wobec ujawnienia się nowych okoliczności oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Zakładowi i o umorzenie postępowania w sprawie. [pismo ZUS k. 89] W odpowiedzi wnioskodawca wniósł o nieuwzględnienie tego wniosku bowiem nie ujawniła się, żadna nowa okoliczność a sporny wynik badania potwierdził tylko wcześniejsze rozpoznanie i stan zdrowia. [pismo z 3 sierpnia 2024 roku k.96] Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: D. W. urodził się (...), legitymuje się wykształceniem średnim technicznym – technik telekomunikacji. W przeszłości pracował jako technik telekomunikacji – monter urządzeń telekomunikacyjnych, a obecnie jako monter urządzeń telekomunikacyjnych. [bezsporne] Decyzją Miejskiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności z 31 maja 2022 roku, ubezpieczony był zaliczony do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności od 14 marca 2015 roku do 31 maja 2025 roku. [decyzja k. 5-5v.] Decyzją ZUS I Oddziału w Ł. z 26 października 2012 roku, wnioskodawcy przyznano rentę okresową z tytułu całkowitej niezdolności do pracy od 20 października 2012 roku do 31 października 2013 roku. [decyzja z 26 października 2012 roku, k. 53-54 pliku I akt rentowych ZUS] Następnie, decyzją ZUS I Oddziału w Ł. z 1 października 2013 roku wnioskodawcy zostało ponownie ustalane prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy do 31 października 2015 roku. [decyzja k. 63-68] Kolejną decyzją ZUS I Oddziału w Ł. z 15 października 2015 roku wnioskodawcy zostało ponownie ustalane prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od 1 listopada 2015 roku do 30 września 2018 roku. [decyzja k. 83-86 pliku I akt rentowych ZUS] Prawo do takiej renty było przedłużane kolejnymi decyzjami, aż do 31 marca 2022 roku. [decyzja k. 135-138, decyzja k. 58-59v akt rentowych ZUS] W dniu 25 lutego 2022 roku D. W. złożył wniosek o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. [wniosek k. 69-69v. pliku II akt rentowych ZUS] Lekarz Orzecznik ZUS po przeprowadzeniu 5 kwietnia 2022 roku bezpośredniego badania wnioskodawcy i dokonaniu analizy dokumentacji medycznej rozpoznał u wnioskodawcy: stabilną chorobę niedokrwienną serca, stan po zawale serca leczonym P. (...) i (...) + stenty w 2011 roku, stan po P. (...) z powodu restenozy w 2012 roku, nadciśnienie tętnicze, cukrzycę typu II, miażdżycę tętnic kończyn dolnych. Jednocześnie Lekarz Orzecznik ZUS uznał, że nie jest on niezdolny do pracy. [opinia Lekarza Orzecznika ZUS z 5 kwietnia 2022 roku k. 32-33 dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej ZUS, orzeczenie Lekarza Orzecznika ZUS z 5 kwietnia 2022 roku k. 70-70v. pliku II akt rentowych ZUS] Wobec powyższego orzeczenia Lekarza Orzecznika, w dniu 15 kwietnia 2022 roku wnioskodawca złożył sprzeciw. [sprzeciw k. 34-37 dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej ZUS] Na skutek sprzeciwu, Komisja Lekarska ZUS rozpoznając sprawę, po przeprowadzeniu 29 kwietnia 2022 roku bezpośredniego badania wnioskodawcy i dokonaniu analizy dokumentacji medycznej, rozpoznała u niego: przewlekłą, stabilną chorobę wieńcową, stan po zawale mięśnia sercowego ściany dolnej w 2011 roku i ponownej P. z implementacją stentów do (...) i (...) w 2011 roku i po ponownej P. (...) w 2012 roku z powodu restenozy, cukrzycę typu II leczoną dietą, nadciśnienie tętnicze poddające się farmakoterapii, miażdżycę kończyn dolnych bez cech niedokrwienia tkankowego, zaburzenia adaptacyjne i chorobę D. ręki prawej obecne bez upośledzenia funkcji. Jednocześnie Komisja Lekarska ZUS uznała, że nie jest on niezdolny do pracy. [opinia Komisji Lekarskiej ZUS 29 kwietnia 2022 roku k. 39-41 dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej , orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS k z 29 kwietnia 2022 roku k. 71-71v. pliku II akt rentowych ZUS] U wnioskodawcy stwierdzono cukrzycę typu 2, leczoną dietą, względnie wyrównaną, niepowikłaną, stan po zawale mięśnia serca, nadciśnienie tętnicze, miażdżycę kończyn dolnych, przewlekłą chorobę wieńcową oraz zaburzenia lipidowe. Wnioskodawca choruje na cukrzycę typu 2 od około dwóch lat. Aktualnie jest pod opieką poradni POZ, jest leczony dietą, a cukrzyca typu 2 w przypadku wnioskodawcy jest wyrównana względnie i niepowikłana. Wnioskodawca wymaga systematycznej kontroli w poradni diabetologicznej, systematycznych wizyt, przestrzegania diety, dostosowanego nawet niewielkiego wysiłku fizycznego i w związku z podwyższonymi wartościami glikemii, podjęcia ewentualnego leczenia farmakologicznego. Schorzenia te w szczególności stopień zaawansowania cukrzycy nie powoduje niezdolności do pracy w wykonywanym zawodzie. [pisemna opinia biegłej z zakresu diabetologii dr n. med. M. P. k. 16-17v.] U odwołującego rozpoznano także przewlekłą chorobę niedokrwienną serca/przewlekły zespół wieńcowy, stan po przebytym zawale serca (...) ściany dolnej leczonym angioplastyką (...) (prawej tętnicy wieńcowej) z implantacją stentu – 27 kwietnia 2011 roku, stan po angioplastyce (...) (gałęzi przedniej zstępującej) z implantacją stentu – 18 maja 2011 roku, stan po zabiegu angioplastyki (...) (prawej tętnicy wieńcowej) z implantacją stentu z powodu restenozy (tj. ponownego zwężenia w stencie) – 25 czerwca 2012 roku, dysfunkcję skurczową lewej komory z obniżoną frakcją wyrzutową EF 48%, przewlekłą niewydolność serca II wg. (...), nadciśnienie tętnicze kontrolowane lekami. Schorzenia te powodują częściową niezdolność do wykonywania pracy zarobkowej, okresowo od daty wniosku do 31 grudnia 2023 roku. Biegły kardiolog podkreślił, iż sprawa jest trudna, pod pewnymi względami dyskusyjna. Jednak niewątpliwie wnioskodawca jest relatywnie średniego ogólnego stanu. Co ważne jest jednak niewątpliwie obciążony schorzeniami kardiologicznymi ( choroby przewlekłe). Ma rozpoznaną chorobę niedokrwienną serca, nadciśnienie tętnicze, jest po przebytym ostrym zespole wieńcowym tj. po przebytym zawale serca w 2011roku. Wymagał kilkukrotnego leczenia inwazyjnego -zabiegi angioplastyki w 2011 roku 2012 roku. Obecnie z uwagi na nawrót dolegliwości zalecono wykonanie badania inwazyjnego tj. koronarografii. Biegły podkreślił, iż oczywiście ten wynik może warunkować ocenę zdolności do pracy. Jednak niewątpliwie wnioskodawca odbył rehabilitację kardiologiczną z dobrym wynikiem, rehabilitowany wg modelu A, wykonana próba wysiłkowa uzyskano duże obciążenie rzędu 1 O MET - z dobrą tolerancją wysiłku. W badaniu (...) tj. scyntygrafia perfuzyjna mięśnia sercowego (nieinwazyjne badanie ukrwienia mięśnia sercowego) z 22.02.2019r - uwidoczniono rozległy - 25%, utrwalony spoczynkowy ubytek perfuzji (tj. obraz zmiany pozawałowej) oraz dodatkowo w badaniu wysiłkowym uwidoczniono dalsze pogorszenie wychwytu znacznika o 3%. Oznacza to obraz mieszanych zaburzeń perfuzji (tj. ukrwienia) mięśnia sercowego. W ocenie biegłego warunkuje to w dużym stopniu (*także w aspekcie aktualnego skierowania na inwazyjne badanie koronarograficzne) stwierdzoną przez biegłego częściową niezdolność do pracy. Ostatnio wykonane badanie ECHO (tj. USG serca) z 2.12.2021 r. wykazało zachowaną dobrą globalną funkcję skurczową mięśnia lewej komory serca (frakcja wyrzutowa nieznacznie poniżej NORMY tj. 50%), opisywane są jedynie nieznaczne odcinkowe zaburzenia kurczliwości (tj. odcinkowe zaburzenia kurczliwości ściany dolno-bocznej, przednio-przegrodowej, dolnej). Oznacza to, iż pomimo przebytego zawału mięśnia sercowego nie doszło znacznego do uszkodzenia serca jako całości (stwierdza się jednak umiarkowane nieznaczne uszkodzenie mięśnia sercowego). Wnioskodawca ma także rozpoznane nadciśnienie tętnicze. Statystycznie, obecnie w Polsce nadciśnienie tętnicze stwierdza się u około 35% mężczyzn i 29% kobiet w grupie wiekowej 18-79 r ż. U przeważającej większości pacjentów (generalnie patrząc na problem) można uzyskać dobrą kontrolę wartości ciśnienia tętniczego, zależy to od determinacji pacjenta (redukcja wagi ciała, nieużywanie używek np. tytoń, unikanie alkoholu, soli itp), systematycznego przyjmowania leków (przy braku dostatecznej kontroli modyfikowanie leków przez lekarza prowadzącego). Ilość leków, metody farmakoterapii u zdecydowanej większości pacjentów pozwalają na unormowanie (kontrolowanie ciśnienia tętniczego). Tylko u, relatywnie patrząc bardzo niewielu pacjentów pomimo optymalnej terapii nie udaje się uzyskać dobrych wartości ciśnienia tętniczego (np. pacjenci z nadciśnieniem opornym/wtórnym). Do tej grupy wydaje się nie należeć wnioskodawca (wartości ciśnienia tętniczego wyrównane wg wpisów w dokumentację ). Dodatkowo internistycznie leczy się z powodu cukrzycy t.2 - wymaga okresowej kontroli w poradni diabetologicznej, zachowania diety. Celem oceny powstania ewentualnej przedmiotowej niezdolności do pracy biegły szczegółowo przeanalizował dostępną dokumentacje medyczną. Obiektywnie oceniając na chwilę obecną wynik leczenia w zakresie schorzeń kardiologicznych jest w miarę stabilny tj. bez hospitalizacji w ostatnim czasie - jednak z uwagi na fakt opisywanych dużych wyżej opisanych zmian w (...) i kwalifikację do wykonania koronarografii (*podstawą do kwalifikacji do niej jest wynik próby wysiłkowej z 25 października 2022 r - próba dodatnia przy niedużym obciążeniu - ok 52 MET obniżenia odcinka ST do 1mm) - biegły stwierdził okresową niezdolność do pracy. Dostarczona dodatkowa dokumentacja medyczna z pobytu w Klinice (...) od 2.03.23 r. do 3.03.2023 r. w pełni potwierdziła wnioski i tezy biegłego Podczas tego pobytu szpitalnego wnioskodawca miał wykonane badanie koronarograficzne – tj. inwazyjną ocenę tętnic wieńcowych -wynik tego badania niestety jest zły (*i uzasadnia wcześniejsze „złe" wyniki próby wysiłkowej tj. te z daty oceny ZUS). W koronarografii z dnia 2.02.2023 r wykazano m.in. przewlekłą amputację (*tj. zamknięcie) prawej tętnicy wieńcowej - obwód wypełnia się z krążenia obocznego. Niestety z uwagi na charakter zmian tej tętnicy nie da się udrożnić (pomimo obecności krążenia obocznego -krążenie w niej przy większym wysiłku jest niewydolne). To niezmiernie ważne dla oceny orzeczniczej - takie zamkniecie (okluzja) dowodzi właśnie trafności oceny biegłego odnośnie stwierdzonej częściowej niezdolności do pracy. Z tego też względu zgłaszane dolegliwości i ograniczenia zdrowotne u wnioskodawcy w dacie wniosku do ZUS mają obiektywne odzwierciedlenie w badaniach (tj. zamkniecie prawej tętnicy wieńcowej w koronarografii które już od dawna z pewnością istnieje). Dodatkowo oprócz niekorzystnego w/w badania koronarograficznego wnioskodawca miał też wykonane badanie USG serca *tj. ECHO z 3.02.2023r -wynik tego badania także jest gorszy u niż poprzedni wynik z 2021 r. W aktualnym badaniu wykazano większe upośledzenie funkcji skurczowej mięśnia lewej komory serca - obecna frakcja wyrzutowa to EF -40 % (w 2021r było EF- 48%). Biegły zaznaczył, że te badania tj. koronarografia i ECHO z lutego 2023 r. obrazują i uzasadniają sytuację zdrowotną nie tylko w dacie ich wykonania ale także na okres wcześniejszy tj. na okres oceny przez ZUS. [pisemna opinia biegłego z zakresu kardiologii dr. n. med. R. G. k. 34-36, uzupełniająca pisemna opinia biegłego z zakresu kardiologii dr. n. med. R. G. k. 71-72, uzupełniająca pisemna opinia biegłego z zakresu kardiologii dr. n. med. R. G. k. 87] Odwołujący cierpi także na zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa bez istotnych deficytów neurologicznych. Stwierdzono, że wnioskodawca skarży się na bóle odcinka szyjnego kręgosłupa, swędzenie skóry kończyn dolnych, szumy uszne, bóle i zawroty głowy, zaburzenia koncentracji oraz skurcze łydek i stóp. W badaniu neurologicznym nie występują objawy uszkodzenia układu nerwowego, które powodowałyby długotrwałą niezdolność do wykonywania pracy zarobkowej w myśl ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Wnioskodawca pobierał świadczenie rentowe z przyczyn kardiologicznych. Posiada umiarkowany stopień niepełnosprawności z powodu chorób somatycznych, ale nie neurologicznych. Schorzenia neurologiczne nie powodują niezdolności do wykonywania pracy zarobkowej. [pisemna opinia biegłej z zakresu neurologii dr n. med. J. B. k. 59-61] Ubezpieczony choruje również na miażdżycę zarostową tętnic kończyn dolnych, bez zwężeń krytycznych tętnic, bez objawów niedokrwiennych, przewlekły nikotynizm w wywiadzie, otyłość I stopnia, (...) = 30,44 kg/m
– o czym orzeczono w sentencji wyroku. Odnosząc się do wniosku pełnomocnika organu rentowego o uchylenie decyzji w związku z pojawieniem się „nowej okoliczności” wskazać należy, iż w ocenie sądu, jest on nieuzasadniony. W pierwszej kolejności warto zauważyć, że decyzje organu rentowego w sprawach dotyczących świadczeń z ubezpieczenia rentowego mają charakter deklaratoryjny. Organ rentowy stwierdza jedynie, czy zostały spełnione ustawowe warunki nabycia prawa do wnioskowanego świadczenia. Postępowanie sądowe w sprawach dotyczących ubezpieczenia rentowego wszczynane jest w wyniku wniesienia przez ubezpieczonego odwołania od decyzji organu rentowego. Jego przedmiotem jest ocena zgodności z prawem - w aspekcie formalnym i materialnym - decyzji wydanej przez organ rentowy. Badanie legalności decyzji i orzekanie o niej jest możliwe tylko przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w chwili wydawania decyzji. Inaczej mówiąc - o zasadności przyznania lub odmowy przyznania świadczenia decydują okoliczności istniejące w chwili ustalania do niego prawa. Postępowanie dowodowe przed sądem jest bowiem postępowaniem sprawdzającym, weryfikującym ustalenia dokonane przez organ rentowy. Biegli sądowi nie zastępują lekarza orzecznika ZUS lub komisji lekarskiej ZUS, a jedynie zgodnie z posiadaną wiedzą specjalistyczną poddają ocenie merytorycznej trafność wydanego orzeczenia o zdolności wnioskodawcy do pracy lub jej braku. Dlatego też późniejsza zmiana stanu zdrowia ubezpieczonego nie może stanowić - co do zasady - podstawy do uznania decyzji za wadliwą i jej zmiany przez Sąd (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 kwietnia 2007 r. I UK 316/06, opubl.: M. P. Pr. rok 2007, Nr 11, poz. 600). Wskazany powyżej pogląd, dotyczący kognicji sądu w zakresie kontroli decyzji organu rentowego, doznaje jednakże istotnego wyjątku w postaci dyspozycji art.
k.p.c., który obliguje Sąd do uchylenia decyzji i przekazania sprawy do rozpoznania organowi rentowemu w przypadku ujawnienia się nowej okoliczności dotyczącej stanu zdrowia ubezpieczonego, wpływającej na możność przyznania określonego świadczenia, po wydaniu decyzji przez ZUS, a przed zakończeniem postępowania sądowego. Przywołać w tym miejscy należy pogląd Sądu Najwyższego wyrażony w wyroku z dnia 12 stycznia 2012 r, z którym sąd orzekający w pełni się utożsamia, stwierdzający, iż „nowe okoliczności” to schorzenia istniejące przed wydaniem decyzji, lecz wykazane przez ubezpieczonego dopiero po wniesieniu odwołania do sądu albo ujawnione na podstawie badań lekarskich w trakcie postępowania sądowego i których nie oceniał ani lekarz orzecznik, ani komisja lekarska organu rentowego. Jeśli ujawnią się one w postępowaniu przed sądem I instancji, sprawa „wraca” na etap postępowania przed organem rentowym po to zasadniczo, aby organy orzecznicze ZUS mogły dokonać ponownej oceny stanu zdrowia z ich uwzględnieniem. W przypadku zaś, gdy z przeprowadzonych w postępowaniu sądowym dowodów (opinii biegłych), wynika, iż niezdolność do pracy powstała dopiero po wniesieniu odwołania do sądu, należy uznać, że zaskarżona decyzja, a wcześniej - orzeczenie komisji lekarskiej, nie były wadliwe, a zatem nie ma racjonalnego powodu, aby niewadliwa decyzja miała podlegać uchyleniu na podstawie art.
W ocenie Sądu Najwyższego stan zdrowia jest wartością zmienną. Przyjęcie koncepcji, że „nowe okoliczności”, które zobowiązują Sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji, przekazania sprawy do rozpoznania organowi rentowemu i umorzenie postępowania (a więc zakończenia sprawy przed sądem), to także okoliczności dotyczące pogorszenia stanu zdrowia po wniesieniu odwołania, spowodowałoby brak możliwości zakończenia sprawy o rentę. Pojawienie się po każdorazowej negatywnej decyzji organu rentowego tak rozumianych „nowych okoliczności” prowadziłoby do konieczności jej uchylenia i w efekcie do trwającego w nieskończoność stanu „niezałatwienia wniosku o rentę” (por. uzasadnienie wyroku SN z dnia 12 stycznia 2012 roku, II UK 79/11, opubl. MoPr 2012 nr 5, str. 261). Reasumując, nowa okoliczność w rozumieniu art.
to tego rodzaju zdarzenia prawne, które choć powstałe po wniesieniu odwołania, mają znaczenie dla oceny stanu zdrowia do dnia decyzji. Jako przykłady wskazuje się schorzenia wykazane przez ubezpieczonego dopiero po wniesieniu odwołania do sądu albo ujawnione na podstawie badań lekarskich w trakcie postępowania sądowego i których nie oceniał ani lekarz orzecznik, ani komisja lekarska organu rentowego. Przepis art.
k.p.c., zobowiązuje zatem sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania nie w każdej sytuacji, kiedy ubezpieczony przedstawia nowe, nieznane wcześniej lekarzowi orzecznikowi czy komisji lekarskiej dokumenty medyczne, ale tylko wtedy gdy w jego ocenie mogą one stanowić o odmiennej ocenie stanu jego zdrowia. Jednocześnie zwrócić należy uwagę na brzmienie tego przepisu. Na mocy art.
kpc w sprawie o świadczenie z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji albo stwierdzenia stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, jeżeli podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub orzeczenie komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i odwołanie od decyzji opiera się wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia, sąd nie orzeka co do istoty sprawy na podstawie nowych okoliczności dotyczących stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji albo stwierdzenia stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, które powstały po dniu złożenia odwołania od tej decyzji. W tym przypadku sąd uchyla decyzję, przekazuje sprawę do rozpoznania organowi rentowemu i umarza postępowanie. Interpretacja tego przepisu prowadzi do jeszcze dalszego wniosku. Sąd nie może orzekać – czyt. przyznać prawa do świadczenia, na podstawie nowych okoliczności. Nie ma jednak przeszkód do merytorycznego orzekania w sprawie, jeśli pozostały materiał dowodowy daje do tego podstawę. Innymi słowy jeśli niezależnie nawet od pojawienia się tzw. „nowej okoliczności” w rozumieniu cytowanego przepisu, stan zdrowia ubezpieczonego daje podstawę do zmiany decyzji, to nie ma przeszkód do merytorycznego rozpoznania odwołania. Sąd nie ma bowiem jedynie prawa orzekać w oparciu o nowe okoliczności. Takie rozumienie cytowanego przepisu jest nie tylko logiczne ale także uzasadnione względami ekonomii procesowej i interesem ubezpieczonego, który, o czym warto pamiętać często przez bardzo długi okres pozostaje bez środków utrzymania. Sąd Okręgowy uważa, że w niniejszej sprawie, wbrew twierdzeniom organu rentowego nie zaszła nowa okoliczność, mogąca mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Organ rentowy, już na etapie postępowania rentowego dysponował wszelkimi danymi, niezbędnymi do prawidłowego ustalenia stanu klinicznego ubezpieczonego i wydania odpowiedniej decyzji, Biegły kardiolog podkreślił bowiem, iż obiektywnie oceniając wynik leczenia wnioskodawcy, w zakresie schorzeń kardiologicznych, jest w miarę stabilny tj. bez hospitalizacji w ostatnim czasie - jednak z uwagi na fakt opisywanych dużych zmian w (...) i kwalifikację do wykonania koronarografii (*podstawą do kwalifikacji do niej jest wy nik próby wysiłkowej z 25 października 2022 r - próba dodatnia przy niedużym obciążeniu - ok 52 MET obniżenia odcinka ST do 1mm) - biegły stwierdził okresową niezdolność do pracy. Dostarczona dodatkowa dokumentacja medyczna z pobytu w Klinice (...) jedynie potwierdziła wnioski i tezy biegłego. Podczas tego pobytu szpitalnego wnioskodawca miał wykonane badanie koronarograficzne – tj. inwazyjną ocenę tętnic wieńcowych -wynik tego badania niestety jest zły (* i uzasadnia wcześniejsze „złe" wyniki próby wysiłkowej tj. te z daty oceny ZUS. Rozpoznane przez biegłego kardiologa schorzenia u wnioskodawcy, które zadecydowały o uznaniu przez tego biegłego z punktu widzenia jego specjalizacji medycznej ubezpieczonego za osobę nadal częściowo okresowo niezdolną do pracy odnoszą się zatem w istocie do schorzeń, które były udokumentowane w aktach organu rentowego i były oceniane zarówno przez lekarza orzecznika ZUS, jak i komisję lekarską ZUS, a więc schorzeń znanych organowi na etapie wydawania decyzji. Dalsza dokumentacja i przebieg leczenia potwierdzają tylko powyższe ustalenia. Z tych też przyczyn należało uznać, że stan zdrowia ubezpieczonego nie uległ poprawie wbrew twierdzeniom organu rentowego. W związku z powyższym sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku pełnomocnika organu rentowego i orzekł merytorycznie w sprawie.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.