Sygn. akt VIII U 581/23 UZASADNIENIE Decyzją z 19 grudnia 2022 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł., w związku z przeliczeniem kapitału początkowego wydając decyzję ostateczną, przeliczył H. P. emeryturę od 8 października 2021 roku, tj. od osiągnięcia wieku emerytalnego. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że emerytura została obliczona zgodnie z art. 26 ustawy emerytalnej jako równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia emerytury przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę. Przy ustaleniu wysokości emerytury uwzględniono: - kwotę składek zewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji (92.042,79 zł); - kwotę zwaloryzowanego kapitału początkowego (355.319,61 zł); - średnie dalsze trwanie życia (204,30 miesięcy); Wyliczona kwota emerytury wyniosła 2.189,73 zł (92.042,79 zł + 355.319,61 zł) / 204,30 = 2.189,73 zł. Emerytura z FUS po waloryzacji od 1 marca 2022 roku wynosi 2343,01 zł. Wysokość świadczenia do wypłaty wynosi 2132,14 złotych. Organ wskazał, że do stażu pracy nie zaliczono ubezpieczonemu okresu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) od 09-11-1984 r. do 03-01-1985 r., ponieważ brak możliwości ustalenia (...). Ponadto do stażu nie zaliczono okresów zatrudnienia w " Fabryce (...) - F." od 15-11-1991 r. do 30-11-1994 r. oraz w Zakładach (...) SA od 10-06-1996 r. do 30-09-1996 r. i od 06-05-1996 r. do 05-06-1996 r., ponieważ brak informacji o zasiłkach chorobowych. (decyzja – k. 87-89 akt ZUS ) W dniu 19 stycznia 2023 roku ubezpieczony złożył do organu rentowego odwołanie, w którym wskazał, że nie ma innej dokumentacji dotyczącej jego zatrudniania w żadnym z powyższych miejsc, załączając ponownie świadectwa pracy oraz informując, iż upłynął zbyt długi czas, żeby mógł pamiętać czy występowały zwolnienia lekarskie. (pismo k. 90 akt ZUS) Organ rentowy wniósł o jego oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. (stanowisko pełnomocnika ZUS – e-protokół rozprawy z dnia 4.04.2024 r.) Decyzją z 31 stycznia 2023 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. odmówił H. P., po rozpatrzeniu wniosku z dnia 19 stycznia 2023 roku, ponownego ustalenia wysokości emerytury, z uwagi na nieprzedłożenie żadnych nowych dowodów oraz nie ujawnienie nowych okoliczności mających wpływ na wysokość świadczenia. (decyzja – k. 93 akt ZUS) W dniu 24 lutego 2023 roku wnioskodawca złożył odwołanie od powyższej decyzji, wnosząc o jej zmianę, ustanowienie pełnomocnika z urzędu i zwolnienie z kosztów postępowania. Ubezpieczony wniósł o uwzględnienie okresu pracy, w tym wysokości wynagrodzenia, od 27 maja 1991 roku do 30 listopada 1994 w Fabryce (...), który to okres nie został uwzględniony z powodu braku informacji o okresach nieskładkowych. ( odwołanie – k. 3-5) W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Wskazał, że okres zatrudnienia wnioskodawcy w Fabryce (...) wzięto pod uwagę do dnia 14 listopada 1991 roku, a do wyliczenia kapitału początkowego nie uwzględniono okresów zatrudnienia, w których brak jest informacji o zasiłkach chorobowych. (odpowiedź na odwołanie - k. 15) Pismem procesowym z dnia 25 maja 2023 r. pełnomocnik wnioskodawcy wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając jednocześnie, że nie zostały one uiszczone w całości ani w części. (pismo procesowe k 24) Na rozprawie w dniu 13 lutego 2024 roku pełnomocnik wnioskodawcy poparł odwołanie i wskazał, że zgadza się z hipotetycznym wyliczeniem organu rentowego, jak również wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. (stanowisko procesowe e- protokół z rozprawy z dnia 13 lutego 2024 roku 00:00:55-00:04:10 k. 69 i k 67) Pismem procesowym z dnia 27 marca 2024 r. pełnomocnik wnioskodawcy wskazał, iż pismo skarżącego złożone do akt rentowych w dniu 19 stycznia 2023 roku było faktycznie odwołaniem od decyzji z dnia 19 grudnia 2022 roku, co wynika z jego treści. (pismo procesowe w aktach sprawy) Na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2024 roku pełnomocnik wnioskodawcy poparł dwa odwołania, zarówno od decyzji z dnia 31 stycznia 2023 r., jak i z dnia 19 grudnia 2022 r. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: H. P. urodził się w dniu (...). W dniu 11 października 2021 r. złożył wniosek o przyznanie prawa do emerytury. (bezsporne, wniosek – k. 1-3 akt ZUS ) Decyzją z 20 października 2021 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. ustalił kapitał początkowy H. P. na dzień 1 stycznia 1999 roku. Do ustalenia podstawy wymiaru kapitału początkowego oraz obliczenia wskaźnika wysokości tej podstawy organ rentowy przyjął podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 10 kolejnych lat kalendarzowych, tj. od 1 stycznia 1975 r. do 31 grudnia 1984 r. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego wyniósł 40,18 % i został pomnożony przez kwotę bazową w wysokości 1.220,89 zł, w związku z czym podstawa wymiaru kapitału początkowego wyniosła 490,55 zł. ZUS uwzględnił okresy składkowe w wymiarze 17 lat i 19 dni, tj. 204 miesiące oraz nieskładkowe w wymiarze 14 dni, tj. 0 miesięcy. Wysokość 24% kwoty bazowej wyniosła 293,01 zł. Współczynnik proporcjonalny do osiągniętego do dnia 31 grudnia 1998 roku wieku oraz okresu składkowego i nieskładkowego wyniósł 60,23 %. Średnie dalsze trwanie życia wyrażone w miesiącach dla osób w wieku 62 lat przyjęto w ilości 209 miesięcy. W związku z powyższym wysokość kapitału początkowego ustalona na dzień 1 stycznia 1999 roku wyniosła 59.542,01 zł. Organ rentowy nie uwzględnił okresów: - od 05-10-1983 do 28-09-1984, ponieważ prowadzone jest postępowanie z Wydziałem (...) i Składek., - od 09-11-1984 do 03-01-1985, od 23-08-1989 do 06-03-1990, od 15-11-1991 do 30-11-1994, ponieważ prowadzone jest postępowanie wyjaśniające z Wydziałem (...) i Składek., - od 30-04-1975 do 30-04-1975, od 31-12-1996 do 31-12-1996, od 30-12-1997 do 30-12-1997, gdyż w tych okresach ubezpieczony przebywał na urlopie bezpłatnym - od 06-05-1996 do 05-06-1996, od 10-06-1996 do 30-09-1996, brak informacji o okresach nieskładkowych. (decyzja – k. 40-41 akt ZUS) Decyzją z 25 października 2021 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł., po rozpatrzeniu wniosku z 11 października 2021 r., przyznał H. P. emeryturę w kwocie zaliczkowej od 8 października 2021 roku, tj. od osiągnięcia wieku emerytalnego. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że emerytura została obliczona zgodnie z art. 26 ustawy emerytalnej jako równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia emerytury przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę. Przy ustaleniu wysokości emerytury uwzględniono: - kwotę składek zewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji (92.042,79 zł); - kwotę zwaloryzowanego kapitału początkowego (303.038,60 zł); - średnie dalsze trwanie życia (204,30 miesięcy); Wyliczona kwota emerytury wyniosła 1.933,83 zł (92.042,79 zł + 303.038,60 zł) / 204,30 = 1.933,83 zł. Wysokość świadczenia do wypłaty 1624,79 złotych. Organ rentowy wskazał, że decyzja ostateczna zostanie wydana po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego z Wydziałem (...) i Składek oraz z Wydziałem Zasiłków. (decyzja – k. 46-48 akt ZUS ) Decyzją z 31 stycznia 2022 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł., po rozpatrzeniu wniosku z 11 października 2021 r., ponownie ustalił H. P. emeryturę w kwocie zaliczkowej od 8 października 2021 roku, tj. od osiągnięcia wieku emerytalnego. Wysokość świadczenia do wypłaty wynosi 1759,79 złotych. Organ rentowy wskazał, że decyzja ostateczna zostanie wydana po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego z Wydziałem (...) i Składek oraz z Wydziałem Zasiłków. (decyzja – k. 49-50 akt ZUS ) Decyzją z 16 grudnia 2022 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. ponownie ustalił kapitał początkowy H. P. na dzień 1 stycznia 1999 roku. Do ustalenia podstawy wymiaru kapitału początkowego oraz obliczenia wskaźnika wysokości tej podstawy organ rentowy przyjął podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 10 kolejnych lat kalendarzowych, tj. od 1 stycznia 1975 r. do 31 grudnia 1984 r. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego wyniósł 50,63 % i został pomnożony przez kwotę bazową w wysokości 1.220,89 zł, w związku z czym podstawa wymiaru kapitału początkowego wyniosła 618,14 zł. ZUS uwzględnił okresy składkowe w wymiarze 18 lat, 5 miesięcy i 29 dni, tj. 221 miesięcy oraz nieskładkowe w wymiarze 14 dni, tj. 0 miesięcy. Wysokość 24% kwoty bazowej wyniosła 293,01 zł. Współczynnik proporcjonalny do osiągniętego do dnia 31 grudnia 1998 roku wieku oraz okresu składkowego i nieskładkowego wyniósł 63,50 %. Średnie dalsze trwanie życia wyrażone w miesiącach dla osób w wieku 62 lat przyjęto w ilości 209 miesięcy. W związku z powyższym wysokość kapitału początkowego ustalona na dzień 1 stycznia 1999 roku wyniosła 69.814,36 zł. Organ rentowy nie uwzględnił okresów: - od 30-04-1975 do 30-04-1975, od 31-12-1996 do 31-12-1996, od 30-12-1997 do 30-12-1997, gdyż w tych okresach ubezpieczony przebywał na urlopie bezpłatnym, - od 09-11-1984 do 03-01-1985, gdyż Wydział (...) i Składek nie może potwierdzić okresu ubezpieczenia. Brak możliwości ustalenia (...)., -od 01-11-1989 do 30-11-1989, ponieważ był ubezpieczony zatrudniony w wymiarze czasu pracy niższym niż 1/2 pełnego wymiaru, -od 15-11-1991 do 30-11-1994, od 06-05-1996 do 05-06-1996, od 10-06-1996 do 30-09-1996, brak informacji o okresach nieskładkowych. (decyzja – k. 84-85 akt ZUS) Decyzją z 19 grudnia 2022 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł., w związku z przeliczeniem kapitału początkowego wydając decyzję ostateczną, przeliczył H. P. emeryturę od 8 października 2021 roku, tj. od osiągnięcia wieku emerytalnego. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że emerytura została obliczona zgodnie z art. 26 ustawy emerytalnej jako równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia emerytury przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę. Przy ustaleniu wysokości emerytury uwzględniono: - kwotę składek zewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji (92.042,79 zł); - kwotę zwaloryzowanego kapitału początkowego (355.319,61 zł); - średnie dalsze trwanie życia (204,30 miesięcy); Wyliczona kwota emerytury wyniosła 2.189,73 zł (92.042,79 zł + 355.319,61 zł) / 204,30 = 2.189,73 zł. Emerytura z FUS po waloryzacji od 1 marca 2022 roku wynosi 2343,01 zł. Wysokość świadczenia do wypłaty wynosi 2132,14 złotych. Organ wskazał, że do stażu pracy nie zaliczono ubezpieczonemu okresu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) od 09-11-1984 r. do 03-01-1985 r., ponieważ brak możliwości ustalenia (...). Ponadto do stażu nie zaliczono okresów zatrudnienia w " Fabryce (...) - F." od 15-11-1991 r. do 30-11-1994 r. oraz w Zakładach (...) SA od 10-06-1996 r. do 30-09-1996 r. i od 06-05-1996 r. do 05-06-1996 r., ponieważ brak informacji o zasiłkach chorobowych. (decyzja – k. 87-89 akt ZUS ) W dniu 19 stycznia 2023 roku ubezpieczony złożył do organu rentowego oświadczenie, w którym wskazał, że nie ma innej dokumentacji dotyczącej jego zatrudniania w żadnym z powyższych miejsc, załączając ponownie świadectwa pracy oraz informując, iż upłynął zbyt długi czas, żeby mógł pamiętać czy występowały zwolnienia lekarskie. (pismo k. 90 akt ZUS) W dniu 31 stycznia 2023 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. wydał zaskarżoną decyzję. (decyzja – k. 93 akt ZUS) H. P. w okresie od 27 maja 1991 roku do 30 listopada 1994 roku był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy, na stanowisku ślusarza bieżącej konserwacji odlewni w " Fabryce (...) - F.", otrzymywał ostatnie wynagrodzenie w kwocie 14,700 zł za godzinę i premię w wysokości 20 %. (bezsporne, świadectwo pracy – k. 29 akt ZUS) H. P. w okresie od 6 maja 1996 roku do 5 czerwca 1996 roku oraz od 10 czerwca 1996 do 30 września 1996 roku był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy, na stanowisku operatora wytłaczarek w Zakładach (...) SA. (bezsporne, świadectwo pracy – k. 29 akt ZUS ) Przy przyjęciu okresów zatrudnienia wnioskodawcy w " Fabryce (...) - F." od 15-11-1991 r. do 30-11-1994 r. oraz w Zakładach (...) SA od 10-06-1996 r. do 30-09-1996 r. i od 06-05-1996 r. do 05-06-1996 r., podstawa wymiaru kapitału początkowego wyniosła 618,14 zł. Okresy składkowe wynoszą wówczas 21 lat, 11 miesięcy i 7 dni, tj. 263 miesiące oraz nieskładkowe 14 dni, tj. 0 miesięcy. Wysokość 24% kwoty bazowej wyniosła 293,01 zł. Współczynnik proporcjonalny do osiągniętego do dnia 31 grudnia 1998 roku wieku oraz okresu składkowego i nieskładkowego wyniósł 68,33 %. Za okresy tych zatrudnieni przyjęto wynagrodzenia minimalne, z uwagi na brak jakiejkolwiek dokumentacji potwierdzającej wysokość rzeczywistych zarobków. Średnie dalsze trwanie życia wyrażone w miesiącach dla osób w wieku 62 lat przyjęto w ilości 209 miesięcy. Wysokość wskaźnika podstawy wymiaru kapitału początkowego nie uległa zmianie w stosunku do decyzji pierwotnej. W związku z powyższym wysokość kapitału początkowego ustalona na dzień 1 stycznia 1999 roku wyniosła 78.650,88 zł. Przy przyjęciu okresów zatrudnienia wnioskodawcy w " Fabryce (...) - F." od 15-11-1991 r. do 30-11-1994 r. oraz w Zakładach (...) SA od 10-06-1996 r. do 30-09-1996 r. i od 06-05-1996 r. do 05-06-1996 r., wyliczono: - kwotę składek zewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji (92.042,79 zł); - kwotę zwaloryzowanego kapitału początkowego (400.293,05 zł); - średnie dalsze trwanie życia (204,30 miesięcy); Wyliczona kwota emerytury wyniosła 2.189,73 zł (92.042,79 zł + 400.293,05 zł) / 204,30 = 2.409,87 zł. Emerytura z FUS po waloryzacji od 1 marca 2022 roku wynosi 2578,56 zł. Natomiast od dnia 1 marca 2023 roku wynosi 2960,19 zł. ( hipotetyczne wyliczenie ZUS k. 59-62) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentacji zgromadzonej w aktach rentowych, dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy w postaci zachowanej dokumentacji osobowej ze spornego okresu zatrudnienia, nie kwestionowanych przez żądną ze stron. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Odwołania są zasadne. W pierwszej kolejności należy rozważyć czy wnioskodawca odwołał się również od decyzji z dnia 19 grudnia 2022 roku czy tylko od decyzji z dnia 31 stycznia 2023 r. Warto zwrócić uwagę na stanowisko wyrażone przez Sąd Najwyższy, że wprawdzie, zgodnie z art. 477 10 § 1, odwołanie powinno zawierać jedynie oznaczenie zaskarżonej decyzji oraz określenie i zwięzłe uzasadnienie zarzutów, a zatem jest ono odformalizowane i w odróżnieniu od pism procesowych składanych przez strony w „zwykłym” postępowaniu cywilnym nie musi spełniać wymogów formalnych określonych w art. 126, 127 i 187, co powoduje, że nie musi też dokładnie i precyzyjnie określać żądania i za wystarczający należy uznać zawarty w nim przekaz, z którego wynika, że ubezpieczony nie zgadza się z rozstrzygnięciem zawartym w decyzji, od której zostało wniesione odwołanie Wobec tego kluczowym problemem występującym w sprawie jest ocena, czy od decyzji z dnia 19 grudnia 2022 r. wnioskodawca złożył odwołanie, czy też nie zaskarżył tej decyzji i pismem z dnia 19 stycznia 2023 r. złożył wniosek o przeliczenie emerytury. Jako odwołanie od decyzji należy zakwalifikować każdą czynność podjętą przez ubezpieczonego na piśmie lub do protokołu w terminie do złożenia odwołania, z której wynika, że nie zgadza się on z decyzją organu rentowego (wyrok SN z 20.05.2004 r., II UK 396/03, OSNP 2005/1, poz. 12). W orzecznictwie wskazano również, że odwołanie nie musi być adresowane do sądu ani zawierać stwierdzenia, aby w razie nieuwzględnienia żądania zostało przekazane do rozpoznania sądowi. Konieczne jest jednak ustalenie okoliczności dotyczących dokonania takiej czynności, w tym przede wszystkim zamiaru (woli) osoby ją podejmującej (postanowienie SN z 10.12.2009 r., III UK 52/09, LEX nr 578160). Zgodnie z art. 477 9 § 1 k.p.c. odwołania od decyzji organów rentowych wnosi się na piśmie do organu, który wydał decyzję lub do protokołu sporządzonego przez ten organ, w terminie miesiąca od doręczenia odpisu decyzji. Należy zwrócić uwagę na odformalizowanie tego środka prawnego. W odwołaniu nie trzeba wskazać żadnych konkretnych zarzutów, czy podstaw, a nawet wniosków. Wystarczy samo przejawienie niezadowolenia z decyzji organu rentowego i wyrażenie woli co do odmiennego rozstrzygnięcia. Jeżeli więc w terminie do złożenia odwołania ubezpieczony podejmuje na piśmie lub do protokołu czynność, z której wynika, że nie zgadza się z decyzją i uważa, że powinna być ona zmieniona lub uchylona, to należy taką czynność zakwalifikować jako odwołanie od decyzji. Konieczne jest więc ustalenie okoliczności dotyczących dokonania takiej czynności, w tym przede wszystkim zamiaru (woli) osoby ją podejmującej. Powinny być one ocenione w pierwszej kolejności przez organ rentowy, zwłaszcza gdy czynność dokonywana jest do protokołu sporządzonego przez ten organ. Podkreślić też należy, że przyjmując dokonanie czynności do protokołu organ z pewnością powinien udzielić ubezpieczonemu niezbędnych informacji i pomocy (§ 3 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń). Odpowiednia kwalifikacja czynności przed organem rentowym podlega kontroli sądu. Jeżeli więc organ rentowy nie nadał biegu odwołaniu od decyzji, gdyż potraktował czynność jako inny wniosek, to nie stoi to na przeszkodzie rozpoznaniu przez sąd takiego odwołania. Inaczej mówiąc, sąd ubezpieczeń społecznych powinien rozważyć, czy organ rentowy prawidłowo zakwalifikował czynność ubezpieczonego i czy nadał jej właściwy bieg. Organ rentowy potraktował czynność ubezpieczonego, w postaci złożenia pisma z dnia 19 stycznia 2023 r. , w której wskazał on, że nie ma innej dokumentacji dotyczącej jego zatrudniania w żadnym z powyższych miejsc, załączając ponownie świadectwa pracy i informując o tym, że nie pamięta czy korzystał ze zwolnień lekarskich, jako wniosek o przeliczenie wysokości emerytury, a nie jako odwołanie od decyzji z dnia 19 grudnia 2022 r. Jest to ocena, zdaniem Sądu Okręgowego, nieprawidłowa. Wnioskodawca bowiem we wskazanym piśmie, co potwierdził na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2024 r., nie tylko wskazał, że nie ma innej dokumentacji, ale składając ponownie świadectwa pracy i oświadczając, że nie pamięta czy korzystał ze zwolnień lekarskich wyraził swoją wolę, z której niewątpliwie wynika, że nie zgadza się z decyzją wydaną w dniu 19 grudnia 2022 r. Nadto pismo zostało złożone w terminie do złożenia odwołania od wskazanej decyzji. Mimo to organ rentowy nie potraktował tego pisma, tak jak należało, jako odwołania od decyzji z dnia 19 grudnia 2022r., a jako nowy wniosek o przeliczenie emerytury. Tym samym pozbawiłby skarżącego ewentualnego wyrównania świadczenia za kilkanaście miesięcy. W ocenie Sądu Okręgowego treść pisma odwołującego z dnia 19 stycznia 2023 r. wskazuje na to, że nie zgadza się on z podjętą w dniu 19 grudnia 2022 r. decyzją, a zatem powinno zostać potraktowane jako odwołanie od tej decyzji, a nie jako wniosek o ponowne przeliczenie emerytury (taki wniosek w żaden sposób nie został sformułowany w piśmie). W odwołaniu od decyzji organu rentowego w przedmiocie wymiaru emerytury wnioskodawca ma prawo zakwestionować wszystkie jej elementy, a więc także te, które nie zostały zmienione w stosunku do poprzednich decyzji, w tym dotyczące okresu zatrudnienia. Niezakwestionowanie poprzednich decyzji w tym zakresie nie pozbawia prawa do podniesienia takiego zarzutu w odwołaniu od kolejnej decyzji (wyrok SN z 6.09.1994 r., II URN 26/94, OSNAPiUS 1994/12, poz. 198). Reasumując decyzją z dnia 31 stycznia 2023 r. organ rentowy odmówił wnioskodawcy przeliczenia świadczenia emerytalnego i od tej decyzji wnioskodawca niewątpliwie złożył odwołanie. Jednak czynność wnioskodawcy z dnia 19 stycznia 2023 r. również była odwołaniem, z tym, że od decyzji z dnia 19 grudnia 2022 r. Tym samym Sąd rozpoznał w niniejszym postępowaniu dwa odwołania od obu decyzji (z dnia 19 grudnia 2022 r. i z dnia 31 stycznia 2023 r.). Stosownie do art. 173 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity Dz.U. z 2023 r. poz. 1251) dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r., którzy przed dniem wejścia w życie ustawy opłacali składki na ubezpieczenie społeczne lub za których składki opłacali płatnicy składek, ustala się kapitał początkowy na dzień wejścia w życie ustawy. Kapitał początkowy stanowi równowartość kwoty obliczonej według zasad określonych w art. 174 pomnożonej przez wyrażone w miesiącach średnie dalsze trwanie życia ustalone zgodnie z art. 26 ust. 3 dla osób w wieku 62 lat (ust. 2). Zgodnie z art. 174 ust. 1 ustawy kapitał początkowy ustala się na zasadach określonych w art. 53, z uwzględnieniem ust. 2-
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.