← Polska

VI Ka 50/20

Sygn. akt VI Ka 50/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 lutego 2021 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekiel

§ 1i 2 k.p.k.

poprzez oddalenie wniosku obrońcy oskarżonego S. B. o jego przesłuchanie przy użyciu urządzenia technicznego mającego na celu sprawdzenie jego wiarygodności, albowiem w ocenie Sądu I instancji dowód ten jest niedopuszczalny gdyż przepis art.

§ 1k.p.k.

mówi o badaniach eliminacyjnych które są poszukiwawczym środkiem dowodowym a nie prawem oskarżonego gdy tymczasem w świetle niemożności sądowej weryfikacji wyjaśnień i zeznań zmarłego Ł. C. stanowiących podstawę rozstrzygnięcia koniecznym jest przesłuchanie S. B. za pomocą tzw. wariografu celem ustalenia wartości dowodowej zarówno wyjaśnień oskarżonego jak i czynności procesowych z udziałem Ł. C.. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad. 1 Zarzut niezasadny w całości, w każdym z aspektów wskazywanych w jego treści. Sąd I instancji swobodnie, nie popadając w dowolność ocenił zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, nie popełniając błędów przy ustalaniu stanu faktycznego. Sąd Okręgowy dostrzega, że podstawowym i w zasadzie jedynym bezpośrednim dowodem na sprawstwo i winę oskarżonego S. B. odnośnie popełnienia zarzucanego mu czynu są wyjaśnienia współoskarżonego L. C. z postępowania przygotowawczego, ten oskarżony bowiem nie złożył wyjaśnień na etapie postępowania sądowego gdyż zmarł w sposób gwałtowny, śmiercią samobójczą po wpłynięciu aktu oskarżenia do Sądu. Niemniej złożone przez L. C. wyjaśnienia przed prokuratorem ( co eliminuje zarzuty o wpływaniu na treść zeznań przez policję ) w dniu 23.01.2018 r. ( k.83 ) a następnie w trakcie konfrontacji z S. B. w tym samym dniu ( k. 90 – 91 ) ponad wszelką wątpliwość wskazują na sprawstwo i winę oskarżonego w niniejszej sprawie. Faktem jest, że L. C. był wcześniej przesłuchiwany w postępowaniu przygotowawczym w charakterze świadka i podczas pierwszego przesłuchania nie powiedział o udziale S. B. w przechowaniu na jego posesji kradzionego M. ( k. 7 – 10 ), składając kolejne zeznania już jednak oskarżonego obciążał ( k. 57 – 58 , k.61 – 62 ). W ocenie Sądu Okręgowego nie ma istotnego znaczenia, że przesłuchanie podczas tych ostatnich zeznań prowadził funkcjonariusz policji – świadek P. D. a za pierwszym razem przesłuchiwał L. C. inny funkcjonariusz policji, skoro zeznania obciążające S. B. zbieżne są z wyjaśnieniami L. C. złożonymi następnie przed prokuratorem. W przekonaniu Sądu Okręgowego Sąd I instancji słusznie uznał zeznania świadka P. D. za wiarygodne. Sąd ten dostatecznie i przekonywująco wskazał powody takiej oceny ( str. 5 uzasadnienia, k.269 akt ). Polemika z tą oceną zawarta w apelacji zdaniem Sądu Okręgowego nie przekonuje i nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu Okręgowego trafna jest także ocena zeznań świadków Ł. B. i D. D.

(3)dokonana przez Sąd I instancji. Ł. C. jednoznacznie zeznał , że zanim samochód M. wstawiony został do jego stodoły S. B. wysłał mu sms – a z numeru telefonicznego (...), z informacją aby zostawił otwartą bramę i klucze ( k.83 ). Okoliczność, że osoba na którą zarejestrowany był ten telefon na kartę – świadek Ł. B. twierdził ze nie zna Ł. C. nie zmienia faktu, że połączenie to z tego telefonu mogło zostać zrealizowane. Nie sposób zgodzić się także ze skarżącym obrońcą, że z faktu iż opinie biegłych: biologiczna i osmologiczna nie wykazały obecności oskarżonego w odzyskanym samochodzie M. S. B. należy wyciągnąć wniosek o niewinności oskarżonego. Rozumowanie skarżącego zaprezentowane w apelacji jest z gruntu błędne. Z faktu iż tylko S. B. i obywatel U. O. V. który zawarł umowę najmu wiedzieli gdzie znajduje się stodoła L. C. nie wynika że M. do niej nie mogła przywieźć i wstawić inna osoba. Nie można przecież wykluczyć sytuacji, że S. B. przekazał owej innej osobie informację o miejscu położenia stodoły a następnie sms – em przesłał Ł. C. wiadomość o potrzebie jej otwarcia i pozostawienia kluczy, zaś owy inny sprawca przyprowadził tam samochód. S. B. zgodnie z opisem przypisanego mu przestępstwa paserstwa współdziałał bowiem w jego popełnieniu nie tylko z Ł. C. ale także z innymi nieustalonymi osobami. Twierdzenia skarżącego jakoby S. B. musiał znajdować się w samochodzie w chwili wstawiania go do stodoły są gołosłowne, nie poparte materiałem dowodowym. Nie ulega wątpliwości, że umowa najmu przedmiotowej stodoły, złożona do akt sprawy ( k.5a – 5d ) zawarta pomiędzy K. C. a osobą posługującą się danymi O. V. nie została zarejestrowana w Urzędzie Skarbowym i fakt ten świadczy w ocenie Sądu Okręgowego, że stodoła mogła służyć do celów przestępczych. Niniejsza sprawa nie dotyczy odpowiedzialności karnej O. V., drugorzędna jest więc okoliczność czy jego dane są prawdziwe, istotne jest to, że z propozycją jej wynajęcia obywatelowi U.wyszedł S. B.. Sąd I instancji działając w ramach zasady swobodnej oceny dowodów, dysponując na rozprawie głównej walorem bezpośredniości władny był – dając wiarę wyjaśnieniom i zeznaniom Ł. C. – odmówić wiarygodności dowodom przeciwnym tj. wyjaśnieniom S. B. i zeznaniom K. C. oraz E. S.. Swoje stanowisko Sąd ten przekonywująco argumentował w uzasadnieniu wyroku, zaś argumenty skarżącego w tym zakresie zawarte w apelacji są nietrafne. Ad 2 Zarzut nieuzasadniony, choć rację ma skarżący, że badania wariografem zgodnie z kodeksem postępowania karnego mogą być przeprowadzone nie tylko w celu eliminacyjnym na podstawie art.

§ 1

k.p.k., ale także na zasadach ogólnych za zgodą badanej osoby ( którą może być oskarżony ) zgodnie z art. 199a k.p.k. ( zob. post. SN z 25.08.2015 r., III KK 51/15, Prok. i Pr. 2015 Nr 12 poz. 7, Kodeks Postępowania Karnego pod red. A. Sakowicza wyd. C.H. Beck 2016 str.521 ). Jednakowoż Sąd Okręgowy nie znajduje powodów do dopuszczenia takiego dowodu w niniejszej sprawie, dowód z badania wariografem nie może być bowiem sam w sobie dowodem przesądzającym o wiarygodności wyjaśnień, potrzeba jego przeprowadzenia musi wynikać z całokształtu dowodów już w sprawie przeprowadzonych. W niniejszej sprawie wniosek dowodowy w tym zakresie powinien zostać oddalony przez Sąd I instancji na podstawie art. 170 § 1 pkt 3 i 5 k.p.k. , nie zaś art. 170 § 1 pkt 1 k.p.k. Niemniej to uchybienie nie miało wpływu na treść wyroku Sądu Rejonowego. Wniosek 1.o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie S. B. od popełnienia zarzucanego mu czynu ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny 2.uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Ad. 1 Mając na uwadze powyższą argumentację dotyczącą stawianych w apelacji zarzutów, wniosek o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego jest niezasadny. Ad. 2 Mając na uwadze powyższą argumentację dotyczącą stawianych w apelacji zarzutów, wniosek o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania jest niezasadny.

  1. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
  2. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
  3. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.
  4. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
  5. Przedmiot utrzymania w mocy Sąd Okręgowy utrzymał w całości wyrok Sądu I instancji wobec oskarżonego S. B.. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Mając na uwadze argumentację przedstawioną powyżej, zważywszy ponadto że kwalifikacja prawna czynu przypisanego oskarżonemu jest prawidłowa a wymierzona mu kara tzw. sekwencyjna, orzeczona przy zastosowaniu art. 37b k.k. nie razi surowością, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok w całości. 5.
  6. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
  7. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 5.
  8. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.
  9. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.
  10. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.
  11. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.
  12. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.
  13. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.
  14. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.
  15. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności
  16. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II Na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 627 k.p.k. Sąd Okręgowy zasądził od oskarżonego S. B. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w kwocie 320 zł, w tym 300 zł opłaty za II instancję. Kwotę 20 zł. stanowi ryczałt za doręczenia.
  17. PODPIS 1.
  18. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Całość rozstrzygnięcia o sprawstwie, winie i karze. 1.3.
  19. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.
  20. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.
  21. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.