM (...)nie został przyłączony do sieci kanalizacji ponieważ nie było prądu na przepompowni i prace z tym związane miały być wykonane później. Z kolei świadek K. D.(k. 253v, 1127-1127v), który w roku 2010 był Dyrektorem ZGKiM w K.nie potrafił niczego istotnego powiedzieć na ten temat. Z zeznań świadka wynikało, iż problem związany z przyłączeniem budynku SM (...)znał tylko z mediów. W ocenie Sądu zeznania wskazanych powyżej świadków w pełni zasługiwały na wiarę. Każdy z nich opisał to co sam wiedział na temat tego faktu i jakie działania w związku z tym podejmował. Nie mogło być zatem żadnych wątpliwości co do tego, że odcinek kanalizacji u zbiegu ulic (...)i (...)w K.nie został wykonany, zaś przyczyną tego był brak prądu na przepompowni (...). W tym miejscu należy dodatkowo wskazać, iż wersję taką początkowo potwierdził także świadek E. L.(k. 32v-33). Świadek na etapie postępowania przygotowawczego początkowo opisał okoliczności związane ze zmianą przebiegu trasy kanalizacji oraz z zaniechaniem wykonania prac przy przepompowni. Świadek zeznał, że był umówiony z „władzami K.”, że dokończy prace po dostarczeniu prądu. Świadek wskazał też, że prace musiały być zakończone do końca lipca z uwagi na dotację jaką Gmina K.miała otrzymać. Świadek będąc słuchany na tamtym etapie postepowania w pełni zatem potwierdził ustalenia dokonane na podstawie relacji wyżej wymienionych świadków. Za niezrozumiałe zatem należało uznać stanowisko świadka wyrażone na rozprawie (1105 -1106v), kiedy de facto starał się kwestionować te ustalenia. Z relacji E. L.złożonej przez Sądem wynikało tym razem, że żadne prace nie były zaniechane, zaś te, które były wykonane w czerwcu 2011 roku wykonano na zlecenie SM (...). Świadek wskazywał również, że nic nie wiedział o dotacji, jaką Gmina miała otrzymać. Świadek wezwany do ustosunkowania się do swych pierwotnych zeznań wskazał, że podpisał je „ pod naciskiem”. W ocenie Sądu sposób relacjonowania przed Sądem, jak również argumentacja powołana jako przyczyna odwołania pierwotnych zeznań jasno wskazywały na to, że świadek na rozprawie mijał się z prawdą i jego celem było dopomożenie oskarżonym, a przede wszystkim oskarżonemu P. K., w uniknięciu odpowiedzialności. Należy mieć bowiem na uwadze, iż świadek jest Prezesem Zarządu firmy wykonawcy inwestycji, w której oskarżony P. K.pracował. Znamienne jest przy tym i to, że zeznania świadka złożone na tym etapie postepowania niejako wpisywały się w tezy prezentowane w trakcie obrony tego oskarżonego. Jednocześnie świadek nie potrafił w sposób racjonalny wyjaśnić zmiany swego stanowiska, zaś argument jakoby podpisał zeznania „pod przymusem” należy traktować jako wręcz absurdalny. Należy bowiem zadać sobie pytanie kto ten „przymus” miałby stosować, na czym miałby on polegać i w jakim celu miałby być stosowany. Zwrócić należy uwagę, iż E. L.złożył swe pierwsze zeznania zaraz na początku prowadzonego postepowania, kiedy w istocie trwały czynności zmierzające do wyjaśnienia okoliczności sprawy w związku ze złożonym zawiadomieniem o popełnieniu przestępstwa. Na tamtym etapie postępowania nie zgromadzono jeszcze dowodów, które pozwoliłyby komukolwiek postawić zarzuty popełnienia przestępstwa. Takie zarzuty postawione zostały dopiero dużo później. Twierdzenie zatem, iż ktoś miał naciskać na świadka w celu złożenia określonych zeznań należy traktować jako bardzo naiwne. Z doświadczenia Sądu wynika, iż tego typu argumenty pojawiają się nader często w relacjach świadków odwołujących swe zeznania, jednak tylko wówczas, kiedy brak im jakichkolwiek innych argumentów. Bardzo łatwo jest bowiem powiedzieć, że ktoś - w domyśle osoba przesłuchująca – „wymusił” zeznania. Jednak w realiach tej sprawy argument taki jest całkowicie pozbawiony podstaw. Za taką oceną zeznań świadka w części, w której odwołał swą wcześniejszą relację, przemawia analiza zeznań świadków, które zostały przywołane powyżej. Nadto należy zwrócić uwagę na szereg dokumentów, które potwierdzały ustalony stan faktyczny: 1/ pismo ZGKiM w K.z dnia 24 maja 2011 roku (k. 18 akt), 2/ pismo Burmistrza K. z dnia 31 maja 2011 roku (k. 15 akt), 3/ notatka ze spotkania z dnia 9 czerwca 2011 roku (k. 16 akt), 4/ pismo (...) Sp. z o.o. z dnia 9 czerwca 2011 roku (k. 17 akt), 5/ pismo (...) Sp. z o.o. z dnia 9 czerwca 2011 roku (k. 18 akt), 6/ pismo o zakończeniu praz z dnia 21 czerwca 2011 roku (k. 1160 akt), 7/ protokół odbioru prac z dnia 28 czerwca 2011 roku (k. 1158 akt), 8/ oferta firmy (...) z dnia 25 maja 2011 roku (k. 1118 akt), 9/ akceptacja oferty z dnia 25 maja 2011 roku przez SM (...) (k. 1112 akt), 10/ umowa pomiędzy SM (...) a (...) Sp. z o.o. z dnia 25 maja 2011 roku (k. 1119-1121 akt), 11/protokół odbioru robót wykonanych na rzecz SM (...) z dnia 21 czerwca 2011 roku (k. 1117 akt). Dokumenty wymienione w pozycjach 1-5 w pełni potwierdzały tok podejmowanych czynności, które wynikały z zeznań świadków P. H., P. J.i H. G.. Nadto z treści pism wymienionych pod pozycjami 4 i 5 wynika, iż przedstawiciele zarówno firmy (...)jak i I.nie zaprzeczali, że prace nie zostały dokończone, a przy tym zgodnie tłumaczyli to brakiem prądu na przepompowni (...). Istotne jest zarazem to, że pismo w imieniu firmy (...)podpisał świadek E. L.oraz oskarżony P. K.. Następnie firma ta przystąpiła do realizacji zaniechanego odcinka i go wykonała, na co wskazują dokumenty wymienione pod pozycjami 6 i 7. Analiza tych dokumentów i porównanie ich z dokumentami wymienionymi pod pozycjami 8-11 prowadzi jednocześnie do wniosku, że prace odebrane protokołem z dnia 28 czerwca 2011 roku (pozycja 7) były innymi pracami, niż te które zostały odebrane protokołem z dnia 21 czerwca 2011 roku (pozycja 11). Stąd wniosek, iż w tym samym czasie wykonawca wykonywał jednocześnie prace wcześniej zaniechane, jak i nie objęte umową z Gminą K., które zostały zrealizowane na rzecz SM (...). Nie mogło być zatem tak, jak starał się przekonać na rozprawie świadek E. L., iż w tym czasie nie wykonywał żadnych prac na zlecenie Gminy K. (k. 1105v). Jak bowiem należy wytłumaczyć fakt, iż został sporządzony protokół odbioru tych prac z dnia 28 czerwca 2010 roku (k. 1158), w którym wprost odniesiono się do pisma Burmistrza K.z dnia 31 maja 2011 roku, w którym ten powołał się na fakt nie wykonania tego odcinka (k. 15). Skoro zatem firma (...)przystąpiła do tej realizacji to wynika stąd wniosek, iż było to objęte pierwotną umową. Trudno bowiem uznać, iż firma ta zrealizowałaby ten zakres robót gdyby nie była do tego zobowiązana. Reasumując dotychczasowe rozważania należy zatem przyjąć, iż nie mogło być żadnych wątpliwości co do tego, że w dniu podpisywania protokołu odbioru robót z dnia 6 sierpnia 2010 roku nie wszystkie prace były wykonane zgodnie z pierwotną umową. VI. Powyższe ustalenia jasno zarazem wskazywały na to, że o fakcie tym wiedział oskarżony P. K.. Już bowiem sam fakt, iż oskarżony ten pełnił funkcję kierownika robót świadczy o tym, iż nie mógł o tym nie wiedzieć. Nadto należy zwrócić uwagę, że oskarżony ten podpisał pismo z dnia 9 czerwca 2011 roku (k. 18) kierowane do Burmistrza K., w którym wyjaśniał przyczynę braku tego odcinka. Również wskazane powyżej zeznania świadków P. J. oraz H. G., którzy wskazywali na tłumaczenia tego stanu rzeczy ze strony oskarżonego, wskazywały na wiedzę oskarżonego co do tego faktu. Również świadek E. L. (k. 32) w swych pierwszych zeznaniach wskazał, że był umówiony, że ten odcinek zostanie zrealizowany później. Stąd wniosek, że oskarżony P. K. doskonale wiedział o tym fakcie. Również nie mogło być wątpliwości co do tego, iż taką samą wiedzę posiadał oskarżony J. L.. Należy wskazać, iż w swych pierwszych wyjaśnieniach oskarżony ten w całości potwierdził ustalony stan faktyczny, wskazując, że wiedział o tym podpisując protokół z dnia 6 sierpnia 2010 roku. Co prawda na rozprawie oskarżony ten zmienił swe wyjaśnienia, wskazując, że protokół podpisał in blanco, jednak nie zmienia to faktu, że wiedzę taką posiadał. Przecież oskarżony potwierdził w dzienniku budowy pod datą 16 czerwca 2010 roku (k. 940) wykonanie etapu VII prac w całości, a w zakres tego etapu wchodziły zaniechane prace na ulicy (...)i (...) (k. 68-75 załącznika do akt). Nadto tego samego dnia podpisał wraz z innymi osobami protokół odbioru częściowego etapu VII (k. 96). Wpis w dzienniku budowy nastąpił więc przed deklarowanym przez oskarżonego wyjazdem do sanatorium. Zresztą oskarżony po odczytaniu pierwotnych wyjaśnień sam przyznał, że podpisując ten protokół odbioru „wierzył”, że to będzie wykonane w terminie (k. 897). Nadto należy mieć na uwadze wpis oskarżonego w dzienniku budowy pod datą 30 lipca 2010 roku (k. 943), w którym potwierdził zrealizowanie całej inwestycji. Z tego samego dnia pochodzi również podpisane przez oskarżonych J. L.i P. K.pismo o gotowości do odbioru etapu VIII (k. 1113) oraz protokół odbioru etapu VIII (k. 1236). Wpisy oraz pisma z tej daty, jak również fakt, że w dzienniku budowy przed wpisem oskarżonego J. L.datowanym na dzień 30 lipca 2010 roku, widnieją wpisy przed tą datą, a zarazem z datą po dniu 22 lipca 2010 roku, od kiedy to oskarżony, jak wyjaśnił, wyjechał do sanatorium, nakazywały poddać w wątpliwość wyjaśnienia oskarżonego jakoby protokół z dnia 6 sierpnia 2010 roku podpisał przed swoim wyjazdem (k. 942-943). Gdyby bowiem było tak, że oskarżony pomiędzy 22 lipca a 6 sierpnia 2010 roku nie był w K., to skąd opisane powyżej pisma oraz wpisy. Zresztą z przedłożonej przez oskarżonego dokumentacji dotyczącej pobytu w sanatorium (k. 885-889) wynika, że oskarżony przebywał w S., który znajduje się stosunkowo niedaleko od K., a w każdym razie nie w takiej odległości, aby nie było możliwe dojechanie tam i powrót w ciągu jednego dnia. Stąd Sąd przyjął w swych ustaleniach, iż oskarżony J. L.protokół z dnia 6 sierpnia 2010 roku podpisał na przełomie lipca i sierpnia 2010 roku, nie później jednak niż w dniu 6 sierpnia 2010 roku, jednak nie mogło to być przed 22 lipca 2010 roku. Ustaleniu, że oskarżony ten protokół podpisał w dniu 6 sierpnia 2010 roku nie mogły być pomocne zeznania świadków P. J.(k. 36v, 1107-1107v), G. C.(k. 46v, 1108-1108v) oraz W. K.(k. 50v, 1108v, 1109). Wymienieni świadkowie nie byli w stanie wskazać, czy w trakcie podpisywania tego protokołu był obecny oskarżony J. L.. Stąd ich relacje nie mogły przyczynić się do wyjaśnienia tej okoliczności. Nie zmienia to jednak faktu, iż podpisując ten protokół oskarżony zdawał sobie sprawę, że ten odcinek nie został wykonany. Tak przecież wyjaśnił podczas pierwszego przesłuchania. Nielogiczne zarazem były te wyjaśnienia złożone na rozprawie, w których wskazał, że tego nie wiedział. Gdyby bowiem rzeczywiście oskarżony bał się jedynie przyznać, że protokół ten podpisał in blanco, to dlaczego wyjaśnił wówczas, że podpisując go wiedział, że nie cały zakres prac został zrealizowany. Oskarżony przecież mógł przyznać, że podpisał protokół, ale nie wiedział, że prace nie zostały dokończone. Tymczasem wskazał wprost, iż taką wiedzę miał. Zresztą nielogicznym byłoby przyjęcie, iż oskarżony ten bał się przyznać do podpisania tego protokołu in blanco, natomiast nie bał się przyznać, iż podpisał go wiedząc, że prace nie zostały wykonane. Przecież przyznanie takie rodziło dla niego daleko bardziej idące konsekwencje. Zresztą również zasady logiki i doświadczenia życiowego wskazują, iż nie mogło to się dziać poza wiedzą oskarżonego J. L.jak i pozostałych oskarżonych – P. K., M. G., T. S.

(1). Oskarżony J. L.bowiem z ramienia Gminy K.został wyznaczony jej przedstawicielem przy realizacji tego projektu, podobnie jak oskarżony P. K.był przedstawicielem wykonawcy. Były to zatem dwie niejako najważniejsze osoby na budowie, których zadaniem była koordynacja inwestycji. Trudno zatem przyjąć, iż oskarżony J. L.miałby nie wiedzieć o tym co się na budowie dzieje. Przecież został powołany na to stanowisko właśnie po to, aby dbać o interesy Gminy K.. Gdyby przyjąć, iż oskarżony ten miałby nie wiedzieć o zaniechaniu wybudowania spornego odcinka to w konsekwencji należałoby również przyjąć, iż w tym zakresie wykonawca dopuścił się wręcz przestępczego zaniechania i wyłudził nienależne mu świadczenie za wykonanie etapu VII. Przyjęcie takiego założenia byłoby jednak nielogiczne, albowiem brak tego odcinka prędzej czy później musiałby wyjść na jaw. Przecież w perspektywie było przyłączenie do kanalizacji budynku przy ul. (...), który należał do SM w S., a, jak to wynikało z zeznań przywołanego już świadka P. J., budynku tego nie można było przyłączyć, albowiem nie było do czego z powodu braku w tym miejscu sieci kanalizacji. Trudno zatem założyć, iż wykonawca, a co za tym idzie świadek E. L.jak również oskarżony P. K.podjęli samodzielnie decyzję o zaniechaniu wybudowania tego odcinka. Nie mogli również samodzielnie przesunąć dokończenia budowy na okres po dokonanym odbiorze. Przecież fakt, że po odebraniu inwestycji przez nadzór budowlany i dopuszczeniu jej do eksploatacji wykonywane byłyby dodatkowe prace polegające na ułożeniu rur kanalizacyjnych nie mógłby umknąć nikomu, a przede wszystkim przedstawicielom Gminy. Zasady logiki jasno zatem wskazują, że decyzja taka nie mogła być samowolą świadka E. L.i oskarżonego P. K.. W ocenie Sądu jasno wskazuje na to ten fragment zeznań świadka E. L., w którym stwierdził, iż to z „władzami K.” był umówiony, że dokończenie tego odcinka nastąpi w terminie późniejszym (k. 33v). Wprawdzie świadek w swych pierwszych zeznaniach nie wskazał kogo miał na myśli, zaś przed Sądem prezentował postawę negującą jakiekolwiek zaniechania, jednak nie mogło być wątpliwości co do tego, że za owe „władze K.” należy uznać oskarżonego M. G.oraz T. S.

(1). Zważyć bowiem należy, iż sam świadek E. L.wskazał, iż wszelkie konsultacje co do realizacji inwestycji odbywały się w gronie oskarżonych P. K., J. L., M. G.i T. S.

(1)(k. 1105v). Znamiennym jest przy tym i to, że świadek E. L.w swych pierwszych zeznaniach przyznał, że musieli tak postąpić aby Gmina K.otrzymała dotację. Wprawdzie przed Sądem świadek się z tego stwierdzenia wycofał (k. 1106v), jednak z przyczyn, o których była mowa powyżej, trudno było dać mu wiarę w tym zakresie. Zresztą z zeznań świadka P. H.wynikało, że właśnie na taki motyw odbioru inwestycji pomimo nie zakończenia wszystkich prac wskazywały wypowiedzi w trakcie spotkania z udziałem oskarżonych J. L., P. K.oraz świadka E. L. (k. 1103v-1104). Wprawdzie świadek nie potrafił wskazać, kto z wyżej wymienionych tak twierdził, jednak w kontekście zeznań świadka E. L.słowa takie jawią się jako jak najbardziej wiarygodne. Stąd jedyny logiczny wniosek, iż to nie wykonawcy, a Gminie K.reprezentowanej przez oskarżonych T. S.

(1)i M. G.zależało na zakończeniu inwestycji w umówionym terminie. Wskazują na to także zeznania świadka E. S.

(2)(k. 73v-74, 1185-1187v). Świadek w Urzędzie Miejskim w K.pełniła funkcję skarbnika i w swych zeznaniach przedstawiła zasady finansowania budowy sieci kanalizacji oraz kontakty z Urzędem Marszałkowskim. Z relacji świadka wynikało nadto, że istotnym problemem było zakończenie inwestycji w terminie wskazanym w umowie z Urzędem Marszałkowskim, ponieważ, zdaniem świadka, termin ten nie mógł być wydłużony i dotrzymanie terminu było warunkiem nieodzownym otrzymania dotacji. Świadek dodała, iż wiedzę taką czerpała właśnie ze spotkań z oskarżonymi M. G.i T. S.

(1). Sąd nie miał podstaw, aby nie uznać zeznań tego świadka za wiarygodne. Świadek w sposób rzeczowy przedstawiła fakty jakie miały miejsce. Jej relacja korelowała ze zgromadzoną dokumentacją, jak również z zeznaniami innych świadków. W świetle zeznań E. S.

(2)również nie mogło zatem być żadnych wątpliwości, iż to oskarżonym T. S.

(1)i M. G.zależało na terminowym zakończeniu inwestycji. Pośrednio wskazywały na to także zeznania świadka K. S.(k. 635v636, 1122-1124). Świadek zeznał, iż przecież to pod naciskiem tych oskarżonych zdecydował się poświadczyć, iż dokonane w trakcie realizacji inwestycji zmiany nie miały charakteru istotnego. Wymowa zeznań tego świadka była zatem oczywista. To oskarżonym T. S.

(1)i M. G.zależało na czasie, a gdyby miało dojść do aktualizacji wszelkich pozwoleń, termin realizacji inwestycji by się przesunął (k. 1123v, 1124). Informacje przekazane przez świadka wpisują się zatem idealnie w cały ciąg zdarzeń, które doprowadziły do tego, że odbiór inwestycji został dokonany pomimo jej nieukończenia. W ten sam ciąg zdarzeń wpisują się zarazem wyjaśnienia oskarżonego J. L. , które złożył na etapie postepowania przygotowawczego (k. 592). Oskarżony wprost wskazał wówczas, iż mu „ nie zależało na skończeniu inwestycji w terminie (…) Na czasie realizacji inwestycji zależało inwestorowi”. Informacje przekazane wówczas przez oskarżonego zatem w ścisły sposób korelowały z opisanymi powyżej zeznaniami świadków, co było dodatkowym argumentem przemawiającym za uznaniem, iż były wiarygodne. W świetle przytoczonych powyżej faktów nie można było zatem dokonać innych ustaleń jak tych, iż decyzja o dokonaniu odbioru pomimo braku odcinka przy zbiegu ulic (...)i (...)w K.została podjęta w gronie oskarżonych P. K., J. L., M. G., T. S.

(1)jak i świadka E. L.. Już choćby z wyjaśnień oskarżonego M. G.wynikało, iż wszystkie sprawy związane z budową były omawiane w tym gronie (k. 666-667). Istotne jest przy tym to, iż, jak to wykazano powyżej, to oskarżonym T. S.

(1)i M. G.zależało na terminowym zakończeniu inwestycji. Skoro tak, to logicznym jest wniosek, iż to właśnie z woli tych oskarżonych doszło do podpisania protokołu końcowego odbioru. Nie zasługiwały zatem na wiarę twierdzenia tych oskarżonych, jakoby o niczym nie wiedzieli i polegali na oświadczeniach kierownika budowy i inspektora nadzoru inwestorskiego. Oskarżeni P. K.i J. L.nie mieli przecież żadnego interesu w tym, aby zakończyć budowę w takim terminie. Zwrócić należy w tym miejscu uwagę na fakt, iż na brak takiego interesu w swych pierwotnych wyjaśnieniach wskazał oskarżony J. L., jak również podkreślił to w swych zeznaniach świadek E. L.. Nie mieli również żadnego interesu w tym, aby zataić, że odcinek kanalizacji przy przepompowni (...) nie został wykonany. Biorąc pod uwagę przy tym fakt, iż brak tego odcinka był spowodowany tym, iż to inwestor na czas nie dostarczył prądu, ewentualna odpowiedzialność za taki stan rzeczy nie mogła spaść na wykonawcę. W tym miejscu należy wskazać, iż z zeznań świadka E. L.wynikało, iż „władze K.” wiedziały o tym, że sporny odcinek nie zostanie dokończony z uwagi na brak prądu (k. 32). Dodać przy tym należy, iż także sam oskarżony T. S.

(1)pośrednio potwierdził, iż taką wiedzę miał, kiedy wyjaśnił, że przed podpisaniem protokołu z dnia 6 sierpnia 2010 roku został poinformowany o próbnym rozruchu na agregacie prądotwórczym przepompowni (...) (k. 899). Stąd wniosek, iż problem ten był temu oskarżonemu znany. Oczywistym jest zatem to, że tak wykonawca, jak i inspektor nadzoru inwestorskiego nie mogli samodzielnie podjąć decyzji o dokonaniu odbioru końcowego. Oczywistym jest zarazem to, iż wiedzę o okolicznościach podjęcia takiej decyzji posiadają tylko oskarżeni P. K., J. L., M. G.i T. S.

(1), a nadto świadek E. L.. Wymienieni oskarżeni prezentowali określoną linię obrony, o której była mowa powyżej. Z kolei świadek E. L.przed Sądem przyjął również postawę kwestionującą dokonane ustalenia. Twierdzenia te w świetle przytoczonych okoliczności nie mogły jednak zostać uznane za wiarygodne. W ocenie Sądu postawa tych oskarżonych oraz świadka jest wynikiem jedynie lojalności wobec pozostałych. W tym miejscu należy wskazać, iż niezwykle wymowny jest ten fragment wyjaśnień oskarżonego J. L., kiedy na pytanie czy oskarżeni M. G.i T. S.

(1)wiedzieli o niewybudowaniu fragmentu sieci odmówił odpowiedzi na to pytanie wskazując, iż „ nie chce ich obciążać” (k. 592). Jeśli weźmie się zatem pod uwagę to, iż jedyną okolicznością obciążającą tych oskarżonych byłaby ta, iż ci wiedzieli o niewybudowaniu odcinka kanalizacji, to na podstawie tej wypowiedzi należało przyjąć jedyny możliwy do uzasadnienia wniosek, iż oskarżeni ci taką wiedzę mieli, zaś oskarżony J. L.nie chciał tego przyznać wprost. Co prawda Sąd na rozprawie nie mógł oskarżonego zapytać, z uwagi na odmowę udzielania odpowiedzi na pytania, co ten miał na myśli formułując taką odpowiedź, jednak wymowa tego fragmentu wyjaśnień jawi się jako oczywista. W konsekwencji Sąd przyjął, iż wyjaśnienia oskarżonych J. L., M. G.i T. S.

(1)w zakresie, w jakim przeczyli opisanym powyżej faktom nie zasługiwały na wiarę. Z tych samych powodów Sąd uznał, iż postawa oskarżonego P. K., który nie przyznał się do winy była jedynie wynikiem przyjętej strategii obrony. VII. Sąd jednocześnie nie miał wątpliwości co do tego, iż odbiór dokonany w dniu 6 sierpnia 2010 roku (k. 266) miał charakter odbioru końcowego i dotyczył całej inwestycji, a nie tylko jej etapu VIII. Na taki charakter tej czynności w swych wyjaśnieniach wskazał oskarżony M. G. (k. 898). Oskarżony ten zresztą na przygotowanym dokumencie odbioru (k. 266) umieścił adnotację dotyczącą przekazania sieci kanalizacji do eksploatacji co w sposób jednoznaczny musiało wskazywać, iż intencją tego oskarżonego było dokonanie odbioru końcowego. Również z wyjaśnień oskarżonego T. S.

(1)nie wynikało, aby oskarżony ten kwestionował taki charakter tego dokumentu (898v-899). Zresztą należy zwrócić uwagę na fakt, iż oskarżony T. S.

(1)wskazany dokument przedłożył w Urzędzie Marszałkowskim w T.jako dowód zrealizowania inwestycji, co również w sposób jednoznaczny wskazywało na to, że dokument ten miał charakter potwierdzający dokonanie odbioru końcowego (k. 545-546). Wątpliwości co do takiego charakteru tego dokumentu nie miał także oskarżony J. L. (k. 592, 896v-897), jak również świadkowie P. J. (k. 36v, 1107-1107v) oraz G. C. (k. 46v, 1108-1108v) i W. K. (k. 50v, 1108v, 1109). Wątpliwości takich początkowo nie miał również świadek E. L. (k. 32v). Dopiero na rozprawie świadek ten zmienił zdanie wskazując, iż dokument z dnia 6 sierpnia 2010 roku dotyczył etapu VIII (k. 1106v). Stanowisko takie jednak w sposób oczywisty nie było zgodne z prawdą. Świadczyły o tym bowiem wyjaśnienia jak i zeznania wymienionych osób, jak również argumenty, o których będzie mowa poniżej. W tym miejscu należy wskazać, iż jedynie tezy prezentowane w trakcie obrony oskarżonego P. K.zmierzały do wykazania, iż dokument ten potwierdzał jedynie dokonanie odbioru etapu VIII inwestycji. Miało to o tyle znaczenie, albowiem prace zaniechane przy zbiegu ulic (...)i (...)w K.miały być wykonane w ramach etapu VII. Skoro zatem oskarżony P. K.w protokole z dnia 6 sierpnia 2010 roku miałby potwierdzić jedynie wykonanie prac wchodzących w zakres etapu VIII, to siłą rzeczy nie mógłby poświadczyć nieprawdy co do wykonania prac wchodzących w zakres etapu VII, co zostało mu zarzucone aktem oskarżenia. Abstrahując w tym miejscu od trafności kwalifikacji prawnej czynu zarzuconego oskarżonemu, o czym będzie mowa w dalszej części uzasadnienia, należy wskazać, iż argumenty przywołane przez obronę oskarżonego P. K.w świetle zgromadzonych dowodów nie wytrzymywały krytyki. Zważyć bowiem należy, iż poza wyjaśnieniami wyżej wymienionych oskarżonych, jak również zeznaniami wymienionych tam świadków, którzy nie kwestionowali końcowego charakteru odbioru z dnia 6 sierpnia 2010 roku, Sąd dysponował szeregiem dokumentów, z których jasno wynikało, iż przedstawiciele stron umowy w dniu 6 sierpnia 2010 roku zamierzali dokonać właśnie odbioru końcowego. Zwrócić należy uwagę, iż w dzienniku budowy pod datą 30 lipca 2010 roku (k. 943) oskarżeni P. K.i J. L.potwierdzili, że wszystkie etapy budowy zostały zrealizowane i nadają się do użytkowania i odbioru końcowego. Tego też dnia oskarżeni ci zgłosili Gminie K.gotowość do odbioru końcowego dla etapu VIII (k. 1113), który został wyznaczony na dzień 6 sierpnia 2010 roku (k. 1113). Z tego też dnia pochodzi wniosek oskarżonego T. S.

(1)do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o wydanie decyzji o użytkowaniu obiektu budowlanego (k. 121-122 załącznika do akt). Wymowa tych dokumentów nie budzi zatem wątpliwości co do tego, że wolą stron tego procesu inwestorskiego było dokonanie odbioru końcowego inwestycji i jej zakończenie. W tym miejscu należy wskazać, iż z 30 lipca 2010 roku pochodzi protokół odbioru etapu VIII podpisany przez oskarżonych P. K.i J. L. (k. 1236). Po cóż zatem oskarżeni ci sporządzili ten protokół, skoro odbiór tego etapu miałby się odbyć dopiero 6 sierpnia 2010 roku. Co prawda w piśmie z dnia 30 lipca 2010 roku o gotowości do odbioru (k. 1113) jest mowa o odbiorze etapu VIII, podobnie jak w adnotacji oskarżonego M. G.zawartej na tym piśmie, jednak nie zmienia to oceny, iż chodziło o odbiór końcowy. Zważyć bowiem należy, iż etap VIII wieńczył całą budowę, zaś odbiory pozostałych etapów zostały dokonane wcześniej. Poza tym należy zwrócić uwagę, iż bezpośrednio po podpisaniu tego dokumentu została w Urzędzie Gminy złożona faktura końcowa z dnia 6 sierpnia 2010 roku (k. 1233, 1186), a zgodnie z umową zawartą z Gminą K.wykonawca mógł wystawić fakturę końcową dopiero po podpisaniu przez zamawiającego protokołu odbioru końcowego (k. 68-75 załącznika do akt). Na końcowy charakter tego protokołu wskazywała nadto sama jego treść i nie chodziło wyłącznie o dopisek umieszczony przez oskarżonego M. G.o przekazaniu sieci do eksploatacji. Zważyć należy, iż nie można było mieć wątpliwości co do tego, że protokół ten wypisał własnoręcznie oskarżony P. K., co sam potwierdził (k. 1105). Rodzi się zatem pytanie dlaczego na protokole tym oskarżony nie skreślił słowa „ostateczny”, tak jak to było czynione na protokołach odbiorów częściowych (k. 86, 89, 96 załącznika do akt), których szata graficzna i charakter pisma na pierwszy rzut oka wskazują, iż również były wypisane przez tego oskarżonego. W świetle wyżej wymienionych okoliczności nie można było zatem mieć wątpliwości co do tego, iż oskarżony P. K.podpisał w dniu 6 sierpnia 2010 roku protokół odbioru końcowego, a nie częściowego. Co prawda w toku postępowania przed Sądem został przedłożony dokument (k. 1114), który okazał się kopią protokołu z dnia 6 sierpnia 2010 roku przed naniesieniem na nim adnotacji przez oskarżonego M. G., co potwierdziły wnioski opinii biegłego z zakresu badania pisma ręcznego oraz dokumentów (k. 1196-1203), które Sąd w pełni podzielił i w świetle tej opinii nie mogło być wątpliwości co do tego, iż podpis oskarżonego P. K.znalazł się na tym dokumencie przed naniesieniem na nim adnotacji przez oskarżonego M. G., to jednak okoliczność ta nie zmienia dokonanej oceny. W tym miejscu należy bowiem wskazać, iż za takim stanowiskiem przemawiała nadto analiza zeznań świadka P. J.w tym fragmencie, w którym opisał okoliczności podpisania przez siebie tego protokołu (k. 1107). Z zeznań świadka wynikało bowiem, iż protokół ten podpisał między innymi w obecności oskarżonego P. K.. Skoro tak, to znajdowały się już na tym dokumencie zapiski dodane przez oskarżonego M. G.. Nie można zatem było dać wiary twierdzeniom tego oskarżonego, w których sugerował, iż nic o tym nie wiedział (k. 1105). Jednocześnie z uwagi na postawę oskarżonych Sąd nie był w stanie ustalić w jakich okolicznościach sporządzona została ta kopia i w jakim celu. Nie mogło to jednak wpłynąć na dokonane w sprawie ustalenia faktyczne. Mając zatem na uwadze wyżej wskazane argumenty Sąd nie miał wątpliwości co do tego, iż oskarżony P. K. dokument z dnia 6 sierpnia 2010 roku (k. 266) podpisał jako protokół odbioru końcowego, a nie częściowego w zakresie tylko etapu VIII. VIII. W kontekście wyjaśnień oskarżonych M. G.oraz T. S.

(1)kolejną kwestią wymagającą omówienia był charakter zmian wprowadzonych w trakcie budowy sieci kanalizacji. Zważyć bowiem należy, iż treść zarzutów, które tym oskarżonym zostały postawione odnosiła się do niedopełnienia obowiązków i przekroczenia uprawnień w związku z zaniechaniem uzyskania „ zatwierdzenia tych zmian przez Urząd Marszałkowski i ewentualnie inne instytucje, przy uznaniu, że byłyby to zmiany istotne”. Abstrahując w tym miejscu od oceny poprawności tak sformułowanego zarzutu należy wskazać, iż istota problemu sprowadzała się do oceny, czy zmiany, które zostały dokonane w trakcie realizacji pierwotnego projektu miały charakter zmian istotnych w rozumieniu art. 36a ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku prawo budowlane, co przy uznaniu ich za takie rodziło określone konsekwencje prawne, o czym będzie mowa szerzej w dalszej części uzasadnienia. W tym miejscu należy wskazać, iż opisany powyżej zarzut został postawiony oskarżonym M. G.i T. S.

(1)z uwagi na ustalenia dokonane w trakcie kontroli przeprowadzonej przez Urząd Marszałkowski w T.. Świadek N. W.(k. 64v, 1109-1109v) opisała okoliczności przeprowadzonej przez Urząd Marszałkowski kontroli zrealizowanego Projektu, jak również ustalenia tej kontroli. Na te same okoliczności zeznał świadek J. R.(k. 66v-67, 232v, 1109v-1111) jak również świadek A. P.(k. 198-200, 230-231, 1124v-1126v), która nadto, jako opiekun Projektu z ramienia Urzędu Marszałkowskiego, opisała proces zawarcia umowy, realizacji Projektu, a także działań podjętych w związku z ustaleniami zespołu kontrolującego. Należy wskazać, iż relacje tych świadków stanowiły odzwierciedlenie argumentacji zawartej w informacji pokontrolnej (k. 188-197). Dalszą konsekwencją ustaleń zespołu kontrolnego było wezwanie do zwrotu dofinansowania udzielonego na realizację projektu (k. 1338, 1268-1271). Należy wskazać, iż na podstawie relacji przywołanych świadków jak również treści wskazanych powyżej dokumentów należało dojść do wniosku, iż głównym powodem zakwestionowania prawidłowości realizacji Projektu, który był przedmiotem umowy z dnia 12 sierpnia 2009 roku zawartej pomiędzy Województwem (...)a Gminą K.nr (...)o dofinansowanie w formie refundacji Projektu „Budowa sieci kanalizacji sanitarnej w mieście K.etapy: III, IV, IVA, VII, VIII ” współfinasowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego było ustalenie, iż w trakcie realizacji inwestycji wprowadzono zmiany, które w sposób istotny, w rozumieniu ustawy prawo budowlane, odbiegały od zatwierdzonego projektu budowlanego. Zespół kontrolujący doszedł w konsekwencji do wniosku, iż realizacja tej inwestycji przebiegła niezgodnie z treścią obowiązującego prawa, albowiem zaniechani wystąpienia o zmianę pozwolenia na budowę oraz decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych tej inwestycji. Należy wskazać, iż nie budziło żadnych wątpliwości to, iż w trakcie realizacji inwestycji polegającej na budowie w mieście K.sieci kanalizacji sanitarnej dokonano szeregu zmian, które odstępowały od pierwotnego projektu, który stał się podstawą wydanego pozwolenia na budowę. W swych wyjaśnieniach nie kwestionowali tego oskarżeni J. L.(k. 592-593, 896v-897), M. G.(k. 609, 666-667, 898-898v,1102, 1124-1124v) oraz T. S.

(1)(k. 898v-899). Wynikało to nadto z zeznań świadków E. L.(k. 32v-33, 678v, 1105-1106v) oraz K. S.(k. 635v636, 1122-1124). Z kolei jakie to były zmiany przedstawił w swojej opinii biegły z zakresu budownictwa (k. 1285, 1295v-1297v). W świetle przytoczonych dowodów nie można więc było mieć wątpliwości jakie zmiany zostały dokonane. Należy jednak wskazać, iż istota sprawy nie sprowadzała się do ustalenia czy i jakie zmiany wprowadzono, ale do tego, aby ustalić, czy miały one charakter zmian istotnych w rozumieniu powołanej wyżej ustawy, a jeśli tak, to czy oskarżeni M. G.i T. S.

(1)mieli tego świadomość i z rozmysłem zaniechali aktualizacji pozwolenia na budowę oraz nie wystąpili o nową decyzje o uwarunkowaniach środowiskowych tej inwestycji. W ocenie Sądu w realiach przedmiotowej sprawy nie można było mieć wątpliwości co do tego, iż zmiany te miały charakter zmian istotnych. Należy wskazać, iż powołany przez Sąd biegły z zakresu budownictwa w wydanej opinii pisemnej (k. 1285), którą w pełni podtrzymał i rozwinął na rozprawie (k. 1295v-1297v) w sposób szczegółowy odniósł się do tej kwestii i wykazał ponad wszelką wątpliwość, iż wprowadzone zmiany nosiły taki charakter. W ocenie Sądu opinia biegłego była przekonująca i w pełni zasługiwała na aprobatę. Zważyć należy, iż wnioski biegłego korespondowały z tymi, do jakich w swym sprawozdaniu doszedł zespół kontrolujący Urzędu Wojewódzkiego w T. (k. 188-197). Nadto za istotne należy uznać i to, iż również oskarżony J. L. , który przecież pełnił funkcję inspektora nadzoru inwestorskiego, w swych wyjaśnieniach wskazywał, że projektowane zmiany były istotnymi i wymagały zmiany pozwolenia na budowę (k. 592-593). Do tożsamych wniosków doszedł także świadek K. S.(k. 635-636). Wprawdzie świadek złożył oświadczenie (k. 113 załącznika do akt), iż dokonane zmiany nie miały takiego charakteru, jednak wyjaśnił w jakich okolicznościach to zrobił i dlaczego (k. 635v-636, 1122-1124). Dodatkowo należy wskazać, iż na istotność takich zmian w swych zeznaniach wskazał świadek A. N.(k. 571-572, 1128v-1129), który jako inspektor Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego opisał okoliczności związane z odbiorem sieci kanalizacji w mieście K.oraz dopuszczeniem jej do użytkowania. Świadek zeznał, iż przygotowując decyzję z dnia 6 sierpnia 2010 roku opierał się na dostarczonych dokumentach oraz oświadczeniu projektanta, że odstępstwa od projektu nie miały charakteru istotnego. Świadek co prawda zaprezentował pogląd, zgodnie z którym PINB nie miał prawa zakwestionować kwalifikacji dokonanej przez projektanta, jednak przyznał, iż jego zdaniem dokonane zmiany miały charakter istotny i wymagały zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę. Na te same okoliczności zeznał świadek B. W.(k. 569, 1130-1130v). Świadek potwierdził, iż jako Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego opierał się na dostarczonych dokumentach. Świadek wskazał, iż w trakcie kontroli nie sprawdzał, czy wszystko zostało wykonane zgodnie z projektem, ponieważ, jak zeznał, od tego jest kierownik budowy oraz inspektor nadzoru. Świadek wskazał też, że o charakterze zmian decyduje projektant, sam zaś „być może” uznałby dokonane zmiany za istotne. Wskazał jednak, iż położenie sieci po innej stronie ulicy na pewno decydowałoby o istotności zmian. W świetle przytoczonych dowodów nie można było zatem mieć żadnych wątpliwości co do tego, że te zmiany, które zostały wprowadzone w trakcie realizacji inwestycji miały charakter zmian istotnych. Należy wskazać, iż wszyscy wyżej wymienieni byli co do tego zgodni. Istotne jest przy tym to, iż zarówno oskarżony J. L., jak i świadkowie K. S., A. N. oraz B. W., nie mówiąc już o biegłym z zakresu budownictwa A. O., mają wykształcenie budowlane, są specjalistami w tej dziedzinie i mają przy tym długoletni staż pracy z tym związany. Wszystkie te osoby w sposób jednoznaczny oceniły wprowadzone zmiany i wskazały, iż w tych realiach konieczne było uzyskanie nowej decyzji budowlanej. Wnioski wynikające z analizy wypowiedzi wymienionych osób korelowały zatem w pełni z w wnioskami wynikającymi z informacji pokontrolnej sporządzonej przez zespół kontrolujący Urzędu Wojewódzkiego w T.. W tym miejscu należy wskazać, iż wniosków tych nie mogła podważyć w żaden sposób treść pisma obecnego Burmistrza K. świadka P. H. (k. 946), która stanowiła odpowiedź na ustalenia zespołu kontrolnego Urzędu Wojewódzkiego w T.. Zważyć bowiem należy, iż pismo to stanowiło jedynie polemikę z tymi ustaleniami i zmierzało do odsunięcia od Gminy K. widma zwrotu dofinansowania. Zresztą na taka intencję tego pisma w swych zeznaniach wskazał świadek P. H., nie kwestionując przy tym, iż zmiany te rzeczywiście miały istotny charakter (k. 1103). Tymczasem obrona oskarżonych M. G.oraz T. S.

(1)sprowadzała się do prezentowania tezy, iż zmiany te nie miały charakteru zmian istotnych, albowiem w taki sposób zostały zakwalifikowane przez projektanta K. S., czego w toku kontroli inwestycji nie zakwestionował Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego. Oczywiście fakty te miały miejsce, ponieważ projektujący sieć K. S.złożył w tym zakresie stosowne oświadczenie (k. 113 załącznika do akt), zaś Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w wydanej decyzji usankcjonował to (k. 634), jednak należy mieć na uwadze i to, że ani oświadczenie projektanta złożone w trybie art. 36a ust. 6 ustawy prawo budowlane, ani decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie mają charakteru konstytutywnego. Innymi słowy nie mogą być uznane za kreujące określony stan rzeczy, a jedynie za poświadczające go. Tym samym nie można zgodzić się ze stanowiskiem, iż skoro projektant poświadczył, że dokonane zmiany nie miały charakteru istotnego, to rzeczywiście takimi były, a do tego sprowadzały się argumenty prezentowane przez oskarżonych M. G.i T. S.

(1)oraz ich obrońców. Rola projektanta, który przecież jest ważnym uczestnikiem procesu budowlanego i którego pozycja została w sposób wyraźny określona przepisami ustawy prawo budowlane, polega bowiem w tym przypadku na poświadczeniu zgodności zrealizowanego obiektu z projektem, a w przypadku odstępstw od tego projektu, na określeniu charakteru tych odstępstw, to jest czy miały one charakter istotny czy nieistotny. Kwalifikacja ta nie może odbyć się jednak w oderwaniu od obowiązujących przepisów, w tym treści art. 36a ust. 5 ustawy prawo budowlane. Oczywistym jest bowiem to, iż projektant nie może wbrew treści tego przepisu uznać zmian istotnych za nieistotne. Gdyby bowiem tak postąpił, to, w ocenie Sądu, zasadnym byłoby rozpatrywanie takiego zachowania w kategorii przestępstwa poświadczenia nieprawdy. Tymczasem do takiej właśnie sytuacji doszło w niniejszej sprawie. Zeznania przytoczonych powyżej świadków, wyjaśnienia oskarżonego J. L., jak i opinia biegłego z zakresu budownictwa A. O.nie mogły pozostawiać wątpliwości co do tego, iż wprowadzone zmiany miały charakter istotnych. Co więcej, za takie uznał je również świadek K. S., który przecież jako projektant uprzednio zakwalifikował je jako nieistotne. Znamienne jest to, iż z zeznań świadka jasno wynikało, iż zrobił tak właśnie pod wpływem oskarżonych M. G.i T. S.

(1). Świadek w sposób obszerny wyjaśnił motywy takiego postepowania, wskazując, iż w przeciwnym razie inwestycja zostałaby zastopowana, zaś tym oskarżonym zależało na czasie. W ocenie Sądu zeznania świadka K. S.zasługiwały na wiarę. Świadek w sposób szczery przedstawił fakty jakie miały miejsce. Istotne jest to, iż ani oskarżony M. G., ani oskarżony T. S.

(1)w zasadzie nie kwestionowali tego, co świadek przekazał. Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności, które wskazywałyby na to, iż świadek mijał się z prawdą. W konsekwencji Sąd przyjął zeznania K. S.jako wiarygodny dowód. W ocenie Sądu dokonanej powyżej oceny zaistniałej sytuacji nie mogły zmienić zeznania przywołanych już świadków B. W.i A. N.. Wymienieni jako przedstawiciele PINB prezentowali bowiem tezę jakoby nie byli uprawnienie do kwestionowania oświadczenia projektanta co do charakteru zmian dokonanych w trakcie realizacji projektu. Zgodzić się należy z argumentacją świadków, iż to na projektancie ciąży obowiązek zakwalifikowania takich zmian, jednak trudno zgodzić się z poglądem jakoby PINB nie miał prawa oceniać złożonego oświadczenia. Prowadziłoby to bowiem do uznania, iż rola PINB sprowadza się tylko do formalnego „odbioru” obiektu budowlanego bez prawa ingerowania w to, czy został on wybudowany zgodnie nie tylko z projektem, ale i ze sztuką budowlaną. Zresztą stanowisko zaprezentowane przez wskazanych świadków całkowicie abstrahowało od treści art. 59a, 59f i 51 ustawy prawo budowlane, które przewidują tryb i zakres kontroli obiektu budowlanego oraz postępowanie w razie stwierdzenia uchybień, w tym i stwierdzenia występowania istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. W świetle obowiązujących przepisów, które przecież muszą być znane świadkom B. W.i A. N., ich stanowisko musi być zatem uznane za całkowicie niezrozumiałe. W świetle powyższych okoliczności nie budziło wątpliwości zatem to, iż oskarżeni M. G.oraz T. S.

(1)mieli świadomość tego, że zmiany, jakie zostały wprowadzone w trakcie realizacji inwestycji miały charakter zmian istotnych. Mieli również świadomość tego, że konieczne jest uaktualnienie pozwolenia na budowę oraz decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych. Wskazywały na to zeznania świadka K. S., z którymi korespondowały wyjaśnienia oskarżonego J. L.. Oskarżony ten wyjaśnił bowiem, iż informował oskarżonych M. G.i T. S.

(1)o konieczności wystąpienia o nowe pozwolenie na budowę (k. 592-593). Powyższe wskazuje zatem na to, iż oskarżeni ci z rozmysłem zaniechali wszczęcia odpowiednich procedur mając świadomość, iż spowoduje to przesunięcie terminu realizacji inwestycji, a przecież oskarżonym zależało na czasie, co wynikało z przytoczonych zeznań K. S., E. S.

(2), E. L.oraz wyjaśnień J. L.. W tym miejscu należy dodać, iż te same argumenty wskazują na to, iż oskarżeni M. G.i T. S.

(1)nie mogą zasłaniać się brakiem wykształcenia budowlanego i wiedzy, które pozwoliłyby im na dokonanie kwalifikacji wprowadzonych zmian. Byli o tym bowiem informowani przez osoby fachowe, które wprost zalecały im także wszczęcie odpowiednich procedur prawnych. Skoro tak, to należy uznać, iż doskonale zdawali sobie sprawę ze stanu rzeczy, jaki zaistniał, zaś prezentowane przez obronę argumenty, które zmierzały do wykazania, że nie byli w stanie dokonać właściwej oceny należy uznać za chybione. Dodać przy tym należy, iż w niniejszej sprawie Sąd wprawdzie dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu budownictwa, której celem było między innymi dokonanie kwalifikacji omawianych zmian, jednak trudno byłoby uznać za zasadny ewentualny argument obrony, iż skoro Sąd musiał posiłkować się opinią biegłego, to jak oskarżeni, którzy nie mieli przecież odpowiedniego wykształcenia, mogli właściwie się rozeznać w tej materii. Zważyć bowiem należy, iż wskazany dowód został dopuszczony po to, aby w sposób obiektywny przesądzić o charakterze tych zmian. Istota zarzutów postawionych oskarżonym M. G.i T. S.

(1)sprowadzała się zaś do ustalenia, iż mając świadomość konieczności uaktualnienia decyzji o pozwoleniu na budowę oraz o uwarunkowaniach środowiskowych, nie uczynili tego. Dodać przy tym należy, iż przecież na etapie realizacji tej inwestycji wszyscy byli zgodni co do tego, że dokonane zmiany były istotnymi. Skoro więc oskarżeni byli o tym informowani, to trudno uznać, iż mogli w tym zakresie nabrać jakichkolwiek wątpliwości. W tym miejscu należy wskazać, iż w zasadzie niczego istotnego do wyjaśnienia tych okoliczności nie wniosły zeznania świadka A. K.

(2)(k. 561v-562, 1127v-1128). Świadek w Urzędzie Miejskim w K.zajmował się między innymi prowadzeniem postępowań związanych z odziaływaniem inwestycji na środowisko. Świadek nie pamiętał, czy ktoś w tej sprawie z nim rozmawiał. Nadto nie były mu znane szczegóły związane z realizacją sieci kanalizacji w mieście K.. Z relacji świadka wynikało jednak, że w przypadku zmiany miejsca ułożenia sieci kanalizacji konieczne jest wystąpienie o zmianę decyzji środowiskowej. Sąd w pełni dał wiarę zeznaniom tego świadka podobnie jak zeznaniom świadka T. S.

(2)(k.557v-558,1128-1128v), który zeznał, iż w Urzędzie miejskim w K.był odpowiedzialny za utrzymanie ruchu. Świadek wskazał, iż z realizacją sieci kanalizacji nie miał nic wspólnego, zaś osobą odpowiedzialną za tę inwestycję był oskarżony M. G.. Z kolei świadek K. O.(k. 1187v-1188) w Urzędzie Miejskim w K.rozpoczęła pracę dopiero od czerwca 2011 roku i jej zeznania odnosiły się do tych zdarzeń, które miały miejsce po tym okresie. Z relacji świadka wynikało, że uczestniczyła w kontroli w terenie, aby stwierdzić, czy sporny odcinek kanalizacji został wykonany. Świadek wskazała, że nie przypomina sobie aby ze strony oskarżonych P. K.lub J. L.padły jakiekolwiek wytłumaczenia zaistniałej sytuacji. Zważywszy na fakt, iż świadkowi nie były znane okoliczności związane z budową sieci kanalizacji, jej zeznania nie wniosły niczego istotnego. Podobnie Sąd ocenił zeznania świadka T. H.(k. 1260v-1261v), który wskazał, że w Urzędzie Miejskim w K.zajmował się pozyskiwaniem środków pomocowych i promocją i z tego tytułu miał styczność z realizowaniem projektu budowy sieci kanalizacyjnej. Z zeznań świadka wynikało, że zajmował się różnymi dokumentami, na których treść nie miał jednak żadnego wpływu. Wiedza świadka ograniczała się tylko do tych okoliczności i stąd na ich podstawie nie można było poczynić istotnych ustaleń faktycznych.. Z kolei na okoliczności związane z pismem Gminy K.informującym o odstępstwach od projektu (k. 1084) zeznała świadek A. K.

(1)(k. 1188v-1189v). Z zeznań świadka wynikało, iż przyjęła to pismo w zastępstwie A. P.i potraktowała je jako informację, którą załączyła do akt sprawy. Sąd uznał zeznania świadka jako w pełni wiarygodne. IX. Odnosząc się zaś do wyjaśnień oskarżonego E. S.

(1)(k. 600, 653-654, 897-897v) należy wskazać, iż nie był on uczestnikiem procesu realizacji inwestycji, zaś jego rola sprowadzała się jedynie do wykonania inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej. Zarzut postawiony oskarżonemu łączył się z omówioną powyżej problematyką, albowiem oskarżony miał poświadczyć na mapie geodezyjnej istnienie odcinka kanalizacji, który nie został wykonany. Ze złożonych przez oskarżonego wyjaśnień wynikało, iż opierał się na informacjach przekazywanych przez świadka E. L., z których wynikało, iż w miejscu, które zaznaczył biegła linia kanalizacji, która będzie w przyszłości wykorzystana. Należy wskazać, iż z treści zeznań świadka E. L.(k.1105v) wynikało, że rzeczywiście informował oskarżonego o tym, że w spornym miejscu będzie wykonana sieć kanalizacji. W świetle tak wyjaśnień oskarżonego E. S.

(1)jak i zeznań świadka E. L.nie mogło być zatem wątpliwości co do tego, że odcinek, jaki został przez oskarżonego naniesiony na mapie inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej (k. 211, 564) nie został wykonany, zaś w miejscu, w którym odcinek kanalizacji miał się znajdować, przebiegał fragment „starej rury”. Wskazać jednak należy, iż w świetle ujawnionych okoliczności nie mogło być wątpliwości co do tego, iż rolą oskarżonego było zinwentaryzowanie sieci powstałej, a nie tego co na jej drodze się znajdowało. Fakt zatem, iż oskarżony na mapie inwentaryzacji geodezyjnej naniósł fragment istniejącej rury kanalizacyjnej nie może świadczyć o tym, iż nie dopuścił się zarzuconego mu czynu. Ten fragment przecież nie był wówczas częścią budowanej sieci, a w taki sposób oskarżony go zinwentaryzował. Zresztą wymowne w tym zakresie były wyjaśnienia oskarżonego J. L., który wskazał, iż oskarżonego P. K.dowiedział się, że geodeta naniósł nieistniejący fragment kanalizacji „ żeby dwa razy nie ganiać do ośrodka geodezyjnego” (k. 896v-897). W konsekwencji Sąd potraktował wyjaśnienia oskarżonego jako próbę zminimalizowania własnej odpowiedzialności. Jako w pełni wiarygodne Sąd potraktował zeznania świadka J. K.(k. 669-670, 1130v-1131). Świadek w swych zeznaniach odniósł się do procedury związanej z geodezyjną inwentaryzacją powykonawczą. Świadek wskazał, iż czynności te wykonują uprawnieni geodeci, którzy następnie składają dokumentację do (...) Ośrodka (...). Z zeznań świadka wynikało, iż to geodeta jest odpowiedzialny za prawidłowość wykonanych pomiarów, zaś PODG sprawdza złożoną dokumentację tylko pod względem formalnym. Z kolei pozostałe dowody, które zostały zgromadzone w sprawie uznane zostały za wiarygodne choć nie miały zasadniczego znaczenia dla ustalenia stanu faktycznego. X. Przechodząc do omówienia postawionych oskarżonym J. L., P. K., M. G., T. S.

(1)oraz E. S.

(1)zarzutów w kontekście ustalonego przez Sąd stanu faktycznego, należy wskazać, iż w pierwszej kolejności Sąd odniesie się do zarzutów kierowanych wobec oskarżonych J. L. , P. K. oraz M. G. , które były związane z podpisaniem protokołu odbioru robót z dnia 6 sierpnia 2010 roku. Należy wskazać, iż konstrukcja zarzutów sformułowanych w punktach I, II i V aktu oskarżenia zakładała, iż każdy z tych oskarżonych działając jako funkcjonariusz publiczny lub inna osoba uprawniona do wystawienia dokumentu w protokole odbioru robót z dnia 6 sierpnia 2010 roku poświadczył nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, a dotyczącej wykonania sieci kanalizacji sanitarnej w całości, w sytuacji, gdy mieli świadomość, że odcinek przy zbiegu ulicy (...)i (...) w K.nie został wykonany, a przy tym działali w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez Urząd Miejski w K.w postaci dotacji. W kontekście tak sformułowanych zarzutów oskarżyciel publiczny zakwalifikował czyny oskarżonych jako przestępstwa z art. 271 § 1 i 3 k.k. Z ustalonego stanu faktycznego bezspornie, w ocenie Sądu, wynikało, iż oskarżeni J. L., P. K.oraz M. G.podpisując protokół odbioru robót z dnia 6 sierpnia 2010 roku wiedzieli, że sporny odcinek kanalizacji nie został wykonany. Powyżej Sąd przedstawił argumenty na poparcie tych ustaleń, których w tym miejscu nie trzeba ponownie przytaczać. Wskazać jednak należy, iż o ile ustalenia faktyczne dokonane w tym zakresie na etapie postępowania przygotowawczego w pełni potwierdzone zostały przed Sądem, to kwalifikacja prawna omawianych zarzutów, w ocenie Sądu, była błędna. Zgodnie z treścią art. 271 § 1 k.k. odpowiedzialności karnej podlega osoba, która jako funkcjonariusz publiczny lub inna osoba uprawniona do wystawienia dokumentu, poświadcza w nim nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne. Należy wskazać, iż analiza znamion tego typu przestępstwa prowadzi do wniosku, iż ma ono charakter indywidualny, albowiem może się go dopuścić jedynie funkcjonariusz publiczny lub inna osoba uprawniona do wystawienia dokumentu. Jeśli chodzi o funkcjonariusza publicznego to nie ma wątpliwości, iż może być za niego uznana tylko osoba wymieniona w treści art. 115 § 13 k.k. Z kolei inną osobą uprawnioną do wystawiania dokumentu jest, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, osoba fizyczna, która na mocy ściśle określonej, szczególnej delegacji o charakterze prawnym, istniejącej już w chwili popełnienia przez nią czynu zabronionego, jest upoważniona do wystawiania określonych dokumentów w imieniu lub na rzecz innej osoby (mocodawcy). Chodzi tu zatem o taki podmiot, który na mocy ściśle określonej, szczególnej delegacji wynikającej z przepisów prawa, wystawia na rzecz innej osoby dokument odnośnie okoliczności mających znaczenie prawne. "Uprawnienie " innej osoby" z art. 271 § 1 k.k. powinno stanowić uzupełnienie kompetencji funkcjonariusza publicznego i nie może być utożsamiane z ogólną kompetencją do udziału w obrocie prawnym, zaś dokument przez tę osobę wystawiony ma zawierać w swojej treści poświadczenie, któremu przysługuje cecha zaufania publicznego, a w związku z tym domniemanie prawdziwości". Stanowisko takie jest już od dawna utrwalone, zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie (M. Mozgawa (red.), Kodeks karny. Praktyczny komentarz, Kraków 2006, s. 524, R. Zawłocki (w:) A. Wąsek (red.), Kodeks karny. Część szczególna, Warszawa 2005, t. II, s. 662-663, wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 23 lutego 2012 r., III KK 375/11, OSNKW 2012, z. 6, poz. 64, z dnia 30 sierpnia 2011 r., IV KK 190/11, LEX nr 950443, z dnia 3 sierpnia 2006 r., III KK 133/08, LEX nr 193076, z dnia 18 kwietnia 2013r. II KK 97/13 LEX nr 1299165). W realiach niniejszej sprawy bez wątpienia należało przyjąć, iż oskarżony M. G. z uwagi na pełnioną w owym czasie funkcję Kierownika Referatu Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej oraz swe zatrudnienie w organie samorządu terytorialnego musiał być uznany za funkcjonariusza publicznego (art. 115 § 13 k.k.). Natomiast w odniesieniu do oskarżonych P. K. i J. L. zasadnie można było przyjąć, iż w zakresie przyznanych im kompetencji związanych z prowadzeniem i nadzorowaniem budowy, formalnie byli oni innymi, obok funkcjonariusza publicznego, osobami uprawnionymi do wystawienia dokumentu w rozumieniu art 271 § 1 k.k. Zważyć bowiem należy, iż kompetencje oskarżonego P. K.jako kierownika budowy oraz oskarżonego J. L.jako inspektora nadzoru inwestorskiego określone zostały przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku prawo budowlane. Z treści art 12 ust. 1 pkt. 2 i 4 powołanej ustawy wynika, iż oskarżeni w zakresie przyznanych im kompetencji pełnili samodzielne funkcje techniczne w budownictwie. Z kolei analiza ust. 2-9 powołanego przepisu prowadzi do wniosku, iż osobom pełniącym wskazane funkcje nadany został szczególny status związany z zaufaniem do ich kompetencji, wiedzy oraz podejmowanych działań. Zważyć bowiem należy, iż uzyskanie takich uprawnień poprzedzone jest odpowiednim egzaminem kwalifikacyjnym, a następnie wpisem w postaci decyzji do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane. Kierownik budowy oraz inspektor nadzoru inwestorskiego pełnią nadto w procesie budowlanym bardzo ważne funkcje. Ich zakres uprawnień i obowiązków wynika wprost z przepisów ustawy prawo budowlane, która nadaje im szczególny status osób odpowiedzialnych za prawidłowe prowadzenie budowy (np. art. 41 ust. 4, art. 42 ust. 2, art 46, art 57 ustawy prawo budowlane). Zakres praw i obowiązków kierownika budowy oraz inspektora nadzoru inwestorskiego nie jest więc wyznaczony jedynie treścią umowy zawartej z inwestorem, a wynika z aktu prawa publicznego jakim jest ustawa prawo budowlane. Analiza przepisów tej ustawy prowadzi zatem do jednoznacznego wniosku, iż w procesie budowlanym wymienieni pełnią samodzielne funkcje związane z realizacją obiektu budowlanego i ich działaniom nadana została cecha zaufania publicznego. Przepisy wskazanej ustawy nakładają na nich bowiem obowiązek prowadzenia tego procesu zgodnie z zasadami wiedzy oraz przepisami prawa oraz wprowadzają niejako domniemanie, że wszystkie ich działania są z nimi zgodne. Domniemanie to odnosi się również do składanych w toku tego procesu oświadczeń. Stąd też, w ocenie Sądu, w zakresie działań podejmowanych w ramach przyznanych tym oskarżonym przepisami ustawy prawo budowlane kompetencji muszą być oni uznani za inne osoby uprawnione do wystawienia dokumentu w rozumieniu art 271 § 1 k.k. Wskazać jednak należy, iż sam fakt, iż oskarżonym można nadać status funkcjonariusza publicznego lub innej osoby uprawnionej do wystawienia dokumentu nie jest jedynym warunkiem przypisania im odpowiedzialności za czyn w takiej formie, w jakiej zostało to im zarzucone. Należy bowiem mieć na uwadze, iż poza posiadaniem wskazanej cechy, która indywidualizuje ten typ przestępstwa, ważne jest również ustalenie, czy podjęta czynność wypełniła znamiona czasownikowe tego typu przestępstwa. W przepisie tym jest bowiem mowa o poświadczeniu nieprawdy. Zgodnie z utrwalonym w tym zakresie orzecznictwem sądowym oraz poglądami prezentowanymi w doktrynie prawa karnego „dokument”, o którym jest mowa w art. 271 § 1 k.k., musi nie tylko odpowiadać cechom wymienionym w art. 115 § 14 k.k., lecz ponadto musi być wystawiony przez funkcjonariusza publicznego lub inną osobę do tego uprawnioną i zawierać w swojej treści poświadczenie, któremu przysługuje cecha zaufania publicznego (tak: Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 9 października 1996 roku V KKN 63/96, LEX nr 28696). „Poświadczeniem” są tylko dokumenty "wystawione" na użytek publiczny, przeznaczone do dowodzenia okoliczności w nich poświadczonych bez potrzeby potwierdzenia ich innymi dowodami, korzystające z domniemania prawdziwości, obdarzone zaufaniem publicznym. Nie należą do tego zakresu dokumenty sporządzone przez funkcjonariuszy publicznych dla celów wewnętrznych urzędu, ani dokumenty regulujące zobowiązania między osobami fizycznymi lub prawnymi takie jak umowy, oświadczenia itp. (tak: Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 6 lutego 2013 roku I AKa 14/13, LEX nr 1281120, podobnie: Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 20 grudnia 2012 roku I AKa 444/12 LEX nr 1246648, jak i Sąd Najwyższy w wyrokach: z dnia 27 czerwca 2012 roku KK 112/12 LEX nr 1212895, z dnia 30 sierpnia 2011 roku IV KK 190/11 LEX nr 900443, z dnia 16 grudnia 2010 roku IV KK 379/10 Biul.PK 2010/11/10, z dnia 5 października 2005 roku I KK 126/05 LEX nr 164270). Z przywołanych powyżej orzeczeń sądów wyższych instancji i zawartych w ich uzasadnieniach poglądów wynika jednoznaczny wniosek, iż z przymiotu takiego dokumentu nie korzysta w szczególności taki, który został sporządzony przez strony umowy cywilnoprawnej i dotyczy stosunków wynikających z takiej umowy nawet wówczas kiedy zostałby sporządzony przez funkcjonariusza publicznego. Akceptując wskazane jud