Sygn. akt VI Ka 380/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 października 2022 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Andrzej

§ 1k.k.

wymierzył mu karę 200 stawek dziennych grzywny po 20 złotych każda. Następnie wyrokiem Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 7 maja 2021 r. o sygn. akt II K 1141/20, również przy zastosowaniu art.

§ 1k.k., wymierzono N.

K. za czyn z art. 244 k.k. karę 8 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym. Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku słusznie zauważa, że kary te nie wywołały u oskarżonego oczekiwanego skutku w postaci poszanowania obowiązującego porządku prawnego i respektowana treści wydanych w stosunku do jego osoby prawomocnych orzeczeń sądu. N. K. nadal, pomimo kolejnego nałożonego na niego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, nie stosował się do jego treści. W ocenie Sądu Odwoławczego nie jest to podstawa do kolejnego, łagodnego potraktowania oskarżonego i wymierzenia mu kary grzywny w oparciu o art.

§ 1k.k.

Wobec powyższego uzasadnione jest stanowisko prokuratora, zgodnie z którym wymierzona oskarżonemu przy zastosowaniu regulacji art.

§ 1k.k.

kara grzywny jest karą niewspółmiernie i rażąco łagodną. Jako że orzekane wcześniej wobec N. K. kary o charakterze wolnościowym nie skutkowały zmianą jego postawy – chociażby przez zastosowanie się do orzeczonych wobec niego zakazów prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, nie sposób oczekiwać, aby wymierzona mu zaskarżonym wyrokiem kara grzywny odniosła oczekiwany skutek w zakresie prewencji indywidualnej oraz odpowiednio oddziaływała wychowawczo na oskarżonego. Chociaż pozytywna postawa N. K. podczas wykonywania pracy społecznie użytecznej w Teatrze im. C. N. bez wątpienia zasługuje na aprobatę, to jednak treść przedłożonej opinii nie zmienia przekonania Sądu Odwoławczego o konieczności zastosowania wobec oskarżonego kary surowszej, aniżeli wymierzona mu zaskarżonym wyrokiem kara grzywny. Nie był zasadnym jednak zarzut rażącej i niewspółmiernej łagodności orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat. W realiach przedmiotowej sprawy nie ma konieczności zwiększania okresu obowiązywania orzeczonego przez Sąd Rejonowy zakazu – tym bardziej, iż Sąd Odwoławczy uwzględnił wniosek prokuratora o zmianę wymierzonej N. K. kary. Wniosek Zmiana pkt I zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz zmiana pkt II zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat oraz utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy w pozostałym zakresie. ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wniosek prokuratora okazał się zasadny w zakresie orzeczenia o karze, co skutkowało zmianą wyroku i wymierzeniem N. K. za przypisany mu czyn z art. 244 k.k. kary 4 miesięcy pozbawienia wolności. Środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat nie razi swoją łagodnością, Sąd nie znalazł powodów wydłużenia okresu jego stosowania, zwłaszcza, że zgodnie z wnioskiem miałby być on wydłużony jedynie o 1 rok.

1. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU --------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ---------------------------------------------------------------------------------------------------------
2. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.
3. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot utrzymania w mocy Sąd Odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonego N. K. częściowo w pkt I części dyspozytywnej – w zakresie ustalenia jego sprawstwa i winy, a także w pkt II i III części dyspozytywnej. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Sprawstwo i wina oskarżonego w badanej sprawie nie budziły wątpliwości, nie były także kwestionowane w wywiedzionym środku odwoławczym. Mając na uwadze całą powyższą argumentację zaskarżony wyrok we wskazanym wyżej zakresie, jako trafny i prawidłowy, należało utrzymać w mocy. 5.
4. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot i zakres zmiany Sąd Odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok w pkt I części dyspozytywnej w ten sposób, że w miejsce kary grzywny wymierzył oskarżonemu na podstawie art. 244 k.k. karę 4 miesięcy pozbawienia wolności. Zwięźle o powodach zmiany Stwierdzając słuszność podniesionych przez prokuratora zarzutów dotyczących rażącej łagodności i niewspółmierności kary wymierzonej oskarżonemu, Sąd Odwoławczy uwzględnił wniosek o zmianę orzeczonej wobec N. K. kary, wymierzając mu za popełnione przez niego przestępstwo karę 4 miesięcy pozbawienia wolności. W przekonaniu Sądu II instancji kara w takim wymiarze będzie karą sprawiedliwą, adekwatną do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, uwzględniającą zamiar sprawcy i prezentowaną przez niego postawę, właściwie realizując przy tym cele tak w zakresie prewencji indywidualnej, jak i generalnej. 5.
5. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.
6. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.
7. --------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 2.
8. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 3.
9. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 4.
10. --------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.
11. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.
12. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności -------------------------------------------------------------------------------------------- 6 Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III Sąd Odwoławczy na podstawie art. 627 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. i art. 635 k.p.k. zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w kwocie 140 złotych, w tym 120 złotych opłaty za obie instancje, której wysokość określono zgodnie art. 10 ust. 1 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. opłatach w sprawach karnych oraz uzupełniono o ryczałt za doręczenie wyzwań innych pism w postępowaniu odwoławczym w wysokości 20 złotych, zgodnie z regulacją zawartą w § 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym. PODPIS 1.
13. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja orzeczenie o karze i środku karnym 1.3.
14. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.
15. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.
16. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana