kk kierując samochodem osobowym w ruchu lądowym na drodze publicznej w stanie nietrzeźwości alkoholowej. Jak zaznaczono wyżej jej wyjaśnienia w tym zakresie są całkowicie niewiarygodne, stojąc w jaskrawej sprzeczności z wiarygodnym dowodem osobowym w postaci zeznań świadka B. S., potwierdzonym częściowo zeznaniami funkcjonariusza policji i zapisem telefonicznych zgłoszeń. Opis jej sposobu prowadzenia samochodu, jak i zachowania po zakończonej jeździe przedstawiony przez świadka potwierdza, iż w czasie kierowania samochodem znajdowała się pod znacznym wpływem alkoholu, zdecydowanie przekraczającym poziom stanu nietrzeźwości wyznaczony ustawą, to jest 0,25 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Odnośnie stężenia alkoholu w organizmie oskarżonej sąd zobligowany obowiązkiem rozstrzygania nieusuwalnych wątpliwości na korzyść oskarżonej przyjął jednakże najniższy możliwy poziom stanu nietrzeźwości, to jest co najmniej powyżej 0,25 mg/l. Z racji wynikającego z wyjaśnień oskarżonej spożywania alkoholu już po zakończeniu kierowania w sytuacji znacznego upływu czasu od zakończenia kierowania do pierwszego badania poziomu alkoholu nie można bowiem teoretycznie wykluczyć nawet całkowitego spożycia alkoholu przez oskarżoną po zakończeniu kierowania pojazdem, co wprost wynika z opinii biegłej z zakresu medycyny. Co zaznaczono wyżej taka wersja jest całkowicie wykluczona, czego potwierdzeniem jest dodatkowo porównanie opisu zachowania oskarżonej w zeznaniach B. S. i P. C., które było bardzo podobnie przez nich opisane, chociaż oskarżona rzekomo miała być w pierwszym przypadku trzeźwa, a drugim pod wpływem ok. 2,5 promila alkoholu jak wynika z pierwszego badania trzeźwości. Wysoce prawdopodobne jest z kolei spożycie nieokreślonej ilości alkoholu po zakończeniu kierowania pojazdem przez oskarżoną, której to ilości nie ma możliwości ustalenia. Dlatego też sąd wyeliminował z opisu czynu wyniki badań trzeźwości oskarżonej wykonane przez funkcjonariuszy policji, przyjmując najniższy poziom wyznaczający dolną granicę przestępstwa z art.
Wina oskarżonej w zakresie popełnienia czynu z art.
☐ 1.
§ kk po dniu popełnienia przez oskarżoną przypisanego jej czynu. Jako, że oskarżona nie była dotychczas karana na karę pozbawienia wolności sąd warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec niej kary pozbawienia wolności, albowiem w ocenie sądu pomimo niewykonania orzeczonej kary oskarżona będzie w przyszłości przestrzegać porządku prawnego i nie popełni ponownie przestępstwa. Wyznaczając okres próby sąd uznał za wystarczające zakreślenie 2-letniego okresu próby. Sąd orzekł obligatoryjny środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na najkrótszy określony ustawą okres 3 lat. Na wymiar tego środka karnego miały wpływ te same okoliczności, które zostały omówione przy wymiarze kary zasadniczej. Orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych spowoduje, iż oskarżona będzie w przyszłości przestrzegała porządku prawnego i nie popełni więcej tego typu przestępstwa, gdyż zda sobie sprawę z konsekwencji utraty tego dokumentu na dłuższy okres czasu. Oczywistym jest bowiem, iż najskuteczniej prewencyjnie na nietrzeźwych kierujących działa nie tyle nawet wysoka kara zasadnicza, co utrata uprawnienia do prowadzenia pojazdów. Zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych spowoduje co prawda konieczność korzystania z komunikacji publicznej lub pomocy innych osób, jednakże oskarżona winna się z tym liczyć siadając za kierownicę samochodu w stanie nietrzeźwości i uczestnicząc w takim stanie w ruchu drogowym. Na podstawie art. 43a§2 kk orzeczono ponadto od oskarżonej świadczenie pieniężne w najniższej określonej ustawowo kwocie 5000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności E. S. IV Jako, że oskarżonej zatrzymano prawo jazdy, okres ten podlegał zaliczeniu na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów. 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności VI Sąd zwolnił oskarżoną na podstawie art. 624§1 kpk od ponoszenia części kosztów postępowania, gdyż uiszczenie ich przez oskarżoną byłoby zbyt uciążliwe z uwagi na fakt uzyskiwania dochodu nie przekraczającego minimalnego wynagrodzenia i konieczności utrzymania małoletnich dzieci. 1Podpis
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.