VIII U 1181/23

Sygn. akt VIII U 1181/23 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 28.04.2023 r. Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w Ł. po rozpoznaniu wniosku z dnia 21.02.2023 r., przyznał P. J. emeryturę wojskową od dnia 1.02.2023 r. w wysokości 6817,15 zł. Do obliczenia podstawy wymiaru świadczenia przyjęto: uposażenie należne według stawek obowiązujących w dniu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, tj. 31.01.2023 r.: - uposażenie zasadnicze według grupy 08 – 5980,00 zł - dodatek za długoletnią służbę wojskową - 27 lat – 1568,73 zł - kwota dodatków o charakterze stałym – 150,00 zł - 1/12 dodatkowego uposażenia rocznego – 641,56 zł 2. podstawa wymiaru świadczenia wynosi po waloryzacji w marcu 2023 r. wynosi 9574,65 zł Ustalenie wysokości świadczenia: procentowy wymiar przysługującej emerytury przy zachowaniu zasady nie przekraczania 75% podstawy wymiaru 71,20% Na powyższy wymiar świadczenia składa się: -71,20% z tytułu wysługi emerytalnej ustalonej w załączniku do decyzji

1. b)wysokość przysługującego świadczenia (pkt 1b, pkt 2a) z uwzględnieniem gwarantowanej kwoty świadczenia minimalnego wynosi 6871,15 zł. Łącznie ubezpieczonemu przysługuje od dnia 1.05.2023 r. emerytura wojskowa w kwocie brutto 6817,15 zł, tj. netto 5685,61 zł. Wojskowy organ emerytalny nie doliczył ubezpieczonemu do wysługi emerytalnej okresu zatrudnienia w Zakładzie (...) od 21.06.1994 r. do 31.12.1994 r. oraz okresu pobierania zasiłku w Urzędzie Pracy od 19.09.1993 r. do 5.06.1994 r. i od 10.01.1995 r. do 9.01.1996 r. Wojskowy organ emerytalny wskazał, że od dnia 1.02.2023 r. ustalono dla ubezpieczonego prawo do emerytury wojskowej na podstawie art. 15 a ustawy z 10.12.1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin. Wypłata emerytury jest zawieszona od dnia 1.02.2023 r. do dnia 31.01.2024 r. Podstawa prawna art. 41 ust. 2 w/w ustawy. Wypłata zostanie podjęta z urzędu od dnia 1.02.2024 r. ( decyzja k. 53-55 akt emerytalnych) W. złożył od w/w decyzji odwołanie, podnosząc, że do emerytury powinien zostać doliczony okres pracy cywilnej poprzedzający podjęcie przez niego służby wojskowej. (odwołanie k. 3) W odpowiedzi na odwołanie organ emerytalny wniósł o jego oddalenie, podnosząc, że w stosunku do powoda, który został powołany do zawodowej służby wojskowej w dniu 28.10.1999 r., tj. po dniu 1.01.1999 r., nie znajdują zastosowania art. 15 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 10.12.1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, a to z uwagi na regulację prawną z art. 15 a w/w ustawy. ( odpowiedź na odwołanie k. 5) Na rozprawie z 16.08.2023 r. bezpośrednio poprzedzającej wydanie wyroku wnioskodawca poparł odwołanie i oświadczył, że pracę zaczął w 1993 r., do wojska został powołany w 1996 r., potem odbył zasadniczą służbę wojskową w 1997 r. terminową, a potem stałą. ( e-prot. z 16.08.2023 r.: 00:00:17, 00:05:14) Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: W. J. urodził się (...) (okoliczności niesporne) Ubezpieczony odbył zasadniczą służbę wojskową w okresie od 25.01.1996 r. do 22.04.1997 r., a nadterminową służbę wojskową w okresie od 23.04.1997 r. do 27.10.1999 r. W. został powołany do zawodowej służby wojskowej kontraktowej w dniu 28.10.1999 r., tj. po dniu 1.01.1999 r. Służbę tę odbył w okresie od 28.10.1999 r. do 17.10.2009 r. Zawodową służbę wojskową stałą odbył w okresie od 18.10.2009 r. do 31.01.2023 r. (okoliczności niesporne, a nadto świadectwo służby k. 18 akt emerytalnych) W okresie poprzedzającym powołanie do zawodowej służby wojskowej P. J.: był zatrudniony w Zakładzie (...) w okresie od 21.06.1994 r. do 31.12.1994 r. na umowy zlecenia, które stanowiły tytuł do objęcia obowiązkowym ubezpieczeniem społecznym, pobierał zasiłek dla bezrobotnych z urzędu pracy w okresach od 19.09.1993 r. do 5.06.1994 r. oraz od 10.01.1995 r. do 9.01.1996 r. (okoliczności niesporne, a nadto zaświadczenia z PUP k. 10, 12-13 akt emerytalnych, zaświadczenie z ZUS k. 11 akt ZUS, umowy zlecenia k. 14-16 akt emerytalnych) W dniu 21.02.2023 r. ubezpieczony złożył wniosek o ustalenie uprawnień do zaopatrzenia emerytalnego. (wniosek k. 4 akt emerytalnych) Pozwany wojskowy organ emerytalny przyznając ubezpieczonemu zaskarżoną decyzją z 28.04.2023 r. prawo do wojskowej emerytury od 1.02.2023 r. nie zaliczył ubezpieczonemu do wysługi emerytalnej w/w okresów cywilnych poprzedzających służbę wojskową. W decyzji tej oraz w załącznikach do niej pozwany nie pouczył wnioskodawcy o treści art. 15 aa ustawy zaopatrzeniowej oraz uprawnieniu wynikającym z art. 15 ab ustawy zaopatrzeniowej, dla żołnierzy, o których mowa w art. art. 15 aa tej ustawy. (okoliczności niesporne, a nadto decyzja z załącznikami k. 48-55 akt emerytalnych) Powyższy stan faktyczny jest niesporny i został odtworzony w całości na podstawie w/w dokumentów, które zalegają w wojskowych aktach emerytalnych wnioskodawcy. Dokumenty te nie były kwestionowane co do ich autentyczności przez żadną ze stron. W istocie spór ma wyłącznie charakter sporu co do prawa. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Odwołanie podlega oddaleniu. W ocenie Sądu w świetle materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie oraz poczynionych na jego podstawie ustaleń faktycznych zaskarżona decyzja odpowiada prawu. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (t.j. Dz.U.2022 r., poz. 2528) - emerytura dla żołnierza, który pozostawał w służbie przed dniem 2 stycznia 1999 r., wynosi 40% podstawy jej wymiaru za 15 lat służby wojskowej i wzrasta, z zastrzeżeniem ust. 1a, o: 1) 2, 6% podstawy wymiaru - za każdy dalszy rok tej służby; 2) 2, 6% podstawy wymiaru - za każdy rok okresów składkowych poprzedzających służbę, nie więcej jednak niż za trzy lata tych okresów; 3) 1, 3% podstawy wymiaru - za każdy rok okresów składkowych ponad trzyletni okres składkowy, o którym mowa w pkt 2; 4) 0, 7% podstawy wymiaru - za każdy rok okresów nieskładkowych poprzedzających służbę. Ust. 2 w/w artykułu wskazuje, że emeryturę podwyższa się o: 1) 2% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio:
2. a)w składzie personelu latającego na samolotach naddźwiękowych,
3. b)w składzie załóg okrętów podwodnych,
4. c)w charakterze nurków i płetwonurków,
5. d)w zwalczaniu fizycznym terroryzmu; 2) 1% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio:
6. a)w składzie personelu latającego na pozostałych samolotach i śmigłowcach,
7. b)w składzie załóg nawodnych wojskowych jednostek pływających,
8. c)w charakterze skoczków spadochronowych i saperów,
9. d)w służbie wywiadowczej za granicą,
10. e)w oddziałach specjalnych. Emeryturę podwyższa się o 0, 5% podstawy wymiaru za każdy rozpoczęty miesiąc pełnienia służby na froncie w czasie wojny oraz w strefie działań wojennych (ust. 3). W myśl art. 15a ww. ustawy zaoptrzeniowej, emerytura dla żołnierza, który został powołany do zawodowej służby wojskowej po raz pierwszy po dniu 1 stycznia 1999 r., wynosi 40% podstawy jej wymiaru za 15 lat służby wojskowej i wzrasta według zasad określonych w art. 15 ust. 1 pkt 1 i ust. 1a-5. W badanej sprawie organ rentowy stał na stanowisku, że wobec treści art. 15 a ustawy zaopatrzeniowej, do sytuacji wnioskodawcy nie ma zastosowania art. 15 ust. 1 pkt 2 i 3 tej ustawy, ponieważ wnioskodawca został powołany po raz pierwszy do zawodowej służby wojskowej w dniu 28.10.1999 r., a zatem już po dniu 1.01.1999 r. Z tej przyczyny do wysługi lat emerytalnych wnioskodawcy pozwany nie zaliczył przypadających przed służbą wojskową cywilnych okresów pracy od 21.06.1994 r. do 31.12.1994 r. i pobierania zasiłku dla bezrobotnych od 19.09.1993 r. do 5.06.1994 r. i od 10.01.1995 r. do 9.01.1996 r. Ustalenie wysokości świadczenia emerytalnego dla wnioskodawcy nastąpiło przy uwzględnieniu procentowego wymiaru emerytury i przy zachowaniu zasady nieprzekraczania 75% podstawy wymiaru. Oceniając zasadność odwołania Sąd Okręgowy uwzględnił, że skarżący po raz pierwszy został powołany do zawodowej służby wojskowej w dniu 28.10.1999 r. i wobec tego zważył, że zgodnie z art. 15 aa ust. 1 w/w ustawy, emerytura dla żołnierza, który został przyjęty do służby po raz pierwszy w okresie po dniu 1 stycznia 1999 r. i przed dniem 1 października 2003 r., wynosi 40% podstawy jej wymiaru za 15 lat służby i wzrasta o 2,6% podstawy wymiaru za każdy dalszy rok tej służby. W ust. 2 tego przepisu postanowiono, że emeryturę podwyższa się na zasadach określonych w art. 15 ust. 2-5. Zgodnie z ust. 3 art. 15 aa cyt. ustawy, emerytura dla żołnierza, o którym mowa w ust. 1, który w dniu zwolnienia ze służby posiada co najmniej 25 lat służby i okresów z nią równorzędnych, o których mowa w art. 13 ust. 1, wzrasta również o 1,3% podstawy wymiaru za każdy rok poprzedzających służbę: 1) okresów składkowych; 2) okresów opłacania składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe po dniu 31 grudnia 1998 r. lub okresów nieopłacania składek z powodu przekroczenia w trakcie roku kalendarzowego kwoty rocznej podstawy wymiaru składek na te ubezpieczenia. Zgodnie z art. 15 aa ust. 4 tej ustawy, emerytowi uprawnionemu do emerytury obliczonej na podstawie ust. 1-3, spełniającemu warunek, o którym mowa w ust. 3, dolicza się, na jego wniosek, do wysługi emerytalnej przypadające po zwolnieniu ze służby okresy opłacania składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe po dniu 31 grudnia 1998 r. lub okresy nieopłacania składek z powodu przekroczenia w trakcie roku kalendarzowego kwoty rocznej podstawy wymiaru składek na te ubezpieczenia. W art. 15 aa ust. 5 ww. ustawy zaopatrzeniowej, postanowiono, że okresy, o których mowa w ust. 4, dolicza się do wysługi emerytalnej, jeżeli emerytura wynosi mniej niż 75% podstawy jej wymiaru. Ponadto Sąd zważył, że zgodnie z art. 15 ab ust. 1 w/w ustawy żołnierz, o którym mowa w art. 15aa, ma prawo wyboru sposobu ustalenia emerytury na zasadach i w wysokości określonych w art. 15a albo w art. 15 aa. W ust. 2 art. 15 ab w/w ustawy postanowiono, że oświadczenie o wyborze, o którym mowa w ust. 1, składa się do wojskowego organu emerytalnego najpóźniej w dniu złożenia wniosku o ustalenie prawa do zaopatrzenia emerytalnego. Zgodnie zaś z ust. 3 art. 15 ab w/w ustawy, w przypadku niedokonania wyboru, o którym mowa w ust. 1, emeryturę ustala się na zasadach i w wysokości określonych w art. 15a. Mając na uwadze przytoczone wyżej przepisy Sąd Okręgowy zważył zatem, że z łącznej analizy art. 15 aa ust. 1 i 3 ustawy zaopatrzeniowej, wynika, iż możliwość uwzględnienia do wysługi emerytalnej okresów zatrudnienia poprzedzających służbę wojskową w przypadku żołnierza powołanego do służby wojskowej po raz pierwszy po dniu 1.01.1999 r. i przed dniem 1.10.2003 r. – dotyczy tylko okresów opłacania składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe po dniu 31.12.1998 r. Natomiast w badanej sprawie sporne okresy cywilne, których pozwany nie zaliczył wnioskodawcy do wysługi emerytalnej, to okresy przed dniem 31.12.1998 r., a mianowicie: okres pracy w Zakładzie (...) od 21.06.1994 r. do 31.12.1994 r. oraz okresy pobierania zasiłku dla bezrobotnych z urzędu pracy od 19.09.1993 r. do 15.06.1994 r. i od 10.01.1995 r. do 9.01.1996 r. Wobec tego art. 15 aa ustawy zaopatrzeniowej nie dotyczy sytuacji wnioskodawcy. Sąd Okręgowy zważył jednocześnie, że analiza akt emerytalnych wnioskodawcy wykazała, że ani w zaskarżonej decyzji, ani w żadnym z jej załączników, pozwany nie pouczył wnioskodawcy o treści art. 15 ab ustawy zaopatrzeniowej, która przyznaje żołnierzom, o których mowa w art. 15aa prawo wyboru sposobu ustalenia emerytury na zasadach i w wysokości określonych w art. 15a albo w art. 15aa. Jednakże brak takiego pouczenia w realiach badanej sprawy nie miał znaczenia dla rozstrzygnięcia sporu, skoro z wyżej omówionych przyczyn przepis art. 15 aa ustawy zaopatrzeniowej, nie dotyczy sytuacji odwołującego się. Skarżący nie mógłby bowiem skorzystać z uprawnienia przewidzianego w regulacji art. 15 ab tejże ustawy, a zatem brak pouczenia o tym uprawnieniu w żaden sposób nie wpłynął na sytuację wnioskodawcy. Zaskarżona decyzja tym samym odpowiada prawu, co czyni odwołanie bezzasadnym. Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy, na mocy art. 477 14 § 1 k.p.c. orzekł, jak w sentencji wyroku.