kk z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 11 kwietnia 2024 r. sygn. akt II K 1989/21 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonego B. W.; II. stwierdza, że koszty sądowe za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 373/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1
prawomocnym wyrokiem nakazowym z dnia 13.07.2023 r. w innej sprawie – sygn. akt II K 871/23 Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze Odpis wyroku nakazowego z dnia 13.07.2023 r. w sprawie II K 871/23 Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze k. 92 - 93 2.
poprzez jego niezastosowanie i uznanie iż zachowanie B. W., który prowadził pojazd mechaniczny w stanie nietrzeźwości wynoszącym w czasie badania 0,69 mg/I wyczerpało jedynie znamiona art.
k.k., gdy tymczasem oskarżony został prawomocnie skazany jak wynika z karty karnej prawomocnie wyrokiem Sądu w Wielkiej Brytanii w Shropshire sygn. akt 18/3285/37083U z dnia 14.06.2018 roku za czyn Road Traffic Act 1988 ( RT88 ) S.5 (1(A) za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środków odurzających, co zgodne jest z art. 114a § 1 i 3 k.k. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny 2.obraza prawa procesowego art. 2 k.p.k. i art. 366 k.p.k. mająca wpływ na treść orzeczenia poprzez niewyjaśnienie istotnych okoliczności sprawy poprzez nieuzyskanie w drodze pomocy prawnej stanowiska władz Wielkiej Brytanii w drodze zagranicznej pomocy prawnej. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad. 1 i 2 Obydwa zarzuty dotyczą w istocie tej samej kwestii dlatego omówione zostaną łącznie. Aby czyn sprawcy zakwalifikować z art. 178 a § 4 k.k. niezbędne jest ustalenie, że wcześniej był on prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo za przestępstwo określone w art. 173 k.k., art. 174 k.k., art. 177 k.k. lub art. 355 § 2 k.k. popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego lub dopuścił się prowadzenia pojazdu mechanicznego w wyżej wskazanym stanie w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo. Ponadto zgodnie z art. 114a § 1 k.k. wyrokiem skazującym jest również prawomocne orzeczenie skazujące za popełnienie przestępstwa wydane przez sąd właściwy w sprawach karnych w państwie członkowskim Unii Europejskiej, chyba że według ustawy karnej polskiej czyn nie stanowi przestępstwa, sprawca nie podlega karze albo orzeczono karę nieznaną ustawie. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że oskarżony B. W. był karany na terenie Wielkiej Brytanii w 2018 r. ( Sąd Shropshire Magistrates Court ) za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środków odurzających ( k. 60 ). Rację ma skarżący prokurator wskazując, że nie jest trafne stanowisko Sądu I instancji jakoby wyrok ten nie należy traktować jako wydany w państwie członkowskim Unii Europejskiej. Wielka Brytania opuściła Unię Europejską 31 stycznia 2020 r. o godz. 24 CET. Wprawdzie referendum w sprawie członkostwa tego państwa w Unii miało miejsce 23.06.2016 r., następnie trwał jednak długotrwały proces jego wychodzenia ze Wspólnoty ( m.in. wyrok Sądu Najwyższego Zjednoczonego Królestwa z 24.01.2017 r., stanowisko parlamentu brytyjskiego, przedłużające się negocjacje Unii Europejskiej mające prowadzić do porozumienia co do warunków tzw. „Brexitu” itd. ). Końcową datą obecności Wielkiej Brytanii w Unii Europejskiej był więc dzień 31.01.2020 r. Skoro tak, to wyrok wydany przez sąd tego państwa w 2018 r. jest wyrokiem wydanym przez państwo członkowskie Unii Europejskiej i niezrozumiałe jest stanowisko Sądu I instancji odwołujące się do daty 26 listopada 2021 r. ( jak należy domniemywać chodzi o datę popełnienia przez oskarżonego przestępstwa w niniejszej sprawie ) warunkującej jakoby niemożność traktowania wyżej wymienionego wyroku sądu brytyjskiego jako orzeczenia o którym mowa w art.114a § 1 k.k. Zasadnie Sąd I instancji zwrócił się za pośrednictwem Prezesa Sądu Rejonowego do Prezesa Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z wnioskami o skierowanie wzajemnej pomocy prawnej do Wielkiej Brytanii w związku ze skazaniem B. W. wyżej wymienionym wyrokiem na terenie tego państwa ( k. 42 -43 ). Z danych którymi dysponował Sąd Rejonowy, zawartymi w informacji z Krajowego Rejestru Karnego wynika jedynie, że wyrok ten dotyczy skazania za „prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środków odurzających” oraz że orzeczono karę grzywny i inne środki m.in. zawieszenie ważności prawa jazdy ( k.60 ). Dla przyjęcia kwalifikacji prawnej czynu oskarżonego z art.
konieczne było jednak ustalenie jakie stężenie alkoholu lub środków odurzających stwierdzono u oskarżonego w sprawie brytyjskiej, a także czy nie doszło do zatarcia skazania lub darowania kary na terenie Wielkiej Brytanii ( art. 114a § 2 i 3 k.k.). Stosowne dokumenty do strony brytyjskiej wysłano w 2022 r., w marcu 2023 r. wysłano ponaglenie ( k. 73 ), do chwili obecnej nie uzyskano żadnej odpowiedzi ( k. 91 ). Orzekające w niniejszej sprawie sądy, w tym Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze orzekający jako sąd odwoławczy stanęły w tej sytuacji przed dylematem czy kierując się zasadą niezwłocznego zakończenia sprawy zakończyć postępowanie wobec B. W. wyrokiem skazującym za przestępstwo o łagodniejszej kwalifikacji prawnej tj. z art.
k.k., które niewątpliwie oskarżony popełnił, czy też przedłużać postępowanie na nieokreślony okres ( być może je zawiesić, co postuluje skarżący w apelacji ) do czasu uzyskania odpowiedzi w związku z pomocą prawną z Wielkiej Brytanii. Sądowi Okręgowemu z urzędu znany jest fakt, że nie sposób określić odległości czasowej realizacji przez stronę brytyjską wniosków o pomoc prawną, często są to okresy wieloletnie, w szczególności w sprawach drobnych, takich jak niniejsza sprawa. Zdaniem Sądu Okręgowego kierując się zasadą szybkości postępowania karnego należało sprawę zakończyć w sposób przyjęty przez Sąd Rejonowy. Czyni to zarzuty apelacji niezasadnymi. Jedynie na marginesie wskazać należy, że w innej sprawie prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze przeciwko oskarżonemu o sygn. akt II K 871/23, zakończonej prawomocnym wyrokiem nakazowym z dnia 13.07.2023 r., B. W. skazany został za czyn z art.
i oskarżyciel publiczny zaaprobował to rozstrzygnięcie nie wnosząc środka odwoławczego ( k. 92 – 93 , k. 61 odwrót ). Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez ustalenie w części dyspozytywnej wyroku iż zachowanie B. W. wyczerpało znamiona art.
i wymierzenie mu kary 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby, dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, świadczenie 10.000 zł. na rzecz FPPiPP, zwolnienie z kosztów i opłat sądowych. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Mając na uwadze argumentację przedstawioną powyżej wniosek apelacji o zmianę zaskarżonego wyroku był niezasadny. Podkreślić należy ponadto że skarżący nie sformułował zarzutu rażącej niewspółmierności kary czy też środków karnych w ramach przyjętej przez Sąd I instancji kwalifikacji prawnej z art.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.