VI U 2510/22

Sygn. akt VI U 2510/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 września 2023r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący Sędzia Karolina Chudzinska po rozpoznaniu w dniu 22 września 2023r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym po rozpoznaniu sprawy K. A. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. o rentę z tytułu niezdolności do pracy na skutek odwołania K. A. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. z dnia 30 września 2022r., znak (...) Zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje ubezpieczonemu K. A. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od 1 października 2022r. do 31 stycznia 2025r. Stwierdza, że organ rentowy ponosi odpowiedzialność za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania wyroku. Sędzia Karolina Chudzinska VI U 2510/22 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 30 września 2022 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. odmówił ubezpieczonemu K. A. przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, bowiem Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 23 września 2022 roku nie ustaliła u niego niezdolności do pracy. W dniu 30 października 2022 roku ubezpieczony złożył odwołanie od powyższej decyzji, zaskarżając ją w całości. W uzasadnieniu wskazał, iż stan jego zdrowia nie ulega poprawie i musi poddawać się systematycznej rehabilitacji, co uniemożliwia mu podjęcia jakiejkolwiek pracy zarobkowej. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, podtrzymując argumentacją zawartą w zaskarżonej decyzji. Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 ust. 1 i 2 ustawy przytoczonej na wstępie – renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnia łącznie następujące warunki : jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, niezdolność do pracy powstała w okresach wskazanych w ustawie, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Przy czym w myśl art. 12 wspomnianej wyżej ustawy – niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Natomiast w myśl art. 61 – prawo do renty, które ustało z powodu ustąpienia niezdolności do pracy, podlega przywróceniu, jeżeli w ciągu 18 miesięcy od ustania prawa do renty ubezpieczony ponownie stał się niezdolny do pracy. Kwestią sporną w przedmiotowej sprawie było ustalenie stanu zdrowia ubezpieczonego i jego wpływu na zdolność do pracy, w szczególności ustalenie, czy stan zdrowia ubezpieczonego powoduje jego całkowitą bądź częściową niezdolność do pracy. W celu rozstrzygnięcia powyższej kwestii Sąd przeprowadził dowód z opinii biegłych sądowych, lekarzy następujących specjalizacji: - neurologa, - kardiologa/specjalisty chorób wewnętrznych, którzy rozpoznali u ubezpieczonego poniższe schorzenia: - choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa z wielopoziomową dyskopatią lędźwiową, - przewlekły zespół bólowy lędźwiowo - krzyżowy objawowy z częstymi zaostrzeniami, - stan po przebytym urazie czaszkowo - mózgowym i złamaniu trzonu kręgu L2 leczonym zachowawczo, - nadciśnienie tętnicze, - żylaki kończyn dolnych. Schorzenia te skutkują u ubezpieczonego bólami i zawrotami głowy, ograniczeniem ruchomości kręgosłupa w odcinku szyjnym i lędźwiowym, przewlekłym zespołem bólowym szyjno barkowym i lędźwiowo - krzyżowym z obecnymi objawami ubytkowymi, obniżeniem tolerancji wysiłku fizycznego. Wskazane schorzenia nadal powodują u ubezpieczonego istotne upośledzenie sprawności psychofizycznej ustroju i zdolności do zatrudnienia. Przeciwwskazana jest ciężka praca fizyczna, dźwiganie ciężarów, długotrwała praca w pozycji wymuszonej, praca w złych warunkach atmosferycznych oraz praca wymagająca pełnej sprawności psychofizycznej. dowód: opinia sądowo - lekarska biegłego neurologa z dnia 19.01.2023r. - k.18-19v. akt sprawy Z przyczyn neurologicznych badany jest nadal okresowo częściowo niezdolny do pracy do stycznia 2025 roku. Częściowa niezdolność do pracy istnieje nadal od daty wyczerpania uprzedniego świadczenia i spowodowana jest przede wszystkim schorzeniami układu kostno - stawowego z objawami neurologicznymi oraz chorobami współistniejącymi. Natomiast z powodów internistycznych i kardiologicznych ubezpieczony nie jest ani częściowo ani całkowicie niezdolny do pracy. dowód: opinia sądowo - lekarska biegłego neurologa z dnia 19.01.23r. oraz kardiologa z dnia 11.06.2023r. Jedyne zastrzeżenia do opinii biegłego neurologa wniósł organ rentowy podnosząc m.in., że z jego opinii nie wynikają istotne zaburzenia funkcjonalne. Biegły nie stwierdził niedowładów, zaników mięśniowych, zaburzeń zwieraczy, istotnego deficytu neurologicznego pod postacią zaników mięśni uda i podudzia lewego oraz deficytu siły mięśniowej lewego podudzia. Zdaniem organu rentowego nastąpiła istotna poprawa stanu zdrowia ubezpieczonego. Sąd nie uwzględnił powyższych zastrzeżeń, trzeba bowiem zauważyć, iż wspomniany biegły – neurolog stwierdził, że schorzenia występujące u ubezpieczonego takie jak m.in. choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa z wielopoziomową dyskopatią lędźwiową, stan po przebytym urazie czaszkowo – mózgowym i złamaniu kręgu L2 leczonym zachowawczo skutkują u ubezpieczonego bólami i zawrotami głowy, ograniczeniem ruchomości kręgosłupa w odcinku szyjnym i lędźwiowym, przewlekłym zespołem bólowym szyjno-barkowym i lędźwiowo – krzyżowym z obecnymi objawami ubytkowymi, obniżeniem tolerancji wysiłku fizycznego. Biegły podkreślił, iż powyższe schorzenia powodują u ubezpieczonego istotne upośledzenie sprawności psychofizycznej ustroju i zdolności do zatrudnienia. Wyjaśnił, że praca fizyczna, dźwiganie ciężarów, długotrwała praca w pozycji wymuszonej, w złych warunkach atmosferycznych nasila te dolegliwości i niekorzystny postęp schorzeń. Wobec powyższego Sąd pozytywnie ocenił opinię biegłego neurologa, która logicznie uzasadniała zajęte stanowisko. W ocenie Sądu przeprowadzone postępowanie dowodowe było wystarczające do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy i nie wymagało prowadzenia dalszego postępowania dowodowego, tym bardziej, iż strona wnioskująca o przeprowadzenie kolejnego dowodu z opinii uzupełniającej nie wykazała, by wymagała ona dodatkowych wyjaśnień. Jak już wspomniano, brak było przekonującej argumentacji, która wskazywałaby na błędy w wydanej opinii i wzbudziłaby wątpliwości Sądu w kwestii prawidłowości w zakresie przeprowadzonych przez biegłego badań i wysnutych z nich oraz z przedstawionej dokumentacji medycznej wniosków końcowych. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym zwłaszcza wskazaną wyżej opinię biegłego neurologa uznał, że odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie i działając na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. w punkcie 1 wyroku zmienił zaskarżoną decyzję potwierdzając prawo ubezpieczonego do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na dalszy okres tj. od 1 października 2022 roku do 31 stycznia 2025 roku. W punkcie 2 wyroku Sąd orzekł o odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji, albowiem dysponował on co do zasady tą samą dokumentacją medyczną, co biegli sądowi, a zatem miał podstawy do dokonania prawidłowej oceny stanu zdrowia ubezpieczonego i wydania decyzji potwierdzającej prawo ubezpieczonego do renty, czego nie uczynił. Sędzia Karolina Chudzinska