Ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd Rejonowy nie mogły opierać się więc na dowodach przeprowadzonych z naruszeniem powyższego przepisu. Niezależnie od powyższego wskazać należy, iż postępowanie dowodowe w niniejszej sprawie objęte było zasadami prekluzji dowodowej wskazanej w treści art. 479 12§1 k.p.c. i art.
Zgodnie z treścią art.
w odpowiedzi na pozew pozwana miała obowiązek podać wszystkie twierdzenia, zarzuty oraz dowody na ich poparcie pod rygorem utraty prawa powoływania ich w toku postępowania, chyba, że wykaże, że ich powołanie w odpowiedzi na pozew nie było możliwe albo że potrzeba powołania powstała później. O treści powyższych przepisów pozwana została pouczona przy doręczeniu pozwu. Pomimo tego jednak do odpowiedzi na pozew nie zgłoszono żadnych wniosków dowodach. Pierwszy wniosek dowody o powołanie biegłego pojawił się dopiero w piśmie z dnia 19 czerwca 2012 roku i został on na rozprawie w dniu 8 listopada 2012 roku cofnięty. Kolejne wnioski dowodowe, w tym ponowny wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, zostały zgłoszone przez pełnomocnika pozwanej na kolejnym terminie rozprawy, gdzie jednocześnie wskazał on, iż to brak działań profesjonalnego pełnomocnika i niewiedza pozwanej spowodowały, iż wnioski te zgłoszono na tym etapie postępowania. Okoliczności powyższe, w ocenie Sądu Odwoławczego, nie stanowią wystarczającego uzasadnienia dla przeprowadzenia spóźnionych dowodów. Pozwana nie tylko była pouczana o treści stosownych przepisów, ale także jest profesjonalnym przedsiębiorcą, który bez przeszkód prowadzi swoje sprawy i dba o swoje interesy, a w procesie nie wykazano, by można było uznać ja za osobę nieporadną i to w sposób skutkując uznaniem, iż nie mogła powołać dowodów w odpowiednim czasie. Należy mieć też na uwadze, iż pozwana zdawała sobie sprawę jeszcze przed procesem, iż powódka kwestionuje je roszczenie – wynika to z treści samej odpowiedzi na pozew, a tym samym nie można uznać także, iż potrzeba powołania dowodów powstała później w związku ze stanowiskiem procesowym strony powodowej. Z uwagi na powyższe Sąd Rejonowy przeprowadził postępowanie dowodowe z naruszeniem przepisów art.
Sąd II instancji pomijając wyniki postępowania dowodowego zebrane z naruszeniem powyższych przepisów dokonał odmiennych ustaleń w zakresie skuteczności i zasadności dokonanego potrącenia, co doprowadziło do uznania, iż pozwana nie wykazała zarówno istnienia, jak i wysokości swojej wierzytelności względem powoda. Tym samym pozostałe zarzuty apelacji odnoszące się do wadliwości ustaleń i oceny dowodów w zakresie zgłoszonego zarzutu potrącenia, stały się bezprzedmiotowe i nie wymagają ustosunkowania. Mając na uwadze powyższe rozważania, wobec zasadności apelacji, konieczne było wydanie orzeczenia reformatoryjnego (art. 386§1 k.p.c.) o treści, jak w punkcie I, w którym zasądzono od pozwanej na rzecz powódki kwotę 4.475,36 złotych z odsetkami ustawowymi od kwoty 3.609,03 zł od dnia 1 grudnia 2011 roku i od kwoty 866,33 zł od dnia 15 marca 2012 roku. Jednocześnie zmianie uległo orzeczenie o kosztach procesu za I instancję. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 108 k.p.c. i 98 k.p.c.. Na koszty procesu po stronie powodowej składa się kwota 337 zł tytułem opłaty od pozwu ustalona zgodnie z treścią ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398) wraz z kosztem zastępstwa procesowego w kwocie 1200 złotych wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 17 złotych. Wynagrodzenie radcy prawnego ustalone na podstawie § 6 pkt. 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349). Orzekając o kosztach procesu za drugą instancję Sąd Okręgowy również orzekł na podstawie art. 108 k.p.c. oraz 98 k.p.c. Na koszty strony powodowej złożyła się opłata od apelacji w kwocie 224 złotych oraz wynagrodzenie pełnomocnika ustalono na podstawie § 12 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 6 pkt 3 wskazanego rozporządzenia. SSO Krzysztof Górski SSO Piotr Sałamaj SSR del. Anna Górnik
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.