VI Ka 319/24

Sygn. akt VI Ka 319/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 sierpnia 2024 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Robert Bednarczyk Protokolant Joanna Szmel przy udziale prokurator Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Violetty Wąsikiewicz po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2024r. sprawy M. Ł. ur. (...) w Z. s. S., J. z domu C. oskarżonego z art. 190 § 1 k.k. i innych z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 18 marca 2024 r. sygn. akt II K 1019/23 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonego M. Ł.; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. S. kwotę 840 zł tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym oraz dalsze 193 zł 20 gr tytułem podatku od towarów i usług; III. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 319/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.
2. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 18 marca 2024r. w sprawie II K 1019/23 1.
3. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.
4. Granice zaskarżenia 1.3.
5. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.
6. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.
7. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
8. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.
9. Ustalenie faktów 2.1.
10. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.
11. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.
12. Ocena dowodów 2.2.
13. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.2.
14. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia poprzez przyjęcie, iż czyny zarzucane oskarżonemu stanowiące groźby bezprawne charakteryzują się znaczną społeczną szkodliwością, w sytuacji gdy mając na uwadze całokształt okoliczności w postaci nie powiadomienia oskarżonego przez pracowników schroniska, że przebywa w nim pies należący do oskarżonego, nie wydanie psa i żądanie pieniędzy za pobyt w schronisku w sytuacji, gdy miał on trudną sytuację finansową, przyjąć należy, iż społeczna szkodliwość tych czynów jest znikoma. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Wbrew twierdzeniom autora apelacji Sąd Rejonowy ustrzegł się opisanego w zarzucie uchybienia. Zgodnie bowiem z art. 115 § 2 kk przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu sąd bierze pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego lub zagrożonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia. Żaden z powyższych czynników nie wskazuje nie tylko na znikomy stopień społecznej szkodliwości popełnionych przez oskarżonego a pozostających w ciągu czynów zabronionych, ale i nie uzasadnia przyjęcia, że stopień ten nie jest znaczny. Kierowanie gróźb karalnych wobec trzech osób, w tym jednej niepełnosprawnej przez w żaden sposób niesprowokowanego sprawcę powoduje, że ocena postulowana przez obrońcę jest przez pryzmat rodzaju i charakteru naruszonych dóbr prawem chronionych jawi się jako niezasadna. Jak wynika z treści poprawnie zebranego i w sposób zgodny z art. 7 kpk ocenionego przez Sąd Rejonowy materiału dowodowego, w szczególności ze spójnych ze sobą zeznań wszystkich pokrzywdzonych nikt z pracowników schroniska dla zwierząt nie uzależniał wydania oskarżonemu jego psa od uiszczenia należności za jego pobyt w tymże schronisku. Zważyć przy tym należy, że to na M. Ł., jako właścicielu zwierzęcia ciążył obowiązek dbania o psa, w tym zapobieżenia jego ewentualnej ucieczce. Faktem jest, że oskarżony był w chwili czynów wzburzony, jednak kierowanie swojej agresji pod adres pracownic schroniska w sytuacji, gdy to wskutek jego zniechań doszło do ucieczki psa nie znajduje żadnego uzasadnienia. Motywacja sprawcy, sprowadzająca się do rozładowania frustracji w opisany zaskarżonym wyrokiem sposób wobec osób, które w żaden sposób nie przyczyniły się do jej powstania także nie może stanowić okoliczności nawet łagodzącej a tym bardziej wpływającej na sugerowany w apelacji stopień społecznej szkodliwości dokonanych czynów. Uwypuklić w tym miejscu należy, że oskarżony finalnie psa ze schroniska nie odebrał co oznacza, że nie czuł się z tym zwierzęciem w istotny sposób emocjonalnie związany a co za tym idzie to nie jego utrata była powodem okazanego wzburzenia. Jego opisane przez pokrzywdzonych natężenie agresji doprowadziło Sąd Rejonowy do słusznego przekonania, że subiektywna obawa A. S., A. P. i N. G. przed spełnieniem kierowanych gróźb była obiektywnie uzasadniona. Oceny tej nie zmienia ani to, że M. Ł. treści gróźb nie zrealizował ani to, że po pewnym czasie na żądanie jednej z pokrzywdzonych opuścił teren schroniska. W ocenie Sądu orzeczona kara w tych realiach nie razi surowością, zaś minimalny wymiar stawki dziennej grzywny uwzględnia trudna sytuacje materialna oskarżonego. Sąd Rejonowy w sposób poprawny uzasadnił okoliczności, o jakich mowa, zaś Sąd Odwoławczy argumentację tę aprobuje i podziela. Wniosek zmiana zaskarżonego orzeczenia poprzez umorzenie postępowania na zasadzie art. 17 § 1 pkt 3 kpk ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Podniesiony w apelacji zarzut nie okazał się zasadny a co za tym idzie również zawarty w niej, korelujący z zarzutem wniosek zasadny nie jest.
15. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
16. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
17. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.
18. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
19. Przedmiot utrzymania w mocy Zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy w całości. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Wyrok Sądu I instancji jest wolny w tym zakresie od uchybień, opisanych w apelacji i nie zawiera on również uchybień, o jakich mowa w art. 439 kpk i art. 440 kpk.. 5.
20. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
21. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany Przyczyny zmiany zaskarżonego wyroku podane zostały wyżej. 5.
22. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.
23. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.
24. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.
25. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.
26. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.
27. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.
28. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.
29. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II O kosztach nieopłaconej obrony oskarżonej z urzędu za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze w zw. z § 17 ust. 2 pkt. 4 i § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.
30. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III Podstawę rozstrzygnięcia o wydatkach poniesionych w postępowaniu odwoławczym stanowi przepis art. 624 § 1 k.p.k. Oskarżony nie posiada majątku, ani dochodów, umożliwiających uiszczenie przez niego kosztów sądowych. Z tego powodu Sąd odstąpił od obciążania go tymi należnościami.
31. PODPIS 1.
32. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja 1.3.
33. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.
34. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.
35. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana