← Polska

XVII AmA 45/22

Sygn. akt XVII AmA 45/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 maja 2024 r. Sąd Okręgowy w Warszawie, XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w składzie: Przewodniczący – Sędzia

§ 3ustawy z dn.

14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm., dalej „kpa”) przez nałożenie na Powoda kary pieniężnej w oparciu o wskazane przepisy uokik przy jednoczesnym braku ustalenia w Decyzji wysokości wskazanych w tych przepisach przychodów powoda, od których zależy wysokość kary pieniężnej;

  1. naruszenie art. 106 ust. 1 piet 1 uokik w zw. z art. 111 uokik [oba w brzmieniu obowiązującym przed dniem 18.01.2015 r.] oraz art. 7 i art. 77 § 1 kpa w zw. z art. 83 uokik, poprzez brak wszechstronnego wyjaśnienia oraz należytego uwzględnienia okoliczności i stopnia naruszenia przepisów ustawy, a w rezultacie nałożenie na Powoda nadmiernie dolegliwej kary pieniężnej, nieadekwatnej do jej zakładanego celu oraz okoliczności niniejszej sprawy. Mając na uwadze powyższe, Powód - (...) S.A. wniósł o: uchylenie zaskarżonej Decyzji w zaskarżonej części, ewentualnie o zmianę zaskarżonej Decyzji w zakresie punktu II ppkt 3- poprzez uchylenie nałożonej na Powoda kary pieniężnej lub obniżenie wysokości tej kary oraz o zasądzenie na rzecz Powoda od Pozwanego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Jednocześnie, (...) S.A. wniósł o:
  2. przeprowadzenie dowodów z: a. dokumentów w postaci: i. pismo (...) Sp. z o. o. z dnia 22 marca 2013 r., ii. pismo (...) Sp. z o. o. z dnia 25 września 2012 r. - wszystkie w aktach postępowania antymonopolowego - na okoliczność: posiadania przez (...) Sp. z o. o. na krajowym rynku obrotu prawami telewizyjnymi do meczów pierwszej reprezentacji Polski mężczyzn w piłce nożnej pozycji dominującej; (...). wiadomość email z dnia 6 września 2012 r. - k. 1851 akt UOKiK – na okoliczność narzucenia Powodowi przez (...) Sp. z o. o. warunków umowy licencyjnej; iv. dokumenty finansowe (...) S.A. za 2012 r. (w aktach postępowania przed Prezesem UOKiK) - na okoliczność wysokości przychodów (...) S.A. w 2012 r., w tym przychodów ze sprzedaży usługi PPV; v. decyzja Prezesa UOKiK z dnia 18 września 2006 r. nr (...), vi. decyzja Prezesa UOKiK z dnia 24 maja 2010 r. nr (...), vii. decyzja Prezesa UOKiK z dnia 31 grudnia 2010 r. nr (...), viii. decyzja Prezesa UOKiK z dnia 8 grudnia 2015 r. nr (...) - wszystkie na okoliczność praktyki Prezesa UOKiK w kwestii kwalifikowania niedozwolonych porozumień jako porozumienia typu „hub- and-spoke”; ix. wyjaśnienia w sprawie ustalania wysokości kar pieniężnych za stosowanie praktyk ograniczających konkurencję

(2008)- wydruk ze strony internetowej Prezesa UOKiK - na okoliczność zasad ustalania wysokości kar pieniężnych za stosowanie praktyk ograniczających konkurencję i niezastosowania ich przy wymiarze kary dla Powoda; b. zeznań świadka A. K. (wezwanie na adres siedziby Powoda) na okoliczności: i. dotyczące zawarcia przez Powoda ze (...) umowy licencyjnej, w tym wypływu Powoda na treść umowy licencyjnej ze (...), możliwości negocjacji umowy licencyjnej, narzucenia Powodowi przez (...) warunków umowy licencyjnej; ii. posiadanych przez Powoda - w momencie zawierania umowy ze (...) - informacji o zawarciu ze (...) umów licencyjnych dot. meczów reprezentacji Polski z Mołdawią i Czarnogórą przez innych przedsiębiorców i warunków tych umowy; (...). czy Powód bezpośrednio lub za pośrednictwem (...) dokonywał wymiany informacji dot. ceny odsprzedaży usługi PPV z innymi kontrahentami (...); iv. dostępności transmisji meczów reprezentacji Polski z Mołdawią i Czarnogórą w systemie (...) wyłącznie dla abonentów Powoda; v. wysokości przychodów Powoda osiągniętych ze sprzedaży dostępu do transmisji meczów reprezentacji Polski z Mołdawią i Czarnogórą; c. ograniczenie, na podstawie art. 479 33 § 3 kpc pozostałym stronom prawa wglądu do Załącznika nr 1 do odwołania zawierającego informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa Powoda. (odwołanie powoda – (...) S. A. z dnia 4 lutego 2022 r. k. 72-84v akt adm.) Prezes UOKiK, w odpowiedzi na powyższe odwołanie wniósł o:
  1. jego oddalenie;
  2. pominięcie wniosku Powoda o dopuszczenie dowodów z dokumentów w postaci: a. decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 18 września 2006 r., nr (...); b. decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 24 maja 2010 r. nr (...); c. decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 31 grudnia 2010 r. nr (...); d. decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 8 grudnia 2015 r. nr (...); - jako nieistotnych dla rozstrzygnięcia sprawy;
  3. pominięcie wniosku Powoda o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka A. K. - jako nieistotnego dla rozstrzygnięcia sprawy, nieprzydatnego do wykazania wnioskowanych faktów oraz zmierzającego jedynie do przedłużenia postępowania;
  4. zasądzenie od Powoda na rzecz Pozwanego kosztów procesu (w tym kosztów zastępstwa procesowego) według norm przepisanych, w wysokości 6-krotności stawki minimalnej. (odpowiedź pozwanego na odwołanie (...) S.A. z dnia 2 września 2022 r. k. 376-395v akt sąd.) Odpowiedź na odwołanie (...) S.A. złożył (...) S.A. z siedzibą w W., w której odniósł się do poszczególnych zarzutów Powoda. (odpowiedź (...) S.A. na odwołanie (...) S.A. z dnia 26 sierpnia 2022 r. k. 358-361v akt adm.) Ponadto, odpowiedź na odwołanie wniósł również (...) Sp. z o. o., w którym podniósł, że stanowisko (...) S.A. i stanowisko (...) S.A. są zbieżne, zarówno w argumentacji prawnej jak i faktycznej. Wskazał również, że analiza stanowiska (...) S.A. wskazuje na to, iż odwołanie (...) S.A. oraz odwołanie (...) Sp. z o. o. są uzasadnione. (odpowiedź (...) S.A. na odwołanie (...) S.A. z dnia 2 września 2022 r. k. 398-398v akt adm.) Powód - (...) S.A. z siedzibą w W. (dalej jako: (...)) zaskarżył powyższą Decyzję w części, tj. w zakresie punktu I, punktu II.4 oraz punktu IV.4 i zarzucił jej:
  5. naruszenie przepisów postępowania: 1.
  6. art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 83 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ostatniej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej decyzji) przez zaniechanie umorzenia przez Pozwanego postępowania administracyjnego w odniesieniu do Powoda, pomimo tego, że prowadzenie tego postępowania było niedopuszczalne, a zatem i bezprzedmiotowe; 1.
  7. art. 92 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów w zw. z art. 7, art. 8 § 1 i art. 12 § 1 k.p.a. w zw. z art. 83 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ostatniej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) przez kontynuowanie, przez Pozwanego, postępowania administracyjnego przez około pięć lat, przy czym w okresie wrzesień 2016 r. - lipiec 2020 r., Pozwany nie podjął jakiejkolwiek czynności w tym postępowaniu - co stanowi nadużycie prawa administracyjnego, albowiem powyższe zachowanie się Pozwanego sprzeczne było z celem w/w przepisów prawa; 1.
  8. art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 8 i art. 12 § 1 k.p.a. w zw. z art. 83 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ostatniej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) przez pozbawienie Powoda prawa do obrony, ze względu na ,,(...) zbyt długi czas trwania postępowania administracyjnego (...)” - co skutkowało tym, że Powód został pozbawiony możliwości udowodnienia - dowodami osobowymi - faktów wskazanych przez Powoda, które miały i mają istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, albowiem upływ tak znacznego czasu spowodował u tych osób bezpowrotną utratę części istotnej wiedzy o tych zdarzeniach; 1.
  9. naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 83 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ostatniej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej decyzji), przez całkowite zaniechanie przeprowadzenia przez pozwanego postępowania dowodowego w zakresie wyznaczonym treścią rozstrzygnięcia jego postanowienia z dn. 23 maja 2013 r.; 1.
  10. art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 84 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, (w brzmieniu tej ostatniej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) przez zaniechanie dokonania przez Pozwanego oceny wszystkich przeprowadzonych dowodów w postępowaniach administracyjnych; 1.
  11. art 107 §

§ 3k.p.a.

w zw. z art. 83 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ostatniej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej decyzji) przez zaniechanie wskazania w uzasadnieniu zaskarżanej Decyzji dowodów, na których Pozwany się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej; 1.

  1. art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 84 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ostatniej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji), przez zaniechanie wyprowadzenia przez Pozwanego wniosków z e-maila z dn. 3 września 2012 r. (godz. 18 57) co do stanu ustaleń, w dn. 3 września 2012 r. między Powodem a (...) Sp. z o.o. co do treści umowy licencyjnej; 1.
  2. art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 84 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ostatniej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej decyzji), przez przyjęcie przez Pozwanego z naruszeniem zasad logiki i doświadczenia życiowego, że z pytania Powoda o treści: „(...) jaką cenę sprzedaży na rynku będą mieć inni dostawcy? (...)”, które zawarto w e-mailu z dn. 4 września 2012 r. (godz. 14 39) wynika to, że Powód: „(...) był zainteresowany ustaleniem minimalnej ceny sprzedaży usługi u innych operatorów. ”; 1.
  3. art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 84 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ostatniej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji), przez przyjęcie przez Pozwanego z naruszeniem zasad logiki i doświadczenia życiowego, że e-mail z dn. 4 września 2012 r. (godz. 15

(10)) stanowił odpowiedź „(...) na wiadomość od (...), w której przesłano projekt umowy licencyjnej (...)”; 1.
  1. art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 83 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ostatniej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej decyzji) przez zaniechanie poczynienia przez Pozwanego jakichkolwiek ustaleń faktycznych dotyczących: ⚫ tego w jaki kontekst gospodarczy i prawny wpisywała się umowa Powoda ze (...) Sp. z o.o. oraz umowy pozostałych stron ze (...) Sp. z o.o., ⚫ charakteru dóbr/usług, do których odnosiła się umowa Powoda ze (...) Sp. z o.o. oraz umowy pozostałych stron ze (...) Sp. z o.o., ⚫ tego czy istniał „rynek właściwy” - a na wypadek stwierdzenia takiego rynku lub rynków - jak przedstawiały się w sierpniu i we wrześniu 2012 r. „warunki funkcjonowania i struktury spornego rynku lub spornych rynków” oraz ⚫ czy umowa powoda ze (...) Sp. z o.o. oraz umowy pozostałych stron ze (...) Sp. z o.o. mogły oddziaływać negatywnie na konkurencję, to znaczy że w/w umowa lub w/w umowy były konkretnie w stanie zapobiec konkurencji na rynku, ograniczyć ją lub zakłócić, przy czym rynek lub rynki mogły zostać „zakłócone w znaczący sposób”; 1.
  2. art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 83 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ostatniej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) przez zaniechanie dokonania przez Pozwanego „indywidualnej i konkretnej oceny treści i celu” umowy powoda ze (...) Sp. z o.o. oraz umów pozostałych stron ze (...) Sp. z o.o. oraz zaniechanie poczynienia ustaleń faktycznych, że umowa powoda ze (...) Sp. z o.o. oraz umowy pozostałych stron ze (...) Sp. z o.o. „(...) są (...) szkodliwe dla prawidłowego funkcjonowania normalnej gry konkurencyjnej )” na rynku lub na rynkach; 1.
  3. art. 156 § 1 pkt 3 i art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 83 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ostatniej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej decyzji) przez umorzenie przez Pozwanego postępowania administracyjnego „(...) wobec: (...), (...) oraz (...) (...)”, pomimo tego, że Pozwany nie mógł umorzyć w części postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżaną Decyzją, ponieważ 1/ istniała ostateczna i prawomocna merytoryczna decyzja „(...) wobec: (...), (...) oraz (...) (...)”, 2/ ponieważ Pozwany nie wszczął drugiego postępowania „(...) wobec: (...), (...) oraz (...) (...)” o przedmiocie tożsamym z tym określonym decyzją Pozwanego z dn. 21 sierpnia 2013 r.; 1.
  4. art. 107 §

§ 3k.p.a.

w zw. z art. 83 ustawy o z dnia 16 lutego 2007 r. ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ostatniej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) przez zaniechanie wskazania w uzasadnieniu zaskarżanej Decyzji racji, które spowodowały, iż Pozwany, działając w ramach z tzw. uznania administracyjnego, nałożył na Powoda w/w karę pieniężną, 1.

  1. art. 6 ust. 1 ust. 3 lit. a/, lit. b/ i lit. c/ Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolnościach z dn. 4 listopada 1950 r. (Europejska Konwencja Praw Człowieka) w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 9 i w zw. z art. 83 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ostatniej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji przez pozbawienie Powoda prawa do obrony, skutkiem zaniechania przez Pozwanego doręczenia Powodowi tzw. szczegółowego uzasadnienia zarzutów informującego o tym czy przedmiotem postępowania było porozumienie zakazane „ze względu na cel” czy też porozumienie zakazane „ze „względu na skutek” oraz o informującego o innych elementach określonych w pkt 7 - pkt 11 dokumentów Pozwanego pod tytułami: „WYJAŚNIENIA dotyczące przedstawiania Szczegółowego uzasadnienia zarzutów w postępowaniach w sprawach: 1) praktyk ograniczających konkurencję, 2) praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów oraz 3) nakładania kar pieniężnych za naruszenie przepisów ustawy” (1 września 2015 r.) oraz „WYJAŚNIENIA dotyczące przedstawiania Szczegółowego uzasadnienia zarzutów w postępowaniach w sprawach:
  2. praktyk ograniczających konkurencję oraz
  3. nakładania kar pieniężnych jeżeli podstawa nałożenia tych kar związana jest ze sprawami z zakresu ochrony konkurencji.” (3 czerwca 2019 r. lub maj 2019 r. - aktualizacja 30 lipca 2020 r.); 1.
  4. art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 83 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej drugiej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) przez zaniechanie przeprowadzenia dowodów i poczynienia ustaleń dotyczących okoliczności warunkujących stwierdzenie stanu wyższej konieczności;
  5. naruszenie prawa materialnego: 2.
  6. art. 58 § 1 w zw. z art. 758 § 1 k.c. przez niewłaściwe ich zastosowanie, polegające na zaniechaniu ich zastosowania, pomimo tego, że agent-pośrednik nie może zawierać umowy licencyjnej, a przeto umowa licencji niewyłącznej zawarta przez Powoda ze (...) Sp. z o.o. była nieważna; 2.
  7. art. 6 ust. 1 pkt 1, art. 11 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 106 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej decyzji) przez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na tym, że zostały one zastosowane pomimo, że Pozwany nie udowodnił tego, iż na czas wszczęcia postępowania, na czas jego trwania i na czas wydania zaskarżanej Decyzji istniał „interes publiczny” w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów; 2.
  8. art. 6 ust. 1 pkt 1, art. 11 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 106 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) przez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na tym, że zostały one zastosowane pomimo wadliwego wyznaczenia rynku właściwego w jego aspekcie (wymiarze) produktowym - w rozumieniu art. 4 pkt 9 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji), to jest przyjęciu, że rynkiem właściwym był: rynek usług dostępu do płatnej telewizji - „(...) świadczonych przez operatorów kablowych, operatorów satelitarnych platform cyfrowych oraz operatorów korzystających z innych transmisji (np. za pośrednictwem infrastruktury sieciowej — (...)) (...)”; 2.
  9. art. 6 ust. 1 pkt 1, art. 11 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 106 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) przez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na tym, że zostały one zastosowane pomimo wadliwego, wyznaczenia rynku właściwego w jego aspekcie (wymiarze) geograficznym - w rozumieniu art. 4 pkt 9 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów; 2.
  10. art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) przez jego błędną wykładnię polegającą na pominięciu przez Pozwanego tego, iż zakazanym porozumieniem w rozumieniu tego przepisu jest tylko porozumienie: ⚫ które w istotnym (znaczącym, odczuwalnym) stopniu wpłynęło lub wpływa na konkurencję, ⚫ w odniesieniu do którego nie można stwierdzić istnienia tzw. niezbędnych ograniczeń konkurencji (ancilliary restraints); 2.
  11. art. 6 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 11 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej decyzji) przez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na tym, że zostały one zastosowane pomimo, że Pozwany nie poczynił jakichkolwiek ustaleń faktycznych dotyczących: ⚫ tego w jaki kontekst gospodarczy i prawny wpisywała się umowa Powoda ze (...) Sp. z o.o. oraz umowy pozostałych stron ze (...) Sp. z o.o., ⚫ charakteru dóbr/usług, do których odnosiła się umowa Powoda ze (...) Sp. z o.o. oraz umowy pozostałych stron ze (...) Sp. z o.o., ⚫ czy istniał „rynek właściwy” - a na wypadek stwierdzenia takiego rynku lub rynków - jak przedstawiały się w sierpniu - wrześniu 2012 r. „ warunki funkcjonowania i struktury spornego rynku lub spornych rynków” oraz ⚫ czy umowa Powoda ze (...) Sp. z o.o. oraz urnowy pozostałych stron ze (...) Sp. z o.o. mogły oddziaływać negatywnie na konkurencję, to znaczy że w/w umowa lub w/w umowy były konkretnie w stanie zapobiec konkurencji na rynku, ograniczyć ją lub zakłócić, przy czym rynek lub rynki mogły zostać „zakłócone w znaczący sposób” a także zaniechał dokonania „indywidualnej i konkretnej oceny treści i celu” umowy Powoda ze (...) Sp. z o.o. oraz umów pozostałych stron ze (...) Sp. z o.o. oraz zaniechał poczynienia ustaleń faktycznych, że umowa Powoda ze (...) Sp. z o.o. oraz umowy pozostałych stron ze (...) Sp. z o.o. „(...) są (...) szkodliwe dla prawidłowego funkcjonowania normalnej gry konkurencyjnej (...)” na rynku lub na rynkach; 2.
  12. art. 106 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ostatniej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej decyzji) przez ich zastosowanie, przez Pozwanego, polegające na nałożeniu na Powoda kary pieniężnej w kwocie 1.637.302,59 zł. pomimo tego, że Pozwany nie poczynił jakichkolwiek ustaleń faktycznych dotyczących: ⚫ tego w jaki kontekst gospodarczy i prawny wpisywała się umowa Powoda ze (...) Sp. z o.o. oraz umowy pozostałych stron ze (...) Sp. z o.o., ⚫ charakteru dóbr/usług, do których odnosiła się umowa Powoda ze (...) Sp. z o.o. oraz umowy pozostałych stron ze (...) Sp. z o.o., ⚫ tego czy istniał „rynek właściwy” - a na wypadek stwierdzenia takiego rynku lub rynków - jak przedstawiały się w sierpniu i wrześniu 2012 r. „ warunki funkcjonowania i struktury spornego rynku lub spornych rynków” oraz ⚫ czy umowa Powoda ze (...) Sp. z o.o. oraz umowy pozostałych stron ze (...) Sp. z o.o. mogły oddziaływać negatywnie na konkurencję, to znaczy że w/w umowa lub w/w umowy były konkretnie w stanie zapobiec konkurencji na rynku, ograniczyć ją lub zakłócić, przy czym rynek lub rynki mogły zostać „ zakłócone w znaczący sposób” a także zaniechał dokonania „indywidualnej i konkretnej oceny treści i celu” umowy Powoda ze (...) Sp. z o.o., oraz umów pozostałych stron ze (...) Sp. z o.o. oraz zaniechał poczynienia ustaleń faktycznych, że umowa Powoda ze (...) Sp. z o.o. oraz umowy pozostałych stron ze (...) Sp. z o.o. „(...) są (...) szkodliwe dla prawidłowego funkcjonowania normalnej gry konkurencyjnej (...)” na rynku lub na rynkach; 2.
  13. art 4 pkt 5 lit. a/ ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) przez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu przez Pozwanego, iż „porozumienie” należy utożsamić z więcej niż jedną umową; 2.
  14. art. 6 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 11 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) polegające na zastosowaniu tych przepisów pomimo braku udowodnienia przez Pozwanego, że Powód stawiał „(...) sobie za cel ograniczenie konkurencji (...)”; 2.
  15. art. 6 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 11 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej decyzji), przez ich niewłaściwe zastosowanie przez Pozwanego polegające na zastosowaniu tego przepisu pomimo braku udowodnienia przez Pozwanego, że „(...) porozumienie pomiędzy (...) a pozostałymi stronami miało antykonkurencyjny cel.” oraz przy wykluczeniu przez Pozwanego tego, że we wrześniu 2012 r. istniał rynek świadczenia usług (...); 1.
  16. art. 106 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na nałożeniu obowiązku zapłaty przez Powoda kary pieniężnej w kwocie 1.637.302,59 zł. pomimo braku udowodnienia przez Pozwanego, że zachowanie się Powoda spowodowało powstanie konkretnego zagrożenia konkurencji bądź, że zachowanie się Powoda było zdolne do spowodowania określonego zagrożenia/niebezpieczeństwa dla konkurencji, a zatem takie zachowanie się zazwyczaj („typowo”) prowadzi do spowodowania zagrożenia/niebezpieczeństwa dla konkurencji; 1.
  17. art. 6 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 11 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji), przez jego niewłaściwe zastosowanie przez Pozwanego polegające na zastosowaniu tego przepisu pomimo braku udowodnienia przez Pozwanego, że zachowanie się Powoda (lub zachowania Powoda oraz innych stron postępowania zakończonego zaskarżaną Decyzją) spowodowało powstanie konkretnego istotnego/znacznego/odczuwalnego zagrożenia konkurencji bądź, że zachowanie się Powoda (lub zachowania Powoda oraz innych stron postępowania zakończonego zaskarżaną Decyzją) było zdolne do spowodowania określonego istotnego/znacznego/odczuwalnego zagrożenia/niebezpieczeństwa dla konkurencji, a zatem takie zachowanie się zazwyczaj („typowo”) prowadzi do spowodowania istotnego/znacznego/odczuwalnego zagrożenia/niebezpieczeństwa dla konkurencji; 2.
  18. art. 106 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej decyzji) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na nałożeniu obowiązku zapłaty przez Powoda kary pieniężnej w kwocie 1.637.302,59 zł, pomimo braku ustalenia przez Pozwanego, że zachowanie się Powoda (lub zachowania Powoda oraz innych stron postępowania zakończonego zaskarżaną Decyzją) spowodowało powstanie konkretnego istotnego/znacznego/odczuwalnego zagrożenia konkurencji bądź, że zachowanie się Powoda (lub zachowania Powoda oraz innych stron postępowania zakończonego zaskarżaną Decyzją) było zdolne do spowodowania określonego istotnego/znacznego/odczuwalnego zagrożenia/niebezpieczeństwa dla konkurencji, a zatem takie zachowanie się zazwyczaj („typowo”) prowadzi do spowodowania istotnego/znacznego/odczuwalnego zagrożenia/niebezpieczeństwa dla konkurencji; 2.
  19. art. 6 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 11 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji), przez ich niewłaściwe zastosowanie przez Pozwanego polegające na zastosowaniu tych przepisów pomimo braku przeprowadzania opisanego w odwołaniu „uproszczonego badania” umowy Powoda ze (...) Sp. z o.o. oraz umów (...) Sp. z o.o. z pozostałymi stronami postępowania zakończonego zaskarżaną Decyzją; 2.
  20. art. 106 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej decyzji) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na nałożeniu obowiązku zapłaty przez Powoda kary pieniężnej w kwocie 1.637.302,59 zł, pomimo braku przeprowadzania opisanego w odwołaniu „uproszczonego badania” umowy Powoda ze (...) Sp. z o.o. oraz umów (...) Sp. z o.o. z pozostałymi stronami postępowania zakończonego zaskarżaną Decyzją; 2.
  21. art. 6 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 11 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej decyzji), przez ich niewłaściwe zastosowanie przez Pozwanego polegające na zastosowaniu tych przepisów pomimo braku poczynienia przez Pozwanego niezbędnych ustaleń faktycznych co do „kontekstu gospodarczego i prawnego” w jaki wpisywała się umowa zawarta przez Powoda ze (...) Sp. z o.o.; 2.
  22. art. 6 ust. 1 z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej decyzji) przez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu przez Pozwanego, iż zakazem wynikającym z tego przepisu są objęte także porozumienia, które „mogą taki skutek wywołać”, to jest skutek polegający na ograniczeniu konkurencji - przy czym „[n]egatywny skutek nie musi od razu wystąpić, wystarczy że porozumienie zostało zawarte i że istnieje prawdopodobieństwo, iż skutek wystąpi”; 2.
  23. art. 106 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na nałożeniu obowiązku zapłaty przez Powoda kary pieniężnej w kwocie 1.637.302,59 zł, pomimo braku poczynienia przez Pozwanego niezbędnych ustaleń faktycznych co do „kontekstu gospodarczego i prawnego” w jaki wpisywała się umowa zawarta przez Powoda ze (...) Sp. z o.o.; 2.
  24. art. 6 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 11 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji), przez ich niewłaściwe zastosowanie przez Pozwanego, polegające na zastosowaniu tych przepisów pomimo braku poczynienia przez Pozwanego niezbędnych ustaleń faktycznych co do „kontekstu gospodarczego i prawnego” w jaki wpisywała się umowa zawarta przez Powoda ze (...) Sp. z o.o., w zakresie braku relacji konkurencji Powoda z pozostałymi operatorami w odniesieniu do transmisji meczów Polska - Czarnogóra i Polska - Mołdawia oraz braku chociażby możliwości spowodowania przez Powoda jakiegokolwiek, a tym bardziej możliwości spowodowania „istotnego/znacznego/odczuwalnego” wpływu na konkurencję („appreciable effect on competition”) w odniesieniu do transmisji meczów Polska - Czarnogóra i Polska – Mołdawia; 2.
  25. art. 106 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1 z dnia 16 lutego 2007 r. ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na nałożeniu obowiązku zapłaty przez Powoda kary pieniężnej w kwocie 1.637.302,59 zł, pomimo braku poczynienia przez Pozwanego niezbędnych ustaleń faktycznych co do „kontekstu gospodarczego i prawnego” w jaki wpisywała się umowa zawarta przez Powoda ze (...) Sp. z o.o., w zakresie braku relacji konkurencji Powoda z pozostałymi operatorami w odniesieniu do transmisji meczów Polska - Czarnogóra i Polska - Mołdawia oraz braku chociażby możliwości spowodowania przez Powoda jakiegokolwiek, a tym bardziej możliwości spowodowania „istotnego/znacznego/odczuwalnego” wpływu na konkurencję ( „appreciable effect on competition”) w odniesieniu do transmisji meczów Polska Czarnogóra i Polska – Mołdawia; 2.
  26. art. 106 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dn. 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na nałożeniu obowiązku zapłaty przez Powoda kary pieniężnej w kwocie 1.637.302,59 zł, pomimo zaniechania wskazania przez Pozwanego racji, które spowodowały, iż Pozwany, działając w ramach z tzw. uznania administracyjnego, nałożył tę karę pieniężną; 2.
  27. art. 106 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dn. 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej decyzji) przez ich błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu przez Pozwanego, że mógł on odstąpić od nałożenia kary pieniężnej - określonej powyżej wskazanymi przepisami - chociaż te przepisy wykluczały obowiązek nałożenia kary; 2.
  28. art. 106 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1 z dnia 16 lutego 2007 r. ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że umyślność deliktu określonego w powyższych przepisach „wyraża się również w tym, że przedsiębiorca miał świadomość, że swoim zachowaniem narusza zakaz praktyk ograniczających konkurencję (...)” - aczkolwiek do stwierdzenia umyślności naruszenia zakazu praktyk ograniczających konkurencję konieczne jest istnienie elementu świadomości (płaszczyzna intelektualna) oraz elementu wolicjonalnego (płaszczyzna woli); 2.
  29. art. 6 ust. 2 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolnościach z dn. 4 listopada 1950 r. („Europejska Konwencja Praw Człowieka”) w zw. z art. 106 ust. 1 pkt 1 i w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, przez Pozwanego, polegające na nałożeniu na Powoda obowiązku zapłaty kary pieniężnej w kwocie 1.637.302,59 zł, pomimo tego, że Pozwany nie udowodnił zamiaru Powoda, przy popełnieniu deliktu administracyjnego o znamionach określonych przepisami art. 106 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów a także nie określił osoby fizycznej (osób fizycznych), której (których) zachowanie się należało poczytywać za zachowanie się Powoda, nie wskazując nadto podstawy prawnej takiego przypisania; 2.
  30. art. 48 ust. 1 Karty Praw Podstawowych w zw. z art. 106 ust. 1 pkt 1 i w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, przez Pozwanego, polegające na nałożeniu na Powoda obowiązku zapłaty kary pieniężnej w kwocie 1.637.302,59 zł, pomimo tego, że Pozwany nie udowodnił zamiaru Powoda, przy popełnieniu deliktu administracyjnego o znamionach określonych przepisami art. 106 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów a także nie określił osoby fizycznej (osób fizycznych), której (których) zachowanie się należało poczytywać za zachowanie się Powoda, nie wskazując nadto podstawy prawnej takiego przypisania; 2.
  31. art. 106 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1 z dnia 16 lutego 2007 r. ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) przez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na tym, że zostały one zastosowane pomimo braku udowodnienia przez Pozwanego umyślności zachowań Powoda i braku nawet wskazania czy „umyślność” zrelatywizowana do Powoda przejawiła się w postaci zamiaru bezpośredniego czy też zamiaru ewentualnego; 2.
  32. art. 6 ust. 2 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolnościach z dn. 4 listopada 1950 r. („Europejska Konwencja Praw Człowieka”) w zw. z art. 106 ust. 1 pkt 1 i art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dn. 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, przez Pozwanego, polegające na nałożeniu przez Pozwanego na Powoda kary pieniężnej w kwocie 1.637.302,59 zł, pomimo tego, że Pozwany nie udowodnił jednej z postaci zamiaru Powoda, przy popełnieniu deliktu administracyjnego o znamionach określonych przepisami art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dn. 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, a także nie określił osoby fizycznej (osób fizycznych), której (których) zachowanie się należało poczytywać za zachowanie się Powoda, nie wskazując nadto podstawy prawnej takiego przypisania; 2.
  33. art. 48 ust. 1 Karty Praw Podstawowych w zw. z art. 106 ust. 1 pkt 1 i art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dn. 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, przez Pozwanego, polegające na nałożeniu przez Pozwanego na Powoda kary pieniężnej w kwocie 1.637.302,59 zł, pomimo tego, że Pozwany nie udowodnił jednej z postaci zamiaru Powoda, przy popełnieniu deliktu administracyjnego o znamionach określonych przepisami art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dn. 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, a także nie określił osoby fizycznej (osób fizycznych), której (których) zachowanie się należało poczytywać za zachowanie się Powoda, nie wskazując nadto podstawy prawnej takiego przypisania; 2.
  34. art. 6 ust. 2 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolnościach z dn. 4 listopada 1950 r. („Europejska Konwencja Praw Człowieka”) w zw. z art. 106 ust. 1 pkt 1 i art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dn. 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, przez Pozwanego, polegające na nałożeniu przez Pozwanego na Powoda kary pieniężnej w kwocie 1.637.302,59 zł, pomimo tego, że Pozwany nie udowodnił jednej z postaci zamiaru Powoda, przy popełnieniu deliktu administracyjnego o znamionach określonych przepisami art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dn. 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, który to zamiar powinien być zrelatywizowany do ustawowego skutku zakazanej praktyki, a nie do zachowania się (czynu) Powoda; 2.
  35. art. 48 ust. 1 Karty Praw Podstawowych w zw. z art. 106 ust. 1 pkt 1 i art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dn. 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, przez Pozwanego, polegające na nałożeniu przez Pozwanego na Powoda kary pieniężnej w kwocie 1.637.302,59 zł, pomimo tego, że Pozwany nie udowodnił jednej z postaci zamiaru Powoda, przy popełnieniu deliktu administracyjnego o znamionach określonych przepisami art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dn. 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, który to zamiar powinien być zrelatywizowany do ustawowego skutku zakazanej praktyki, a nie do zachowania się (czynu) Powoda; 2.
  36. art. 6 ust. 2 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolnościach z dn. 4 listopada 1950 r. - („Europejska Konwencja Praw Człowieka”) w zw. z art. 106 ust. 1 pkt 1 i art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dn. 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) oraz art. 48 ust. 1 Karty Praw Podstawowych w zw. z art. 106 ust. 1 pkt 4 i art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dn. 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji), przez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na nałożeniu przez Pozwanego na Powoda kary pieniężnej w kwocie 1.637.302,59 zł, pomimo tego, że Pozwany nie udowodnił Powodowi winy w odniesieniu do zarzuconej Powodowi praktyki ograniczającej konkurencję; 2.
  37. art. 106 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dn. 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) przez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na tym, że zostały one zastosowane pomimo zaistnienia stanu wyższej konieczności przy zawarciu przez Powoda ze (...) Sp. z o.o. umowy licencyjnej oraz przy zawarciu umów licencyjnych ze (...) Sp. z o.o. przez innych adresatów zaskarżanej Decyzji; 2.
  38. art. 111 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na określeniu przez Pozwanego kary pieniężnej, o której stanowi art. 106 ust. 1 pkt 1 w zw. art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej decyzji) z pominięciem dyrektywy jej wymiaru nakazującej uwzględniania „stopnia naruszenia interesu publicznego”; 2.
  39. art. 106 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) przez ich wadliwe zastosowanie polegające na ich zastosowaniu pomimo braku udowodnienia przez Pozwanego, że zachowanie się Powoda polegające na zawarciu przez Powoda ze (...) Sp. z o.o. umowy licencji niewyłącznej stanowiło zachowanie społecznie szkodliwe w stopniu wyższym niż znikome; 2.
  40. art. 111 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż celem kary pieniężnej nakładanej za naruszenie przepisu art. 106 ust. 1 pkt 1 w zw. art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) jest także „prewencja”, chociaż celem tej kary jest wyłącznie funkcja retrybutywna; 2.
  41. art. 111 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na określeniu przez Pozwanego kary pieniężnej, o której stanowi art. 106 ust. 1 pkt 1 w zw. art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej decyzji) przy uwzględnieniu nieistniejącej funkcji kary pieniężnej to jest, funkcji „prewencyjnej”, chociaż celem tej kary jest wyłącznie funkcja retrybutywna; 2.
  42. art. 111 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na określeniu przez Pozwanego kary pieniężnej, o której stanowi art. 106 ust. 1 pkt 1 w z w. art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów (w brzmieniu tej ustawy określonym w pkt 31 zaskarżanej Decyzji) z pominięciem dyrektywy jej wymiaru nakazującej uwzględnianie rozmiaru (wielkości) korzyści osiągniętych przez sprawcę deliktu administracyjnego z dokonanego przez niego deliktu. W związku z powyższym, (...) S.A. wniósł o: uchylenie (w części dotyczącej Powoda) Decyzji Prezesa UOKiK z dnia 22 grudnia 2021 r. nr(...), względnie wniósł o zmianę zaskarżanej Decyzji w części i stwierdzenie, że (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. nie zawierała ze (...) Sp. z o.o. (obecnie: (...) Sp. z o.o.) z siedzibą w W. oraz z innymi przedsiębiorcami porozumienia ograniczającego konkurencję dotyczącego telewizyjnego udostępnienia w Polsce meczów piłkarskich Polska - Czarnogóra i Polska - Mołdawia w 2012 r. rozgrywanych w ramach eliminacji do Mistrzostw Świata w Brazylii w 2014 r. Ponadto, (...) wniósł o:
  43. zasądzenie od Pozwanego na rzecz Powoda kosztów procesu według norm przepisanych;
  44. przeprowadzenie rozprawy także w nieobecności Powoda;
  45. wezwanie na rozprawę następujących świadków: ⚫. ⚫ J. B., adres do doręczeń: (...) S.A, ul. (...), (...)-(...) W., ⚫ B. P., adres do doręczeń: (...) S.A, ul. (...), (...)-(...) W., ⚫ M. Z., adres do doręczeń: (...) S.A, ul. (...), (...)-(...) W., ⚫ W. S., adres do doręczeń: (...) S.A, ul. (...), (...)-(...) W., ⚫ B. B.

(1), adres do doręczeń: (...) S.A., ul. (...), (...)-(...) W., ⚫ G. M.
(1), adres do doręczeń: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, plac (...), (...)-(...) W., ⚫ K. S.
(1), adres do doręczeń: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, plac (...), (...)-(...) W.. (odwołanie (...) S.A. z dnia 26 stycznia 2022 r. k. 72- 179 akt sąd.) W odpowiedzi na powyższe odwołanie, Prezes UOKiK wniósł o:
  1. odrzucenie odwołania z dnia 26 stycznia 2022 r. w części dotyczącej pkt III ppkt 1, 4 i 5 sentencji Decyzji;
  2. oddalenie odwołania z dnia 26 stycznia 2022 r., w pozostałej części; ewentualnie, w razie nieuwzględnienia wniosku o odrzucenie odwołania, w którym mowa w pkt 1.,
  3. wniósł o oddalenie odwołania z dnia 26 stycznia 2022 r. w całości. Ponadto, Pozwany wniósł o:
  4. pominięcie wniosku Powoda o dopuszczenie dowodów z zeznań świadków, wskazanych w odwołaniu z dnia 26 stycznia 2022 r., jako nieistotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, nieprzydatnych do wykazania wnioskowanych faktów oraz zmierzających jedynie do przedłużenia postępowania;
  5. pominięcie wniosku Powoda o dopuszczenie dowodu z przesłuchania stron, jako niedopuszczalnego w świetle art. 299 k.p.c., nieprzydatnego do wykazania wnioskowanych faktów, nieistotnego dla rozstrzygnięcia sprawy oraz zmierzającego jedynie do przedłużenia postępowania;
  6. pominięcie wniosku Powoda o dopuszczenie dowodu z nagrania na płycie CD, jako nieprzydatnego do wykazania wnioskowanego faktu;
  7. pominięcie wniosku Powoda o dopuszczenie dowodu z oględzin z udziałem biegłego, jako nieistotnego dla rozstrzygnięcia sprawy oraz zmierzającego jedynie do przedłużenia postępowania;
  8. pominięcie wniosku Powoda o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego, jako nieistotnego dla rozstrzygnięcia sprawy oraz zmierzającego jedynie do przedłużenia postępowania;
  9. zasądzenie od Powoda na rzecz Pozwanego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. (odpowiedź Prezesa UOKiK na odwołanie (...) S.A. z dnia 5 sierpnia 2022 r. k. 272-316v akt sąd.) Ponadto, odpowiedź na odwołanie wniósł (...) Sp. z o.o., w którym podniósł, że analiza stanowiska (...) S.A., wskazuje na to, iż odwołanie (...) Sp. z o.o. jak i odwołanie (...) S.A. są uzasadnione. (...) Sp. z o.o. przyłącza się do wniosków i argumentów podnoszonych w przedmiocie konieczności umorzenia postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie. (odpowiedź (...) S.A. na odwołanie (...) S.A. z dnia 3 sierpnia 2022 r. k. 319-320 akt adm.) Odpowiedź na odwołanie złożył również (...) S.A. z siedzibą w P., w której odniósł się do poszczególnych zarzutów (...) S.A. i wskazał m.in., że Prezes UOKiK nie usunął uchybień proceduralnych wskazanych w wyrokach SOKiK, SA i SN; nie usunął powyższych uchybień i wydał kolejne rozstrzygnięcie w tej samej sprawie administracyjnej; dodał też, że nowe rozstrzygnięcie obarczone jest tymi samymi wadami proceduralnymi, które zostały wskazane w przywołanych wyżej wyrokach; ponadto, Prezes UOKiK poprzez wydanie nowego rozstrzygnięcia dopuścił się kolejnych rażących naruszeń proceduralnych, które nie mogą zostać konwalidowane w postępowaniu sądowym oraz wskazał, iż wobec braku możliwości konwalidacji uchybień Prezesa UOKiK, konieczne jest uchylenie Decyzji II w całości. (odpowiedź (...) S.A. na odwołanie (...) S.A. z dnia 22 lipca 2022 r. k. 239-242v akt sąd.) Powód - (...) Sp. z o. o. z siedzibą w P. ( aktualnie (...) S.A. z siedzibą w P., dalej jako (...) ) zaskarżył powyższą Decyzję w części, tj. co do punktu I, punktu II.5 oraz do punktu IV.5 i zarzucił jej:
  10. naruszenie art. 531 § 1 i 2 ksh w zw. z art. 30 § 4 kpa oraz art. 10 § 1 kpa i art. 28 kpa w zw. z art. 83 uokik - przez pominięcie udziału w postępowaniu monopolowym (...) Sp. z o. o. z siedzibą w P. i w rezultacie wydanie Decyzji w stosunku do (...) Sp. z o.o. (wcześniejsza firma: (...) S.A), pomimo że w wyniku podziału (...) S.A., jaki nastąpił w trakcie postępowania antymonopolowego, prawa i obowiązki związane z postępowaniem monopolowym prowadzonym pod sygnaturą: (...), zgodnie z planem podziału (...) S.A., przeszły z (...) S.A. na (...) Sp. z o. o.; Niezależnie od powyższego zaskarżonej Decyzji zarzucił:
  11. naruszenie art. 9 ust. 1 i ust. 2 pkt 5 uokik przez jego niezastosowanie w niniejszej sprawie i zaniechanie stwierdzenia nadużycia przez (...) Sp. z o. o. pozycji dominującej - na krajowym rynku obrotu prawami telewizyjnymi do meczów pierwszej reprezentacji Polski mężczyzn w piłce nożnej - polegającego na narzucaniu pozostałym stronom postępowania przed Prezesem UOKiK minimalnej ceny odsprzedaży odbiorcom dostępu do transmisji audiowizualnych na żywo w systemie „(...)” z meczów reprezentacji Polski mężczyzn w piłce nożnej, rozgrywanych w ramach eliminacji do Mistrzostw Świata 2014, pomimo że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy świadczył o nadużyciu pozycji dominującej przez (...) Sp. z o.o.; Ponadto, na wypadek nieuwzględnienia zarzutów nr 1-2, zaskarżonej Decyzji zarzucił:
  12. naruszenie art. 6 ust. 1 pkt 1 uokik poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w niniejszej sprawie i uznanie, że: a. pomiędzy Powodem i pozostałymi stronami postępowania przed Prezesem UOKiK doszło do zawarcia niedozwolonego porozumienia ograniczającego konkurencję, pomimo braku antykonkurencyjnego celu i skutku porozumienia na lokalnych rynkach usług dostępu do płatnej telewizji; b. zawarcie w umowach licencyjnych zawartych przez strony postępowania przed Prezesem UOKiK, w tym m.in. przez Powoda, ze (...) Sp. z o. o. postanowienia o treści: „ Strony ustalają, że cena sprzedaży Eventu w ramach PPV w [...] i u innych operatorów świadczących usługę PPV będzie nie mniejsza niż 20 zł brutto.” oznacza uzgodnienie przez wszystkie strony postępowania przed Prezesem UOKiK minimalnej ceny sprzedaży odbiorcom dostępu do transmisji telewizyjnych na żywo w systemie „Pay- Per-View” z meczów reprezentacji Polski mężczyzn w piłce nożnej, rozgrywanych w ramach eliminacji do Mistrzostw Świata 2014 i zawarcie przez nie jednego porozumienia o de facto horyzontalnym charakterze, pomimo że poszczególni licencjobiorcy - kontrahenci (...) Sp. z o.o. nie utrzymywali między sobą relacji i nie dokonywali wymiany informacji przedmiocie ceny odsprzedaży usługi PPV, ani bezpośrednio ani za pośrednictwem (...) Sp. z o.o.;
  13. naruszenie art. 6 ust. 1 pkt 1 uokik w zw. z art. 8 ust. 1 uokik poprzez niezastosowanie przez Prezesa UOKiK do porozumienia opisanego w pkt I Decyzji wyłączenia z zakazu zawierania takich porozumień przewidzianego w art. 8 ust. 1 uokik, pomimo spełnienia określonych w tym przepisie przesłanek; W razie nieuwzględnienia wyżej wskazanych zarzutów, skarżonej Decyzji zarzucił nadto:
  14. naruszenie art. 106 ust 1 pkt 1 uokik, art. 4 pkt 15 uokik [oba w brzmieniu obowiązującym przed dniem 18.01.2015 r.] oraz art. 107 §

§ 3ustawy z dn.

14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm., dalej „kpa”) przez nałożenie na Powoda kary pieniężnej w oparciu o wskazane przepisy uokik, przy jednoczesnym braku ustalenia w Decyzji wysokości wskazanych w tych przepisach przychodów Powoda, od których zależy wysokość kary pieniężnej;

  1. naruszenie art. 106 ust. 1 pkt 1 uokik w zw. z art. 111 uokik [oba w brzmieniu obowiązującym przed dniem 18.01.2015 r.] oraz art. 7 i art. 77 § 1 kpa w zw. z art. 83 uokik, poprzez brak wszechstronnego wyjaśnienia oraz należytego uwzględnienia okoliczności i stopnia naruszenia przepisów ustawy, a w rezultacie nałożenie na Powoda nadmiernie dolegliwej kary pieniężnej, nieadekwatnej do jej zakładanego celu oraz okoliczności niniejszej sprawy. Z uwagi na powyższe, (...) S.A. wniósł o:
  2. uchylenie Decyzji w zaskarżonej części; ewentualnie o:
  3. zmianę zaskarżonej Decyzji w zakresie pkt II ppkt 5 - poprzez uchylenie nałożonej na Powoda kary pieniężnej lub obniżenie wysokości tej kary; a ponadto wniósł o:
  4. zasądzenie na rzecz Powoda od Pozwanego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Jednocześnie, Powód wniósł o:
  5. przeprowadzenie dowodów z: a. dokumentów w postaci: i. plan podziału (...) S.A. z dnia 14 kwietnia 2021 r. - wydruk wyciągu z planu i pełna wersja na nośniku danych, ii. pismo (...) Sp. z o. o. z dnia 13 lipca 2021 r. wraz z załącznikami (w aktach postępowania antymonopolowego), (...). pismo (...) Sp. z o. o. z dnia 30 września 2021 r. (w aktach postępowania antymonopolowego), - na okoliczność: podziału (...) S.A., przejścia na (...) Sp. z o. o. praw i obowiązków związanych z postępowaniem antymonopolowym prowadzonym pod sygnaturą: (...), poinformowania Prezesa UOKiK o dokonanym podziale (...) S.A. i jego skutkach; iv. pismo (...) Sp. z o. o. z dnia 22 marca 2013 r., v. pismo (...) Sp. z o. o. z dnia 25 września 2012 r. - na okoliczność: posiadania przez (...) Sp. z o. o. na krajowym rynku obrotu prawami telewizyjnymi do meczów pierwszej reprezentacji Polski mężczyzn w piłce nożnej pozycji dominującej (wszystkie w aktach postępowania antymonopolowego); vi. decyzja Prezesa UOKiK z dnia 18 września 2006 r. nr(...), vii. decyzja Prezesa UOKiK z dnia 24 maja 2010 r. nr (...), viii. decyzja Prezesa UOKiK z dnia 31 grudnia 2010 r. nr (...) ix. decyzja Prezesa UOKiK z dnia 8 grudnia 2015 r. nr (...) - wszystkie na okoliczność praktyki Prezesa UOKiK w kwestii kwalifikowania niedozwolonych porozumień jako porozumienia typu „hub- and-spoke”; x. Wyjaśnienia w sprawie ustalania wysokości kar pieniężnych za stosowanie praktyk ograniczających konkurencję

(2008)- wydruk ze strony internetowej Prezesa UOKiK - na okoliczność zasad ustalania wysokości kar pieniężnych za stosowanie praktyk ograniczających konkurencję i niezastosowania ich przy wymiarze kary dla Powoda; xi. dokumenty finansowe (...) za 2012 r. (w aktach postępowania przed Prezesem UOKiK) - na okoliczność wysokości przychodów (...) S.A. w 2012 r., w tym przychodów ze sprzedaży usługi PPV; xii. pismo do Fundacji (...) z dnia 20 listopada 2012 r. (w aktach postępowania przed Prezesem UOKiK, przy piśmie (...) S.A. z dnia 26 listopada 2012 r.) - na okoliczność przekazania przez (...) S.A. całego zysku z usługi PPV na cele charytatywne do Fundacji (...); b. zeznań świadka T. Z. (wezwanie na adres siedziby powoda) na okoliczności: i. dotyczące zawarcia przez (...) S.A. ze (...) umowy licencyjnej, w tym wpływu (...) S.A. na treść umowy licencyjnej ze (...), możliwości negocjacji umowy licencyjnej, narzucenia (...) S.A. przez (...) warunków umowy licencyjnej; ii. posiadanych przez (...) S.A. - w momencie zawierania umowy ze (...) - informacji o zawarciu ze (...) umów licencyjnych dot. meczów reprezentacji Polski z Mołdawią i Czarnogórą przez innych przedsiębiorców i warunków tych umów; (...). czy (...) S.A. bezpośrednio lub za pośrednictwem (...) dokonywała wymiany informacji dot. ceny odsprzedaży usługi PPV z innymi kontrahentami (...); iv. dostępności transmisji meczów reprezentacji Polski z Mołdawią i Czarnogórą w systemie (...) wyłącznie dla abonentów (...) S.A.; v. wysokości przychodów (...) S.A. osiągniętych ze sprzedaży dostępu do transmisji meczów reprezentacji Polski z Mołdawią i Czarnogórą;
  1. ograniczenie, na podstawie art. 479 33 § 3 kpc pozostałym stronom prawa wglądu do Załącznika nr 1 do odwołania zawierającego informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa Powoda. (odwołanie (...) S.A. z dnia 28 stycznia 2022 r. k. 72- 222v akt sąd.) Prezes UOKiK, w odpowiedzi na odwołanie wniósł:
  2. w całości o jego oddalenie;
  3. o pominięcie wniosku Powoda o dopuszczenie dowodów z dokumentów w postaci: a. decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 18 września 2006 r., nr (...); b. decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 24 maja 2010 r., nr (...); c. decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 31 grudnia 2010 r., nr (...); d. decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 8 grudnia 2015 r., nr (...); e. pełnej wersji planu podziału (...) S.A. z dnia 14 kwietnia 2021 r., - jako nieistotnych dla rozstrzygnięcia sprawy;
  4. pominięcie wniosku Powoda o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka T. Z., jako nieistotnego dla rozstrzygnięcia sprawy, nieprzydatnego do wykazania wnioskowanych faktów oraz zmierzającego jedynie do przedłużenia postępowania;
  5. zasądzenie od Powoda na rzecz Pozwanego kosztów procesu (w tym kosztów zastępstwa procesowego) według norm przepisanych, w wysokości 6-krotności stawki minimalnej. (odpowiedź pozwanego na odwołanie (...) S.A. z dnia 2 września 2022 r. k. 392-415v akt sąd.) (...) S.A., wniósł odpowiedź na odwołanie, w której odniósł się do poszczególnych zarzutów odwołania. (odpowiedź (...) S.A. na odwołanie z dnia 30 sierpnia 2022 r. k. 372-377 akt sąd.) Nadto, (...) Sp. z o. o. również wniósł odpowiedź na odwołanie (...) S.A. i wskazał, że stanowisko (...) S.A. jak i (...) S.A. są zbieżne, zarówno co do argumentacji prawnej jak i faktycznej. Wskazał też, że analiza stanowiska (...) S.A. wskazuje na to, iż odwołanie (...) S.A. jak i odwołanie (...) S.A. są uzasadnione. (odpowiedź (...) S.A. na odwołanie z dnia 2 września 2022 r. k. 418-418v akt sąd.) Odwołanie od powyższej Decyzji złożył również powód – (...) Sp. z o. o. z siedzibą w W. (aktualnie (...) Sp. z o. o., dalej jako (...) ), zaskarżając ją w całości. Zaskarżonej Decyzji zarzucił:
  6. naruszenie art. 479 31a KPC w zw. z art. 93 ust. 1 u.o.k.k. - poprzez wydanie decyzji administracyjnej w toku postępowania administracyjnego prowadzonego po prawomocnym uchyleniu pierwotnie wydanego w jego ramach rozstrzygnięcia, z obejściem przepisów dot. przedawnienia możliwości wszczęcia postępowania ze względu na upływ czasu od momentu zaniechania praktyki;
  7. naruszenie art. 6 ust. 1 pkt 1 u.o.k.k. - poprzez przyjęcie, że między (...) a spółką pod firmą (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. ( (...)), a także między (...) a pozostałymi stronami postępowania antymonopolowego doszło do zawarcia porozumienia naruszającego konkurencję, mimo że: a. ustalenia organu zostały poczynione w oparciu o wadliwą definicję rynku właściwego; b. wertykalna relacja pomiędzy (...) a (...) miała charakter relacji agencyjnej, w ramach której dopuszczalne jest ustalanie cen minimalnych; c. do ustalenia ceny minimalnej odsprzedaży doszło pomiędzy (...) a (...), a następnie - na skutek nadużycia pozycji dominującej przez (...) - cena ta została narzucona pozostałym przedsiębiorcom, w tym Powodowi; d. w okolicznościach sprawy uzasadnione było wszczęcie postępowania wyłącznie wobec inicjatora inkryminowanego porozumienia;
  8. naruszenie art. 106 ust. 1 pkt 1, art. 111 ust. 1 pkt 1, ust. 2, 3 i 4 u.o.k.k., art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, art. 6 ust. 2 i art. 7 ust. 1 i 2 EKPC - poprzez nałożenie na Powoda rażąco wygórowanej kary pieniężnej z naruszeniem zasady proporcjonalności, nieadekwatnej do zakładanego celu kary. W związku z powyższym, wniósł o:
  9. uchylenie zaskarżonej Decyzji w całości oraz stwierdzenie, na podstawie art. 479 31a § 3 zd. 2 KPC, że Decyzja ta została wydana bez podstawy prawnej; ewentualnie, wniósł o:
  10. zmianę Decyzji w ten sposób, że Sąd nie stwierdza naruszenia przez (...) art. 6 ust. 1 pkt 1 u.o.k.k.; ewentualnie, wniósł o:
  11. zmianę zaskarżonej Decyzji w części, w zakresie pkt II ppkt 6 poprzez odstąpienie od wymierzenia wobec Powoda kary pieniężnej na podstawie art. 106 ust. 1 pkt 1 u.o.k.k.; ewentualnie, wniósł o:
  12. zmianę zaskarżonej Decyzji w części, w zakresie pkt II ppkt 6 poprzez nałożenie na Powoda kary pieniężnej w wysokości istotnie mniejszej niż określona w Decyzji. Powód wniósł również o:
  13. ograniczenie, co do pozostałych stron postępowania, prawa wglądu do następujących informacji oraz dokumentów, stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa Powoda w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji („u.z.n.k.”): a. sposobu podziału między (...) a (...) przychodów z transmisji (nb. 114), b. kwoty przychodów osiągniętych przez (...) w wyniku przedmiotowych transmisji oraz relacji tych przychodów do całkowitego przychodu (...) osiągniętego w roku 2012 (nb. 188), c. kwoty przychodów osiągniętych przez (...) w roku 2012 z tytułu świadczenia usług (...) oraz relacja tych przychodów do całkowitego przychodu (...) osiągniętego w roku 2012 (nb. 188), d. kwoty zysku osiągniętego przez (...) w wyniku przedmiotowych transmisji oraz relacja tego zysku do wysokości nałożonej na (...) kary pieniężnej (nb. 197 i 202), e. zestawienia przychodów (...) z tytułu świadczenia usług PPV za rok 2012 (załącznik nr 3 do niniejszego odwołania),
  14. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z: - zestawienia przychodów (...) Sp. z o.o. z tytułu świadczenia usług Pay-per- view (PPV) za rok 2012 na okoliczność: wysokości przychodów i zysków uzyskanych przez Powoda z tytułu transmisji przedmiotowych meczów oraz nieproporcjonalności kary pieniężnej nałożonej przez Prezesa UOKiK, oraz:
  15. zasądzenie na rzecz Powoda od Pozwanego kosztów postępowania według norm przepisanych (odwołanie (...) Sp. z o. o. z dnia 10 lutego 2022 r. k. 72- 92v akt sąd.) W odpowiedzi na odwołanie, Prezes UOKiK wniósł o jego oddalenie, pominięcie wniosku Powoda o dopuszczenie dowodu z zestawienia przychodów (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. z tytułu świadczenia usług(...) za rok 2012, jako nieistotnego dla rozstrzygnięcia sprawy oraz o zasądzenie od Powoda na rzecz Pozwanego kosztów procesu (w tym kosztów zastępstwa procesowego) według norm przepisanych, w wysokości 6-krotności stawki minimalnej. (odpowiedź Prezesa UOKiK na odwołanie (...) Sp. z o. o. z dnia 7 września 2022 r. k. 284-307 akt sąd.) (...) Sp. z o. o., w odpowiedzi na odwołanie wskazał, że stanowisko (...) jak i (...) Sp. z o. o. są zbieżne, zarówno co do argumentacji prawnej, jak i faktycznej, a ponadto dodał, że analiza stanowiska (...) wskazuje na to, iż odwołanie (...) Sp. z o. o. jak i odwołanie (...) Sp. z o. o. są uzasadnione. (odpowiedź (...) Sp. z o. o. na odwołanie z dnia 2 września 2022 r. k. 247-247v akt sąd.) (...) S.A., w odpowiedzi na odwołanie podsumował stanowisko (...) Sp. z o. o. oraz odniósł się do poszczególnych zarzutów odwołania. (odpowiedź (...) S.A. na odwołanie z dnia 31 sierpnia 2022 r. k. 252-269 akt sąd.) Powód - (...) Sp. z o. o. z siedzibą w P. (dalej jako: (...)) złożył odwołanie od Decyzji Prezesa UOKiK dotyczące części: punktu I, punktu II.7 oraz punktu IV.
  16. Zaskarżonej Decyzji zarzucił:
  17. naruszenie art. 9 ust. 1 i ust. 2 pkt 5 uokik przez jego niezastosowanie w niniejszej sprawie i zaniechanie stwierdzenia nadużycia przez (...) Sp. z o. o. pozycji dominującej - na krajowym rynku obrotu prawami telewizyjnymi do meczów pierwszej reprezentacji Polski mężczyzn w piłce nożnej - polegającego na narzucaniu pozostałym stronom postępowania przed Prezesem UOKiK minimalnej ceny odsprzedaży odbiorcom dostępu do transmisji audiowizualnych na żywo w systemie „(...)” z meczów reprezentacji Polski mężczyzn w piłce nożnej, rozgrywanych w ramach eliminacji do Mistrzostw Świata 2014, pomimo że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy świadczył o nadużyciu pozycji dominującej przez (...) Sp. z o. o.;
  18. naruszenie art. 6 ust. 1 pkt 1 uokik poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w niniejszej sprawie i uznanie, że: a. pomiędzy Powodem i pozostałymi stronami postępowania przed Prezesem UOKiK doszło do zawarcia niedozwolonego porozumienia ograniczającego konkurencję, pomimo braku antykonkurencyjnego celu i skutku porozumienia na lokalnych rynkach usług dostępu do płatnej telewizji; b. zawarcie w umowach licencyjnych zawartych przez strony postępowania przed Prezesem UOKiK, w tym m.in. przez Powoda, ze (...) Sp. z o. o. postanowienia o treści: „Strony ustalają, że cena sprzedaży Eventu w ramach PPV w [...] i u innych operatorów świadczących usługę PPV będzie nie mniejsza niż 20 zł brutto” oznacza uzgodnienie przez wszystkie strony postępowania przed Prezesem UOKiK minimalnej ceny sprzedaży odbiorcom dostępu do transmisji telewizyjnych na żywo w systemie „Pay- Per-View” z meczów reprezentacji Polski mężczyzn w piłce nożnej, rozgrywanych w ramach eliminacji do Mistrzostw Świata 2014 i zawarcie przez nie jednego porozumienia o de facto horyzontalnym charakterze, pomimo że poszczególni licencjobiorcy - kontrahenci (...) Sp. z o. o. nie utrzymywali między sobą relacji i nie dokonywali wymiany informacji przedmiocie ceny odsprzedaży usługi PPV, ani bezpośrednio ani za pośrednictwem (...) Sp. z o. o.;
  19. naruszenie art. 6 ust. 1 pkt 1 uokik w zw. z art. 8 ust. 1 uokik poprzez niezastosowanie przez Prezesa UOKiK do porozumienia opisanego w pkt I Decyzji wyłączenia z zakazu zawierania takich porozumień przewidzianego w art. 8 ust. 1 uokik, pomimo spełnienia określonych w tym przepisie przesłanek. Na wypadek nieuwzględnienia wskazanych zarzutów, skarżonej Decyzji zarzucił:
  20. naruszenie art. 106 ust. 1 pkt 1 uokik, art. 4 pkt 15 uokik [oba w brzmieniu obowiązującym przed dniem 18.01.2015 r.] oraz art. 107 §

§ 3ustawy z dn.

14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm., dalej „kpa”) przez nałożenie na Powoda kary pieniężnej w oparciu o wskazane przepisy uokik, przy jednoczesnym braku ustalenia w Decyzji wysokości wskazanych w tych przepisach przychodów Powoda, od których zależy wysokość kary pieniężnej;

  1. naruszenie art. 106 ust. i pkt 1 uokik w zw. żart. 111 uokik [oba w brzmieniu obowiązującym przed dniem 18.01.2015 r.] oraz art. 7 i art. 77 § 1 kpa w zw. z art. 83 uokik, poprzez brak wszechstronnego wyjaśnienia oraz należytego uwzględnienia okoliczności i stopnia naruszenia przepisów ustawy, a w rezultacie nałożenie na Powoda nadmiernie dolegliwej kary pieniężnej, nieadekwatnej do jej zakładanego celu oraz okoliczności niniejszej sprawy. Z uwagi na powyższe, Powód wniósł o:
  2. uchylenie zaskarżonej Decyzji w części; ewentualnie o:
  3. zmianę zaskarżonej Decyzji w zakresie pkt II ppkt 7 – poprzez uchylenie nałożonej na Powoda kary pieniężnej lub obniżenie wysokości tej kary; dodatkowo, wniósł o:
  4. zasądzenie na rzecz Powoda od Pozwanego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Jednocześnie, Powód wniósł o :
  5. przeprowadzenie dowodów z: a. dokumentów w postaci: i. pismo (...) Sp. z o. o. z dnia 22 marca 2013 r., ii. pismo (...) Sp. z o. o. z dnia 25 września 2012 r. - na okoliczność: posiadania przez (...) Sp. z o. o. na krajowym rynku obrotu prawami telewizyjnymi do meczów pierwszej reprezentacji Polski mężczyzn w piłce nożnej pozycji dominującej (wszystkie w aktach postępowania antymonopolowego); (...). decyzja Prezesa UOKiK z dnia 18 września 2006 r. nr (...), iv. decyzja Prezesa UOKiK z dnia 24 maja 20ior. nr (...), v. decyzja Prezesa UOKiK z dnia 31 grudnia 20ior. nr (...), vi. decyzja Prezesa UOKiK z dnia 8 grudnia 20isr. nr (...) - wszystkie na okoliczność praktyki Prezesa UOKiK w kwestii kwalifikowania niedozwolonych porozumień jako porozumienia typu „hub- and-spoke”; vii. wyjaśnienia w sprawie ustalania wysokości kar pieniężnych za stosowanie praktyk ograniczających konkurencję

(2008)- wydruk ze strony internetowej Prezesa UOKiK - na okoliczność zasad ustalania wysokości kar pieniężnych za stosowanie praktyk ograniczających konkurencję i niezastosowania ich przy wymiarze kary dla Powoda. (odwołanie (...) Sp. z o. o. z dnia 31 stycznia 2022 r. k. 72- 82v akt sąd.) Pozwany, w odpowiedzi na powyższe odwołanie wniósł o: jego oddalenie, pominięcie wniosku Powoda o dopuszczenie dowodów z dokumentów w postaci: a. decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 18 września 2006 r., nr (...); b. decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 24 maja 2010 r., nr (...); c. decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 31 grudnia 2010 r., nr (...); d. decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 8 grudnia 2015 r., nr (...), - jako nieistotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, oraz wniósł o zasądzenie od Powoda na rzecz Pozwanego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. (odpowiedź pozwanego na odwołanie (...) Sp. z o. o. z dnia 9 czerwca 2022 r. k. 271-288 akt sąd.) (...) S.A. wniósł odpowiedz na odwołanie, w której odniósł się do poszczególnych zarzutów odwołania (...) Sp. z o. o. (odpowiedź (...) S.A. na odwołanie z dnia 8 czerwca 2022 r. k. 253-256v akt sąd.) Nadto, odpowiedź na odwołanie złożył również (...) Sp. z o.o. i wskazał, iż stanowisko (...) Sp. z o. o. jak i (...) Sp. z o.o. są zbieżne, zarówno co do argumentacji prawnej jak i faktycznej, a ponadto dodał, iż analiza stanowiska (...) Sp. z o. o. wskazuje na to, iż odwołanie (...) Sp. z o. o. jak i odwołanie (...) Sp. z o. o. są uzasadnione. (odpowiedź (...) Sp. z o. o. na odwołanie z dnia 8 czerwca 2022 r. k. 291-292 akt sąd.) Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił następujący stan faktyczny: (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dawniej jako: (...) Sp. z o.o.”, dalej jako: (...)) jest przedsiębiorcą, którego przedmiotem działalności jest m.in. pośrednictwo w sprzedaży miejsca na cele reklamowe w pozostałych mediach, działalność klubów sportowych, pozostała działalność związana ze sportem (okoliczności niesporne). (...) zawarł 29 maja 2012 r. umowę z Polskim Związkiem Piłki Nożnej (dalej jako: „PZPN”) oraz (...) KG z siedzibą w H., uprawniającą (...) do działania w charakterze podagenta, w zakresie zawierania umów dotyczących wszystkich praw telewizyjnych, którymi może rozporządzać (...) KG z siedzibą w H., na podstawie umowy zawartej z PZPN w dniu 25 maja 2009r. Przyznane (...) uprawnienia obejmowały m.in. zawieranie umów w zakresie udzielenia licencji na transmisję „na żywo” meczów pierwszej reprezentacji Polski mężczyzn w piłce nożnej rozegranych w ramach eliminacji do Mistrzostw Świata 2014 r. z Czarnogórą w dniu 7 września 2012 r. oraz z Mołdawią w dniu 11 września 2012 r. w systemie „Pay – Per – View” (dalej jako: „PPV”) (umowa z dnia 29 maja 2012 r. k. 27-32 akt adm., umowa z dnia 25 maja 2009 r. wraz z załącznikami k. 33-56 akt adm.). (...) korzystając ze swoich uprawnień podjął negocjacje z Telewizją (...) S.A. w sprawie udzielenia licencji na transmisję meczów między Polską a Czarnogórą oraz między Polską a Mołdawią w kanale ogólnodostępnym, jednakże zakończyły się one niepowodzeniem (pismo (...) z dnia 21 listopada 2012 r. k. 1479-1490 akt adm.). (...), w związku z niepowodzeniem negocjacji z Telewizją (...) SA ,propozycję udzielenia licencji na transmisję ww. meczów w systemie PPV przedstawił innym przedsiębiorcom – w formie korespondencji e-mail (pismo (...) z dnia 26 października 2012 r. k. 1395-1398v akt adm.). (...) podjął m.in. negocjacje z (...) . Rozmowy z tym operatorem były o tyle istotne, że (...) nie posiadał doświadczeń w realizacji transmisji meczów w systemie PPV w przeciwieństwie do(...), który przeprowadził już w tym systemie transmisję walki bokserskiej między W. K., a T. A.. Ponadto, (...) był operatorem największej w Polsce i czwartej co do wielkości w Europie platformy satelitarnej (okoliczności bezsporne, pismo (...) z dnia 26 października 2012 r. k. 1395-1398v akt adm.). Podjęcie negocjacji między (...) a (...) w sprawie zawarcia umowy odnoszącej się do licencji w zakresie umożliwienia klientom dostępu do meczu pomiędzy Polską a Czarnogórą nastąpiło 31 sierpnia 2012 r. (w trakcie rozmowy telefonicznej między Prezesem Zarządu (...) a Prezesem Zarządu (...)) (pismo (...) z dnia 1 października 2012 r. k. 293-305 akt adm.). W dniu 3 września 2012 r., w siedzibie (...), odbyło się spotkanie negocjacyjne z przedstawicielami obu spółek. Ze strony (...) padła propozycja, aby to (...) przygotował projekt umowy licencyjnej, określającej wszystkie warunki współpracy, gdyż ten w przeciwieństwie do (...) posiadał doświadczenie w transmisji wydarzeń sportowych w systemie PPV. Tego samego dnia (...) przesłał do (...) informację o ogólnych warunkach współpracy, m.in. osób uprawnionych do reprezentacji (...) przy zawieraniu umowy licencyjnej, charakterystyki sygnału, kwestii związanych z przepisami ustawy o radiofonii i telewizji. (pismo (...) z dnia 1 października 2012 r. k. 293-305 akt adm., e-mail z dnia 3 września 2012 r. godz. 18:57 k. 320-321 akt adm; pismo (...) z 7 stycznia 2013 r., k. 2011). (...)oraz (...) negocjowali warunki umowy m.in. odnoszące się do ceny sprzedaży (wiadomości e-mail z dnia 4, 5, 6, 7 września 2012 r. wraz z załącznikiem k. 352-403 akt adm.). (...) wystąpił 4 września 2012 r. do (...) z pytaniem odnoszącym się do ceny sprzedaży na rynku transmisji przez innych dostawców: „ Cena: jaką cenę sprzedaży na rynku będą mieć inni dostawcy?”. Jednocześnie, (...) przesłał projekt umowy licencyjnej (wiadomość e-mail z dnia 4 września 2012 r. godz. 14:58 k. 352-366 akt adm.). W § 3 ust. 2 projektu umowy przygotowanego przez (...) została zawarta klauzula o następującej treści: „ Strony ustalają, że cena sprzedaży Eventu w rozumieniu Meczu I lub Meczu II w ramach PPV w (...) i u innych operatorów świadczących usługę PPV będzie nie mniejsza niż 20 zł. brutto”. (projekt umowy licencji wyłącznej k. 354-366 akt adm.). (...) Sp. z o. o. z siedzibą w W. w dniu 5 września 2012 r. podpisała z (...), umowę licencji niewyłącznej odnoszącą się do transmisji meczu Polska-Czarnogóra, która w § 3 ust. 2 zawierała informację, iż „cena sprzedaży Eventu w ramach PPV w (...) i u innych operatorów świadczących usługę PPV będzie nie mniejsza niż 20 zł. brutto”. (umowa z dnia 5.09.2012 r. między (...) Sp. z o. o., a (...) k. 116-127, k. 306-317, k. 668-673v akt adm.). W meczu Polska-Czarnogóra, liczba widzów, którzy zdecydowali się na zakup praw do transmisji (usługa PPV dostępna za pośrednictwem dekodera) wyniosła (...), natomiast w meczu Polska-Mołdawia – (...) widzów. (pismo (...) z dnia 1 października 2012 r. k. 293-305 akt adm.) (...) po otrzymaniu od (...) projektu umowy, przesłał go innym operatorom, którym także złożył ofertę umowy licencji niewyłącznej na transmisję meczów w systemie (...). Projekt umowy zawierał oczywiście tożsame postanowienie § 3 ust. 2, dotyczące jednakowej ceny minimalnej dla oferenta i wszystkich pozostałych operatorów. W szczególności w dniu 4 września 2012 r. (...) przesłał ww. projekt umowy i negocjował warunki w formie mailowej z (...) w sprawie nabycia praw do udostępniania meczy reprezentacji Polski przez PPV (pismo (...) Polska z dnia 2.10.2012 r. k. 404-405 akt adm., korespondencja e-mail k. 412-422, k. 431-436, k. 438-444v, k. 446-449v, k. 451-455v akt adm.). (...) jest m.in. dostawcą usług telewizyjnych dla klientów indywidualnych oraz dla klientów biznesowych, w ponad (...) miejscowościach w Polsce (okoliczności bezsporne). Powyższe strony nie zawarły umowy w formie pisemnej, lecz (...) przeprowadziła transmisję obu meczów w systemie PPV, na warunkach ustalonych w wyniku negocjacji ze (...) (projekt umowy między (...) Sp. z o. o., a (...) Sp. z o. o. k. 406-411 akt adm., pismo (...) Sp. z o. o. z dnia 30.10.2012 r. k. 428-429, k. 694-694v akt adm., pismo (...) Polska z dnia 31.10.2012 r. k. 465-466 akt adm., korespondencja e-mail k. 467-478, k. 696-709v, k. 711-720v akt adm.). Przychód osiągnięty przez (...) z transmisji, po odjęciu opłaty licencyjnej wyniósł (...) zł stanowiąc (...) przychodu Spółki osiągniętego w 2012 r. (pismo (...) z dnia 5 sierpnia 2013 r. k. 2857-2866 akt adm.). W meczu Polska-Czarnogóra, liczba widzów, którzy zdecydowali się na zakup praw do transmisji wyniosła (...), natomiast w meczu Polska-Mołdawia – (...). (pismo (...) z dnia 2 października 2012 r. k. 404-405 akt adm.) (...) S.A. (dalej jako: (...)) jest ogólnopolskim operatorem kablowym i telekomunikacyjnym, który dostarcza usługi dla klientów indywidualnych jak i dla klientów biznesowych. (...) oraz (...) w dniu 4 września 2012 r. rozpoczęły negocjacje w sprawie ww. umowy (pismo (...) S.A. z dnia 5.10.2012 r. k. 176-177 akt adm., wiadomość e-mail z dnia 4.09.2012 r. i kolejne k. 189-196 akt adm.). (...) S.A. i (...) podpisały, umowę licencji niewyłącznej 6 września 2012 r. odnoszącą się do transmisji meczu Polska-Czarnogóra, zawierającą niezmieniony § 3 ust.
  1. Strony rozszerzyły powyższą umowę o transmisję meczu Polska-Mołdawia, na takich samych warunkach, uwzględniających cenę sprzedaży Eventu w ramach PPV w (...) i u innych operatorów świadczących usługę PPV (umowa z dnia 6.09.2012 r. między (...) Sp. z o. o., a (...) S.A.” k. 100-103v k. 179-186, k. 654-657v akt adm., aneks do umowy licencji wyłącznej z dnia 10.09.2012 r. k. 105-105v, k.187-188, k. 658v-659 akt adm.). Liczba widzów, którzy dokonali zakupu usługi PPV na mecz Polska-Czarnogóra wyniosła (...), natomiast w meczu Polska-Mołdawia- (...). (pismo (...) z dnia 5 października 2012 r. k. 176-177 akt adm.) (...) jest przedsiębiorcą świadczącym usługi telekomunikacyjne w ponad (...) miejscowościach na terenie Polski (okoliczność bezsporna). (...) otrzymała od (...) propozycję współpracy odnoszącej się do transmisji obu meczów, tj. Polska-Czarnogóra oraz Polska-Mołdawia - w systemie PPV. Strony rozpoczęły negocjacje w sprawie umowy odnoszącej się do nabycia praw do transmisji meczu piłki nożnej między reprezentacją Polski i Czarnogóry 4 września 2012 r., a 5 września 2012r. podpisały umowę licencji niewyłącznej zawierającą niezmieniony § 3 ust 2 umowy (pismo (...) S.A. z dnia 28.09.2012 r. k. 233-234 akt adm., wiadomość e-mail z dnia 4.09.2012 r. i kolejne k. 200-222 akt adm., umowa z dnia 5.09.2012 r. między (...) Sp. z o. o., a (...) S.A k. 106-112 k. 223-229, k. 661-664, k. 1841-1844, k. 1847-1850 akt adm.). Strony rozszerzyły powyższą umowę o transmisję meczu Polska-Mołdawia, na takich samych warunkach, uwzględniających cenę sprzedaży Eventu w ramach PPV w (...) i u innych operatorów świadczących usługę PPV, z wyjątkiem zobowiązania (...) do przekazania zaproszeń VIP oraz niestosowania zapisów Umowy dotyczących praw biletów dostępu dla abonentów w ramach PPV na mecz Polska-Mołdawia (aneks do umowy licencji wyłącznej z dnia 7.09.2012 r. k. 115-115v, k. 665v-666 akt adm.). Liczba widzów, którzy dokonali zakupu usługi PPV na mecz Polska-Czarnogóra wyniosła (...), natomiast w meczu Polska-Mołdawia- (...). (pismo (...) z dnia 28 września 2012 r. k. 198-199 akt adm.) Przychód (...) osiągnięty ze sprzedaży abonentom poszczególnych Eventów wyniósł odpowiednio: Event I- (...) zł brutto oraz za Event II- (...) zł brutto (pismo (...) z dnia 19 lipca 2013 r. k. 2848-2849 akt adm.). (...) rozpoczął 5 września 2012 r. negocjacje z (...) odnoszące się emisji meczów reprezentacji Polski w systemie PPV (pismo (...) z dnia 5.09.2012 r. k. 278-279 akt adm., korespondencja e-mail k. 289-291 akt adm.). (...) jest przedsiębiorcą telekomunikacyjnym świadczącym usługi dla lokalnych jak i dla ogólnopolskich dostawców telekomunikacyjnych (okoliczność bezsporna). Strony podpisały w dniu 5 września 2012 r. umowę licencji niewyłącznej odnoszącą się do transmisji meczu Polska-Czarnogóra, zawierającą niezmienioną klauzulę zawartą w § 3 ust. 2 (umowa z dnia 5.09.2012 r. między (...) Sp. z o. o., a (...) S.A k. 129-132v, k. 280- 287, k. 676-679v akt adm.). Strony rozszerzyły powyższą umowę o transmisję meczu Polska-Mołdawia, na takich samych warunkach, uwzględniających cenę sprzedaży Eventu w ramach PPV w (...) i u innych operatorów świadczących usługę PPV, z wyjątkiem zobowiązania (...) do przekazania zaproszeń VIP oraz niestosowania zapisów Umowy dotyczących praw biletów dostępu dla abonentów w ramach PPV na mecz Polska-Mołdawia (aneks do umowy licencji wyłącznej z dnia 11.09.2012 r. k. 288, k. 680 akt adm.). W meczu Polska-Czarnogóra, liczba widzów, którzy zdecydowali się na zakup praw do transmisji wyniosła (...), natomiast w meczu Polska-Mołdawia – (...) widzów. (pismo (...) z dnia 28 września 2012 r. k. 278-279 akt adm., mail z dnia 14 września 2012 r. k. 291 akt adm.) (...) świadczy usługi dostępu do telewizji, którego głównym obszarem działalności jest P., S., R., b., M. (okoliczność bezsporna). (...) w dniu 6 września 2012 r. podpisała z (...) umowę licencji niewyłącznej odnoszącą się do transmisji meczu Polska-Mołdawia, zawierającą § 3 ust. 2 odnoszący się do ceny sprzedaży (umowa z dnia 6.09.2012 r. między (...) Sp. z o. o., a (...) k. 135-140, k. 682-684v akt adm.). (...) świadczy usługi telewizyjne oraz współpracuje z lokalnymi operatorami Internetu (okoliczność bezsporna). 6 września 2012 r. (...) podpisała z (...) umowę licencji niewyłącznej odnoszącą się do transmisji meczu Polska-Mołdawia. W § 3 ust. 2 ww. umowy ustalono, iż „cena sprzedaży Eventu w ramach PPV u DYSTRYBUTORA SYGNAŁU Z EVENTU i u innych operatorów świadczących usługę PPV będzie nie mniejsza niż 20 zł. brutto”. (umowa z dnia 6.09.2012 r. między (...) Sp. z o. o., a (...) S.A. k. 142-147, k. 686-688v akt adm.). (...) jest piątym pod względem wielkości operatorem telewizji kablowej w Polsce. Swoje usługi świadczy na rzecz takich miast jak: Ł., K., K., M., P., P., P. oraz P. (okoliczność bezsporna). W dniu 4 września 2012 r. (...) otrzymała od (...) propozycję współpracy odnoszącą się do transmisji obu meczów, tj. Polska-Czarnogóra oraz Polska-Mołdawia - w systemie PPV (wiadomość e-mail z dnia 4.09.2012 r. k. 165-166, k. 174-175 akt adm.). (...) w dniu 6 września 2012 r. zawarła z (...), umowę licencji niewyłącznej odnoszącą się do transmisji meczu Czarnogóra-Polska, zawierającą niezmieniony § 3 ust. 2 odnoszący się do ceny sprzedaży (umowa z dnia 6.09.2012 r. między (...) Sp. z o. o., a (...) Sp. z o. o. k. 57-63, k. 155-161, k. 628-631 akt adm.). (...) oraz (...) rozszerzyły ww. umowę o transmisję meczu Polska-Mołdawia, na takich samych warunkach, uwzględniających cenę sprzedaży Eventu w ramach PPV w (...) i u innych operatorów świadczących usługę PPV, z wyjątkiem zobowiązania (...) do przekazania zaproszeń VIP oraz niestosowania zapisów Umowy dotyczących praw biletów dostępu dla abonentów w ramach PPV na mecz Polska-Mołdawia (aneks do umowy licencji wyłącznej z dnia 7.09.2012 r. k. 64-65, k. 162-163, k. 621v-632 akt adm.). W meczu Polska-Czarnogóra, liczba widzów, którzy zdecydowali się na zakup praw do transmisji wyniosła (...) natomiast w meczu Polska-Mołdawia – (...) widzów. (pismo (...) z dnia 28 września 2012 r. k. 151-153 akt adm.) (...), (...) Spółka Jawna” (dalej jako: (...)) jest przedsiębiorcą świadczącym usługi telekomunikacyjne w północnej W. oraz na terenach sąsiednich województwa (...) (okoliczność bezsporna). (...) negocjowała ze (...) w celu nabycia praw do transmisji meczów (wiadomości e-mail k. 243-274v akt adm.). (...) w dniu 6 września 2012 r. podpisała z (...) umowę licencji niewyłącznej odnoszącą się do transmisji meczu Czarnogóra-Polska. W § 3 ust. 2 ww. umowy ustalono, iż minimalna cena sprzedaży transmisji u danego operatora i innych operatorów wyniesie 20 zł brutto. Następnie, aneksem strony ustaliły takie same warunki odnoszące się do transmisji meczu Polska-Mołdawia. (umowa z dnia 6.09.2012 r. między (...) Sp. z o. o., a „(...) Sp. J.” k. 67-74 k. 238-241v, k. 634-637v akt adm., aneks do umowy licencji wyłącznej z dnia 7.09.2012 r. k. 75, k. 242-242v, k. 638 akt adm.) Liczba widzów, którzy dokonali zakupu usługi PPV od (...), na mecz Polska-Czarnogóra wyniosła (...), natomiast w meczu Polska-Mołdawia- (...). (pismo (...) z dnia 26 września 2012 r. k. 235-237 akt adm.) (...) Spółka Jawna (dalej jako: (...)) dostarczała programy telewizyjne do abonentów w takich miastach jak: C., C., B. oraz W. (okoliczność bezsporna). (...) w dniu 6 września 2012 r. podpisała z (...) umowę licencji niewyłącznej odnoszącą się do transmisji meczu Czarnogóra-Polska. W § 3 ust. 2 ww. umowy ustalono, iż minimalna cena sprzedaży transmisji u danego operatora i innych operatorów wyniesie 20 zł brutto. Następnie, aneksem strony ustaliły takie same warunki odnoszące się do transmisji meczu Polska-Mołdawia. Z usługi – transmisji meczów w systemu PPV skorzystało: (...) abonentów (mecz Polska- Czarnogóra) oraz (...) abonentów (mecz Polska-Mołdawia). (umowa z dnia 6.09.2012 r. między (...) Sp. z o. o., a „(...) Spółka Jawna” k. 78-85 k. 640v-644 akt adm., aneks do umowy licencji wyłącznej z dnia 7.09.2012 r. k. 87-88, k. 645-645v akt adm., pismo „(...) Spółka Jawna” z dnia27.11.2012 r. k. 791-793 akt adm.) Telewizja (...) (dalej jako: (...)) świadczyła usługi telewizji kablowej na terenie miasta: W., M., M. i K. (okoliczność bezsporna). (...) w dniu 6 września 2012 r. podpisała z (...) umowę licencji niewyłącznej odnoszącą się do transmisji meczu Czarnogóra-Polska, w której zawarła tożsamy do umowy z (...) § 3 ust.
  2. Następnie, aneksem strony ustaliły takie same warunki odnoszące się do transmisji meczu Polska-Mołdawia. Z usługi – transmisji meczów w systemie PPV skorzystało (...) abonentów. (umowa z dnia 6.09.2012 r. między (...) Sp. z o. o., a Telewizja (...) k. 89-96, k. 647-650v akt adm., aneks do umowy licencji wyłącznej z dnia 7.09.2012 r. k. 97-98, k. 651-651v akt adm., pismo (...) z dnia 26.11.2012 r. k. 768-769 akt adm.) Sąd ustalił, że poszczególni przedsiębiorcy uzyskiwali następujące przychody odpowiednio w 2012 i 2020 roku: (...) w 2012 r. uzyskała przychód w wysokości (...), zaś w 2020 r. przychody (...) wyniosły (...) zł (Rachunek zysków i strat za rok 2012 k. 1344-1345 akt adm., pismo (...) z dnia 30 listopada 2020 r. k. 3190 akt adm., pismo (...) z dnia 24 maja 2021 r. k. 3244-3245 akt adm., pismo (...) z dnia 12 lipca 2021 r. k. 3367 akt adm., Rachunek zysków i strat za rok 2020 k. 3386v-3387, k. 3473v-3474 akt adm.). (...) w 2012 r. uzyskała przychód w wysokości (...) zł, a w 2020 r. uzyskała przychód w wysokości (...) zł (pismo (...) z dnia 22 kwietnia 2013 r. k. 1195-1196 akt adm., CIT-8 za rok 2012 k. 1197-1207 akt adm., pismo (...) z dnia 12 lipca 2021 r. k. 3345 akt adm., CIT-8 za rok 2020 k. 3346-3352 akt adm.). (...) w 2012 r. uzyskał przychód w wysokości (...) zł, a w 2020 r. uzyskał przychód w wysokości (...) zł (złącznik nr 1 do pisma (...) z dnia 24 kwietnia 2013 r. k. 1248 akt adm., PIT-36L za rok 2012 k. 1249-1253 akt adm., pismo (...) z dnia 26 maja 2021 r. k. 3250 akt adm., CIT-8 za 2020 r. k. 3251-3254 akt adm.). (...) w 2012 r. uzyskał przychód w wysokości (...) zł, natomiast w 2020 r. uzyskał przychód w wysokości (...) zł (pismo (...) z dnia 19 kwietnia 2013 r. k. 1168-1169 akt adm., CIT-8 za rok 2012 k. 1170-1173 akt adm., pismo Cyfrowego (...) z dnia 12 lipca 2021 r. k. 3354-3354v akt adm., CIT-8 za rok 2020 k. 3355-3364v akt adm.). (...) w 2012 r. uzyskała przychód w wysokości (...) zł, natomiast w 2020 r. uzyskała przychód w wysokości (...) zł., natomiast kwota przychodów z działalności telekomunikacyjnej wyniosła (...) zł, a przychody z działalności telewizyjnej wyniosły (...) zł (pismo (...) z dnia 22 kwietnia 2013 r. k. 1229-1230 akt adm., CIT-8 za rok 2012 k. 1233-1234v akt adm., pismo (...) z dnia 28 maja 2021 r. k. 3265-3266 akt adm., formularz 00 za rok 2020 k. 3267 akt adm., Rachunek zysków i strat za rok 2020 r. k. 3270-3271 akt adm., pismo (...) z dnia 12 lipca 2021 r. k. 3392-3393 akt adm., CIT-8 za rok 2020 k. 3337-3344 akt adm.). (...) w 2012 r. uzyskał przychód w wysokości (...) zł, a w 2020 r. uzyskał przychód w wysokości (...) zł (pismo (...) z dnia 19 kwietnia 2013 r. k. 1236-1237 akt adm., CIT-8 za rok 2012 k. 1238-1244 akt adm., pismo (...) z dnia 5 lipca 2021 r. k. 3288-3289 akt adm., CIT-8 za rok 2020 k. 3290-3329 akt adm.). (...) w 2012 uzyskał przychód w wysokości (...) zł, a w 2020 r. osiągnął przychody w wysokości (...) zł (pismo (...) z dnia 22 kwietnia 2013 r. k. 1258 akt adm., ZIT-8 za rok 2012 k. 1259-1262 akt adm., pismo (...) z dnia 13 lipca 2021 r. k. 3406-3407 akt adm., CIT-8 za rok 2020 k. 3408-3417v akt adm.). Przychody powodów ogółem, przychody z transmisji, ewentualne ilość odbiorców, na podstawie których można ustalić wielkość przychodów z transmisji, stanowiły tajemnicę przedsiębiorstwa i na etapie ich pozyskiwania były objęte ograniczeniem prawa wglądu, jednak z uwagi na ich historyczny już charakter Sąd uznał, że nie muszą być chronione po upływie tak znacznego okresu czasu. Opisany stan faktyczny, Sąd ustalił na podstawie wskazanych powyżej dowodów zebranych w postępowaniu i niekwestionowanych twierdzeń stron. Sąd przyznał moc dowodową wszystkim zebranym w sprawie dokumentom, które nie były przez strony kwestionowane i nie budziły wątpliwości Sądu. W szczególności, w najważniejszej kwestii dotyczącej zmowy cenowej, to ustalenia Sądu oparte są na treści umów zawartych przez strony, w którym bezsprzecznie strony ustaliły cenę minimalną, za jaką będą oferować usługę swoim abonentom, ale co także jest oczywiste, bo wynika z treści § 3 ust 2 umowy, zastrzegły, że taka sama cena sprzedaży będzie u innych operatorów świadczących usługę PPV. Sąd ustalił także, że operatorzy pomimo, że z treści umów nie wynikało wprost, którzy spośród nich będą oferować możliwość obejrzenia meczy reprezentacji w systemie PPV, to doskonale o tym wiedzieli. Wskazują na to jednoznacznie zeznania świadków T. Z., R. M., A. K.. Zeznania wymienionych świadków, mimo, że współpracowali lub aktualnie współpracują z różnymi Powodami, odpowiednio (...), (...), (...), są w dużej mierze zbieżne, co przemawia za ich wiarygodnością (zeznania świadka T. Z. k.482-484 akt sąd., zeznania świadka R. M. k. 488- 490 akt sąd., zeznania świadka A. K. k. 491- 492 akt sąd.). W szczególności należy zauważyć, że mimo, że świadkowie dokładnie nie wskazywali aby mieli wiedzę, iż inni operatorzy otrzymali analogiczną ofertę od (...), to jednak z ich wypowiedzi wynika, że posiadali informacje w tym zakresie. Świadek T. Z. wprawdzie wskazał z jednej strony, że „Nie miałem wiedzy, że ktoś zawarł czy miał zawierać umowę z (...). Wiedzę miałem tylko z prasy, że inni operatorzy też taką propozycję umowy z (...) dostali.” jednak z drugiej strony stwierdził, że „Padła taka propozycja, że (...) może przekazywać te prawa w ramach "(...)" poszczególnym operatorom.” oraz, że „Jeśli jest to cytat z umowy, to z treści umowy wynikało jaka będzie cena dla innych operatorów.” (protokół rozprawy z 11 kwietnia 2024 r. czas nagrania 02:56:02 k. 483 akt sąd.). Z kolei świadek R. M. wręcz wskazał, że „Ponieważ było duże zamieszanie z prawami do transmisji tych 2 meczów piłkarskich, (...) zwrócił się do operatorów satelitarnych i kablowych, czy do wszystkich nie wiem.”, „Tam były mocne przepychanki pomiędzy (...) a nadawcami telewizyjnymi, czy te prawa będą czy nie będą.” (protokół rozprawy z 12 kwietnia 2024 r. czas nagrania 00:09:26 k. 488 akt sąd.). Natomiast świadek A. K. zeznał, że „ Nie mieliśmy wiedzy, czy inni operatorzy zawarli umowę ze (...), (...) nie była największym operatorem telewizji kablowej, ale była świadomość, że pewnie inni też dostali propozycje, ale żadnej wiedzy na ten temat nie mieliśmy.” (protokół rozprawy z 12 kwietnia 2024 r. czas nagrania 00:46:05 k. 491 akt sąd.). Jednak świadek R. M. dodatkowo podał, że „ Na portalach w internecie była informacja, że transmisja będzie przeprowadzona przez (...), (...) . Także (...) przystąpiła do tego wydarzenia, a ile firm finalnie przystąpiło nie wiem.” (protokół rozprawy z 12 kwietnia 2024 r. czas nagrania 00:09:26 k. 489 akt sąd.) Powyższe jednoznacznie wskazuje, że operatorzy mieli wiedzę nie tylko o tym za jaką cenę inni operatorzy będą oferować transmisję meczu, ale też którzy z nich będą oferować tę usługę. Zdaniem Sądu fakt, że mecze reprezentacji narodowej w piłce nożnej w tak ważnym wydarzeniu jakim były eliminacje do Mistrzostw Świata nie będą transmitowane w kanale telewizji publicznej lub jakimkolwiek innym publicznie dostępnym wywołało duże zainteresowanie opinii publicznej, w tym głównie kibiców piłkarskich i spotkało się z dużym zainteresowaniem mediów. Nie sposób było w tej sytuacji nie mieć wiedzy, jacy inni operatorzy będą świadczyć usługę, szczególnie, że operatorzy konkurowali między sobą o abonentów, o czym niżej. Informacje o ofercie transmisji przez poszczególnych operatorów były publicznie dostępne w internacie i prasie, co przyznali świadkowie, a co było także oczywiste i tego powodu, że operatorzy sami upubliczniali tę informację, aby przekazać ją swoim abonentom, a przy okazji na potrzeby rywalizacji konkurencyjnej z innymi operatorami o klienta, prezentować swój wizerunek jako operatora, który udostępnia możliwość oglądania ważnych dla polskich kibiców wydarzeń sportowych. Z zeznań świadków wyłaniają się również wspólne twierdzenia o medialności eventu, o dużym zainteresowaniu odbiorców, na które operatorzy musieli odpowiedzieć, także z powodów wizerunkowych. Świadek R. M. wprost wskazał, że „Miało to znaczenie z powodów wizerunkowych. To było bardziej pod naciskiem licznych telefonów abonentów, że chcieli to wydarzenie obejrzeć.” (protokół rozprawy z 12 kwietnia 2024 r. czas nagrania 00:09:26 k. 490 akt sąd.). Zebrany materiał dowodowy dostarczył zdaniem Sądu również przekonujących argumentów do uznania, wbrew twierdzeniem odwołujących, w szczególności (...), że to właśnie (...), był inicjatorem zastrzeżenia w umowie ceny, jaka będzie obowiązywać wszystkich operatorów. Wskazuje na to jednoznacznie treść maila z 4.09.2012 z godz. 14.39, w którym przedstawiciel (...) zwrócił się z pytaniem do (...) „ jaką cenę sprzedaży na rynku będą mieć inni dostawcy?”, po czym nie czekając na odpowiedź (...), (...) przesłał mu o godz. 14.58 mailem projekt umowy licencyjnej, w którym zawarty został § 3 ust 2 o treści ” Strony ustalają, że cena sprzedaży Eventu w ramach PPV w (...) i u innych operatorów świadczących usługę PPV będzie nie mniejsza niż 20 zł brutto”. Powyższe jednoznacznie wskazuje, że to (...) był inicjatorem ujednolicenia ceny minimalnej dla wszystkich pozostałych operatorów. Nie sposób uznać za wiarygodną argumentację (...), że kwestia ta była przedmiotem rozmów ze (...), gdyż w takiej sytuacji pytanie mailem o cenę dla innych operatorów byłoby nieracjonalne. Natomiast zadanie pytania świadczy o tym, że kwestia ta nie była wcześniej uzgodniona, a w konsekwencji zawarcie przez (...) w projekcie umowy postanowienia § 3 ust 2 o treści jak wyżej, świadczy o tym, że to właśnie ten przedsiębiorca zainicjował unifikację ceny minimalnej dla wszystkich operatorów i zastrzegł to w projekcie umowy, który został zaakceptowany przez (...), ale i pozostałych operatorów, którzy nie kwestionowali tego postanowienia. Sąd pominął wnioski dowodowe (...) z zeznań świadków: B. P., M. Z., W. S. i J. B., oraz G. M.
(1)i K. S.
(1), gdyż okoliczności na które świadkowie mieli zeznawać nie były istotne dla sprawy. W szczególności nie były istotne dla rozstrzygnięcia sprawy przyczyny, dla których (...) nie zdecydowała się na transmisję przedmiotowych meczy reprezentacji narodowej w piłce nożnej. Przy czym bezsporne było między stronami, że (...) i (...) nie doszli do porozumienia w kwestii transmisji, stąd (...) złożył ofertę (...) i operatorom telewizji kablowej. Podobnie nie były istotne dla sprawy zeznania G. M. i K. S. na okoliczność, co oświadczyła Prezes UOKiK na konferencji prasowej w kwestii rynku właściwego. Rynek właściwy jest elementem ustaleń Sądu, ale ustaleń tych dokonuje się na podstawie konkretnych faktów, w tym oceny substytucyjności towarów, dlatego wypowiedź medialna przedstawiciela organu nie może być kluczowa dla dokonania tych ustaleń. Jeśli chodzi zaś o stanowisko organu, jakim jest Prezes UOKiK, to jego stanowisko zostało wyrażone w zaskarżonej Decyzji. Z tych samych powodów, Sąd pominął wniosek dowodowy z odtworzenia wypowiedzi Prezes UOKiK M. T. na okoliczność rynku właściwego ustalonego w sprawie. Sąd nie przeprowadzał dowodów zgłoszonych przez (...) z zeznań świadka B. i dowodu z przesłuchania strony, gdyż wnioski dowodowe zostały w tym zakresie cofnięte. Sąd postanowił także pominąć wniosek dowodowy (...) dotyczący dopuszczenia dowodu z opinii biegłego z zakresu technik przekazu sygnału cyfrowego i dowód z oględzin jako nieprzydatny dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż zdaniem Sądu okoliczności, na które miał być dowód dopuszczony, nie wymagają wiedzy specjalistycznej. W szczególności oczywistym jest, że satelitarny przekaz telewizyjny oferowany przez (...) oferowany jest w innej technologii niż przez pozostałych operatorów, którzy dla świadczenia usług płatnej telewizji muszą wybudować instalacje i przyłącza (inaczej poprowadzić okablowanie do każdego z lokali, którym będzie przesyłany sygnał telewizyjny i połączyć je z źródłem sygnału również droga kablową). Jednocześnie oczywistym i powszechnie wiadomym jest, że rozpoczęcie świadczenia usług telewizyjnych w każdej z technologii wymaga dokonania instalacji odpowiedniego osprzętu w mieszkaniu abonenta i nie jest możliwe rozpoczęcie świadczenia usług z dnia na dzień, a w rzeczywistości może to nastąpić w najlepszym razie w ciągu kilku dni od zawarcia umowy (dodatkowo w przypadku operatów tv kablowej jest to możliwe tylko wówczas gdyż operator posiada przyłącza w danej lokalizacji). Natomiast w ocenie Sądu dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie była istotna okoliczność, na którą (...) również chciał przeprowadzić dowód z opinii biegłego, tj. czy sygnał cyfrowy przekazywany satelitarnie w pierwszej połowie września 2012 r. był tożsamy lub podobny co do jakości z sygnałem cyfrowym przekazywanym naziemnie oraz czy możliwości systemu przekazu sygnału cyfrowego drogą naziemną w pierwszej połowie września 2012 r. były takie same lub podobne jak możliwości systemu przekazu sygnału cyfrowego drogą satelitarną. Z punktu widzenia odbiorców, a więc potencjalnych użytkowników usługi PPV, transmisje meczów pierwszej reprezentacji Polski w piłce nożnej stanowiły towar, dla którego brak było substytutu, zaś kwestia jakości sygnału cyfrowego przekazywanego droga naziemną nie mogła mieć znaczenia, skoro z usługi PPV mogli skorzystać tylko ci użytkownicy, którzy posiadali już wcześniej dostęp do płatnej telewizji czy to satelitarnej telewizji cyfrowej czy telewizji kablowej. Zatem kwestia jakości sygnału nie mogła mieć znaczenia dla potencjalnych użytkowników usługi PPV, w odniesieniu do transmisji me

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.