i 3 k.p.c., odwołania od decyzji organów rentowych wnosi się na piśmie do organu, który wydał decyzję, lub do protokołu sporządzonego przez ten organ, w terminie miesiąca od doręczenia odpisu decyzji. Sąd odrzuci odwołanie wniesione po upływie terminu, chyba że przekroczenie terminu nie jest nadmierne i nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego się. Powyższe oznacza, że wniesienie odwołania od decyzji organu rentowego z uchybieniem miesięcznego terminu powoduje, iż ubezpieczony zostaje pozbawiony prawa do merytorycznego rozpoznania zarzutów co do istoty sprawy, podniesionych w odwołaniu. Dlatego też Sąd stosując art.
kpc, musi ocenić całokształt okoliczności, które spowodowały przekroczenie terminu do wniesienia odwołania, a przede wszystkim aspekt zawinienia składającego odwołanie (choć nie wskazano przesłanki winy jako wykluczającej odwołanie po terminie) oraz ewentualnych przyczyn od niego niezależnych. Ocena, czy przekroczenie terminu było nadmierne oraz czy nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego się, jest pozostawione ocenie sądu. Sąd ma możliwość potraktowania spóźnionego odwołania tak, jakby zostało wniesione w terminie, przy czym niezbędne jest jednoczesne spełnienie się obu warunków: przekroczenie terminu nie może być nadmierne, zaś jego przyczyna musi być niezależna od odwołującego się (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2006 r., III UK 168/05, Lex nr 277825). Przesłanki upoważniające sąd do nieuwzględnienia przekroczenia terminu muszą zachodzić kumulatywnie; mają one charakter ocenny i zależą od całokształtu okoliczności sprawy, w związku z czym nie dadzą się uogólnić. Podkreślenia wymaga też fakt, iż wobec treści art.
477 8 kpc i następne, nie zna instytucji przywrócenia terminu w rozumieniu art. 168 i nast. (tak wyr. SA w Rzeszowie z 6.12.1994 r., III AUr 344/94, OSA 1995, Nr 1, poz. 9, post. SA w G. z 6.6.1994 r., III AUz 61/94, PP 1995, Nr 5, s. 46, postanowienie SN z dnia 12.05.2021 r, I (...) 182/21). Skoro zatem wniosek o przywrócenie terminu jest niedopuszczalny, podlegał odrzuceniu o czym Sąd orzekł w pkt. 1 postanowienia. W świetle okoliczności sprawy uznać należy, że wnioskodawcy w sposób prawidłowy doręczono decyzję, a odwołanie zostało wniesione po ustawowym miesięcznym terminie. Odnosząc się do argumentów odwołującego się, w pierwszej kolejności wskazać należy, iż brak jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że odwołanie nie zostało złożone w terminie z przyczyn niezależnych od ubezpieczonego. W ocenie Sądu Okręgowego wysuwane argumenty w tym zakresie, stanowiły jedynie próbę obrony stanowiska procesowego strony. Wnioskodawca podnosił, że w związku z nagłą chorobą dziecka, musiał sprawować nad nim osobistą opiekę, a choroba uniemożliwiała powrót do miejsca zamieszkania w planowanym okresie. Należy jednak podnieść, że oprócz własnych twierdzeń wnioskodawca powyższych okoliczności nie wykazał. Stan zdrowia syna miał się pogorszyć 31. 08, tymczasem brak wykazania, że były próby kontaktu z lekarzem w sprawie dziecka w weekend. Taki kontakt był, ale dopiero 4.09, jednakże ani z sms ani z wybieranych numerów telefonów nie wynika, że dotyczyły one dziecka, nadto dziecko wróciło do przedszkola (...).09.23 r. Brak jest jakiejkolwiek dokumentacji medycznej, z której wynikałby stan zdrowia dziecka. Z przedstawionego paragonu w istocie wynika zakup leków, jednakże nie wynika z niego, że wszystkie dotyczyły dziecka. Nadto mimo podnoszonej choroby wnioskodawca wychodził z domu z dzieckiem, robił zakupy. Podnosił także brak drukarki i komputera, przy czym wniesienie odwołania nie wymaga szczególnej formy ani treści, czego jako prawnik wnioskodawca z pewnością był świadomy. Należy też zwrócić uwagę, że wnioskodawca wrócił w dniu 4.09.23 do Ł. po południu, zatem przy dołożeniu należytej staranności mógł wnieść odwołanie w terminie. W kolejnych dniach, czyli 5 i 6.09 był w pracy, wykonując zwykłe czynności, w tym sporządzanie i nadawanie przesyłek . Natomiast odwołanie wniósł dopiero 7.09, powołując się na nagromadzenie obowiązków służbowych. Sąd pominął pozostałe wnioski dowodowe pełnomocnika ZUS z uwagi na przyznanie przez wnioskodawcę, iż w czasie pobytu we W. opuszczał mieszkanie, np. w celu dokonania zakupów. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie co prawda opóźnienie nie jest nadmierne, ale podnoszone przez wnioskodawcę okoliczności nie uzasadniają przyjęcia, że odwołanie po terminie nastąpiło z przyczyn niezależnych od ubezpieczonego. Przy dołożeniu należytej staranności, wymaganej od osoby, która należycie dba o własne interesy, można było oczekiwać, że złoży odwołanie w terminie. Mając wszystko powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art.
odrzucił odwołanie. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art.98 k.p.c. , a wysokość wynagrodzenia pełnomocnika ustalił zgodnie z §9 ust.2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz.265 ze zm.).
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.