żądaniem pozwu. W przepisanym terminie pozwany wniósł sprzeciw od ww. nakazu zapłaty, zaskarżając go w całości, wnosząc o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu sprzeciwu, pozwany zakwestionował roszczenie co do zasady jak i wysokości, wskazując na zaistnienie przesłanek wyłączających odpowiedzialność pozwanego jako ubezpieczyciela- eksploatacyjnej przyczyny awarii w zakresie uszkodzenia opony oraz rury wysypu. Nadto pozwany podniósł, że część uszkodzeń istniała przed momentem powstania awarii zaś uszkodzenia wewnętrzne kombajnu nie były bezpośrednim następstwem przedostania się kamienia do wnętrza maszyny. W toku postępowania strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Dnia 18 sierpnia 2020 r. podczas prac rolnych polegających na koszeniu zboża, doszło do awarii kombajnu marki N. (...), użytkowanego przez powódkę I. T., a stanowiącego własność finansującego (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Przyczyną awarii było wpadniecie kamienie do wnętrza kombajnu, efektem czego było uszkodzenie sita górnego prawego i lewego, następnie elementy sit uszkodziły wentylator, pas podajnika kłosowego, silniczek regulujący dolne sita, pas regulujący obroty wentylatora, kosz sitowy, łożysko koła wentylatora oraz rurę wysypu (rurę, ślimak, łożysko). Przed zdarzeniem rura wysypu kombajnu był wcześniej uszkadzana i naprawiana, poprzez jej spawanie. Stan zużycia rury wysypu w chwili zdarzenia wynosił 60%. Dowód: - zeznania świadka W. B.
ust 2 OWU umieszonym w rozdziale I, przez awarię należało rozumieć wadliwe funkcjonowanie przedmiotu ubezpieczenia lub jego nagła niesprawność uniemożliwiająca prowadzenie czynności do których przedmiot ubezpieczenia jest przewidziany, wynikające z przyczyny wewnętrznej lub na skutek przedostania się do wnętrza przedmiotu ubezpieczenia ciała obcego. Nadto
rozdziałem II §2 OWU, zakres ubezpieczenia obejmował szkody powstałe w przedmiocie ubezpieczenia spowodowane uszkodzeniem, zniszczeniem lub utratą przedmiotu ubezpieczenia lub jego części, wskutek wszelkich zdarzeń niezależnych od woli ubezpieczającego, ubezpieczonego lub osoby uprawnionej do korzystania z przedmiotu ubezpieczenia, z zastrzeżeniem włączeń określonych w OWU. O ile z zapisów OWU nie wynika inaczej ochroną ubezpieczeniową jest objęta wyłącznie szkoda polegająca na stracie rzeczywistej, to jest kosztach przywrócenia przedmiotu ubezpieczenia do stanu poprzedniego lub szkodzie wynikającej z utraty przedmiotu ubezpieczenia. W odniesieniu do szkód i zdarzeń wymienionych poniżej, w zależności od wybranego wariantu ubezpieczenia zastosowanie znajdują szczególne zasady odpowiedzialności określone w tabeli nr 1: - kradzież przedmiotu ubezpieczenia lub jego części; - szkody w ogumieniu; - szkody w szybach; - awaria przedmiotu ubezpieczenia. W wariancie P. ubezpieczyciel nie odpowiadał za szkody spowodowane awarią, chyba że awaria ta została spowodowana przedostaniem się ciała obcego o rozmiarach nieprzewidzianych w konstrukcji przedmiotu ubezpieczenia. Nadto określono wiek przedmiotu ubezpieczenia, od przekroczenia którego maja zastosowanie zapisy OWU o amortyzacji części na 10 lat.
ust 4 pkt 3 niezależnie od wspólnych włączeń odpowiedzialności ubezpieczyciel nie odpowiadał za szkody polegające na naturalnym zużyciu przedmiotu ubezpieczenia lub jego części w wyniku eksploatacji (szkody eksploatacyjne), w tym polegające na korozji, ścieraniu, utlenianiu, odbarwieniu, zawilgoceniu, zapleśnieniu, oddziaływaniu normalnych warunków atmosferycznych oraz pogorszeniu się stanu technicznego wskutek długotrwałego postoju; jeśli jednak bezpośrednio wskutek takiej szkody eksploatacyjnej dojdzie do zdarzenia, o którym mowa w §2 ust. 1, ubezpieczyciel ponosi odpowiedzialność za szkodę będącą następstwem takiego zdarzenia.
ust.5 wysokość szkody zmniejsza się o wysokość kosztów naprawy nienaprawionych uszkodzeń przedmiotu ubezpieczenia istniejących przed zajściem zdarzenia, z którym związana jest odszkodowanie wypłacone przez ubezpieczyciela.
aś z §8 ust. 1 pkt 2 w przypadku szkody częściowej, ubezpieczyciel ustala jej wysokość w kwocie odpowiadającej kosztom naprawy ustalanych według następujących reguł- szkoda obejmuje koszty naprawy
zakresem uszkodzeń ujawnionych w trakcie oględzin (oceny technicznej) przedmiotu ubezpieczenia wykonanych przez ubezpieczyciela lub na jego zlecenie, mających związek przyczynowo-skutkowym ze zdarzeniem wskazanym przez jego uczestników. W przypadku wystąpienia szkody częściowej w przedmiocie ubezpieczenia, którego wiek liczony od ostatniego dnia roku produkcji nie przekracza okresu określonego w tabeli nr 1 (10 lat), nie stosuje się potraceń związanych ze zużyciem technicznych części w tym materiałów lakierniczych (§9 ust. 1). Jeśli w elementach zakwalifikowanych do wymiany stwierdzi się uszkodzenia bez związku z daną szkodą lub ślady wcześniejszych napraw, ubezpieczyciel obniży wysokość odszkodowania w odniesieniu do takiego elementu, stosownie do ubytku wartości wymienionego elementu związanego z wcześniejszym uszkodzeniem lub naprawą (§9 ust. 3). Niezależnie od zasad określonych w ust. 1-3, w szkodzie polegającej na kosztach wymiany ogumienia, akumulatora, sprzęgła, amortyzatorów, elementów układu wydechowego, elementów ciernych układu hamulcowego, lub pozostałych elementów roboczych, podlegających naturalnemu zużyciu w wyniku wykonywanej pracy do ustalenia wysokości szkody przyjmuje się cenę nowego elementu, pomniejszoną o stopień jego zużycia określony indywidualnie w trakcie oględzin (oceny technicznej) przedmiotu ubezpieczenia (§9 ust. 4). Dowód: - umowa ubezpieczenia nr (...) k. 10-11; - OWU k. 12-17; - zeznania świadka W. B.
treścią art. 805 § 1 k.c. przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę.
tego artykułu świadczenie ubezpieczyciela polega w szczególności na zapłacie przy ubezpieczeniu majątkowym - określonego odszkodowania za szkodę powstałą wskutek przewidzianego w umowie wypadku.
art. 361 § 1 i 2 k.c. zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Niespornym w sprawie było, że w dacie zaistnienia szkody powódkę i pozwaną łączyła umowa ubezpieczenia C. A. Casco w wariancie P.. Sporna była odpowiedzialność pozwanej co do zasady w zakresie uszkodzenia opony, rury wysypu oraz części elementów wewnętrznych kombajnu jako nie będących następstwem bezpośredniego działania kamienia, który przedostał się do kombajnu. Tym samym w pierwszej kolejności należało zbadać przyczynę uszkodzenia kombajnu oraz zestawić ją z treścią łączącej strony umowy w tym w szczególności OWU. Celem określenia przyczyny uszkodzenia opisanego pojazdu, powódka zaoferowała dowód z zezna świadków, zdjęć, dokumentów oraz opinii biegłego. Biegły w sprawie wydał opinię zasadniczą pisemną oraz dwie opinie uzupełniające, w tym jedną ustną. Na podstawie akt sprawy, dokumentacji fotograficznej obrazującej stan urządzenia oraz na podstawie zeznań świadków W. B.
6 OWU (k. 4) ubezpieczenie obejmuje szkody materialne powstałe w bezpośrednim następstwie zdarzeń wchodzących w zakres ochrony ubezpieczeniowej. Należało więc rozważyć co w rozpoznawanej sprawie stanowiło „zdarzenie wchodzące w zakres” ubezpieczenia. Stosownie do § 2 ust. 1 Rozdziału II OWU zakres ubezpieczenia obejmował szkody powstałe w przedmiocie ubezpieczenia spowodowane uszkodzeniem, zniszczeniem lub utratą przedmiotu ubezpieczenia lub jego części, wskutek wszelkich zdarzeń niezależnych od woli ubezpieczającego, ubezpieczonego lub osoby uprawnionej do korzystania z przedmiotu ubezpieczenia, z zastrzeżeniem włączeń określonych w OWU.
postanowieniami zawartymi w tabeli (k. 15) dla wariantu P. ubezpieczyciel nie odpowiadał za szkody spowodowane awarią, chyba że awaria ta została spowodowana przedostaniem się ciała obcego o rozmiarach nieprzewidzianych w konstrukcji przedmiotu ubezpieczenia. Tym samym nie budziło wątpliwości, że w realiach sprawy pozwana odpowiadała względem powódki za awarię kombajnu, skoro nastąpiła ona na skutek przedostaniem się kamienia. Stosownie zaś do § 2 ust. 2 w rozdziale I OWU, przez awarię należało rozumieć wadliwe funkcjonowanie przedmiotu ubezpieczenia lub jego nagłą niesprawność uniemożliwiająca prowadzenie czynności do których przedmiot ubezpieczenia jest przewidziany, wynikającą z przyczyny wewnętrznej lub na skutek przedostania się do wnętrza przedmiotu ubezpieczenia ciała obcego. Na tej podstawie należało przyjąć, że zdarzeniem objętym ubezpieczeniem była w sprawie właśnie awaria – spełniająca umowną definicję, tj. nagła niesprawność kombajnu uniemożliwiająca prowadzenie prac polowych, do których był przeznaczony, spowodowana przedostaniem się kamienia. Wszystkie uszkodzenia wewnętrzne kombajnu stanowiły więc awarię w znaczeniu umownym. Bezpośrednią przyczyną awarii jako całości – tj. nagłej niesprawności kombajnu - był właśnie kamień. Żadne postanowienie umowne nie wskazywało, że owo ciało obce musi w sposób bezpośredni „uderzyć” we wszystkie uszkodzone elementy urządzenia, aby możliwe było uznanie, że wszystkie one uległy awarii. Z definicji awarii wynika jedynie, że może być ona spowodowana przedostaniem się cała obcego do wnętrza. Nadto zdaniem sądu byłoby całkowicie absurdalne, a często wręcz nie do wykazania, że ciało obce bezpośrednio uszkodziło konkretne elementu urządzenia. Skoro już dostaje się ono do wnętrza pojazdu to w sposób oczywisty musi mieć kontakt z licznymi elementami urządzenia w jego wnętrzu. Na podstawie umownych definicji nie sposób więc wywnioskować aby awarię miało stanowiło jedynie uszkodzenie sita górnego (na które w pierwszej kolejności wpadł kamień). Skoro awarią była niesprawność urządzenia jako całości, to trudno uznać, z jakiej przyczyny pozwany uważa, że awarii uległo tylko sito górne. Pozwany w OWU wskazał, że ponosi odpowiedzialność za szkodę powstałą w bezpośrednim następstwie zdarzeń wchodzących w zakresie ubezpieczenia, a takim w sprawie była awaria (posiadająca swoja umowną definicję) bezpośrednio wywołana ciałem obcym. Oczywistym było więc, że winien zrekompensować szkodę powstałą na skutek awarii (nagłej niesprawności kombajnu) w całości. Awaria zaś
opinią biegłego, zeznaniami świadków, dowodami z dokumentów – tj. faktur VAT, polegała na niesprawności sit, pasa napędowego, pokrywy, końcówki wysypu, łożysk, ślimaka, sprzęgła, łopatek, silnika sit i związanych z tym elementów niezbędnych do naprawy uszkodzonych komponentów. Co więcej pozwana w sprzeciwie od nakazu zapłaty zdaje się potwierdzać taką treść postanowień OWU, wskazując, że „wszelkie awarie są wyłączone z odpowiedzialności ubezpieczyciela, za wyjątkiem tych, których podłożem jest przedostanie się do wnętrza maszyny ciała obcego…”. Bez żadnych wątpliwości podłożem spornej awarii było właśnie przedostanie się do wnętrza ciała obcego. W tym miejscu należy także zaznaczyć, że ewentualne wątpliwości interpretacyjne OWU, nie mogą obciążać strony powodowej, która nie miała żadnego wpływu na ich formułowanie. Wszelkie niejasności należy poczytać na korzyść powoda, jako osoby nie mającej jakiegokolwiek możliwości zmiany czy negocjacji OWU. W tym miejscu należało także wskazać, że powódka zdołała wykazać, że rura wysypu ulegał uszkodzeniu podczas przedmiotowego zdarzenia. Jak wynikało z opinii biegłego, a w szczególności ostatecznej opinii uzupełniającej, to że rura wysypu niewątpliwie była wcześniej uszkadzana i spawana, powodowało jej osłabienie w okolicach spawu. Tym samym biegły nie wykluczył, że jej uszkodzenie widoczne na zdjęciach mogło nastąpić podczas tego zdarzenia. Biegły wskazał, że rura wysypu jest elementem który pracuj, podlega drganiom, a wskutek naprężeni termicznych, przemieszczania się przez nią uszkodzonych elementów, mogła ulec takiemu uszkodzeń. Na tą okoliczność zeznawali również świadkowie w tym operator kombajnu W. B.
3 i 4 OWU. O ile bowiem przy wariancie P. wyłączona była amortyzacja opisane w § 9 pkt 1 i 2 OWU o tyle słusznie należało uwzględnić w przypadku wymiany uszkodzonej rury stopień jej wcześniejszego zużycia. W tym zakresie biegły przyjął 60% zużycia i tym samym uznał pomniejszenie wartości kosztu wymiany 4708,50 zł (zasadny koszt naprawy uznano więc na poziomie 3 139 zł). W zakresie zasadności dochodzonego odszkodowania co do opony kombajnu, sąd również oparł się na opinii biegłego oraz OWU. Stosownie do § 3 ust. 4 pkt 3 rozdziału II OWU, ubezpieczyciel nie odpowiadał za szkody polegające na naturalnym zużyciu przedmiotu ubezpieczenia lub jego części w wyniku eksploatacji (szkody eksploatacyjne), w tym polegające na korozji, ścieraniu, utlenianiu, odbarwieniu, zawilgoceniu, zapleśnieniu, oddziaływaniu normalnych warunków atmosferycznych oraz pogorszeniu się stanu technicznego wskutek długotrwałego postoju. Jak wynikało z opinii biegłego, opona w chwili pęknięcia miała 6 lat. Odnośnie oceny zużycia opon maszyny rolniczej, nie ma znaczenia ilość przejechanych kilometrów, lecz wyłącznie wiek ogumienia.
opinią dopuszczalne jest używanie opon przez okres 10 lat. Skoro więc sporna opona miała 6 lat, mogła być w sposób prawidłowy, zgody z normami technicznymi eksploatowana. Jak wskazał biegły stopień jej zużycia nie mógł być więc bezpośrednią, ani jedyną przyczyną uszkodzenia. Co najmniej zaś pozwana nie wykazała, aby w istocie tak było. W tym względzie bowiem ciężar dowodu spoczywał na pozwanej, skoro to ona twierdziła, że uszkodzenie opony miało charakter „wybitnie eksploatacyjny”. Biegły wskazał, że mogło być kilka przyczyn pęknięcia, a jedną z nich mogła być wysoka temperatura panująca podczas żniw, a przez to wzrost ciśnienia w ogumieniu. Biegły słusznie pomniejszył koszt naprawy szkody o stopień jej zużycia tj. 60%. W konsekwencji przyjęto, że wartość szkody z tego tytułu wyniosła 1108 zł netto. Pozwana nie zgłaszała żadnych innych zarzutów co do roszczenia powoda jego istnienia czy wysokości, jak również nie podnosiła istnienia żadnych innych umownych warunków, które miałyby wpływ na istnienie czy zakres odpowiedzialności. Tym samym sąd rozpoznając sprawę w granicach zakreślonych przez strony spornych faktów, zasądził od pozwanej na rzecz powódki łącznie kwotę 31 878,08 zł, na którą składało się dalsze odszkodowanie związane z naprawą kombajnu na skutek awarii ( (...),88+ (...),80). Podstawą prawną orzeczenia o odsetkach od kwoty zasądzonej w pkt I stanowią norma zawarta w art. 481 § 1 k.c., co było związane z wydaniem przez ubezpieczyciela decyzji odszkodowawczej.
normą zawartą w art. 481 § 1 k.c. jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Rozstrzygnięcie o kosztach procesu zawarte w pkt III wyroku, znajduje podstawę prawną w art. 98 § 1 i 98§1 1 k.p.c. i 100 k.p.c. Powódka wygrała sprawę w 84 %. Poniosła koszty na poziomie 6192,80 zł na które składa się 1887 zł opłaty od pozwu, 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, 3600 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego - § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych, a także 688,80 zł tytułem wynagrodzenia biegłego, co daje łączną kwotę 6192,80 zł, z czego 84% daje kwotę 5201,95 zł. Pozwany poniósł koszty na poziomie 4288,80 zł, na które składały się kwoty 3600zł wynagrodzenia zawodowego pełnomocnika,
w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz koszt wynagrodzenia biegłego w łącznej kwocie 688,80 zł, co daje kwotę łączną, z czego 16% daje kwotę 688,93 zł. Po skompensowaniu ww. kwot tytułem kosztów procesu na rzecz powódki należało zasądzić kwotę 4515,75 zł. W punkcie IV Sąd nakazał zwrócić stronom od Skarbu Państwa Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie nadpłacone koszty sądowe- niewykorzystane części zaliczki w kwocie po 311,20 zł. Łączny koszt wynagrodzenia kuratora wyniósł 1377,60 zł i został pokryty z zaliczek stron w częściach równych tj. po 688,80 zł. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji. ZARZĄDZENIE (...) (...) (...)
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.